norma_na_ogorkil.pdf

1988R1677 — PL — 06.01.2005 — 004.002 — 1

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawar-

tość

► B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 1677/88

z dnia 15 czerwca 1988 r.

ustanawiające normy jakości ogórków

(Dz.U. L 150 z 16.6.1988, str. 21)

zmienione przez:

Dziennik Urzędowy

strona

data

► M1 Rozporządzenie Komisji (WE) nr 888/97 z dnia 16 maja 1997 r.

L 126

17.5.1997

► M2 Rozporządzenie Komisji (WE) nr 46/2003 z dnia 10 stycznia 2003 r.

L 7

11.1.2003

► M3 zmienione przez Rozporządzenie Komisji (WE) nr 6/2005 z dnia 4

stycznia 2005 r.

L 2

5.1.2005

► M4 Rozporządzenie Komisji (WE) nr 907/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. L 163

30.4.2004

► M5 Rozporządzenie Komisji (WE) nr 386/2005 z dnia 8 marca 2005 r.

L 62

9.3.2005

1988R1677 — PL — 06.01.2005 — 004.002 — 2

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 1677/88

z dnia 15 czerwca 1988 r.

ustanawiające normy jakości ogórków

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospo-

darczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady nr 1035/72 z dnia 18 maja 1972 r.

w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw ( 1 ), ostatnio

zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1117/88 ( 2 ), w szczególności jego

art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

rozporządzenie Rady nr 183/64/EWG ( 3 ) ustanawia normy jakości

ogórków;

w produkcji i obrocie tymi produktami nastąpiła zmiana, w szczegól-

ności w odniesieniu do wymagań rynku konsumenckiego i hurtowego;

dlatego należy zmienić wspólne normy jakości ogórków, aby

uwzględnić te nowe wymagania;

zmiany takie pociągają za sobą konieczność zmiany definicji dodat-

kowej klasy jakości określonej w rozporządzeniu Rady (EWG)

nr 1194/69 ( 4 ), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (EWG)

nr 79/88 ( 5 ); definiując tę klasę, należy wziąć pod uwagę znaczenie

gospodarcze danych produktów dla producentów oraz potrzebę zaspoko-

jenia wymagań konsumentów;

normy stosowane są na wszystkich etapach obrotu; transport na duże

odległości, składowanie przez pewien okres czasu oraz różnorodne

operacje przeładunkowe mogą powodować pewne pogorszenie wynika-

jące z cech biologicznych produktów lub ich podatności na psucie się;

w związku z tym, takie pogorszenie powinno być brane pod uwagę przy

stosowaniu norm na etapach obrotu następujących po wysyłce;

w celu zachowania jasności i pewności wymogów prawnych oraz dla

ułatwienia stosowania, normy tak zmienione należy ująć w jednolity

tekst;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią

Komitetu Zarządzającego ds. Owoców i Warzyw,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

▼M5

Normy jakości ogórków objętych kodem CN 0707 00 05 określone są w

Załączniku.

▼B

Normy te stosuje się na wszystkich etapach obrotu, zgodnie z warun-

kami określonymi w rozporządzeniu (EWG) nr 1035/72.

Jednakże na etapach następujących po wysyłce produkty mogą, w

stosunku do określonych norm, wykazywać nieznaczne obniżenie świe-

żości i turgoru oraz niewielkie zmiany wynikające z ich rozwoju biolo-

gicznego i podatności na psucie się.

Artykuł 2

W rozporządzeniu nr 183/64/EWG wprowadza się następujące zmiany:

( 1 ) Dz.U. L 118 z 20.05.1972, str. 1.

( 2 ) Dz.U. L 107 z 28.04.1988, str. 1.

( 3 ) Dz.U. 192 z 25.11.1964, str. 3217/64.

( 4 ) Dz.U. L 157 z 28.06.1969, str. 1.

( 5 ) Dz.U. L 10 z 14.01.1988, str. 8.

1988R1677 — PL — 06.01.2005 — 004.002 — 3

▼B

— skreśla się art. 1 ust. 2 tiret drugie,

— skreśla się załącznik I/2.

Artykuł 3

W rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1194/69 EWG wprowadza się nastę-

pujące zmiany:

— w art. 1 skreśla się wyrazy „i ogórki”,

— skreśla się załącznik VII.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życiez dniem 1 stycznia 1989 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane

we wszystkich Państwach Członkowskich.

1988R1677 — PL — 06.01.2005 — 004.002 — 4

▼B

ZAŁĄCZNIK

NORMA JAKOŚCI OGÓRKÓW

I. DEFINICJA PRODUKTU

Niniejszą normę stosuje się do ogórków odmian (uprawnych) Cucumis

sativus L, dostarczanych konsumentowi w stanie świeżym, z wyłączeniem

ogórków przeznaczonych do celów przetwórstwa i korniszonów.

II. PRZEPISY DOTYCZĄCE JAKOŚCI

Celem normy jest określenie wymagań jakościowych w odniesieniu do

ogórków po ich przygotowaniu i opakowaniu.

A. Wymagania minimalne

We wszystkich klasach, z zastrzeżeniem szczególnych przepisów dla

każdej klasy i przyznanych tolerancji, ogórki muszą być:

— w stanie nienaruszonym,

— zdrowe; wyklucza się produkt z objawami gnicia lub pogorszenia,

które powoduje jego nieprzydatność do spożycia,

— o świeżym wyglądzie,

— jędrne,

— czyste, praktycznie wolne od jakichkolwiek widocznych substancji

obcych,

— praktycznie wolne od szkodników,

— praktycznie wolne od uszkodzeń wyrządzonych przez szkodniki,

— bez gorzkieg o smaku (z za strzeżeniem szczególnych przepisów dla

klas II► M1 ◄ objętych pozycją „Tolerancje”),

— wolne od nadmiernego zawilgocenia zewnętrznego,

— wolne od obcego zapachu i/lub smaku.

Ogórki muszą być dostatecznie rozwinięte, ale ich nasiona muszą być

miękkie.

Stopień rozwoju musi być taki, aby mogły one:

— wytrzymać transport i przeładunek, oraz

— dotrzeć w zadowalającym stanie do miejsca przeznaczenia.

B. Klasyfikacja

Ogórki dzieli się na cztery klasy określone poniżej:

i) Klasa „Ekstra”

Ogórki w tej klasie muszą być najwyższej jakości. Muszą posiadać

wszystkie cechy charakterystyczne dla odmiany.

Muszą one:

— być dobrze rozwinięte,

— być dobrze wykształcone i praktycznie proste (o maksymalnej

wysokości łuku: 10 mm na każde 10 cm długości ogórka)

— mieć barwę typową dla odmiany,

— być wolne od wad, w tym wszelkich zniekształceń, w szczegól-

ności spowodowanych formowaniem się nasion.

ii) Klasa I

Ogórki w tej klasie muszą być dobrej jakości. Ponadto muszą być:

— dostatecznie rozwinięte,

— dostatecznie dobrze wykształcone i praktycznie proste (o maksy-

malnej wysokości łuku: 10 mm na każde 10 cm długości

ogórka).

Dopuszcza się następujące wady:

— lekkie zniekształcenia, z wyjątkiem zniekształceń spowodowa-

nych formowaniem się nasion,

— lekkie wady zabarwienia, w szczególności jasną barwę w części

ogórka stykającej się z ziemią w okresie wzrostu,

1988R1677 — PL — 06.01.2005 — 004.002 — 5

▼B

— lekkie uszkodzenia skórki spowodowane otarciem, przeładunkiem

lub niską temperaturą pod warunkiem, że są zabliźnione i nie

wpływają na zachowanie jakości.

iii) Klasa II

Do tej klasy należą ogórki, które nie kwalifikują się do włączenia do

wyższych klas, ale które spełniają określone powyżej minimalne

wymagania. Jednakże dopuszcza się następujące wady:

— zniekształcenia, oprócz zniekształceń spowodowanych znacznym

przerośnięciem nasion,

— wady zabarwienia sięgające jednej trzeciej powierzchni;

w przypadku ogórków uprawianych pod dachem nie dopuszcza

się znacznych wad zabarwienia w miejscach objętych tą wadą,

— zabliźnione pęknięcia,

— lekkie uszkodzenia spowodowane otarciem i przeładunkiem, pod

warunkiem że nie wpływają one znacząco na zachowanie jakości

i wygląd.

Wszystkie wady wymienione wyżej dopuszcza się dla ogórków pros-

tych i lekko zakrzywionych.

Natomiast dla ogórków zakrzywionych dopuszcza się tylko krzy-

wiznę i nieznaczne wady zabarwienia, a inne wady i zniekształcenia

są niedopuszczalne.

Ogórki lekko zakrzywione mogą mieć maksymalną wysokość łuku

20 mm na każde 10 cm długości ogórka.

Ogórki zakrzywione mogą mieć większy łuk i muszą być pakowane

osobno.

▼M1

III. PRZEPISY DOTYCZĄCE WIELKOŚCI

Wielkość określa się na podstawie wagi ogórków.

i) Minimalna waga ogórków gruntowych wynosi 180 g lub więcej. Mini-

malna waga ogórków uprawianych pod dachem wynosi 250 g lub

więcej.

ii) Ponadto, ogórki klas „Ekstra” i I uprawiane pod dachem ważące:

— 500 g lub więcej muszą mieć nie mniej niż 30 cm długości,

— 250–500 g muszą mieć nie mniej niż 25 cm długości.

iii) Klasyfikacja według wielkości jest obowiązkowa dla klas „Ekstra” i I.

Różnica wagi między najlżejszym i najcięższym ogórkiem w tym samym

opakowaniu nie może przekraczać:

— 100 g, jeżeli najlżejsze sztuki ważą od 180 g do 400 g,

— 150 g, jeżeli najlżejsze sztuki ważą 400 g lub więcej.

iv) Przepisy dotyczące klasyfikacji według wielkości nie mają zastosowania

do „ogórków krótkich”.

IV. PRZEPISY DOTYCZĄCE TOLERANCJI

W każdym opakowaniu dopuszcza się tolerancje w odniesieniu do jakości i

wielkości produktu, który nie spełnia wymagań określonych dla danej klasy.

A. Tolerancje dotyczące jakości:

i) Klasa „Ekstra”:

5 % liczby ogórków niespełniających wymagań dla tej klasy, lecz

zgodnych z wymaganiami dla klasy I lub wyjątkowo mieszczących

się w granicach tolerancji dla klasy I.

ii) Klasa I:

10 % liczby ogórków niespełniających wymagań dla tej klasy, lecz

zgodnych z wymaganiami dla klasy II lub wyjątkowo mieszczących

się w granicach tolerancji dla tej klasy.

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: