Pompowtryskiwacz -.txt

Pompowtryskiwacz - urzšdzenie do hydraulicznego wtrysku paliwa w silniku o zapłonie samoczynnym.

Pompowtryskiwacz składa się z cylindra, w którym ruch posuwistozwrotny odbywa tłokiglica. W cylindrze, przy stożku iglicy, znajduje się komora pompowtryskiwacza, a wzdłuż cylindra jest układ przewodów (kanalików) doprowadzajšcych wstępnie sprężone paliwo.

Działanie pompowtryskiwacza polega na
ruchu tłoka  iglicy do góry, podczas ruchu iglicy dochodzi do wypełnienia komory nagrzanym powietrzem z przestrzeni nad tłokiem (podczas suwu sprężania)
dopływie paliwa do komory pompowtryskiwacza, do jego wstępnego odparowania w nagrzanej komorze i dobrego wymieszania się z powietrzem (łšcznie z częciowym utlenianiem się paliwa), co ma duże znaczenie w ograniczeniu do minimum tzw. zwłoki zapłonu.
ruchu tłoka  iglicy na dół, co sprawia wtrynięcie odparowanego paliwa do przestrzeni nad tłokiem w pobliżu GMP.

Pompowtryskiwacz w stosunku do pompy rozdzielaczowej a zwłaszcza do pompy sekcyjnej wykazuje wiele zalet, do których zaliczamy
brak przewodów wysokiego cinienia  ich obecnoć (a cilej ich procentowo znaczna objętoć wewnętrzna w stosunku do jednorazowej dawki paliwa) wpływa niekorzystnie na dawkowanie paliwa do silnika, pulsacje przewodów pod wpływem cinienia utrudniajš doregulowanie dawki paliwa;
minimalnš zwłokę zapłonu wskutek odparowania paliwa przed wtryskiem do cylindra, co sprawia, że kšt wyprzedzenia wtrysku jest niewielki i nie występujš problemy z uruchamianiem silnika;
wyższe jest cinienie wtrysku, co sprawia wymienite warunki do wymieszania się strugi par paliwa z powietrzem i jego szybkiego spalenia (przykład w silnikach VW 2.0 TDI maksymalne cinienie wtrysku to 2050 bar dla pompowtryskiwacza elektromagnetycznego oraz 2200 bar dla pompowtryskiwacza piezoelektrycznego);
nie występuje zjawisko podciekania wtryskiwaczy, co ogranicza zużycie paliwa.

Wszystkie te cechy sprawiajš, że silnik zasilany przy użyciu pompowtryskiwaczy ma wysokš sprawnoć (niskie jednostkowe zużycie paliwa), dobrš szybkobieżnoć, daje możliwoć uzyskania silnika o wysokiej mocy jednostkowej.

Jednakże pompowtryskiwacze majš też wady do których zaliczamy
skomplikowanš konstrukcję głowicy silnika (oprócz układu rozrzšdu znajduje się w głowicy pompowtryskiwacz wraz z układem mechanicznym (napędem tłoka  iglicy);
twardš pracę silnika  co wynika z krótkiego czasu podania jednorazowej (niedzielonej) dawki paliwa i szybkiego narastania cinienia nad tłokiem podczas samozapłonu paliwa;
trudnoć w uzyskaniu wysokich norm czystoci spalin (EURO IV).

Pompowtryskiwacze w swej pierwotnej wersji były sterowane wyłšcznie na drodze mechanicznej znanej jako układ silnika Cummins.

Rozwój elektrozaworówa cilej elektrozaworów o znikomym czasie zwłoki działaniadoprowadził do rozwoju pompowtryskiwaczy II generacji. Pozwalajš one na podział dawki paliwa na dwie dawkę wstępnš (pilotażowš) i dawkę zasadniczš. Dawka zasadnicza jest podawana z pewnym opónieniem po to, aby wtrysk odbył się w obszarze poczštków samozapłonu dawki pilotażowej - przez co praca silnika jest cichsza i mniej twarda (łagodniejsze narastanie cinienia nad tłokiem).

Rozwój elektroniki i elektronicznych układów wtryskowych (znanych pod postaciš systemu common-rail i pozwalajšcych na podawanie dawki paliwa w kilku porcjach - w tym porcji dopalajšcej) sprawia, że tego typu system zasilania ma przewagę pod względem ekologicznym (spełnienie wysokich wymagań czystoci spalin). Piezoelektryczny element sterujšcy w common-rail może być przełšczany cztery razy szybciej niż elektromagnetyczny element sterujšcy w pompowtryskiwaczach (masa ruchomych elementów zwišzanych z iglicš jest cztery razy mniejsza niż w pompowtryskiwaczach). Wiele wytwórni już dzi nie rozwija technologii pompowtryskiwaczy. Wspomniane elementy sprawiš, iż w cišgu najbliższych lat produkcja nowych silników zasilanych pompowtryskiwaczami będzie stopniowo malała.