Identyfikacja leśnych siedlisk przyrodniczych NATURA 2000 na przykładzie Nadleśnictwa Oleśnica Śląska.pdf
(
225 KB
)
Pobierz
krzaczek-don-2009-70-1.vp:CorelVentura 7.0
Leœne Prace Badawcze
(
Forest Research Papers
)
, 2009, Vol. 70 (1): 77–88.
DONIESIENIE
Ewa Stefañska-Krzaczek
1
, Zygmunt K¹cki
1
Identyfikacja leœnych siedlisk przyrodniczych NATURA 2000
na przyk³adzie Nadleœnictwa Oleœnica Œl¹sk
a
Identification of NATURA 2000 forest habitats on the example of Oleœnica Œl¹ska Forest District
Abstract.
Between 2006 and 2007 the inventory of Natura 2000 species and habitat types was made in Polish State
Forests. This work presents the results obtained in Oleœnica Œl¹ska Forest District. First, the subsections, which could
represent habitat types, were chosen on the basis of tree stand composition and forest site condition. It resulted in
4 262,67 ha of Natura 2000 habitats, which represented 16,3% of the total forest area of the District. Nine types were
found: 91D0, 9160, 9170, 9110, 9190, 91E0, 91F0, 91T0, 9130. As a result of a fieldwork the area of habitats was
seriously reduced. The Natura 2000 habitats were found in 446 forest subsections on the total area of 1 761,4 ha. The
9160, 91T0 and 9130 types were not confirmed. The area of slightly degenerated habitats was the highest and it was
56,2% of the total area of all habitats. On the basis of the analysis of 122 relevés collected in Oleœnica Œl¹ska Forest
District 7 plant associations were indentified. Their structure was a model to determine the precise criteria for
recognition the habitats.
Key words:
Natura 2000, forest habitats, managed forests.
1. WSTÊP
W latach 2006–2007 na gruntach Lasów Pañstwo-
wych przeprowadzono powszechn¹ inwentaryzacjê sie-
dlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, co by³o
skutkiem decyzji nr 61 Dyrektora Generalnego Lasów
Pañstwowych z 25 lipca 2006 roku. To przedsiêwziêcie
by³o istotne dla poszerzenia wiedzy o wystêpowaniu w
Polsce gatunków i siedlisk Natura 2000. Jego zalet¹ by³o
to, ¿e w tym samym czasie na terenie ca³ej Polski do-
konano oceny stanu lasów pod k¹tem ich walorów przy-
rodniczych. Zebrany w ten sposób bogaty materia³ mo¿e
stanowiæ punkt wyjœcia do oceny dynamiki siedlisk
przyrodniczych i roli cz³owieka w ich funkcjonowaniu
i utrzymaniu.
Celem niniejszej pracy jest zaprezentowanie wyni-
ków inwentaryzacji w Nadleœnictwie Oleœnica Œl¹ska,
po³o¿onym w po³udniowo-zachodniej Polsce. W pracy
Europejska Sieæ Ekologiczna Natura 2000 zosta³a
wyznaczona dla zachowania ró¿norodnoœci biologicznej
oraz ochrony dzikiej fauny, flory, a tak¿e siedlisk przy-
rodniczych na terenie krajów Unii Europejskiej (Œwier-
kosz 2003). W jej ramach na podstawie Dyrektywy
Siedliskowej
2
wyznaczono Specjalne Obszary Ochrony,
a na podstawie Dyrektywy Ptasiej
3
Obszary Specjalnej
Ochrony. Brakuje jednak pe³nego rozpoznania siedlisk
Natura 2000, tak¿e poza wyznaczonymi obszarami, co
wynika z fragmentarycznego lub ma³o aktualnego stanu
wiedzy o zasobach przyrodniczych Polski, zw³aszcza na
terenach nie objêtych ¿adn¹ form¹ ochrony (Olaczek
2007).
1
Uniwersytet Wroc³awski, Zak³ad Bioró¿norodnoœci i Ochrony Szaty Roœlinnej, ul. Kanonia 6/8, 50-328 Wroc³aw,
Fax: 343-57-28, e-mail: stefla@biol.uni.wroc.pl; kackiz@biol.uni.wroc.pl
2
Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 roku w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny
i flory. Dziennik Urzêdowy Wspólnot Europejskich L 206/7, Dziennik Urzêdowy Unii Europejskiej 15/t.2: 102-145.
3
Dyrektywa Rady z dnia 2 kwietnia 1979 roku w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (79/409/EWG). Dziennik Urzêdowy
Wspólnot Europejskich L 103/1, Dziennik Urzêdowy Unii Europejskiej 15/t.1: 98-117.
78
E. Stefañska-Krzaczek et Z. K¹cki / Leœne Prace Badawcze, 2009, Vol. 70 (1): 77–88.
zosta³ przedstawiony rzeczywisty inwentarz siedlisk
przyrodniczych Natura 2000 na tle przeprowadzonego
wyszukiwania wstêpnego oraz ocena stanu zidentyfi-
kowanych siedlisk przyrodniczych. Przedstawiono rów-
nie¿ kryteria identyfikacji siedlisk przyrodniczych opra-
cowane dla tego nadleœnictwa.
Prezentacja wyników inwentaryzacji z ró¿nych re-
gionów Polski i dyskusja zwi¹zanych z ni¹ problemów
mog¹ okazaæ siê pomocne w przypadku kontynuowania
podjêtego przedsiêwziêcia, np. w formie sta³ego mo-
nitoringu.
Stan siedlisk przyrodniczych oceniano w trzech kate-
goriach zgodnie z metodyk¹ inwentaryzacji leœnych sied-
lisk przyrodniczych Natura 2000 w Lasach Pañstwowych:
A – zbiorowisko z drzewostanem dojrza³ym o odpo-
wiednim sk³adzie, z drzewami starymi i grubymi, odpo-
wiednia kompozycja gatunkowa bez gatunków obcych;
B – drzewostan dojrzewaj¹cy (III–V klasa wieku) o
odpowiednim sk³adzie lub do 5% gatunków obcych w
zbiorowisku, nieznaczne oznaki degeneracji;
C – drzewostan m³odociany lub o zmienionym sk³a-
dzie, powy¿ej 5% gatunków obcych w zbiorowisku,
uproszczony sk³ad gatunkowy, wyraŸne oznaki dege-
neracji.
Formy degeneracji przyjêto za Olaczkiem (1974).
Obliczeñ powierzchni siedlisk dokonano po zesta-
wieniu wszystkich wydzieleñ leœnych podlegaj¹cych
weryfikacji terenowej.
2. Metody badañ
Inwentaryzacjê siedlisk przyrodniczych w Nadleœ-
nictwie Oleœnica Œl¹ska przeprowadzono zgodnie z wy-
tycznymi opracowanymi na potrzeby Lasów Pañstwo-
wych, lecz dodatkowo z wykorzystaniem w terenie me-
tody fitosocjologicznej (Paw³owski 1972). Prace tere-
nowe prowadzono z uwzglêdnieniem wyniku wyszu-
kiwania wstêpnego, na podstawie którego wyselekcjo-
nowano z bazy SILP wydzielenia leœne, w których ist-
nia³a mo¿liwoœæ stwierdzenia siedlisk Natura 2000. Wy-
szukanie wstêpne ka¿dego typu siedliska przyrodnicze-
go opiera³o siê na algorytmie wykorzystuj¹cym dane o
typie siedliskowym lasu oraz udziale gatunków drze-
wiastych w I i II piêtrze drzewostanu zgodnie z me-
todyk¹ inwentaryzacji leœnych siedlisk przyrodniczych
Natura 2000 w Lasach Pañstwowych
1
.
Aby rozpoznaæ zró¿nicowanie roœlinnoœci w bada-
nym nadleœnictwie, w wybranych wydzieleniach leœ-
nych wykonano 122 zdjêcia fitosocjologiczne, które w
programie TWINSPAN poddano klasyfikacji dziel¹cej
na podstawie gatunków wyró¿niaj¹cych (Brzeziecki
1984, Nienartowicz et al. 1993). Na podstawie wyniku
klasyfikacji zidentyfikowano zespo³y roœlinne reprezen-
tuj¹ce siedliska przyrodnicze w Nadleœnictwie Oleœnica
Œl¹ska (Matuszkiewicz W. 2001). Sk³ad gatunkowy po-
szczególnych zespo³ów przedstawiono w tabeli synte-
tycznej, w której udzia³ gatunków w zespo³ach wyra¿o-
no w postaci klas sta³oœci, a w przypadku pojedynczego
zdjêcia reprezentuj¹cego zespó³ – w postaci stopni ilo-
œciowoœci (Paw³owski 1972). Na podstawie analizy sk³a-
du gatunkowego fitocenoz opisanych w zdjêciach fito-
socjologicznych dla poszczególnych siedlisk przyrod-
niczych okreœlono wzorzec identyfikacyjny. Wzorzec
ten wraz z warunkami siedliskowymi pos³u¿y³ do wy-
znaczenia kryteriów rozró¿niania siedlisk w innych wy-
dzieleniach.
3. Wyszukiwanie wstêpne
Nadleœnictwo Oleœnica Œl¹ska nale¿y do najwiêk-
szych na obszarze RDLP we Wroc³awiu – jego powierz-
chnia w zasiêgu terytorialnym wynosi 99 988,52 ha, w
tym grunty Lasów Pañstwowych zajmuj¹ 26 737,36 ha.
Na podstawie wstêpnego wyszukania wskazano sied-
liska przyrodnicze Natura 2000 na sumarycznej po-
wierzchni 4 262,67 ha (16,3% powierzchni leœnej nad-
leœnictwa). Zidentyfikowano 9 typów siedlisk przy-
rodniczych: bory i lasy bagienne 91D0, gr¹d atlantycki
9160, gr¹d subatlantycki i subkontynentalny 9170, kwa-
œne buczyny 9110, kwaœne d¹browy 9190, ³êgi wierz-
bowe, topolowe, olszowe i jesionowe 91E0, ³êgowe lasy
dêbowo-wi¹zowo-jesionowe 91F0, œródl¹dowy bór chro-
botkowy 91T0, ¿yzne buczyny 9130. Powierzchnia
wskazanych siedlisk by³a bardzo zró¿nicowana. Naj-
wiêksza powierzchnia zosta³a wyznaczona dla kwaœ-
nych d¹brów, najmniejsza dla gr¹du atlantyckiego oraz
borów i lasów bagiennych (tab. 1). Dla 30,6% powierz-
chni wskazanej w preselekcji nie sprecyzowano typu
siedliska przyrodniczego, lecz wskazane zosta³y 2 lub
wiêcej mo¿liwych siedlisk. Wyszukiwanie wstêpne naj-
czêœciej nie odró¿nia³o kwaœnych d¹brów od ³êgów
91F0, oraz ³êgów 91E0 i 91F0.
1
Metodyka inwentaryzacji leœnych siedlisk przyrodniczych Natura 2000 w Lasach Pañstwowych, 2007. Za³¹cznik nr 1
do Decyzji nr 5 Dyrektora Generalnego Lasów Pañstwowych z dnia 30 stycznia 2007 roku w sprawie metodyk
inwentaryzacji siedlisk i roœlin.
E. Stefañska-Krzaczek et Z. K¹cki / Leœne Prace Badawcze, 2009, Vol. 70 (1): 77–88.
79
Tabela 1. Powierzchnia (ha) siedlisk przyrodniczych Natura 2000 w Nadleœnictwie Oleœnica Œl¹ska
Table 1. The area (ha) of Natura 2000 habitats in Oleœnica Œl¹ska Forest District
Typ siedliska
Type of habitat
Wyszukiwanie
wstêpne
Preselection
Weryfikacja terenowa
Fieldwork
potwierdzone
confirmed
odrzucone
rejected
dodane
added
zmienione na
changed for
9190
91E0
91F0
9170
9110
9190
1072,65
176,64
825,34
16,12
–
–
4,63 49,91
16,13
91E0
550,92
128,50
259,75
57,79
–
–
158,92
3,75
–
91F0
405,65
100,94
281,54
39,86
13,73
6,65
–
7,30
–
9110
348,29
122,12
224,77
43,06
–
1,40
–
–
–
9130
270,40
–
142,15
–
–
–
–
–
128,25
91T0
189,29
–
189,29
–
–
–
–
–
–
9170
116,09
12,91
94,23
17,82
1,42
–
4,28
–
3,25
91D0
2,20
2,20
–
–
–
–
–
–
–
9160
2,12
0,00
2,12
–
–
–
–
–
–
Suma
Total
2957,61
543,31
2019,19
174,66
399,62
Weryfikacja terenowa
Fieldwork
Typ siedliska
Type of habitat
Wyszukiwanie wstêpne
Preselection
odrzucone
rejected
zidentyfikowane jako
identified as
potwierdzono
jeden z typów
confirmed one
of habitats
9190
91E0
91F0
9170
9110
91E0/91F0
429,05
134,16
–
7,11 277,02 10,76
–
284,13
9190/91F0
401,53
271,74
–
–
74,82 54,97
–
74,82
9160/9170
119,63
67,81
–
2,83
2,07 46,92
–
46,92
9190/9170
77,58
44,38
6,33
–
9,59 17,28
–
23,61
9160/9190/9170
59,80
17,35
–
–
– 39,00
3,45
39,00
9170/91F0
37,77
19,87
–
–
6,63 11,27
–
17,90
9190/9170/91F0
33,41
12,54
–
–
17,23
3,64
–
20,87
9160/9170/91F0
29,84
16,12
–
–
9,62
4,10
–
13,72
9130/9170
28,30
2,48
–
–
–
– 25,82
–
9110/9170
18,16
18,16
–
–
–
–
–
–
9160/9110/9170
16,60
16,60
–
–
–
–
–
–
9170/91E0/91F0
15,22
1,87
–
–
13,35
–
–
13,35
9110/9190/9170
12,01
12,01
–
–
–
–
–
–
9160/9190/9170/91F0
10,92
10,92
–
–
–
–
–
–
9170/91E0
4,37
4,37
–
–
–
–
–
–
9130/9190
4,27
4,27
–
–
–
–
–
–
9130/91F0
3,90
3,90
–
–
–
–
–
–
9160/9170/91E0/91F0
1,65
1,65
–
–
–
–
–
–
9160/9190
1,05
1,05
–
–
–
–
–
–
Suma
Total
1305,06
661,25
–
–
–
–
–
534,32
4. Wyniki
chni siedlisk przyrodniczych. Zidentyfikowano je w 446
wydzieleniach, na ³¹cznej powierzchni 1 761,4 ha. Sie-
dliska Natura 2000 odnaleziono na powierzchni 1 586,74 ha
wskazanych w preselekcji (37% powierzchni wytypo-
wanej w wyszukiwaniu wstêpnym) oraz na 174,66 ha nie
wytypowanych z bazy danych.
Rzeczywisty inwentarz siedlisk przyrodniczych
Weryfikacja terenowa w Nadleœnictwie Oleœnica
Œl¹ska doprowadzi³a do znacznego ograniczenia powierz-
80
E. Stefañska-Krzaczek et Z. K¹cki / Leœne Prace Badawcze, 2009, Vol. 70 (1): 77–88.
Po weryfikacji terenowej wyró¿niono nastêpuj¹ce
leœne siedliska przyrodnicze: bory i lasy bagienne 91D0
(2,2 ha), gr¹dy œrodkowoeuropejskie i subkontynentalne
9170 (279,6 ha), kwaœne buczyny ni¿owe 9110 (342,1
ha), kwaœne d¹browy 9190 (214,2 ha), ³êgi wierzbowe,
topolowe, olszowe i jesionowe 91E0 (204,3 ha), ³êgowe
lasy dêbowo-wi¹zowo-jesionowe 91F0 (719 ha).
Nie potwierdzono wystêpowania boru chrobotko-
wego, gr¹du atlantyckiego oraz ¿yznych buczyn. W przy-
padku pozosta³ych typów siedlisk wskazanych w wy-
szukiwaniu wstêpnym odrzucono ponad 50% wskazanej
powierzchni, z wyj¹tkiem siedliska 91D0, które potwier-
dzono na ca³ej, choæ niewielkiej, wyznaczonej powierz-
chni (ryc. 1). Zmiany typu siedliska wskazanego wstêp-
nie na inny mia³y najwiêksze znaczenie powierzchniowe
w przypadku ³êgów 91E0 i ¿yznych buczyn. £êgi 91E0
uznano w 29,5% za inne siedliska przyrodnicze, w wiêk-
szoœci jako ³êgi 91F0, a 47,4% powierzchni wskazanej
jako typ 9130 zaliczono do kwaœnych buczyn 9110.
Odrzucono równie¿ nieco ponad po³owê (50,7%)
powierzchni, dla której nie sprecyzowano typu siedliska
przyrodniczego. Na 40,9% powierzchni stwierdzono je-
den z 2 lub wiêcej przewidywanych typów siedlisk, a na
pozosta³ej powierzchni, stanowi¹cej 8,4%, stwierdzono
inny od podanych typ siedliska.
Na terenie nadleœnictwa dominowa³y siedliska s³abo
zniekszta³cone (stan B), które zajmowa³y 56,2% po-
wierzchni w³¹czonej do siedlisk Natura 2000. Siedliska
zniekszta³cone (stan C) wystêpowa³y na 27,1% powierz-
chni. Notowano ró¿ne formy degeneracji: monotypiza-
cjê, fruticetyzacjê, cespityzacjê, juwenalizacjê, neofi-
tyzacjê i pinetyzacjê. Siedliska w stanie A zajmowa³y
16,7% powierzchni (tab. 2).
Tabela 2. Stan siedlisk przyrodniczych Natura 2000
w Nadleœnictwie Oleœnica Œl¹ska
Table 2. The condition of Natura 2000 habitats
in Oleœnica Œl¹ska Forest District
Typ
siedliska
Type of
habitat
Powierzchnia siedliska w stanie:
Area of habitats in condition:
[ha]
A
B
C
razem
total
91D0
0
1,4
0,8
2,2
9190
25,28
140,17
48,79
214,24
91E0
41,95
106,76
55,57
204,28
91F0
84,67
437,03
197,26
718,96
9170
21,05
180,57
78,01
279,63
9190
120,74
123,86
97,48
342,08
Razem
Total
293,69 989,79 477,91 1761,39
Oznaczenia: A – siedliska niezniekszta³cone, B – siedliska s³abo
zniekszta³cone, C – siedliska zniekszta³cone
Designations: A – undisturbed habitats, B – poorly disturbed
habitats, C – dosturbed habitats
Podstawy identyfikacji siedlisk przyrodniczych
Na podstawie wyniku klasyfikacji dokonanej na 122
zdjêciach fitosocjologicznych wyró¿niono w Nadleœ-
nictwie Oleœnica Œl¹ska 7 zespo³ów roœlinnych repre-
zentuj¹cych 6 typów siedlisk przyrodniczych (tab. 3):
Vaccinio uliginosi-Pinetum
Kleist 1929 (91D0),
Luzulo
pilosae-Fagetum
W. Mat. et A. Mat. 1973 (9110),
Mo-
linio caeruleae-Quercetum roboris
(R. Tx. 1937) Scam.
et Pass. 1959 (9190),
Calamagrostio arundinaceae-
Quercetum petraeae
(Hartm. 1934) Scam. et Pass. 1959
(9190),
Galio sylvatici-Carpinetum betuli
Oberd. 1957
Rycina 1. Procentowa
skutecznoϾ
wyszukiwania
wstêpnego
Figure 1. The percentage
effectiveness
of the preselection
E. Stefañska-Krzaczek et Z. K¹cki / Leœne Prace Badawcze, 2009, Vol. 70 (1): 77–88.
81
(9170),
Ficario-Ulmetum minoris
(Weewers 1940)
Doing 1962 (91F0),
Fraxino-Alnetum
W. Mat. 1952
(91E0).
Poznanie struktury zespo³ów na podstawie doku-
mentacji fitosocjologicznej zebranej w wybranych wy-
dzieleniach pozwoli³o na okreœlenie nastêpuj¹cych kry-
teriów oznaczenia przynale¿noœci do siedlisk na ca³ym
terenie nadleœnictwa:
91D0 – obecnoœæ w drzewostanie sosny zwyczajnej
Pinus sylvestris
i brzozy omszonej
Betula pubescens
;
obecnoϾ w runie bagna zwyczajnego
Ledum palustre,
borówki bagiennej
Vaccinium uliginosum,
we³nianki
pochwowatej
Eriophorum vaginatum
i ¿urawiny b³otnej
Oxyccocus palustris.
9170 – obecnoœæ grabu
Carpinus betulus
w drze-
wostanie lub/i w odnowieniach; obecnoϾ lipy drobno-
listnej
Tilia cordata
w drzewostanie lub/i w odnowie-
niach; obecnoϾ gwiazdnicy wielkokwiatowej
Stellaria
holostea
, zawilca gajowego
Anemone nemorosa
oraz
innych gatunków z klasy
Querco
-
Fagetea
; obecnoϾ
gatunków umiarkowanie acydofilnych: przetacznika leœ-
nego
Veronica officinalis
, kosmatki ow³osionej
Luzula
pilosa
lub konwalijki dwulistnej
Maianthemum bifol-
ium
; niewielki udzia³ gatunków wilgociolubnych na-
le¿¹cych do zwi¹zku
Alno-Ulmion
(lasów ³êgowych).
9110 – dominacja buka zwyczajnego
Fagus sylva-
tica
w drzewostanie; spontaniczne odnowienia buka;
obecnoœæ w runie przynajmniej jednego z nastêpuj¹cych
gatunków roœlin: kosmatka ow³osiona
Luzula pilosa
,
przetacznik leœny
Veronica officinalis
, borówka czarna
Vaccinium myrtillus
czy turzyca pigu³kowata
Carex pi-
lulifera
.
9190 – dominacja dêbów w drzewostanie: bezszy-
pu³kowego
Quercus petraea
i/lub szypu³kowego
Quer-
cus robur
; podszyt budowany g³ównie przez kruszynê
Frangula alnus
i jarzêbinê
Sorbus aucuparia
; obecnoϾ
w runie gatunków acydofilnych: kosmatki ow³osionej
Luzula pilosa
, borówki czarnej
Vaccinium myrtillus
,
k³osówki miêkkiej
Holcus mollis
, orlicy pospolitej
Pte-
ridium aquilinum
lub trzcinnika leœnego
Calamagrostis
arundinacea
; znikomy udzia³ roœlin lasów liœciastych
(
Querco-Fagetea
) w runie.
91E0 – dominacja olszy czarnej
Alnus glutinosa
przy
jednoczesnym braku odnowieñ grabu
Carpinus betulus
,
wi¹zów
Ulmus
sp.div. oraz lipy
Tilia cordata;
brak dêbu
Quercus robur
w drzewostanie oraz leszczyny
Corylus
avellana
w podszycie; dominacja czeremchy zwyczajnej
Padus avium
w podszycie; obecnoœæ w runie fio³ka
b³otnego
Viola palustris
i rze¿uchy gorzkiej
Cardamine
amara
; bogate runo z udzia³em gatunków szuwarowych
i olsowych.
91F0 – obecnoœæ wi¹zów w drzewostanie lub/i w
odnowieniach, szczególnie wi¹zu polnego
Ulmus minor
,
obecnoœæ jesionu wynios³ego
Fraxinus excelsior
oraz
niekiedy znaczny udzia³ grabu
Carpinus betulus
;wy-
soka sta³oœæ dêbu szypu³kowego
Quercus robur
w drze-
wostanie; sta³a obecnoœæ w podszycie czeremchy zwy-
czajnej
Padus avium
oraz derenia œwidwy
Cornus san-
guinea
i leszczyny pospolitej
Corylus avellana
; brak
oznak zabagnienia (wody na powierzchni gruntu) i to-
warzysz¹cej jej roœlinnoœci szuwarowej; bogate runo z
udzia³em gatunków eutrofilnych i higrofilnych.
Na podstawie wyznaczonych kryteriów u³o¿ono prak-
tyczny klucz do wyznaczania siedlisk przyrodniczych na
terenie Nadleœnictwa Oleœnica Œl¹ska. Odchylenia od
tych kryteriów by³y wyznacznikiem stanu siedlisk (ryc. 2).
5. Dyskusja
Przeprowadzona w latach 2006–2007 inwentary-
zacja przyrodnicza na gruntach Lasów Pañstwowych
by³a przedsiêwziêciem o du¿ym znaczeniu. Po raz
pierwszy na terenie ca³ej Polski wykonano przyrodnicze
prace inwentaryzacyjne w tym samym czasie i w oparciu
o jednakowe metody. Ponadto, podjêcie siê tego zadania
stanowi³o potwierdzenie rosn¹cego zainteresowania
zasobami przyrodniczymi lasów gospodarczych i
d¹¿enia do prowadzenia gospodarki opartej o wiedzê
przyrodnicz¹ (Olaczek 2007).
Wa¿nym etapem inwentaryzacji by³o przeprowadze-
nie wstêpnego wyszukania siedlisk na podstawie opisu
taksacyjnego. Pozwoli³o to wskazaæ powierzchnie, na
których istnia³o najwiêksze prawdopodobieñstwo stwier-
dzenia siedlisk przyrodniczych Natura 2000, co u³atwi³o i
ukierunkowa³o póŸniejsze prace terenowe. O przydat-
noœci wyszukiwania wstêpnego œwiadczyæ mo¿e fakt, i¿ w
Nadleœnictwie Oleœnica Œl¹ska odnaleziono niewiele p³a-
tów siedlisk Natura 2000 poza powierzchni¹ wskazan¹
w preselekcji.
Wstêpne wyszukanie opiera³o siê na informacji o
typie siedliskowym lasu (TSL) i udziale gatunków drze-
wiastych wIiIIpiêtrze drzewostanu. Klasyfikacja typo-
logiczna nie jest jednak to¿sama z klasyfikacj¹ fitosocjo-
logiczn¹, która jest kluczowa w przypadku wyznaczania
siedlisk przyrodniczych Natura 2000, zgodnie z zale-
can¹ metodyk¹ inwentaryzacji leœnych siedlisk przyrodni-
czych Natura 2000 w Lasach Pañstwowych. Klasyfika-
cja fitosocjologiczna porz¹dkuje i charakteryzuje
ró¿norodnoœæ zbiorowisk leœnych pos³uguj¹c siê bardzo
licznymi jednostkami, podczas gdy system typologiczny
ma znaczenie praktyczne i ogranicza liczbê
wyró¿nianych jednostek (Sikorska, Lasota 2007). Nie
ma wiêc mo¿liwoœci œcis³ego i bezpoœredniego
prze³o¿enia poszczególnych jednostek obu systemów
mimo wzajemnych odniesieñ (Matuszkiewicz W. 1979,
Soko³owski et al. 1997, Grzyb 1999, Sikorska 1999,
Matuszkiewicz J. M. 2001, Siedliskowe podstawy
Plik z chomika:
coralclub
Inne pliki z tego folderu:
Las-Slownik.pdf
(58 KB)
zal2-zarz15.pdf
(4723 KB)
Wszysciutkooziolach.rar
(198892 KB)
T. H. Puchniarski - rośliny siedlisk leśnych Polski.rar
(24072 KB)
Fitopatologia leśna - K. Mańka.rar
(135003 KB)
Inne foldery tego chomika:
- ♛ Nowości DVD 2013 ♛(8)
⏺ RAGE 2 Deluxe Edition [2019] MULTi12-ElAmigos
Pliki dostępne do 08.07.2024
! Jak prawidłowo odmawiać modlitwę o uwolnienie od złych duchów - Neal Lozano
(1)
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin