Austen Jane - Lady Susan.pdf - Austen Jane - Hoo

JANE AUSTEN

LADY SUSAN

LIST 1

Lady Susan Vernon do pana Vernona

Langford, grudzień

Mój drogi Bracie!

Nie mogę dłużej odmawiać sobie przyjemności skorzystania z Twego uprzejmego

zaproszenia, by spędzić kilka tygodni w Churchill. Jeśli więc Ty i pani Vernon nie macie

nic przeciwko temu, żywię nadzieję, że już za parę dni zostanę przedstawiona drogiej

Siostrze, którą od tak dawna pragnęłam poznać. Moi tutejsi przyjaciele gorąco nalegają,

abym przedłużyła swój pobyt u nich, ale, mówiąc między nami, ich gościnne i czarujące

usposobienie sprawia, że prowadzą zbyt bogate - jak na mój obecny nastrój i sytuację -

życie towarzyskie. Niecierpliwie oczekuję więc godziny, kiedy znajdę się w Twoim

uroczym ustroniu. Tęsknię także za tym, by poznać Twe dzieci, w których sercach

chciałabym zająć jakiś kącik. Ja sama będę miała wkrótce okazję wypróbować cały swój

hart ducha, czeka mnie bowiem rozstanie z córką. Długa choroba mego drogiego męża

uniemożliwiła mi poświęcenie jej tyle uwagi, ile dyktują zarówno matczyne uczucia, jak i

obowiązek, a mam aż nadto powodów, by się obawiać, że guwernantka, której opiece ją

powierzyłam, nie wywiązała się ze swoich powinności. Zdecydowałam się zatem

umieścić Fryderykę w jednej z najlepszych prywatnych szkół w mieście, dokąd będę

mogła osobiście ją odwieźć po drodze do Was. Mam wielką nadzieję, że nie odmówicie

mi w Churchill gościny - wiadomość, że nie możecie mnie u siebie przyjąć, napełniłaby

moje serce najgłębszym żalem.

Wielce zobowiązana i oddana Ci siostra

Susan Vernon

LIST 2

Lady Susan do pani Johnson

Langford

Myliłaś się, droga Alicjo, przypuszczając, że spędzę w Langford resztę zimy, ja

zaś nie umiem wprost wyrazić żalu, że Twoja przepowiednia się nie sprawdziła. Wierz mi,

że rzadko zdarzało mi się przeżyć gdzieś trzy miesiące weselsze od tych, które właśnie

minęły. Obecnie nic nie układa się dobrze. Kobiety w rodzinie zjednoczyły się przeciwko

mnie. Przewidziałaś, że tak będzie, kiedy po raz pierwszy przyjechałam do Langford. Ale

Manwaring jest tak miły, że doprawdy nie sposób mnie nie zrozumieć! Pamiętam, że

kiedy po raz pierwszy przyjechałam do tego domu, powiedziałam sobie: „Lubię tego

człowieka. Niechaj Niebiosa sprawią, żeby nie było z tego jakiegoś nieszczęścia”. Byłam

zdecydowana postępować ostrożnie, mając na względzie moje czteromiesięczne

zaledwie wdowieństwo, i zachowywać się tak powściągliwie, jak to tylko możliwe - i tak

właśnie się zachowywałam. Wierz mi, moja droga, że nie przyjmowałam zalotów niczyich

prócz Manwaringa i w ogóle unikałam wszelkiego flirtowania. Mimo bywającej tu licznej

rzeszy panów nie wyróżniałam nikogo prócz sir Jamesa Martina, a i jego obdarzyłam

względami tylko po to, by go uwolnić od panny Manwaring. Każdy jednak, kto poznałby

powód, dla którego to zrobiłam, usprawiedliwiłby mnie natychmiast. Nazywano mnie

nieraz wyrodną matką, ale mimo to znam święte obowiązki matczynego serca i mojemu

postępowaniu przyświecało wyłącznie dobro córki. I gdyby nie była ona największym

głuptasem na świecie, otrzymałabym za moje wysiłki należne podziękowania, dzięki

moim staraniom bowiem sir James oświadczył się o rękę Fryderyki. Ona jednak - która

przyszła na świat tylko po to, aby stać się utrapieniem mojego życia - tak gwałtownie

zaprotestowała przeciw temu małżeństwu, że uznałam, iż lepiej będzie odłożyć te plany

na później. Nieraz już żałowałam, że sama go nie poślubiłam, i gdyby tylko jego słabość

budziła we mnie choć nieco mniejszą pogardę, uczyniłabym to na pewno. Widocznie

jednak jestem pod tym względem romantyczką i samo bogactwo mi nie wystarcza.

Wszystko, co się tu teraz dzieje, jest w najwyższym stopniu irytujące. Sir James

odjechał, Maria nie kryje gniewu, a panią Manwaring pożera zazdrość; jest tak

nieznośnie zazdrosna i wściekła na mnie, że - znając wybuchowość jej charakteru - nie

zdziwiłabym się, gdyby poprosiła o pomoc swego opiekuna. Twój mąż jednak pozostaje

w jej oczach moim przyjacielem, ja zaś uważam, że najlepszą rzeczą, jaką uczynił w

życiu, było zdanie jej na zawsze na łaskę małżonka. Znaleźliśmy się teraz w niewesołym

położeniu; w domu nastąpiły wielkie zmiany. Cała rodzina toczy ze sobą wojnę, a

Manwaring ledwie ośmiela się ze mną rozmawiać. Czas, żebym wyjechała. Jestem

zdecydowana opuścić ten dom i mam nadzieję jeszcze w tym tygodniu spędzić miły

dzień w mieście w Twoim towarzystwie. Jeśli pan Johnson nadal darzy mnie równie małą

życzliwością, co zawsze, sama będziesz musiała złożyć mi wizytę przy Wigmore Street

pod numerem 10. Może jednak tak się nie stanie, Twój mąż bowiem - przy wszystkich

swoich wadach - jest człowiekiem, któremu zawsze należało się miano „osoby

szacownej”, zważywszy zaś na to, że uważana jestem za bliską przyjaciółkę jego żony,

okazywanie mi przezeń lekceważenia wyglądałoby niezręcznie. Wstąpię do miasta po

drodze do tego nieznośnego miejsca, jakim jest Churchill. Wyobraź sobie, że naprawdę

wybieram się na tę głuchą wieś. To dla mnie ostatnia deska ratunku. Gdyby istniały inne

otwarte przede mną drzwi w Anglii, wybrałabym je z pewnością. Wiem, że Charles

Vernon jest mi niechętny, mam też obawy co do jego żony. Muszę wszelako pozostać w

Churchill, póki nie będę miała czegoś lepszego na widoku. Moja córka ma mi

towarzyszyć w podróży do miasta, gdzie powierzę ją opiece panny Summers z Wigmore

Street - do czasu, nim nabierze więcej rozumu. Jestem przekonana, że nawiąże przy tym

pożyteczne znajomości, wszystkie tamtejsze dziewczęta pochodzą bowiem ze

znakomitych rodzin. Pewnie dlatego czesne jest takie wysokie, znacznie wyższe niż

kiedykolwiek mogłabym zapłacić.

Adieu. Gdy tylko znajdę się w mieście, wyślę Ci bilecik.

Twoja na zawsze

Susan Vernon

LIST 3

Pani Vernon do lady de Courcy

Churchill

Droga Matko!

Z wielką przykrością muszę Cię zawiadomić, że nie będziemy mogli dotrzymać

obietnicy spędzenia z Wami świąt Bożego Narodzenia. Musimy odmówić sobie tego

szczęścia na skutek okoliczności, na które nie mamy żadnego wpływu. Lady Susan w

liście do swego brata wyraziła zamiar złożenia nam wizyty - i to niemal natychmiast.

Będą to prawdopodobnie zwykłe kurtuazyjne odwiedziny, ale mimo to nie sposób

przewidzieć, jak długo potrwają. Nie byłam bynajmniej przygotowana na jej przyjazd.

Langford wydawało się miejscem pod każdym względem dla niej odpowiednim - tak z

racji jej eleganckiego i kosztownego stylu życia, jak i szczególnej więzi, łączącej ją z

panią Manwaring. Zupełnie nie oczekiwałam tedy, iż tak szybko dostąpimy zaszczytu

goszczenia jej w naszym domu, choć, oczywiście, nie słabnąca przyjaźń, jaką nam

okazywała, odkąd zmarł jej mąż, pozwalała mi się domyślać, że będziemy w przyszłości

obowiązani ją u siebie przyjąć. Podejrzewam wszelako, że podczas pobytu w

Staffordshire pan Vernon był dla niej przesadnie miły, pomimo że jej zachowanie wobec

niego było tak przebiegłe i nieszczere, że ktoś mniej od mego męża życzliwy i łagodny z

pewnością natychmiast przejrzałby tę grę. Zważywszy na trudne warunki, w jakich się

znalazła, niewątpliwie należało udzielić jej, jako wdowie po bracie, materialnego

wsparcia, ale nie mogę się oprzeć wrażeniu, że naleganie, by odwiedziła nas w Churchill,

nie było zgoła konieczne. Jednakowoż okazywany przez nią smutek i zapewnienia o

nieutulonym żalu po śmierci męża tak zmiękczyły serce zawsze myślącego o wszystkich

jak najlepiej pana Vernona, że bez zastrzeżeń uwierzył w szczerość uczuć bratowej. Jeśli

chodzi o mnie, wciąż pozostaję nie przekonana. Nie dam się nabrać na obłudny list lady

Susan, póki nie zrozumiem prawdziwego powodu jej odwiedzin. Możesz przeto, Matko,

sama odgadnąć, z jakimi uczuciami oczekuję jej przyjazdu. Będzie miała okazję

roztoczyć cały ów urok, z którego tak słynie, by zyskać moje względy, choć ja postaram

Austen Jane - Lady Susan.pdf

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: