Standardy medycznych procedur ratowniczych 07.07.2005.pdf
(
110 KB
)
Pobierz
Microsoft Word - rozp.20.6.05 r. po uzg.wewn..doc
Załącznik do rozporządzenia z dnia …2005 r. (Dz. U. Nr …, poz. …)
Standardy medycznych procedur ratowniczych
1. Wykonanie procedury bezprzyrządowego przywracania drożności dróg
oddechowych:
1) polegającej na wykonaniu procedury odgięcia głowy do tyłu i uniesienia
żuchwy obejmuje:
a) ułożenie chorego na wznak,
b) odgięcie głowy do tyłu w stawie szczytowo-potylicznym,
c) uniesienie podbródka chorego,
d) rozpoczęcie wentylacji;
2) polegającej na wykonaniu procedury wysunięcia żuchwy obejmuje:
a) lekkie otwarcie ust chorego, delikatnie uciskając brodę kciukami obu rąk,
b) uchwycenie palcami obu gałęzi żuchwy i przemieszczenie jej do przodu
tak, aby zęby dolne znalazły się przed zębami górnymi,
c) rozpoczęcie wentylacji.
2. Wykonanie procedury nakłucia i zakładania linii infuzji dożylnej przez żyły
powierzchniowe obejmuje:
1)
założenie opaski uciskowej;
2)
zdezynfekowanie skóry w miejscu nakłucia;
3)
napięcie skóry w miejscu wkłucia;
4)
punktowanie cewnikiem prowadzonym na igle (wenflon) pod kątem 30
stopni do powierzchni skóry, kierując ścięcie igły ku górze;
5)
potwierdzenie prawidłowej pozycji igły uwidocznieniem wypływu krwi;
6)
delikatne wprowadzenie cewnika, jednocześnie wycofując igłę;
7)
usunięcie opaski uciskowej;
8)
przepłukanie cewnika przez zastawkę cewnika solą fizjologiczną;
9)
podłączenie wlewu kroplowego;
10)
oklejenie cewnika celem zabezpieczenia przed wysunięciem z żyły.
3. Wykonanie procedury perikardiocentezy i punkcji odbarczającej osierdzia
polegającej na:
1) wykonaniu procedury perikardiocentezy, punkcji odbarczającej osierdzia
obejmuje:
a)
ułożenie chorego na wznak, z wezgłowiem uniesionym pod katem
30 stopni,
b)
odkażenie i jałowe obłożenie klatki piersiowej i okolic poniżej
wyrostka mieczykowatego,
c)
zidentyfikowanie miejsca wkłucia- 0,5 cm na lewo od końca
wyrostka mieczykowatego,
d)
ostrzyknięcie 1% lidokainą skóry i tkanki podskórnej w tej okolicy,
zawsze aspirując przed podaniem kolejnych porcji środka
znieczulającego,
e)
osadzoną na strzykawce igłę długości 7,5 cm nr 16 lub 18 wkłucie w
miejscu uprzednio znieczulonym,
f)
podłączenie elektrody EKG do igły za pomocą zacisku
krokodylkowego celem monitorowania zapisu EKG,
g)
wprowadzenie igły pod kątem 45 stopni do ściany klatki piersiowej,
pod mostek, ku tyłowi, w kierunku lewego barku, stale aspirując,
h)
obserwację na zapisie EKG ujemnych załamków QRS
świadczących o kontakcie igły z nasierdziem (workiem
osierdziowym),
i)
wprowadzenie igły kilka centymetrów dalej – przez nasierdzie do
worka osierdziowego; można teraz zaaspirować niekrzepnącą krew
lub płyn wysiękowy,
j)
obserwację zapisu EKG, w przypadku pojawienia się uniesionych
odcinków ST, wycofać igłę do worka osierdziowego;
k)
usunięcie przez aspirowanie całą ilość płynu z worka osierdziowego;
2) wykonaniu ciągłego drenażu płynu osierdzia obejmuje:
a)
wprowadzenie do worka osierdziowego przez igłę prowadnicy w
kształcie litery J,
b)
usunięcie igły, pozostawiając prowadnicę w tym samym położeniu,
c)
powiększenie miejsca wkłucia, wykonując skalpelem nacięcie skóry
długości 0,3 cm,
d)
wprowadzenie po prowadnicy do worka osierdziowego cewnika
teflonowego,
e)
usunięcie prowadnicy i podłączenie końcówki cewnika do
zamkniętego układu drenażowego, tj. do worka zbiorczego,
f)
przymocowanie cewnika do skóry za pomocą szwu,
g)
uważne monitorowanie chorego.
4. Wykonanie procedury punkcji odbarczającej jamy opłucnej obejmuje:
1) odkażenie i obłożenie jałowo daną połowę klatki piersiowej, o ile pozwala
na to czas;
2) znieczulenie 1 % lignokainą wybraną przestrzeń międzyżebrową wraz z
okostną i opłucną;
3) nakłucie wybranego międzyżebrza cewnikiem 15-18G prowadzonym na
igle;
4) punktowanie jamy opłucnej bezpośrednio nad żebrem;
5) przejście igłą ponad górnym brzegiem żebra i bezpośrednio nad nim
wprowadzenie jej do jamy opłucnowej stale aspirując tłokiem strzykawki;
6) zatrzymanie wprowadzania igły w chwili ukazania się w strzykawce
powietrza lub płynu;
7) wprowadzenie do jamy opłucnowej cewnika na głębokość 6-8cm, jeżeli
pożądany jest drenaż ciągły;
8) wycofanie igły i zabezpieczenie cewnika.
5. Wykonanie procedury defibrylacji elektrycznej serca polegającej na:
1) wykonaniu defibrylacji elektrycznej serca za pomocą defibrylatorów
klasycznych obejmuje:
a)
potwierdzenie zatrzymania krążenia – sprawdzenie tętna na dużych
tętnicach,
b)
potwierdzenie obecności migotania komór lub częstoskurczu
komorowego i braku tętna na podstawie monitora EKG lub
bezpośrednio za pomocą łyżek defibrylatora,
c)
umieszczenie nażelowanej łyżki na klatce piersiowej pacjenta w
pozycji:
-
jedna poniżej prawego obojczyka, druga nad koniuszkiem
serca w linii pachowej przedniej lub
-
jedna łyżka nad koniuszkiem serca, a druga pod lewa
łopatką,
d)
ustawienie właściwego poziom energii na aparacie lub łyżkach
defibrylatora,
e)
ustawienie początkowo energii 200 J w defibrylatorach
monofazowych lub innej w defibrylatorach dwufazowych,
f)
naładowanie defibrylatora,
g)
wyraźne ostrzeżenie obecnych, aby odsunęli się od pacjenta,
h)
potwierdzenie wzrokowo bezpieczeństwa własnego i personelu,
i)
sprawdzenie
monitorze
obecności
migotania
komór/częstoskurczu komorowego,
j)
ostrzeżenie o wyładowaniu,
k)
potwierdzenie bezpieczeństwa własnego i personelu,
l)
dokonanie wyładowania,
m)
po wyładowaniu nie odrywanie łyżek od klatki pacjenta,
n)
sprawdzenie rytmu serca na monitorze,
o)
zlecenie osobie asystującej sprawdzenie tętna, jeżeli nastąpiła
zmiana zapisu na monitorze,
p)
ponowienie działań określonych w lit. e-m i wykonanie drugiego
wyładowania energią 200J, jeżeli utrzymuje się nadal migotanie
komór lub częstoskurcz komorowy i nadal brak tętna,
q)
jeżeli zapis na monitorze utrzymuje się, ustawienie energii 360 J i
powtórzenie działań określonych w lit. j-l,
r)
odłożenie łyżki na uchwyty defibrylatora po wykonaniu trzeciego
wyładowania,
s)
odłożenie łyżki na uchwyty defibrylatora i niezwłoczne potwierdzenie
obecności tego rytmu za pośrednictwem zwykłych odprowadzeń
monitora, jeżeli stwierdzono asystolię lub aktywność elektryczną bez
tętna,
t)
sprawdzenie rytmu serca na monitorze, a w razie potrzeby również
obecności tętna,
u)
przed wykonaniem następnego cyklu wyładowań przez 1 minutę
prowadzenie postępowania zgodne z algorytmem ALS;
2) wykonaniu defibrylacji z użyciem AED – automatycznych defibrylatorów
zewnętrznych obejmuje:
a)
ocenę stanu chorego,
b)
potwierdzenie zatrzymania krążenia i braku tętna,
c)
włączenie defibrylatora,
d)
podłączenie do pacjenta elektrod defibrylatora,
e)
postępowanie zgodnie z instrukcjami głosowymi lub podawanymi na
ekranie:
-
po analizie rytmu i instrukcji defibrylacja wskazana,
włączenie przycisku defibrylacja,
-
zastosowanie do 3 wyładowań,
-
po każdych 3 wyładowaniach poszukiwanie cech
zachowanego krążenia,
na
-
po analizie rytmu i instrukcji defibrylacja niewskazana,
prowadzenie ucisku klatki piersiowej i wentylacji chorego
według BLS,
-
kontynuowanie do chwili ewentualnego podjęcia procedur
ALS.
6. Wykonanie procedury kardiowersji elektrycznej obejmuje:
1) ustalenie wskazania do kardiowersji – rodzaj tachyarytmii i zaburzenia
hemodynamiczne;
2) potwierdzenie obecności tętna na tętnicach;
3) zastosowanie analgo – sedacji, o ile wskazana;
4) ułożenie chorego w pozycji leżącej na plecach;
5) odsłonienie całej klatki piersiowej chorego;
6) włączenie defibrylatora;
7)
przyłożenie nażelowanej łyżki defibrylatora na klatkę piersiową pacjenta w
pozycji: jedna łyżka pod prawym obojczykiem, druga w okolicy koniuszka
serca w linii pachowej przedniej
;
8) sprawdzenie rytmu na monitorze defibrylatora;
9) ustawienie defibrylatora na defibrylację synchroniczną przyciskiem SYNC,
w razie stwierdzenia tachyarytmii innych niż migotanie komór i
częstoskurcz komorowy;
10) ustawienie odpowiedniego poziomu energii, pierwsze wyładowanie 50 lub
100 J;
11) naładowanie defibrylatora;
12) ostrzeżenie personelu o wyładowaniu;
13) nie zdejmowanie łyżek defibrylatora z klatki piersiowej chorego, o ile nie
zmieni się rytm na monitorze;
14) przeprowadzenie drugiego wyładowania energią 200 J i ewentualnie
trzeciego o energii 300 lub 360J w przypadku braku zmiany zapisu;
15) odłożenie łyżki defibrylatora w przypadku zmiany zapisu na monitorze;
16) potwierdzenie uzyskania oczekiwanego zapisu elektrokardiograficznego;
17) kontynuowanie dalszego monitorowania pacjenta.
7. Wykonanie procedury tamponady jamy nosowej polegającej na:
1) wykonaniu zakładania tamponady jamy nosowo-przedniej obejmuje:
a) wprowadzenie do nozdrza jak najgłębiej jednego końca
nawazelinowanego bandaża lub taśmy o szerokości 1-2,5 cm,
b) szczelne wypełnienie tamponem całej jamy nosowej układając go w
fałdy,
c) pozostawienie tamponu w jamie nosowej przez 2-3dni,
d) usuwanie tamponu pod kontrolą laryngologa;
2) wykonaniu tamponady tylnej nosa obejmuje:
a) usunięcie tamponady przedniej,
b) wprowadzenie cewnika FOLEYA do przewodu nosowego do części
nosowej gardła,
c) napełnienie balonika cewnika 10 ml powietrza i pociągnięcie cewnika
tak, aby balonik zamknął nozdrza tylne,
d) przymocowanie cewnika do nosa plastrem.
8. Wykonanie procedury konikotomii obejmuje:
1) ułożenie chorego na wznak;
2) odkażenie i obłożenie jałowo przednią powierzchnię szyi, jeśli pozwala na
to czas;
3) zlokalizowanie palcami stożka sprężystego krtani (w linii pośrodkowej szyi,
poniżej chrząstki pierścieniowatej);
4) połączenie cewnika naczyniowego nr 12-14 z 5 ml strzykawką;
5) przekłucie skóry w linii pośrodkowej szyi nad stożkiem sprężystym;
6) skierowanie cewnika ku dołowi pod kątem 45 stopni w stosunku do góry;
7) aspirowanie tłoku strzykawki ostrożnie popychając cewnik do momentu
zaaspirowania powietrza;
8) wprowadzenie cewnika przez igłę w kierunku dystalnego odcinka tchawicy;
9) usunięcie igły;
10) połączenie bliższego końca cewnika z 3,0 mm łącznikiem pediatrycznej
rurki intubacyjnej;
11) połączenie ramiona łącznika Y z przewodem do podawania tlenu i
łącznikiem rurki dotchawiczej;
12) utrzymanie przepływu tlenu na poziomie 15 l/ min;
13) zapewnienie wentylacji zatykając na przemian kciukiem otwór na końcu
wolnego ramienia łącznika Y na 1 sekundę i odsłaniając go na 4 sekundy;
14) wentylowanie w sposób określony w pkt 13 maksymalnie 30-45 minut.
9. Wykonanie procedury założenia maski krtaniowej obejmuje:
1) ułożenie pacjenta w pozycji leżącej na plecach z głową i szyją w ustawieniu
osiowym;
2) dobranie maski krtaniowej odpowiedniej dla pacjenta wielkości;
3) potwierdzenie całkowitego opróżnienia mankietu uszczelniającego maski
krtaniowej;
4) nałożenie żelu na zewnętrzną powierzchnię mankietu uszczelniającego;
5) uchwycenie prawą ręką maski jak pióro;
6) wprowadzenie maski pod górne siekacze, zachowując kontakt górnej
powierzchni maski z podniebieniem, aż maska zbliży się do tylnej ściany
gardła;
7) naciśnięcie maski w kierunku do tyłu i ku dołowi wzdłuż krzywizny tylnej
ściany gardła, aż do oporu;
8) napełnienie mankietu uszczelniającego;
9) potwierdzenie wzrokowo i osłuchowo drożność dróg oddechowych po
założeniu maski;
9) zabezpieczenie rurki przed przygryzieniem stosując w szczególności rurkę
ustno-gardłową;
10) zabezpieczenie położenia rurki przed dyslokacją.
10. W razie nieskutecznego wprowadzenia maski krtaniowej należy:
1) usunąć maskę krtaniową z jamy ustnej pacjenta;
2) natlenić chorego;
3) ponowić próbę założenia maski krtaniowej.
11. Wykonanie procedury intubacji dotchawicznej przez usta obejmuje:
1) otworzenie palcami prawej ręki ust pacjenta;
2) uchwycenie lewą ręką laryngoskopu;
3) delikatnie wprowadzenie łopatki laryngoskopu do jamy ustnej z prawej
strony;
4) przesunięcie łopatki laryngoskopu w kierunku nagłośni, przy
równoczesnym odsunięciu języka pacjenta na lewa stronę;
Plik z chomika:
felek-natala
Inne pliki z tego folderu:
Informator o egzaminie potwierdzającym kwalifikacje zawodowe ratownik medyczny.pdf
(1178 KB)
Dz Urzędowy MON nr 1 z 24.01.2003.pdf
(167 KB)
Ratownictwo Dz. U.pdf
(1402 KB)
Prawa pacjenta.ppt
(659 KB)
Postępowanie w sprawie zawierania umów z NFZ.pdf
(436 KB)
Inne foldery tego chomika:
1hasło do Ratownictwo medyczne licencjat
Anatomia
Anestezjologia z intensywną terapią
Badanie
BADANIE FIZYKALNE
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin