Brown Sandra - Zar.pdf - B - Neorator

Sandra Brown

Żar

PROLOG

Niektórzy powiadają, że nie mógł wybrać lepszego

dnia na samobójstwo.

W tamto niedzielne popołudnie odechciewało się żyć

i większość żywych stworzeń ledwo dyszała.

Powietrze było gęste, lepkie i gorące jak poranna

zupa mleczna, wysysało energię życiową z każdej

istoty, rośliny czy zwierzęcia.

Chmury wyparowały w nieznośnym żarze.

Wychodząc na dwór, miało się wrażenie, iż wstępuje

się do brzucha wielkiego pieca hutniczego, jak te w

odlewni Hoyle'ów. Wielki najedzony aligator

wylegiwał się na słońcu w pobliżu zarośli na

prywatnym terenie wędkarskim rodziny Hoyle'ów, z

powodu kępy cyprysów rosnących pośrodku

zalewiska zwanego Bayou Bosquet. W szklistych

oczach zwierzęcia odbijał się rozżarzony błękit

nieba. Z masztu stojącego opodal domku smętnie

zwisała flaga stanu Luizjana.

Cykady były zbyt leniwe, aby odgrywać swe

zgrzytliwe serenady, chociaż od czasu do czasu

któryś z owadów zakłócał rozespaną ciszę dnia

kilkoma wydanymi bez przekonania dźwiękami.

Ryby schowały się głęboko przy dnie, szukając cienia

pod gęstym zielonym dywanem rzęsy. Tkwiły bez

ruchu w cienistych, mętnych głębinach, od czasu do

czasu wachlując skrzelami. Mokasyn błotny leżał

bezwładnie na brzegu rozlewiska, groźny choć nie-

ruchomy.

Rozlewisko było siedliskiem ptaków, ale dzisiaj

nawet one podsypiały w gniazdach, z wyjątkiem

samotnego jastrzębia, który przycupnął na szczycie

drzewa, dawno temu spalonego przez piorun.

Szczątki giganta były tak ogołocone i zbielałe w

słońcu, że wyglądały jak kości.

Skrzydlaty myśliwy spojrzał na stojący na brzegu

rzeki domek. Może dostrzegł mysz przemykającą

pomiędzy palami zabezpieczającymi pomost

wędkarski, ale najprawdopodobniej odezwał się w

nim zwierzęcy instynkt, ostrzegający przed

nadchodzącym niebezpieczeństwem.

Huk wystrzału nie był tak głośny, jak można się było

spodziewać. Powietrze gęste jak puchowa poduszka

chyba zatrzymało i wyciszyło falę dźwiękową. Strzał

nie wywołał wrażenia na mieszkańcach rozlewiska.

Flaga nadal zwisała smętnie z masztu, spasiony

aligator nie mrugnął nawet okiem. Wąż wślizgnął się

do wody z cichym pluskiem, bynajmniej nie

zaniepokojony, raczej urażony, że ktoś zakłócił jego

niedzielną drzemkę. Jastrząb wzbił się w powietrze,

bez wysiłku zataczając szerokie kręgi, unoszony

gorącymi prądami powietrza. Obserwował teren w

poszukiwaniu zdobyczy nieco atrakcyjniejszej niż

mała myszka przyczajona pomiędzy drewnianymi

żerdziami pomostu. Ani przez chwilę nie pomyślał o

martwym człowieku w domku nad brzegiem rzeki.

- Pamiętasz Klapsa Watkinsa?

- Kogo?

- Tego gościa, który awanturował się w barze.

- Czy mógłbyś mówić jaśniej? W jakim barze i

kiedy?

- Wtedy, kiedy pojawiłeś się w naszym mieście.

- To było trzy lata temu.

- Owszem, ale powinieneś to pamiętać. - Chris Hoyle

pochylił się do przodu na krześle, jakby chciał w ten

sposób wspomóc zawodną pamięć przyjaciela. -

Przypominasz sobie tego krzykacza, który wywołał

bójkę? Twarz, na której widok przestają tykać

zegary? Ogromne uszy.

- Ach, tego gościa. Tak. Tego z... - Beck przyłożył

dłonie do skroni, parodiując gigantyczne małżowiny.

- Stąd jego przydomek, Klaps - powiedział Chris.

Beck uniósł jedną brew. - Gdy tylko zawiał wiatr,

jego uszy...

- Klapały o głowę - dokończył Beck.

- Jak okiennice podczas wichury. - Chris wyszczerzył

zęby w uśmiechu i uniósł butelkę piwa w milczącym

toaście.

Żaluzje w prywatnej bibliotece Hoyle'ów były

szczelnie zamknięte w ochronie przed palącymi

promieniami popołudniowego słońca. Półmrok

ułatwiał też oglądanie telewizji. Akurat nadawano

relację z meczu Bravesów. Rozgrywano końcówkę

dziewiątego inningu i wiadomo już było, że do

wygranej Atlancie potrzebny jest cud. Mimo

niekorzystnego wyniku były gorsze sposoby na

przeżycie dusznego niedzielnego popołudnia niż w

przyciemnionym pokoju chłodzonym klimatyzacją,

przy butelce zimnego piwa.

Chris Hoyle i Beck Merchant spędzali w tym pokoju

dużo czasu. Była to idealna bawialnia dla mężczyzn.

Wyposażona w pięćdziesięciocalowy ekran

telewizyjny i system głośników surround, zawsze

pełny barek z wbudowaną maszyną do robienia

lodu, chłodziarkę wypełnioną napojami

bezalkoholowymi i piwem, stół do bilarda, tarczę do

gry w rzutki i okrągły stół do gry w karty, otoczony

sześcioma skórzanymi fotelami, miękkimi i

nęcącymi jak piersi dziewczyny z okładki

najnowszego „Maxima". Pokój był wyłożony

boazerią w kolorze ciemnego orzecha i wyposażony

w solidne meble, które nie wymagały nadmiernej

troski. Powietrze tu było przesiąknięte dymem

papierosowym i zapachem testosteronu.

Beck otworzył kolejną butelkę piwa.

- I co z tym Klapsem? — spytał.

- Wrócił.

- Nie wiedziałem, że gdzieś wyjeżdżał. Właściwie to

chyba nie spotkałem go od tamtego wieczoru, a i

wtedy widziałem go jak przez mgłę, tak mi spuchły

oczy.

Chris uśmiechnął się na wspomnienie owego zda-

rzenia.

- Jak na burdy barowe, tamta była naprawdę niezła.

Zarobiłeś od Klapsa kilka dobrze wymierzonych

ciosów. Zawsze umiał się posługiwać pięściami.

Musiał, bo przez cały czas bił kogoś po gębie.

- Pewnie bił się w obronie przed okrutnymi

kawałami na temat jego uszu.

- Niewątpliwie. W każdym razie ta jego

niewyparzona gęba zawsze wpędza go w kłopoty.

Niedługo po kłótni z nami powaśnił się z byłym

mężem swej siostry. Poszło chyba o kosiarkę do

trawy. Któregoś wieczoru krew zbytnio uderzyła mu

do głowy i rzucił się na byłego szwagra z nożem.

- Zabił go?

- Tylko zranił, ale cięcie poszło przez brzuch i polało

się wystarczająco dużo krwi, żeby oskarżyć Klapsa o

napad z bronią w ręku i usiłowanie zabójstwa.

Nawet jego własna siostra zeznawała przeciwko

Brown Sandra - Zar.pdf

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: