Brown Sandra -Chase.pdf

PROLOG

- Chase, proszę, wyjdźmy stąd. Nie powinniśmy jej teraz

niepokoić.

Słowa te musiały przebić się przez ból i narkotyki, żeby

dotrzeć do jej świadomości. Jakoś dotarły. Marcie Johns uchy

liła zapuchnięte powieki. Chociaż w szpitalnej sali panował

półmrok, skąpe światło dnia, które przenikało przez zaciąg

nięte zasłony, zdawało się razić. Potrwało chwilę, zanim jej

oczy przyzwyczaiły się do jasności.

Przy jej łóżku stał Chase Tyler. Towarzyszył mu młodszy

brat, Lucky. Od razu go rozpoznała, mimo iż nigdy wcześ

niej się nie spotkali. Chase wpatrywał się w nią intensywnie,

a Lucky sprawiał wrażenie zalęknionego.

Nie była pewna pory dnia. Wydawało się jej, że to po

ranek, który nastąpił po tym fatalnym wypadku samochodo

wym. Nieco wcześniej personel szpitala przeniósł ją z od

działu intensywnej terapii na normalną salę w Szpitalu Me

todystów św. Lucky'ego.

Badał ją cały zespół lekarzy, a każdy z nich był specja

listą w innej dziedzinie. Poinformowano ją, że obrażenia są

poważne, ale nie zagrażają życiu. Doznała wstrząsu móz

gu, miała złamaną rękę i obojczyk i znajdowała się w szoku.

Cieszyła się, że żyje, a optymistyczne rokowania, iż od

zyska pełne zdrowie, przyniosły jej ulgę. Niepokoiło ją, że

nikt nie wspomniał nawet o Tani. Gdy odzyskała przytomność

na oddziale intensywnej terapii, zaczęła się o nią dopytywać.

W końcu powiedziano jej, że Tania Tyler zmarła wskutek

obrażeń doznanych w chwili zderzenia. Student Wyższej

Szkoły Technicznej w Teksasie, jadący do domu na wakacje,

nie zatrzymał się przed znakiem „stop" i spowodował kolizję,

uderzając w bok samochodu.

Marcie jechała przypięta pasem bezpieczeństwa. Mimo to

siła uderzenia rzuciła ją w bok, potem w górę i w przód.

Głową trzasnęła o deskę rozdzielczą, w wyniku czego twarz

miała posiniaczoną i poocieraną. Oczy były mocno podbite,

a nos i wargi potłuczone i spuchnięte. Teraz ramię znajdo

wało się w specjalnym uchwycie, który je unieruchamiał.

W wypadku zginęła żona Chase'a.

W ciągu niecałych dwudziestu czterech godzin Chase bar

dzo się zmienił. Rysy twarzy nosiły teraz ślady cierpienia.

Był rozczochrany, nie ogolony, miał podkrążone oczy. Z tru

dem go rozpoznała.

Tylerowie zaangażowali ją jako pośredniczkę handlu nieru

chomościami, ale pracowała wyłącznie z Tanią. W ciągu kil

ku tygodni obejrzały kilka posiadłości. Entuzjazm Marcie na

widok pewnego szczególnego domu okazał się do tego stopnia

zaraźliwy, że Tania niemal się w nim zakochała. Chciała je

szcze tylko poznać opinię Chase'a.

Chase'a Tylera i Marcie Johns przez trzynaście lat łączyła

wspólna klasa. Od tego czasu nie widzieli się jednak całe

lata, aż do wczoraj, kiedy to niespodziewanie Tania posta

nowiła wpaść z nią do Chase'a do pracy, do biura Spółki

Wiertniczej Tylera.

- Sówka! - Wstał i okrążył biurko, by przywitać ją uści

skiem dłoni i krótkim, przyjaznym objęciem.

- Cześć, Chase - powiedziała, śmiejąc się ze swojego

przezwiska ze szkolnych lat. - Miło cię znowu widzieć.

- Dlaczego nie pojawiłaś się na żadnym zjeździe naszej

klasy? - Jego uśmiech sprawił, że uwierzyła mu, gdy dodał: -

Wyglądasz fantastycznie!

- Nie mogę ścierpieć, że zwracając się do niej, używasz

tego okropnego przezwiska! - wykrzyknęła Tania.

- Nie obraziłaś się chyba, prawda? - spytał Chase.

- Jasne, że nie. Skoro tolerowałam je jako nastolatka, to

tym bardziej mogę je znieść jako osoba dorosła. Mieszkałam

kilka lat w Houston i jakoś nigdy nie udało mi się przyjechać

na spotkanie klasowe.

Jeszcze raz wyraził jej swoją aprobatę.

- Naprawdę wspaniale wyglądasz, Marcie. Lata były dla

ciebie więcej niż łaskawe. Wręcz szczodre, śmiem twierdzić.

Słyszałem, że interesy też ci doskonale idą.

- Dziękuję, rzeczywiście tak jest. Bardzo się cieszę, że

mam własną firmę. Od roku już występuje zastój w całej

gospodarce, ale mnie się udaje jakoś prosperować.

- Szkoda, że nie mogę tego samego powiedzieć o sobie -

z żalem zauważył Chase.

- Och, ale za to macie inne, szczególne powody do radości.

- Powiedziałam jej o dziecku - poinformowała go Tania. -

Przekonała mnie, że stać nas na dom pomimo skromnego

budż.etu, tym bardziej iż teraz jest idealny czas na kupowanie.

Dla kupujących rynek stoi otworem.

- Czy mam już wyciągnąć książeczkę czekową? - spytał

z lekką ironią.

- Jeszcze nie. Marcie i ja chcemy, abyś pojechał z nami

i zobaczył dom, który oglądałyśmy wczoraj. Myślę, że byłby

dla nas doskonały. Pojedziesz?

- Kiedy? Teraz?

- Tak.

- Przykro mi, kochanie, ale w tej chwili nie mogę - odparł

Chase.

Na ożywionej twarzy Tani pojawiło się zakłopotanie.

- Kiedy indziej pojechałbym z przyjemnością, ale teraz

oczekuję właśnie przedstawiciela towarzystwa ubezpiecze

niowego. Miał się tu zjawić natychmiast po lunchu, zawia

domił mnie jednak telefonicznie, że przyjdzie nieco później.

Muszę na niego zaczekać.

- Czytałam w porannych gazetach, że twój brat został

uwolniony od tych śmiesznych podejrzeń o podpalenie - ode

zwała się Marcie. - Czy macie jakieś problemy, Chase?

- Nie - odparł. - Po prostu musimy przeprowadzić inwen-

taryzację całego sprzętu, spisać, co straciliśmy, i omówić na

sze roszczenia.

Tania westchnęła z rozczarowaniem.

- No, to może jutro.

- Może jeszcze dzisiaj, tylko później. Jedźcie teraz same -

zaproponował - a jeśli nadal będziecie tak podekscytowane

domem, zadzwońcie do mnie. Jak ten facet już sobie pójdzie,

dołączę do was. Oczywiście, Marcie, o ile dysponujesz wol

nym czasem.

- Zarezerwowałam dla ciebie i Tani całe popołudnie.

Tania z uśmiechem zarzuciła Chase'owi ręce na szyję

i głośno pocałowała go w usta.

- Kocham cię, a ty z pewnością pokochasz ten dom.

Objął ją w talii i mocno przycisnął do siebie.

- Na pewno tak się stanie, ale nigdy nie będę go kochał

tak mocno jak ciebie. Zadzwoń do mnie później.

Odprowadził je do drzwi i pomachał ręką. Był to ostatni

raz, gdy Tania i Chase widzieli się, dotykali, całowali.

Marcie z Tanią pojechały samochodem do domu, który

miał być przedmiotem transakcji.

- Chase z pewnością go polubi - odezwała się Tania, gdy

przemierzały kolejny, obszerny pokój. Była tak ożywiona jak

dziecko, któremu obiecano niespodziankę. Miała słodki

uśmiech, oczy iskrzyły się niekłamaną radością życia.

Teraz Tania nie żyła.

Widok pogrążonego w rozpaczy wdowca sprawił, że Mar

cie ścisnęło się serce.

- Chase, przykro mi. Tak bardzo mi przykro. - Chciała

wyciągnąć rękę i dotknąć go, spróbowała nawet, ale zdała

sobie sprawę, że zarówno ręka, jak i obojczyk są unieru

chomione.

Czy winił ją za to, że była nierozważnym kierowcą? Czy

obciążał ją odpowiedzialnością za ten wypadek? Czy można

było ją winić?

- My... my go nie widziałyśmy. - Jej głos był słaby

i brzmiał obco nawet dla własnych uszu. - Był tylko hałas i...

Chase usiadł na krześle przy jej łóżku. Trudno było wprost

uwierzyć, że to ten sam mężczyzna, którego widziała wczoraj.

Wysoki, z ujmującą prezencją, teraz siedział zgarbiony. Linie

twarzy zdeformowała tylko ta jedna noc. Żywe szare oczy

nabiegły krwią, wyglądały jak pozbawione życia. Nie odbijały

światła, zupełnie jakby były martwe.

- Chcę dowiedzieć się wszystkiego o Tani. - Gdy wy

mówił jej imię, głos mu się załamał. - W jakim była nastroju?

Co mówiła? Jakie były jej ostatnie słowa?

Lucky jęknął.

- Chase, oszczędź sobie tego.

Chase z irytacją strząsnął z ramienia dłoń brata.

- Powiedz mi, Marcie, co mówiła, co robiła gdy... gdy

ten gnojek ją zabił.

Lucky ukrył twarz w dłoniach i masował palcami skronie.

Był tak samo rozstrojony jak brat. Tylerowie byli rodziną

zżytą. Gdy ktoś z nich potrzebował wsparcia, pocieszenia

czy obrony, nigdy nie doznał zawodu. Marcie domyślała się,

jak musieli niepokoić się o Chase'a. Potrafiła również zro

zumieć potrzebę dowiedzenia się o wszystkim, co łączyło

się z ostatnimi momentami życia jego młodej żony.

- Tania się śmiała - wyszeptała Marcie.

Środki przeciwbólowe z wolna przestawały działać i na

rastający ból spowodował, że zaczęła mówić coraz bardziej

niewyraźnie. Z trudem dobierała właściwe słowa. Wypowia

danie ich stało się prawdziwą męką. Mimo to usilnie starała

się być zrozumiana. Wiedziała, że musi to zrobić dla Chase'a.

- Rozmawiałyśmy o domu. Ona... ona była... bardzo nim

podekscytowana.

- Zamierzam kupić ten dom. - Chase skierował wzrok

na Lucky'ego. Oczy miał dzikie i rozbiegane. - Kup go za

mnie. Ona pragnęła go mieć, więc będzie go miała.

- Chase...

- Kup ten cholerny dom! - ryknął. - Czy możesz przy

najmniej to dla mnie zrobić bez wdawania się w zbędne

dyskusje?

- W porządku.

Jego dziki, nieopanowany wybuch wstrząsnął osłabionym

systemem nerwowym Marcie. Kolejny dreszcz bólu przeszył

jej nadwerężone ciało. Wybaczyła mu. Rany, jakich doznał

w wyniku tego wypadku, także były ranami.

Każdemu, kto widział Chase'a i Tanie razem, wydawało

się oczywiste, że łączy ich szczególne uczucie. Tania uwiel

biała go, a on obsypywał ją pieszczotami, zwłaszcza od czasu,

gdy nosiła w swoim łonie ich pierwsze dziecko. Wypadek

pozbawił go za jednym zamachem obu kochanych istot.

- Tuż przedtem, jak wjechałyśmy na skrzyżowanie, spytała

mnie o zdanie na temat koloru... - Jej ramię przeszył nagły,

ostry ból. Nie mogła zapobiec wykrzywieniu twarzy. Roz

paczliwie zapragnęła zamknąć oczy i poddać się działaniu

narkotyków, by zapaść w stan nieświadomości i nie odczu

wać udręki, jaka towarzyszyła jej od chwili odzyskania przy

tomności.

Bardzo jednak chciała przynieść ulgę Chase'owi. Jeśli roz

mowa o Tani mogłaby uśmierzyć ból, będzie ją desperac

ko kontynuować, opanowując w miarę możliwości własną

niemoc.

- Pytała mnie... na jaki kolor powinna pomalować sypial

nię... dla dziecka.

Chase ukrył twarz w dłoniach.

- Chryste!

Łzy spływały mu między palcami i wolno toczyły się

w dół. Widok ten przysporzył Marcie więcej bólu niż brutalna

kraksa samochodowa.

- Chase - wyszeptała ochryple - czy winisz mnie za to?

Nie odrywając rąk od twarzy, potrząsnął przecząco głową.

- Nie, Marcie, nie. Winę przypisuję Bogu. To on ją zabił.

On zabił moje dziecko. Dlaczego? Tak ogromnie ją kochałem.

Kochałem. - Głos przeszedł w szloch.

Lucky zbliżył się i w geście pocieszenia położył rękę na

ramieniu brata. Również w oczach młodszego mężczyzny

Marcie dostrzegła łzy. Wydawało się, że walczy z bólem we

własnym sercu. Ostatnio Lucky przeżywał ciężkie chwile,

gdyż został oskarżony o podłożenie ognia w garażu Tyler

Drilling. Chociaż w końcu definitywnie odparto zarzuty, a pra

wdziwego winowajcę osadzono w areszcie, najwidoczniej ta

ciężka próba pozostawiła ślady.

Marcie szukała w myślach czegoś pocieszającego, co mo

głaby powiedzieć, ale słowa otuchy ulatywały i stawały

się abstrakcją. Zmęczony umysł nie potrafił ich uchwycić.

W istocie nie było to ważne. Cokolwiek by powiedziała,

zabrzmiałoby banalnie.

„Boże, w jaki sposób mogę mu pomóc?"

Należała do osób, które bezradność odczuwały jak prze

kleństwo. Poczucie niemożności wpędzało ją w depresję.

Wlepiła wzrok w jego pochyloną głowę i zapragnęła go do

tknąć, objąć, wchłonąć ten ból, by nie cierpiał.

Przysięgła sobie, że pewnego dnia, jakimś sposobem, przy

wróci życie Chase'owi Tylerowi.

i otworzył bramę, dając znak dwóm klownom, by postarali

się odwrócić uwagę byka i sprowokować go do opuszczenia

areny.

- Nigdy w życiu czegoś takiego nie widziałam. - Kobieta

nie mogła ochłonąć z wrażenia.

- Czy ci młodzi ludzie uczęszczają na jakieś specjalne

treningi? - chciał się dowiedzieć jej mąż.

Marcie od niedawna interesowała się ujeżdżaniem byków

i jej wiedza na ten temat była jeszcze skąpa.

- Tak, ćwiczą zręczność. Jest to niezbędne, ale dużo rów

nież zależy od szczęścia.

- Jak to?

- Zależy to także od tego, którego byka wylosuje kowboj

danego wieczoru.

- To znaczy, że niektóre są bardziej wściekłe, a inne

mniej ?

Marcie uśmiechnęła się.

- Wszystkie pochodzą ze specjalnych hodowli zwierząt

przeznaczonych na rodeo, ale każdy ma swoje humory i indy

widualne cechy.

Ich uwagę przyciągnęła druga brama, gdzie kolejny kowboj

przygotowywał się do występu. Byk stracił właśnie cierpli

wość i brykał tak gwałtownie, że zawodnikowi trudno było

wspiąć się na jego grzbiet. Kobieta z Massachusetts nerwowo

wachlowała twarz. Jej mąż siedział oczarowany bez reszty.

- Panie i panowie, wygląda na to, że nasz kolejny kowboj

zamierza zwyciężyć dziś wieczór - zagaił prezenter. - Czy

ktoś z państwa chciałby zająć jego miejsce? - Po krótkiej

pauzie zachichotał. - Tylko, proszę, nie wszyscy naraz! Ten

kowboj nie obawia się potężnego byka. W rzeczywistości

im niebezpieczniejszy występ, tym bardziej mu się podoba.

Brał udział w rodeo przez wiele lat, zanim się z tego wycofał.

Na arenę wrócił ponownie półtora roku temu, bynajmniej

nie zrażony faktem, że jest około dziesięciu lat starszy od

większości zawodników ujeżdżających byki. Pochodzi ze

wschodniego Teksasu. Czy jest może wśród was ktoś z Milton

- Panie i panowie, dziś wieczór ujrzycie nie tylko gro

madkę jurnych byczków, ale również kilku odważnych kow

bojów, którzy zdecydowali się je ujeżdżać! - Nosowy głos

prezentera niósł się echem przez przepastną arenę Will Ro

ger's Coliseum w Fort Worth, w stanie Teksas. - Osiem se

kund. Oto ile kowboj musi usiedzieć na grzbiecie byka. Cóż

to jest, myślicie państwo, ale uwierzcie mi, że to najdłuższe

osiem sekund, jakie możecie sobie wyobrazić. Nie znajdziecie

tu kowboja, który by temu zaprzeczył. Tak, szanowni państwo.

W świecie rodeo jest to najtrudniejsza, najniebezpieczniejsza

i najbardziej ekscytująca konkurencja. Oto dlaczego zacho

waliśmy ją na koniec.

Marcie spojrzała w kierunku swoich gości, zadowolona,

że dobrze się bawią. Przyprowadzenie ich na rodeo było

dobrym pomysłem. Czy istniał lepszy sposób, by ukazać im

prawdziwe oblicze Teksasu? Było to czymś w rodzaju chrztu

bojowego.

Prezenter odezwał się ponownie:

- Nasz pierwszy zawodnik, który wystąpi tego wieczoru,

Larry Schafer, pochodzi z Park City, w stanie Utah. W czasie

gdy nie ujeżdża byków, uprawia narciarstwo. Ten młody

człowiek, poszukujący mocnych wrażeń, panie i panowie, po

jawia się właśnie w bramie numer trzy na Cyklonie Charliem!

Powodzenia, Larry!

Małżeństwo z Massachusetts z zapartym tchem obserwo

wało, jak na arenę wpada byk z kowbojem uczepionym na

jego grzbiecie. Po kilku sekundach kowboj tarzał się w pyle,

broniąc się przed kopytami byka. Gdy tylko udało mu się

stanąć na nogi, podbiegł do ogrodzenia, wspiął się na nie

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: