Zasady łączenia barw(1).pdf
(
1427 KB
)
Pobierz
Cechy barw obiektywne:
- odcieı
- jasnoĻę
- nasycenie
- czystoĻę
- iloĻę barwy
i subiektywne:
- aktywnoĻę
- temperatura
- oddziaływanie
Zasady Āĥczenia barw
BARWY CZYSTE
odcieı (ton)
nasycenie
odcien (ton)
jasnosc
ŁĢczenie barw
Monochromatyczne
Polega na łĢczeniu odcieni jednej barw, np. jasnoniebieski
+ niebieski + ciemnoniebieski. Ten rodzaj kompozycji
kolorystycznej nazywany jest takŇe jako harmonia
monochromatyczna ton-sur-ton, harmonia małych
kontrastów lub harmonia zgodnoĻci tonów.
Analogiczne – dopasowuje siħ do siebie barwy leŇĢce
bezpoĻrednio koło siebie w kole barw, np. Ňółty +
Ňółtozielony + zielony. W literaturze ten sposób łĢczenia
barw okreĻlany jest jako harmonia polichromatyczna ton-
sur-ton, harmonia barw sĢsiadujĢcych i podobnie jak
wczeĻniej, harmonia małych kontrastów.
1
W przypadku kombinacji złoŇonych z trzech barw w
układzie komplementarnym łĢczy siħ barwħ
podstawowĢ z barwami trzeciorzħdowymi
znajdujĢcymi siħ po obu bokach barwy
naprzeciwległej, np.
Ňółty
+
niebieskofioletowy
+
czerwonofioletowy
.
Komplementarne – polega na tworzeniu
kontrastowych poł
Ģ
cze
ı
barw
,
które w kole znajdujĢ siħ w prostej linii naprzeciwko
siebie. Najsilniejsze efekty uzyskuje siħ zestawiajĢc
barwy podstawowe i pochodne, w proporcjach:
czerwony
+
zielony
(50% : 50 %),
Ňółty
+
fioletowy
(25% : 75%),
niebieski
+
pomaraıczowy
(70% :
30%).
3
2
JeŇeli w kompozycji majĢ byę uŇyte cztery barwy to
wpisuje siħ do koła barw kwadrat lub prostokĢt – ich
boki wskazujĢ barwy, które ze sobĢ tworzĢ podwójny
kontrast komplementarny, np.
zielony
+
Ňółtopomaraıczowy
+
czerwony
+
niebieskofioletowy
.
Kontrast „kolor kontra kolor”
Ten rodzaj kontrastu dotyczy barw czystych. Najsilniejszym
przykładem jest kombinacja trzech barw podstawowych:
Ňółtej, czerwonej i niebieskiej. Kontrast ten bywa nazywany
harmoniĢ trójkĢtnĢ poniewaŇ barwy w nim uŇyte tworzĢ
układ trójkĢta równobocznego wpisanego w koło barw
4
Kontrast komplementarny nazywany jest inaczej jako
kontrast dopełniaj
Ģ
cy
, harmonia barw
dopełniajĢcych, a takŇe harmonia duŇych kontrastów.
Czerı i biel nie
znajdujĢ siħ na
kole barw dlatego
nie sĢ uwaŇne za
kolory, podobnie
jak wszystkie
odcienie szarego.
Czerı
interesujĢco
kontrastuje z
ciemnymi,
ciħŇkimi barwami
(np. bordo), biel z
lekkimi,
pastelowymi (np.
róŇ).
Kontrast kolor – nie kolor
Kontrast kolor – nie kolor
2
W celu zrównowaŇenia efektu pomocny jest opracowany
przez Goethego system punktacji:
Ňółty – 9, pomaraıczowy – 8, czerwony – 6, zielony – 6,
niebieski - 4, fioletowy – 3.
Kontrast iloĻciowy
Stosowany przy
kompozycjach bardzo
bogatych
kolorystycznie, wrħcz
wzorzystych, w
których niektóre barwy
tylko siħ akcentuje,
inne stanowiĢ zaĻ
dominantħ.
Kolory jasne oddziałujĢ silniej, ciemne - słabiej
Punkty wskazujĢ Ňe np. barwa niebieska musiałaby w
kompozycji mieę dwa razy wiħkszy udział niŇ pomaraıczowa,
Ňeby osiĢgnĢę ten sam efekt iloĻciowy.
Kontrast jakoĻciowy
Kontrasty „ciepły-zimny”,
„jasny-ciemny”,
„aktywny-pasywny”
Ten kontrast jest
utworzony przez
barwy czyste i
złamane. Barwy
czyste to w pierwszej
kolejnoĻci barwy
podstawowe. SĢ
proste, surowe w
przeciwieıstwie do
barw złamanych, które
charakteryzujĢ siħ
wiħkszĢ subtelnoĻciĢ i
naturalnoĻciĢ.
Ze wzglħdu na temperaturħ moŇna wyróŇnię barwy ciepłe
jasne (np. jasnoŇółty), ciepłe ciemne (np. fuksja), zimne jasne
(np. limonkowy), zimne ciemne (np. oliwkowy), neutralne (np.
szary). Barwy ciepłe jasne dajĢ kompozycji energiħ, majĢ
przyjazny i aktywny charakter, mocno rzucajĢ siħ w oczy.
Barwy ciepłe ciemne budzĢ skojarzenia z tradycjĢ i
odprħŇeniem. Zimne jasne nie skupujĢ uwagi, dajĢ poczucie
ładu i spokoju. Barwy zimne ciemne sĢ pasywne, wyraŇajĢ
stabilnoĻę i jakoĻę.
Relatywizm barw
MoŇemy przypisywaę „moce” kaŇdej z barw, które
uzaleŇnione od oĻwietlenia oraz od usytuowania barwy w
polu widzenia siħ.
NatħŇenia Ļwiatła zmienia
sposób widzenia obrazu
przez oko ludzkie.
O zmierzchu czynne sĢ tylko prħciki siatkówki, które
przekazujĢ wraŇenia szaroĻci.
kompozycje i zdj
ħ
cia: Piotr Salachna
Kierownik Podyplomowych Studiów Florystyka ZUT Szczecin
3
JASNOĺĘ A KONTRAST
Głównie zajmujĢ one kraıce siatkówki a
w Ļrodku wystħpujĢ tylko pojedynczo. W
centrum siatkówki znajdujĢ siħ czopki,
które w Ļwietle dziennym pracujĢ i
dlatego w Ļrodku naszego pola widzenia
dobrze rozpoznajemy barwy i kształty.
Natomiast przy słabym oĻwietleniu
koncentrujĢc wzrok na jednym punkcie
bħdziemy słabo dostrzegaę szczegóły,
ale gdy wykonamy pobieŇne, boczne
spojrzenie bħdziemy postrzegaę
elementy bardziej dokładnie.
Nie bez znaczenia jest równieŇ wielkoĻę plamy barwnej.
Przy duŇych powierzchniach, plama traci równomiernĢ
szaroĻę. Szara plama w kontekĻcie jaĻniejszego tła bħdzie
wydawaę siħ:- ciemniejsza przy krawħdziach - rozjaĻniaę
siħ ku Ļrodkowi lub na odwrót.
Kiedy obserwujemy dwie stykajĢce siħ powierzchnie
barwne o tej samej jasnoĻci i róŇnym tonie, granica
pomiħdzy nimi nie jest wyraŅna. Dlatego takie sytuacje
wymagajĢ konturów w obszarach granicznych.
OdrħbnoĻę kaŇdej barwy zaleŇy od jasnoĻci a nie od tonu.
AktywnoĻę barw
Dwie takiej samej wielkoĻci płaszczyzny, o skrajnie róŇnych
jasnoĻciach o tym samym odcieniu, optycznie bħdĢ
posiadały róŇnĢ siłħ oddziaływania na obserwatora. Poprzez
zwiħkszenie lub zmniejszenie powierzchni jednej z nich
moŇna wprowadzię stan równowagi optycznej.
W tych interakcjach miħdzy kolorami nie tylko dochodzi do
pozornej zmiany jasnoĻci barwy, ale takŇe zmiany tonu. Na
rozległym barwnym tle, mała szara plama przybiera
zabarwienie zbliŇone do barwy dopełniajĢcej dla tła. Szara
plamka na czerwonym tle bħdzie siħ zazieleniaę, a Ňółta
plama na czerwonym tle bħdzie przybieraę odcieı zielono-
Ňółty. Przy wiħkszych rozmiarach plamy zmiany barwy
wystĢpiĢ tylko przy obwodzie.
Ę
wiczenie
4
MoŇemy wyróŇnię barwy „aktywne”, które przy wzglħdnie
małej powierzchni posiadajĢ najkorzystniejszy efekt. Do tej
grupy moŇna zaliczyę barwħ czerwonĢ, która na rysunku
poniŇej, nawet przy zmniejszeniu powierzchni, którĢ zajmuje
nie traci swej „aktywnoĻci”.
Moc oddziaływania
KaŇdej barwie moŇna przypisaę pewnĢ „moc” oddziaływania
na odbiorcħ, ale nie moŇna jej rozpatrywaę w oderwaniu od
otoczenia, w którym ta barwa siħ znajduje. Nawet przy
duŇych odległoĻciach widza od obiektu, silny efekt działania
ma barwa czarna na tle Ňółtym, co czħsto wykorzystuje siħ
w znakach komunikacji drogowej. Na schemacie
uszeregowano grupy barw według ich działania na
odległoĻę.
Barwa aktywniejsza posiada efekt najkorzystniejszy przy
wzglħdnie małej płaszczyŅnie.
Wizualna ocena barwy zaleŇy w duŇej mierze od zdolnoĻci
postrzegania barw przez indywidualnego obserwatora oraz
czynników zewnħtrznych np. barwa otoczenia, Ļwiatło.
Jednolity odcieı barwy gra dzisiaj duŇĢ rolħ w przypadku
wielu produktów, systemów identyfikacji.
Dziħkuje za uwagħ
5
Plik z chomika:
asia_mys
Inne pliki z tego folderu:
bryła groby(2).pdf
(6508 KB)
Elementy kompozycji przestrzennej w dekoracjach roślinnych(2).pdf
(2057 KB)
stylizacja wnętrz(2).pdf
(5681 KB)
Zasady łączenia barw(2).pdf
(1427 KB)
BARWA-1(2).pdf
(4315 KB)
Inne foldery tego chomika:
= WIĄZANKI ŚLUBNE =
Biznes Plan
dekoracje stołu samochodu kościola itp
Działalnośc florystyczna- notatki
Egzamin z czerwca florystyka 2013
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin