1991_241_05_Dziennik Lubelski.pdf

www. bu dz yns ka . f or um owi s ko. ne t

w ww. c ho mi k uj. pl / A ga t y

www. a ga t a bu dz yn s ka . bl o g . one t . pl

Agata Budzyńska o sobie

Rozmowa z przyjaciółką

• Jak wyglądały początki pani kariery?

— Zaczynałam na podwórku, w gronie rówieśników. Dostałam gitarę,

z której wypadało zrobić użytek. A że byłam zbyt leniwa, by uczyć się piosenek

innych autorów, zaczęłam tworzyć swoje własne i je śpiewać. Moje pierwsze

„recitale" odbywały się na klatce schodowej. Słuchaczami byli koledzy

z podwórka, którym się moje występy bardzo podobały. To mnie mobilizowało.

Potem, w liceum i na pierwszych latach studiów, objeździłam chyba wszystkie

festiwale piosenki studenckiej i autorskiej.

• Nie wracała pani z tych konkursów z pustymi rękami...

— Tak się składało, że już z pierwszego festiwalu w Myśliborzu

przywiozłam wyróżnienie. Na następnych też byłam nagradzana. Trudno w tej

chwili wymienić wszystkie trofea. Najbardziej cenię sobie zaproszenie mnie

przez Jana Pietrzaka do jego programu „Raport o stanie kabaretu" oraz nagrodę

imienia Tomka Opoki (nieżyjącego już znakomitego pieśniarza), przyznawaną

raz w roku przez uczelnie śląskie.

• Nad czym pani teraz pracuje?

— Stwierdziłam, że wyrosłam już z konkursowej rywalizacji. Ułożyłam

więc ze swych piosenek recitale, z którymi jeżdżę po kraju, śpiewając dla

wszystkich, którzy chcą mnie słuchać.

Niedawno, wspólnie z przyjaciółmi, nagrałam kasetę „Rozmowa

z przyjacielem". Początkowo miała to być tylko pamiątka dla mnie i mych

przyjaciół, dla których piosenki na niej się znajdujące zostały napisane.

Okazało się jednak, że może być tych kaset więcej. Zgodziłam się na nieco

większy nakład, ale nie za duży. Ot, aby wystarczyło dla tych, którzy chcą

słuchać moich piosenek. Ci, którzy nie mieli szczęścia jej dostać, i tak znajdą

sposób, aby te nagrania zdobyć.

• Kiedy będzie następna kaseta?

— Być może w przyszłym roku. Na razie poszukuję zespołu, z którym

mogłabym zaśpiewać. No i nade wszystko potrzebne jest wydarzenie lub

osoba, której, mogłabym ją dedykować. Uważam, że nagranie nie może być

tylko czystym aktem technicznym. Musi być pretekst do jego powstania.

Dlatego długo nie chciałam niczego wydawać. Każda moja piosenka ma swoją

historię, pisałam ją dla konkretnej osoby.

• Czy zaczęła pani śpiewać tylko dlatego, że dostała gitarę?

— Nie, nie tylko. Ciągle szukałam sposobu pełnego porozumienia się

z drugim człowiekiem. Odkryłam, że taką możliwość daje właśnie śpiewanie.

Poprzez piosenkę można też „przemycić" prawdę o sobie. Będzie ona czytelna

tylko dla niektórych osób. Tylko ludzie wrażliwi zrozumieją, co chcę poprzez

słowa i muzykę przekazać. Odkryją „zaszyfrowaną" prawdę.

Śpiewanie umożliwia też przebywanie między ludźmi, ucieczkę przed

samotnością, której wszyscy się boją. Dzięki śpiewaniu można też łatwiej

nawiązywać kontakty z innymi.

• Malkontenci twierdzą, że kultura studencka upadła. Dlaczego?

— Uważam, że to „robota" mass mediów. Telewizja, radio i prasa,

zwłaszcza zachodnie, lansuję prostą, łatwą, nie wymagającą myślenia kulturę.

- 2 -

A studencka wymaga zastanowienia nad sobą. Tego niektórzy się boją, zaś

innym nie chce się myśleć.

Nadeszły czasy konsumpcyjne, każdy chce być odbiorcą, nie lubi dawać

niczego z siebie. I właśnie to konsumpcyjne nastawienie społeczeństwa, w tym

i studentów, jest największym wrogiem kultury studenckiej. Ale wobec

zagrożenia ludzie się jednoczą...

• ... czy wobec tego istnieje szansa odrodzen ia?

— Kultura, ta ambitniejsza, już wraca do zdrowia. Wystarczy spojrzeć, co

się dzieje. Coraz więcej nowych twórców wymagających od swych odbiorców

myślenia, daje o sobie znać.

Aby coś polubić, trzeba to poznać. I właśnie dlatego pasjonaci, którzy nie

poddali się konsumpcji, organizują coraz więcej imprez kulturalnych. Dlatego

też jeżdżę po całym kraju ze swymi recitalami.

Zresztą choćby nastał zupełny upadek, zawsze znajdą się tacy, którzy się

nie dadzą skomercjalizować i którzy po ciężkich czasach odbudują kulturę na

nowo.

Rozmawiał:

RAFAŁ H. SZOSTAK

[w:] „Dziennik Lubelski” 1991, nr 241, str. 5.

- 3 -

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: