Diagnostyka objawów życiowych
Jak szybko ocenić stan poszkodowanego?
Najpierw należy sprawdzić, czy poszkodowany jest przytomny, czy oddycha (tym samym, czy ma zachowane krążenie krwi), czyli czy wykazuje najistotniejsze cechy decydujące o przeżyciu.
Aby szybko ocenić stan poszkodowanego, nigdy nie należy nim potrząsać, klepać po twarzy i szczypać. Do określenia przytomności wystarczy jego reakcja na proste bodźce. Człowiek głęboko nieprzytomny nie zareaguje ani na dźwięk, ani na dotknięcie. Jego reakcja na ból może być stłumiona lub zniesiona. Już dochodząc do osoby prawdopodobnie nieprzytomnej należy głośno ją zawołać (np. Proszę pani! Proszę pana! Co się stało? Czy mnie słyszysz?). Jeżeli nie widać reakcji na głos, należy dotknąć dłonią twarzy lub czoła poszkodowanego. Jeżeli brak również reakcji na dotyk, na pewno jest on nieprzytomny.
Nieprzytomny poszkodowany
Jeżeli poszkodowany jest nieprzytomny, możliwe, że dojdzie u niego do zaburzeń funkcji krążenia i oddychania. Należy więc natychmiast sprawdzić, czy osoba ta oddycha:
· należy sprawdzić, czy czuć i słychać uchem przystawionym do ust i nosa wydech poszkodowanego?
· czy widać ruchy oddechowe klatki piersiowej i brzucha?
W standardzie podstawowych działań resuscytacyjnych nie sprawdza się tętna. U pacjenta nieprzytomnego i nieoddychającego (domniemanie niewydolności krążenia) trzeba podjąć zastępcze oddychanie i pośredni masaż serca. Całość diagnostyki oznak życia powinna zająć około 10 – 15 sekund. Następnie należy bezzwłocznie przystąpić do niezbędnych działań ratunkowych.
Autor: Adam M. Pietrzak specjalista z zakresu anestezjologii i medycyny ratunkowej, członek Polskiego Towarzystwa Anestezjologii i Intensywnej Terapii, Polskiego Towarzystwa Medycyny
pchelka254