3315118970971786001244208880.pdf

(173 KB) Pobierz
Microsoft Word - ekspertyza cisza wyborcza _CSW_.doc
Ekspertyza
dotycz Ģ ca prawnej regulacji ciszy wyborczej i dopuszczalno Ļ ci
prowadzenia w okresie ciszy wyborczej kampanii społecznej
na rzecz podwy Ň szenia partycypacji wyborczej
mgr Anna Frydrych
dr Bartłomiej Michalak
dr Marek Sobczyk
Centrum Studiów Wyborczych
Wydział Prawa i Administracji
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Toru ı 2009
2
INSTYTUT SPRAW PUBLICZNYCH
PROGRAM OBYWATEL I PRAWO
Ekspertyza została napisana na zlecenie Forum „Aktywny Obywatel” w ramach Programu
Obywatel i Prawo IV Instytutu Spraw Publicznych finansowanego przez Polsko-
Ameryka ı sk Ģ Fundacj ħ Wolno Ļ ci.
Kierownik Programu:
Jarosław Zbieranek
Tel. 22 556 42 73
e-mail: jaroslaw.zbieranek@isp.org.pl
3
1. Poj ħ cie i funkcje ciszy wyborczej
Termin cisza wyborcza nie pojawia si ħ w tre Ļ ci Ň adnego z powszechnie obowi Ģ zuj Ģ cych
przepisów prawa, tym bardziej poj ħ cie to nie posiada Ň adnej definicji legalnej. Niew Ģ tpliwie
jednak termin ten zakorzenił si ħ nie tylko w rzeczywisto Ļ ci społecznej, ale równie Ň w j ħ zyku
prawniczym. ĺ wiadczy o tym fakt, Ň e posługuje si ħ nim zarówno doktryna jak i orzecznictwo,
aczkolwiek na ogół nie podejmuj Ģ c próby jego dookre Ļ lenia, delimitacji czy nadania mu
precyzyjnej tre Ļ ci. Najcz ħĻ ciej pod poj ħ ciem ciszy wyborczej rozumie si ħ prawem okre Ļ lony
czas rozpoczynaj Ģ cy si ħ bezpo Ļ rednio przed dniem głosowania oraz trwaj Ģ cy podczas samego
głosowania do jego zako ı czenia wł Ģ cznie, kiedy zakazane s Ģ jakiekolwiek formy agitacji
wyborczej (np. organizowanie pochodów, zgromadze ı , manifestacji, wygłaszanie
przemówie ı , rozdawanie ulotek, reklamowanie podmiotów politycznych itd.) maj Ģ ce na celu
mobilizowanie okre Ļ lonych osób, grup lub całego społecze ı stwa do aktywnego poparcia
w wyborach konkretnej opcji politycznej.
Tym samym, o ile istota tego poj ħ cia jest podobnie rozumiana przez wszystkich, o tyle
ocena pewnych zachowa ı in concreto jako naruszaj Ģ cych b Ģ d Ņ nie naruszaj Ģ cych ciszy
wyborczej mo Ň e budzi ę w Ģ tpliwo Ļ ci. Z tych wzgl ħ dów łatwiej jest podda ę ocenie konkretne
zachowanie w kontek Ļ cie obowi Ģ zku nienaruszania ciszy wyborczej ni Ň doprecyzowywa ę
a tym bardziej definiowa ę poj ħ cie ciszy wyborczej.
Ratio legis ciszy wyborczej mo Ň na wywodzi ę z postulatu, i Ň tak jak partie polityczne
i kandydaci potrzebuj Ģ czasu na zaprezentowanie swojej oferty politycznej i przekonanie
do niej jak najwi ħ kszej liczby obywateli, tak wyborcy potrzebuj Ģ czasu na spokojne
i merytoryczne zapoznanie si ħ z t Ģ ofert Ģ oraz wypracowanie przemy Ļ lanej decyzji
wyborczej. Wynika to wprost z istoty wyborów pełni Ģ cych centraln Ģ rol ħ w demokracji
po Ļ redniej, których celem jest wyłonienie politycznych reprezentantów społecze ı stwa oraz
przeniesienie na nich legitymacji do wykonywania władzy w imieniu ludu (b ħ d Ģ cego
formalnym suwerenem). Procedura wyborcza oraz z punktu widzenia wyborcy najwa Ň niejszy
jej element, czyli akt głosowania urastaj Ģ do rangi wydarze ı o zasadniczym znaczeniu. Je Ļ li
decyzja wyborcza ma tak fundamentalne znaczenie nie tylko dla poszczególnych jednostek,
ale równie Ň dla całej wspólnoty politycznej (bo decyduje o przyszło Ļ ci tej wspólnoty),
to nale Ň ałoby oczekiwa ę , aby nie była podejmowana pochopnie, wył Ģ cznie w oparciu
4
o informacje pozyskane w warunkach silnej presji zwi Ģ zanej z wysok Ģ intensywno Ļ ci Ģ
rywalizacji politycznej w okresie poprzedzaj Ģ cym wybory.
Potrzeb ħ swoistego tempus ad deliberandum, który zdaniem opiniuj Ģ cych zapewnia
cisza wyborcza, potwierdzaj Ģ wnioski z bada ı prowadzonych przez Elisabeth
Noelle-Neumann 1 , która na podstawie licznych obserwacji sformułowała teori ħ spirali
milczenia - tłumacz Ģ c Ģ zjawisko „przepływów ostatniej chwili” dokonuj Ģ cych si ħ w Ļ ród
elektoratu tu Ň przed głosowaniem. Wyborcy nie maj Ģ cy w pełni sprecyzowanych preferencji
politycznych (tzw. niezdecydowani) maj Ģ tendencj ħ do odkładania decyzji o tym na kogo
b ħ d Ģ głosowa ę do samego ko ı ca. Nie mog Ģ c si ħ zdecydowa ę , poszukuj Ģ przesłanek,
ułatwiaj Ģ cych im podj ħ cie decyzji lub racjonalizuj Ģ cych jej zal ĢŇ ki, w pozamerytorycznych
informacjach takich jak np. opinie innych. Wyborcy tacy stanowi Ģ najbardziej labiln Ģ cz ħĻę
elektoratu i z tego powodu s Ģ zwykle wa Ň nym celem działa ı marketingowych. Mo Ň liwo Ļę
stosowania działa ı perswazyjnych wykorzystuj Ģ cych liczne narz ħ dzia socjotechniczne,
a tak Ň e kontekst budowany przez sonda Ň e przedwyborcze (zwłaszcza pod koniec kampanii),
mog Ģ prowadzi ę do znacz Ģ cych przesuni ħę w obr ħ bie tej cz ħĻ ci elektoratu. Ma to szczególne
znaczenie, gdy główni konkurenci do wygranej dysponuj Ģ podobnym poparciem, poniewa Ň
głosy w tej grupie mog Ģ przes Ģ dzi ę o wyniku wyborów.
Celem ciszy wyborczej jest przede wszystkim stworzenie obywatelom mo Ň liwo Ļ ci
ostatecznego i spokojnego przemy Ļ lenia swojej decyzji wyborczej w atmosferze wolnej
od perswazyjnego nacisku kampanii wyborczej oraz kontekstu poznawczego, sugestii
i nacisków społecznych tworzonych ( Ļ wiadomie lub nie Ļ wiadomie) przez publikowanie
przedwyborczych bada ı opinii publicznej. Daje to mo Ň liwo Ļę uwolnienia si ħ
od dominuj Ģ cego podczas kampanii i bombarduj Ģ cego wyborc ħ ze wszystkich stron,
agresywnego przekazu reklamowego. Okres ciszy wyborczej słu Ň y podmiotom politycznym
tak Ň e do obni Ň enia poziomu zaanga Ň owania i rywalizacji politycznej, która zarówno od strony
psychologicznej, jak i politycznej jest dla kandydatów bardzo wyczerpuj Ģ ca. Cisza wyborcza,
wreszcie, mo Ň e by ę postrzegana jako wa Ň ny dla demokracji rytuał polityczny umo Ň liwiaj Ģ cy
„odpowiednie” przygotowanie si ħ zarówno kandydatów, jak i wyborców do najwa Ň niejszego
momentu ka Ň dych wyborów, jakim jest akt głosowania. Jest to swoiste „ Ļ wi ħ to demokracji”
kiedy w praktyce realizuje si ħ i urzeczywistnia władz ħ narodu. Taki okres „oczekiwania”
pomi ħ dzy zako ı czon Ģ dopiero bezpo Ļ redni Ģ rywalizacj Ģ wyborcz Ģ kandydatów
1 Zob. E. Noelle-Neumann, Spirala milczenia, Pozna ı 2004.
5
a „ujawnieniem” decyzji ludu, słu Ň y zarówno „wyciszeniu” i „uspokojeniu” si ħ kandydatów
i wyborców, jak rownie Ň podkre Ļ la wag ħ i wyj Ģ tkowo Ļę rozstrzygni ħ cia.
2. Normatywna tre Ļę ciszy wyborczej
Zasadnicz Ģ tre Ļę tego poj ħ cia mo Ň na wyczyta ę z przepisów prawa. Porównanie
poszczególnych ordynacji wyborczych i dwóch ustaw referendalnych wskazuje na bliskie
podobie ı stwo przepisów, odnosz Ģ cych si ħ do ciszy wyborczej. W ka Ň dej z ustaw stanowi si ħ ,
Ň e kampania wyborcza czy te Ň kampania referendalna ulega zako ı czeniu na 24 godziny przed
dniem głosowania 2 , w ordynacji parlamentarnej, samorz Ģ dowej i do Parlamentu
Europejskiego stanowi si ħ , Ň e agitacj ħ wyborcz Ģ (referendaln Ģ ) prowadzi si ħ w okresie
kampanii wyborczej (referendalnej) w formach, w czasie i w miejscach okre Ļ lonych ustaw Ģ 3 .
Ustawy jednolicie stanowi Ģ , Ň e od zako ı czenia kampanii wyborczej a Ň do zako ı czenia
głosowania zabronione jest zwoływanie zgromadze ı , organizowanie pochodów
i manifestacji, wygłaszanie przemówie ı , rozdawanie ulotek, jak te Ň prowadzenie w inny
sposób agitacji na rzecz kandydatów i list kandydatów 4 b Ģ d Ņ prowadzenia w inny sposób
kampanii referendalnej 5 lub agitacji w zwi Ģ zku z referendum 6 . Jednolity jest te Ň zakaz
podawania do wiadomo Ļ ci publicznej, od zako ı czenia kampanii wyborczej a Ň do zako ı czenia
głosowania, wyników przedwyborczych bada ı (sonda Ň y) opinii publicznej dotycz Ģ cych
przewidywanych zachowa ı wyborczych i wyniku wyborów 7 . Cho ę nie we wszystkich
ordynacjach zakazem tym expressis verbis obj ħ to podawanie do publikacji sonda Ň y
wyborczych przeprowadzonych w dniu głosowania 8 , niew Ģ tpliwie zakaz taki istnieje
2 Zob. art. 76b ust. 2 ustawy z dnia 27 wrze Ļ nia 1990 roku o wyborze Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej (tekst
jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544 z pó Ņ . zm.) nazywanej dalej ustaw Ģ o wyborze Prezydenta; art. 65 ust. 1
ustawy z dnia 16 lipca 1998 roku Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw
(tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1547 z pó Ņ . zm.) nazywanej dalej ordynacj Ģ samorz Ģ dow Ģ ; art. 85 ust.
1 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 roku Ordynacja wyborcza do Sejmu RP i do Senatu RP (tekst jedn. Dz. U. z
2007 r. Nr 190, poz. 1360 z pó Ņ . zm.) nazywanej dalej ordynacj Ģ parlamentarn Ģ ; art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 23
stycznia 2004 roku Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego (Dz. U. z 2004 r. Nr 25, poz. 219 z pó Ņ .
zm.) nazywanej dalej ordynacj Ģ wyborcz Ģ do Parlamentu Europejskiego; art. 38 ustawy z dnia 14 marca 2003
roku o referendum ogólnokrajowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 57, poz. 507 z pó Ņ . zm.), art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 15
wrze Ļ nia 2000 roku o referendum lokalnym (Dz. U. z 2000 r. Nr 88, poz. 985 z pó Ņ . zm.).
3 Art. 65 ust. 1b ordynacji samorz Ģ dowej, art. 85 ust. 3 ordynacji parlamentarnej, art. 73 ust. 3 ordynacji
wyborczej do Parlamentu Europejskiego.
4 Art. 77 ust. 1 ustawy o wyborze Prezydenta, art. 65 ust. 3 ordynacji samorz Ģ dowej, art. 87 ust. 1 ordynacji
parlamentarnej.
5 Art. 39 ust. 1 ustawy o referendum ogólnokrajowym.
6 Art. 29 ust. 3 ustawy o referendum lokalnym.
7 Art. 76c ustawy o wyborze Prezydenta, art. 68 ordynacji samorz Ģ dowej, art. 86 ordynacji parlamentarnej, art.
32 ustawy o referendum lokalnym, art. 41 ust. 1 ustawy o referendum ogólnokrajowym.
8 Zastrze Ň enia takiego nie zawiera art. 86 ordynacji parlamentarnej i art. 77 ordynacji wyborczej do Parlamentu
Europejskiego.
Zgłoś jeśli naruszono regulamin