Wędrówka karawany Abrama
Cele lekcji
Uczeń powinien:
· wiedzieć, dlaczego Abram opuścił swoje rodzinne miasto;
· umieć opisać trasę wędrówki Abrama (nazwę głównych miejscowości i uwarunkowania geograficzno-przyrodnicze);
· umieć wymienić obietnice, jakie Bóg dat Abramowi;
· umieć wyjaśnić, w czym przejawiało się zaufanie Abrama do Boga.
Metody
krzyżówka, rozmowa kierowana, praca z podręcznikiem i „Atlasem biblijnym", opowiadanie, uroczyste czytanie Pisma Świętego
Środki dydaktyczne
kartki z literami słowa „ABRAM", podręcznik, „Atlas biblijny". Pismo Święte, świeca
Przebieg lekcji
1. Modlitwą rozpoczynającą katechezę mogą być słowa z Pisma Świętego: Lb 6, 24-26.
2. Pytamy uczniów o treść poprzedniej katechezy:
· Jak nazywamy osoby, które poznaliśmy na poprzedniej lekcji?
· Jaką rolę spełniał patriarcha?
· Jakie były imiona trzech patriarchów biblijnych?
3. Wyjaśniamy, że dzieje jednego z patriarchów poznamy bliżej na lekcji. Imię jego odkryjemy przez rozwiązanie zadania. Zadajemy uczniom pięć pytań (tyle, ile jest liter w słowie Abram). Osobie, która poda prawidłową odpowiedź, dajemy kartkę z pierwszą literą wypowiedzianego słowa lub zapisujemy tę literę na tablicy. W ten sposób powstaje rozwiązanie, którym jest słowo: ABRAM.
Oto te pytania:
· Jak brzmi imię pierwszego człowieka?
· Kto jest Ojcem wszystkich ludzi?
· Gdzie przebywali pierwsi ludzie?
· Jak miał na imię brat Kaina?
· Jak nazywamy naszą rozmowę z Bogiem?
4. Przypominamy, że imiona Abram i Abraham dotyczą tej samej osoby. W pewnym momencie życia Abrama Bóg zmienił jego imię na Abraham.
5. W celu ukazania cech charakteru Abrama omawiamy warunki życia mieszkańców starożytnego Ur. Zwracamy uwagę na to, że mieszkali w masywnych willowych domach, najczęściej dwukondygnacyjnych, składających się z 13-14 pomieszczeń. Dolna część była budowana z cegły, górna - z płyt glinianych. Ściany tynkowano na biało. Gdy weszło się do domu i minęło mały przedsionek, trafiało się na przestronny dziedziniec wyłożony pięknym kamiennym brukiem. Naokoło znajdowały się pomieszczenia: izba gościnna, kaplica domowa, kuchnia, pomieszczenia dla służby. W górnej części mieszkam znajdowały się pokoje dla członków rodziny i dla
gości. W takich warunkach żył Abram[1].
W trakcie opowiadania uczniowie spoglądają na mapę „Atlasie biblijnym" i odszukują miejscowość Ur oraz przyglądają się ilustracji domu zawartej w podręczniku.
6. Podkreślamy, że będący w komfortowej sytuacji życiowej Abram otrzymuje polecenie od Boga, by opuścił swą rodzinną ziemię i udał się do nieznanego kraju, który wskaże Pan. Abram wyruszył.
Zastanawiamy się nad odpowiedzią na pytanie:
· Dlaczego wybrał się w drogę, której nie znał?
7. Stwierdzamy, że uczynił to, ponieważ ufał Bogu tak, jak nikt dotychczas. I chociaż droga była trudna i niebezpieczna, a wędrowcy borykali się z brakiem wody, tumanami gorącego, zapierającego oddech pustynnego piasku-wytrwale zmierzali do wyznaczonego przez Stwórcę celu.
8. Śpiewamy piosenkę:
Ruszaj, ruszaj, ruszaj tam
1. Wyruszył kiedyś tam Abram ze swego Ur Chaldejskiego, bo wierzył, ho wierzył, bo wierzył, że
będzie laki czas. I usłyszy:
Ref. Ruszaj, ruszaj, ruszaj tam, - gdzie Ziemię Obiecaną daje ci Pan:- ruszaj, ruszaj, ruszaj tam, - gdzie Ziemia Obiecana jest.
2. Już czekasz tyle lat, - by raz chociaż przeżyć wraz z Bogiem chwilę. - Czy wierzysz, czy wierzysz, czy wierzysz, że - będzie taki czas i usłyszysz:
3. I wątpisz w życia sens, masz dość świata, ludzi, samego siebie. - Czy wierzysz, czy wierzysz, czy wierzysz, że - będzie taki czas i usłyszysz:
4. Więc szukaj Boga wciąż, - niech On. będzie szansą dla ciebie wielką. - I uwierz, i uwierz, i uwierz, że -będzie taki czas, gdy usłysz ysz:
(Piosenka może być również zaśpiewana na zakończenie lekcji).
9. Wskazujemy na to, że Bogu podobała się taka postawa Abrama, dlatego nie tylko dał mu w posiadanie kraj, ale także skierował do niego wspaniałą obietnicę.
10. Uroczyste czytanie fragmentu z Pisma Świętego: Rdz 15,5-6.
11. Analizujemy z uczniami usłyszany tekst:
· Jaką obietnicę daje Bóg Abramowi?
· Jak się wobec niej i Boga zachował Abram?
Pytamy uczniów.
· Czego mogę się nauczyć od Abrama?
12. W podsumowaniu stwierdzamy, że Abram uczy nas zaufania do Boga. Szczególnie w sytuacjach trudnych, może nawet beznadziejnych powinniśmy przychodzić do Niego wielką wiarą, że Bóg może uczynić wszystko. On nam błogosławi i daje łaskę.
13. Modlitwa kończąca, katechezę: „Ufam Tobie" (blok refleksyjny).
1
[1] W. Keller, Siadami Biblii. Stary Testament w świetle badań naukowych. 1998.
swistak3a