Ze znakiem Wodnika związany jest jego osobisty styl. Polega on przede wszystkim na szczególnym kierowaniu uwagi. Wodnik kieruje swoją uwagę na osobliwości. Co to znaczy w szczegółach, rozwinę dalej. Właściwie wszystkie inne cechy Wodnika można z wyprowadzić z takiego kierowania uwagi.
Przy niektórych znakach zodiaku można określić, ku czemu one typowo kierują uwagę, co je przyciąga w pierwszej kolejności. Jak to wygląda u niektórych przynajmniej znaków zodiaku? Panna kieruje uwagę ku temu, co się nie zgadza, co odstaje od normy, co jest nie tak, popsuło się, razi, wystaje z szeregu. Skorpion kieruje uwagę ku wyjątkom, najwyraźniej licząc na to, że wyjątki zostaną uczynione właśnie dla niego, dla Skorpiona. Uwaga Koziorożca kieruje się ku temu, co konkretne i wymierne i z czego będą właśnie takie, konkretne i wymierne, korzyści. Uwaga Wodnika, jak napisałem na początku, kieruje się ku osobliwościom.
Taką osobliwością dla Wodnika może być wszelka nowość, nowy prąd, nowa moda - coś, czego "w naszej wsi jeszcze nie było". Wcale niekoniecznie chodzi o techniczne wynalazki (jak głosi popularna astrologiczna fama), gdyż zainteresowania techniką i majsterkowaniem wcale wśród Wodników nie są częstsze niż u reszty populacji. Nie chodzi też o masową modę, ponieważ Wodniki (mam tu na myśli, oczywiście, pewien typowy ideał lub idealny typ Wodnika) nie lgną do czegoś, co jest masowe i unikają chodzenia razem z tłumem.
Po drugie, taką osobliwością może być coś, co jest egzotyczne - co pochodzi nie stąd, ale z daleka, z szerokiego świata i niesie skojarzenia z dalekością, ezgotyką, z inną kulturą.
Po trzecie, osobliwością (która pociąga Wodnika) jest to, co rzadkie i elitarne, dostępne tylko nielicznym, pewnemu kręgowi wtajemniczonych. I znowu, nie chodzi o taką przynależność do wtajemniczonych, która daje poczucie bycia lepszym od masy, za tym poczucie większej osobistej mocy, znaczenia - i przez to rozdyma ego. (Taki rodzaj przynależności do grona wtajemniczonych bardziej odpowiada nie Wodnikom, lecz Skorpionom!) Wodnik nie dlatego lgnie do rzadkich elit, żeby się dowartościować, lecz dlatego, że odruchowo wie, iż właśnie w takich elitach najłatwiej znajdzie bratnie dusze, czyli ludzi podobnych do siebie.
Możemy wyobrazić sobie Wodnika jako kogoś, kto stoi na granicy dostępnego świata, oczywiście dostępnego dla tego środowiska, do którego należy, i pozostaje przy tym wciąż lekko wychylony na zewnątrz, ku temu, co obce, nieznane i egzotyczne, wypatrując swoich ulubionych osobliwości, tego co nietypowe i niezwykłe. Te osobliwości mogą przyjść z nadchodzącego czasu i dlatego Wodniki mają opinię ludzi nowoczesnych i amatorów nowości. Dalej, przyjść mogą z zewnątrz, spoza tych lub innych granic, i dlatego Wodniki mają wśród autorów podręczników astrologii opinię obywateli świata, kosmopolitów, a także podróżników, co też nie musi być prawdą, bo co innego mieć potencjał, a co innego go zrealizować. Po trzecie, osobliwości przychodzą od ścisłych grup kultywujących swoje rzadkie zainteresowania (i swoje tajemnice), i stąd się bierze elitarność Wodników.
Ponieważ uwaga Wodników kieruje się ku osobliwościom, a nie ku temu, co zwykłe i pospolite, więc także ludzi oceniają oni i rozpoznają inaczej niż większość, która kieruje się oznakami zwykłymi i pospolitymi, takimi jak klasowe pochodzenie, przynależność do określonego środowiska, wykształcenie, zawód lub pieniądze. Wodnik szuka ludzi podobnie jak on/ona osobliwych, nie zaś tych, którzy wyróżniają się czymś pospolitym. Dlatego potrafi znaleźć przyjaciół, wspólny język i bratnie dusze równie dobrze wśród obcych jak i wśród swoich. Astrologowie (autorzy podręczników) tę cechę Wodników nazywają - dość dziwnie - humanitaryzmem, a czasem braterstwem. W istocie chodzi o duchowe pokrewieństwo.
Charakterystyczna odpowiedź Wodnika na pytanie co robi, czym się zajmuje, byłaby: "Ja to sobie coś... po swojemu". To jest też znamienne dla tego znaku: robić coś po swojemu. Mieć swoją działkę, która jest osobistym, autorskim dziełem i nie jest przeznaczona do oceny ani wymiany. W ten sposób - po swojemu - Wodnik realizuje swoją nadrzędną ideę, swój pomysł. Jest to dokładne przeciwieństwo poprzedniego znaku, Koziorożca, który bierze się (często z wielkim poświęceniem) tylko za to, co, jak się spodziewa, jest obiektywnie wymierne i co zostanie obiektywnie docenione i wycenione. Mówiąc w wielkim uproszczeniu, Koziorożec działa profesjonalnie i na handel, Wodnik zaś w ramach swojego hobby.
W ogóle pojęcie hobby, a także pojęcie autorskiego przedsięwzięcia wydają się ściśle związane z tym znakiem, wydają się wręcz wodnikowymi wynalazkami.
Z innym uproszczeniem można powiedzieć, że Koziorożec jest interesowny, a Wodnik bezinteresowny. Z czego znowu nie wynika, żeby Wodniki były jakimiś życiowymi fajtłapami. Bezinteresowne kierowanie się własną, do swojej natury dobrze przykrojoną ideą, może być lepszym sposobem na sukces niż właściwy znakom ziemi oportunizm.
Wodniki są - i jest to jedna z ich specjalności w zodiaku - odporne na nacisk gromady, na nacisk haseł "tak się robi" i "tak trzeba", czyli na wszelkie sugestie, że w pewien sposób należy się zachowywać, tym a tym się zajmować, że te a te opinie się w tym sezonie podziela. Specjalnością Wodników jest bycie sobą. (I to bycie sobą nie łączy się u nich z chęcią dominacji nad innymi, co z upodobaniem robią Lew i Baran, ani z pretensjami do innych, że nie są tacy jak one - co typowo zdarza się Skorpionom.)
Znak Wodnika jako dominujący sprzyja inteligencji (oczywiście, trzeba jeszcze i przede wszystkim sprawdzić, jakie właściwości w horoskopie ma najważniejszy wskaźnik inteligencji, czyli Merkury), ale wodnikowa inteligencja jest szczególna. Wodniki nie są encyklopedystami, które o wszystkim czytały, o wszystkim słyszały i mogą dyskutować na wszystkie tematy - jak Bliźnięta. Nie są też jajogłowymi specjalistami, którymi lubią być Panny. Wodnikowy rodzaj inteligencji polega na intuicji, na wejściu w rezonans z poznawanym przedmiotem. Wodnikom zdarza się wiedzieć coś ważnego od razu, na zasadzie objawienia, olśnienia czy trafnego odgadnięcia. Wiedzą albo nie wiedzą. Nie jest w ich stylu mrówcze dokopywanie się wiadomości, co chętnie robią Panny albo Koziorożce. Dlatego dzieci z wodnikową inteligencją miewają kłopoty w szkole, bo nauczyciele takiego stylu poznawczego nie lubią.
Umiejętność intuicyjnego wiedzenia, wejścia w rezonans - w tym wypadku - z innym człowiekiem lub duchem miejsca, zapewne pomaga Wodnikom w kontaktach z obcokrajowcami, z ludżmi z innych kultur i w ogóle ze wszelkimi ich ulubionymi osobliwcami.
Poprzednik znak, Koziorożec, wyraźnie różni się zależnie od tego, która planeta go wywołuje (uaktywnia): Słońce, Księżyc lub (silny w tamtym znaku) Mars. W przypadku Wodnika takie różnice trudno jest wskazać i nie ma sensu dopatrywać się ich na siłę. Powiedzmy sobie raczej, że cechy Wodnika podobnie się ujawniają i przy Słońcu w Wodniku, i przy Księżycu, i przy ascendencie w tym znaku.
Niektórzy z tego, że Słońce jest władcą Lwa, a więc jest (jakoby) szczególnie w tym znaku potężne, wyciągają wniosek, że Słońce w Wodniku, czyli w znaku opozycyjnie położonym względem Lwa, jest oznaką słabego charakteru. Nie jest to prawdą. Silne Słońce przejawia się jako wysoki poziom antyneurotyczności, wolność od neurotyzmu, a w typie Wodnika nie ma niczego neurotycznego! A na pewno mniej niż w typie Lwa, który domaga się uznania publiczności i neurotycznie cierpi, gdy go nie uzyskuje. Wodnik - mówimy o typie - jest przeciwieństwem neurotyzmu. Co oczywiście nie oznacza, że realni ludzie ze Słońcem, Księżycem lub ascendentem w Wodniku wolni są od neuroz, bo te mogą być produkowane przez jakieś inne czynniki w horoskopie.
Cechy planet w Wodniku (i odpowiednio w innych znakach) ujawniają się nie tylko wtedy, gdy dana planeta jest w danym znaku, ale także wtedy, kiedy ta planeta i ten znak współdominują w horoskopie pewnego człowieka. Więc na przykład jeśli ktoś ma dominującego Marsa (np. ma tę planetę na ascendencie) i jednocześnie dominujący znak Panny (np. Księżyc w Pannie), to wynik tej krzyżówki jest podobny lub wręcz taki sam jak posiadanie dominującego Marsa w Pannie - czyli namiętne krytykanctwo, namiętność do polemik i przywoływania innych do porządku, chętne podejmowanie się roli kontrolera, tego kto "chodzi i sprawdza"; ale też mogą wraz z wymienioną kombinacją planeta-znak pojawiać się zdolności i zainteresowania techniczne, mechaniczne, pociąg do śrub i żelaza itd.
Ta prawidłowość jest o tyle ważna, gdy interpretujemy horoskop, że trudno jest różnicować powolne planety ze względu na ich położenie w znakach. To, w którym znaku leżą Jowisz, Saturn, Uran, Neptun lub Pluton, jest cechą pokolenia, nie jednostki. Jednak planety te różnicują się względem znaków, tylko nie są to znaki, w których fizycznie leży dana planeta, lecz znaki, które dominują w czyimś horoskopie.
Wodnik jest silną pozycją Merkurego; wręcz można podejrzewać Merkurego, iż jest planetą-równoważnikiem czy jak kto woli, mówiąc tradycyjnie, władcą Wodnika. Inteligencja, którą daje Merkury w Wodniku (lub silny Merkury przy silnym Wodniku w horoskopie) została już w jakimś stopniu opisana wyżej. Polega ona na intuicyjnym, rezonansowym widzeniu i czuciu przedmiotu. Wodnikowe poznanie ma wiele wspólnego (oczywiście w odpowiedniej skali) z objawieniem. Jest to poznanie na zasadzie wszystko lub nic. Długo nie wiem, nie rozumiem, nie słyszę o czym do mnie mówią - po czym coś się nagle zmienia i zaczynam widzieć, rozumieć, dociera do mnie. Wodnik (lub: Merkury w Wodniku) rozumie i poznaje na zasadzie błysku.
Ponieważ Merkury jest w Wodniku silny, wraz z takim jego położeniem do osobowości danego człowieka przecieka wiele z ogólnej charakterystyki Wodnika. Ktoś ma np. Słońce w Koziorożcu, Księżyc gdzieś..., a Merkurego w Wodniku i wtedy wiele z tego, co powiedzieliśmy wyżej o charakterystycznej dla Wodnika orientacji na osobliwości można zauważyć u niego.
Merkury jest w Wodniku, gdy Słońce przebywa w Wodniku lub w sąsiednich znakach: w Koziorożcu lub w Rybach. Gdy i Słońce i Merkury są razem w Wodniku, wzmacnia to przejawianie się tego znaku, lecz jakościowo go nie zmienia.
Słońce w Koziorożcu, Merkury w Wodniku, to układ zwykle konfliktowy. Człowiek taki usiłuje pogodzić w życiu trudne do pogodzenia i zwykle sprzeczne impulsy i wymagania obu znaków. Próbuje np. pogodzić w jednej działalności wodnikowe lekkie hobby i solidny, merkantylny koziorożcowy profesjonalizm. Jego wewnętrzny Koziorożec nieustannie krytykuje Wodnika za lekkomyślność i odstawanie od normy, wewnętrzny Wodnik zaś ma za złe własnej koziorożcowej stronie, że zmusza go do nudnego wypełniania obowiązków i harówki poniżej jego autorskich pasji.
Merkury w Wodniku, Słońce w Rybach, to także połączenie sprzeczności w jednym umyśle i ciele. Sprzeczność ta jednak nie jest aż tak wielka jak w przypadku poprzednim. Merkury w Wodniku obdarza Ryby błyskotliwą inteligencją (co się przydaje, bo Ryby, same z siebie, nie są bystre - posiadanie dominującego znaku Ryb jeszcze bystrości nie daje); z kolei Ryby poszerzają możliwości Wodnika o współczucie i gorące związki emocjonalne z innymi. (Bo sam element Wodnika jest jednak dość chłodny emocjonalnie.) Typową wadą kombinacji Wodnik-Ryby bywa jednak odlatywanie, fantastyczność, małe związki z ziemią i z konkretem.
Wodnikową cechą Wenus jest indywidualizm i nakierowanie na osobliwości w tym, co się podoba, co pociąga i, w końcu, we własnych związkach. Dla wodnikowej Wenus wszystkim jest autentyczność uczucia, związku, bycia razem - zaś środowiskowe konwencje, zwyczaje, wszelkie "tak należy" - po prostu się nie liczą. (Co może doprowadzać do konfliktów, ale to osobna sprawa.) W pewnym skrócie można powiedzieć, że wodnikowa Wenus to Wenus wyzwolona.
Wenus w Wodniku (lub na tle dominującego Wodnika) określa też szczególne upodobania estetyczne, które mogą wyjść na jaw przy okazji np. urządzania domu, ubierania się, gustów muzycznych lub jedzenia. Tym na czym zależy człowiekowi z wodnikową Wenus jest zgodność rzeczy z jego wewnętrzną linią, z jego intuicją, nie zaś moda (chociaż przypadkiem moda może się z tą osobistą linią zgadzać), ani wzgląd na popisywanie się, demonstrowanie swojej przynależności do pewnej grupy albo zamożności itd. Można nazwać to po prostu indywidualizmem, tylko trzeba pamiętać, co się pod tym rodzajem indywidualizmu kryje.
Wodnikowy Mars jest mało agresywny wobec ludzi i przejawia się raczej nie w sytuacjach konfrontacji, lecz przy aktywnym działaniu; gdy dochodzi do realizacji własnych planów. Wodnikowy Mars to, najogólniej, wodnikowe zamiłowanie do osobliwości wyrażone w czynie. To jest aktywnie eksperymentalny stosunek do rzeczywistości: "Nie robiłem tego? - To zrobię!" "Nie byłem tam? - To pojadę." "Nikt dotąd tego nie próbował? - Nie szkodzi, ja sprawdzę, jak to jest". U ludzi z Marsem (zwłaszcza silnym) w Wodniku obserwujemy styl życia polegający na ciągłym badaniu możliwości, na poszerzaniu granic tego, co się robi, ciągłych wyprawach do horyzontu - przy czym niekoniecznie muszą to być wyprawy w sensie geograficznym, choć i takie też często bywają.
Uran jest powszechnie uznawany za władcę znaku Wodnika, z czego wielu uczących się astrologii wyciąga wniosek, że Uran jest zamiennikiem (ekwiwalentem) tego znaku, na takiej samej zasadzie, jak Mars jest ekwiwalentem Barana, a Saturn Koziorożca, i że np. mieć Księżyc w Wodniku i mieć Księżyc w koniunkcji z Uranem to to samo. Jest to rozpowszechniony błąd. Wprawdzie są pewne podobieństwa i współdziałania między Wodnikiem a Uranem, ale nie są one większe niż podobne podobieństwa i współdziałania Wodnika z Merkurym. Przede wszystkim to, co Wodnik dodaje do osobowości człowieka jest normalne, natomiast bardzo często to co wnosi Uran, jest w jakimś choćby małym stopniu, patologiczne, lub przynajmniej przesadne. Można obrazowo i z pewną przesadą powiedzieć, że Uran jest planetą toksyczną, za to na pewno Wodnik nie jest toksycznym znakiem! Uran wnosi napięcia, nieład, chaos, poczucie, że coś jest nie-do-wytrzymania, często też wnosi nieprzystosowany indywidualizm, blokady w stosunkach z ludźmi itd. - ale niczego z tego nie widać w samym znaku Wodnika.
Związek Urana z Wodnikiem jest jedynie taki, że drażniące cechy Urana bez przeszkód wyrażają się przez nastawioną na osobliwości osobowość Wodnika - ale równie dobrze wyrażają się przez osobowość np. Skorpiona. Mówiąc inaczej, Skorpiony, tak samo jak Wodniki, bywają opętane przez Urana. Co to znaczy w szczegółach, opowiem później przy okazji Urana (jeśli będę pamiętać); poza tym, żaden znak nie jest na wpływy Urana odporny.
Jowisz na tle Wodnika. Jowiszowa ekstrawersja dobrze wyraża się, gdy Wodnik dominuje jako znak. Jowiszowe nastawienie na ekspansję, wzrost i rozwój realizuje się przy dominującym Wodniku podobnie jak to opisano wyżej przy Marsie: jako tendencja do ciągłego badania własnych możliwości i poszerzania pole działania. Jowisz i Wodnik działające razem sprzyjają twórczym pomysłom.
Saturn na tle Wodnika. W starożytności Saturna uważano za władcę Wodnika, czyli, także, za planetę najbardziej zbieżną z charakterem i działaniem z tym znakiem. Można to skomentować krótko: to był błąd, wynikający z przewagi dążenia do symetrii systemu nad obserwacją faktów. Saturna jako władcę przydzielono Wodnikowi tylko przez wzgląd na symetrię. Charakterem po prostu się różni.
Silny (dominujący) Saturn przy dominującym Wodniku dostarcza cech, które Wodnik ma raczej w zaczątku: uporu, konsekwencji, umiejętności praktycznej realizacji własnych pomysłów i przebłysków. Nie ma tu jednak sprzeczności: można wyobrazić sobie Wodnika jako saturniarza: będzie to ktoś, kto innych trzyma na dystans, nie ma towarzyskich potrzeb, a jego wodnikowe osobliwości są dobrze chronione saturnową zbroją (personą).
Neptun. Wodnik i Neptun dobrze współdziałają, bo neptunowa intuicja i obrócenie ku wnętrzu, a także otwarcie na wizje, sny i podświadomość dobrze się uzupełnia z wodnikową osobliwością. Neptunowe współczucie z "małymi, innymi" podobnie zgadza się z wodnikową zasadą nie sądzenia ludzi po pozorach. Ale kiedy studiujemy horoskop z dominantą Wodnik-Neptun, szukajmy czynników wiążących właściciela horoskopu z ziemią czyli konkretem, bo przy takiej osobowości potrzebne jest remedium na odloty.
Wodnik i Pluton. Jak się wydaje, to współdziałanie nie jest dostatecznie zbadane. Zachęcam do sprawdzania, jak to jest.
6 stopni Wodnika, punkt pięciokrotny wodny. Punkt ten leży w bikwintylu do wodnego kardynalnego punktu Raka (0° Raka). Punkt ten jest źródłem cieplejszych, serdeczniejszych i bardziej natężonych związków między ludźmi, niż to zazwyczaj dzieje się w Wodniku. Jest tak, jakby w tym punkcie były przyłożone dodatkowe Słońce i Wenus, oba w żywiole wody. Ludzie którzy mają coś ważnego w tym punkcie, realizują się jako ci, którzy zbierają innych i na bazie ich wspólnego zaangażowania tworzą coś trwałego: rodzinną dynastię, instytucje natchnioną własnym, wspólnym duchem czy takąż organizację lub firmę. Tym "czymś ważnym" może być Słońce, Księżyc, Merkury, Wenus lub ascendent.
8 i 4/7 stopnia Wodnika, punkt siedmiokrotny ognisty. Punkt, który jest źródłem pewności, poczucia, że ma się rację, stałości i zakorzenienia. Odpowiednikiem planetarnym byłoby małe i dodatkowe Słońce w tym miejscu, w żywiole ognia, może też z wpływami Saturna. Punkt leży w septylu do 0° Barana.
21 i 3/7 stopnia Wodnika, punkt siedmiokrotny ziemny. Punkt leży w biseptylu do 0° Koziorożca. Bardzo charakterystyczny punkt, planetarnie odpowiadający Saturnowi i Merkuremu. Kojarzy się z organizacją i skłonnością do hierarchicznych struktur. Ludzie, którzy tu mają coś ważnego, zwykle mają jakiegoś konika na punkcie organizacji lub przynależności do stowarzyszeń, kościołów, partii, uczestniczenia w kongresach, posiadania tytułów. Oprócz tego są normalnymi Wodnikami, tylko mają takie odchylenie.
24 stopnie Wodnika, punkt pięciokrotny powietrzny. Bikwintyl do punktu kardynalnego 0° Wagi. Charakter tego punktu jest podwójnie powietrzny. Ludzie mający tu ważny wskaźnik horoskopowy realizują się w ten sposób, że są znani i działają w takim miejscu, z którego ich widać i o nich słychać. Przyciąga ich dziennikarstwo i inne zawody polegające na zdobywaniu i przerabianiu informacji, z odchyleniem w kierunku plotkarstwa. Planetarnie odpowiednik Merkurego.
Czyli obszar końcowych 3 stopni. Wodnik przechodzi w Ryby nabierając cech tego znaku powietrznego, który charakterem najbliższy jest Rybom, czyli Wagi. Wodniki z końca znaku są chętne do współpracy, realizują się poprzez wielość kontaktów, wchodzenie w spółki i porozumienia, są też bardziej tolerancyjne i gotowe do kompromisów niż średnio w tym znaku.
Charakterystyczne cechy Wodnika, wyżej opisane, są dość delikatne i do ich rozpoznania wymagają zwykle dobrego poznania człowieka. W charakterze Wodnika nie ma tego, co rzuca się w oczy, jak żywiołowość Barana, ostentacyjność Lwa, znanie-się-na-wszystkim Bliźniąt, dobiazgowość Panny lub podejrzliwość Skorpiona. Widziany z pewnej oddali, Wodnik czyni wrażenie kogoś normalnego i zwyczajnego.
Z tego samego powodu, mianowicie że to, co charakterystyczne w Wodniku, jego osobisty styl, jest dość delikatne - udział znaku Wodnika w horoskopie łatwo jest zdominowywany przez inne wpływy. Jeżeli w czyimś horoskopie widzisz wskaźnik silniejszy, bardziej wyrazisty od Słońca, Księżyca lub ascendentu w Wodniku, to z pewnością właśnie ten czynnik przeważa i ten czynnik widać, nie Wodnika.
Dlatego też zwykle cechy Wodnika występują nie jako dominanta charakteru, nie jako coś, co kłuje w oczy, jak to było przy innych znakach, kiedy chce się aż zawołać: "Jakaż to z niego/niej Ryba!" Albo: "Jaki to straszliwie typowy Koziorożec!". Raczej jest tak, że przy bliższym poznaniu dziwimy się: "A jednak masz coś z tego Wodnika..."
Ludzie ze znaku Wodnika mają dystans do własnej osoby. Potrafią patrzeć na siebie z boku, abstrahować od własnych trosk, lęków czy śmieszności. Potrafią śmiać się z siebie i mają poczucie humoru, choć wcale niekoniecznie są weseli z usposobienia. Mają dar nie-przywiązywania się do uwarunkowań i problemów, a także autoironii. W jakimś stopniu są wolni duchem. W porównaniu z innymi znakami zostawiają mało śladów. To metafora: możesz wyobrazić sobie kogoś, kto idzie, ryjąc obcasami grunt i rozrzucając przedmioty wzdłuż swojej drogi. I kogoś innego, kto wprowadza swoją osobą małe zaburzenia w otoczeniu. Znak Wodnika właśnie zostawia niewielkie ślady. A przynajmniej nie udział znaku Wodnika w horoskopie jest przyczyną, dla której ludzie podstawiają głębokie ślady po sobie - i w terenie i w ludzkich umysłach; jeśli tak jest, to wynika to z innych niż Wodnik ich wskaźników horoskopowych.
Wodnik i Koziorożec: patrz w poprzednim rozdziale, o Koziorożcu.
Wodnik i Ryby. Przy jednocześnie dominującym Wodniku i Rybach zwykle cechy Ryb przeważają. (Wodnik jest w tej parze wyraźnie słabszym partnerem!) Zachowuje się i wzmacnia to, co oba te znaki mają: intuicja, idealizm, nastawienie anten umysłu na sprawy dziwne, fantastyczne, egzotyczne, odlotowe. Wada: można być za bardzo odlecianym.
Wodnik i Baran. Wodnikowy pęd ku rzeczom nowym, nieznanym i egzotycznym harmonijnie łączy się z baranią energią i przebojowością. Wynik: mnóstwo "pary" zarówno fizycznej, jak i intelektualnej i organizatorskiej. Aktywne sprawdzanie: a co jest tam dalej?
Wodnik i Byk. Dwie zodiakalne substancje, które nie mieszają się. Osoba mająca taką dominantę w pewnych dziedzinach jest Wodnikiem (oryginalnym miłośnikiem rzadkich doświadczeń), w innych Bykiem - estetyzującym artystą-konserwatystą.
Wodnik i Bliźnięta. Harmonijne połaczenie które wzmaga żywioł powietrza, wynikiem: szerokie horyzonty, rozległa wiedza, wielostronność, zaskakujace skojarzenia; częsty zmysł reformatora połączony z wodnikową niezależnością.
Wodnik i Rak. Zazwyczaj harmonijnie łączą sprzeczne cechy: raczą rodzinność, przywiązanie i sentymentalizm z wodnikowym instynktem podróży i poznawania nowości. Stawiają na głębokie i intymne związki: dla Raka są to związki poprzez rodzinę i dzieciństwo; dla Wodnika poprzez "braterstwo dusz": u Rako-Wodnika splata się to w jedno.
Wodnik i Lew. Mają potężny własny, odrębny świat, swoje szczególne zainteresowania i pasje, które czynią ich niezależnymi od innych i jakby "osobnym gatunkiem człowieka".
Wodnik i Panna. Znaki, które się lubią, także jako składniki jednej osobowości: oba intelektualne, nowocześni mózgowcy, lubiący nowości, nowe trendy, zmiany, dobrze czujący się w nowoczesnych dziedzinach. Prawdopodobnie taki horoskop miał Stanisław Lem - niestety, nie jest znana godzina jego urodzenia.
Wodnik i Waga. Obie "psychiczne substancje" łączą się harmonijnie, dając typ powietrzny: intelektualny, kontaktowy i współdziałający, lecz po wodnikowemu znający swoje racje, samodzielny i niezależny.
Wodnik i Skorpion. Silna osobowość, dobrze ugruntowana w sobie, niepotrzebująca oparcia w innych. Wodnikowa oryginalność łączy się ze skorpionową biologiczną i mentalną siłą. "Chorują" jednak na samowolę i despotyzm. Dla słabszych partnerów obcowanie ze Skorpiono-Wodnikiem bywa trudną próbą.
Wodnik i Strzelec. Harmonijne połączenie: wodnikowe szerokie horyzonty łaczą się ze strzelcową niezmordowaną energią.
Wojciech Jóźwiak
wykłady z lat 2004-2007, w Tarace od 21 maja 2010
proteusz