Harvard Business Review. Efektywna komunikacja.pdf

(365 KB) Pobierz
Harvard Business Review. Efektywna komunikacja
Harvard Business Review.
Efektywna komunikacja
Autorzy: Ralph G. Nichols, Leonard A. Stevens,
Fernando Bartolome, Chris Argyris
TĀumaczenie: MichaĀ Lipa
ISBN: 83-7361-903-8
Format: A5, stron: 210
Efektywna komunikacja w organizacji to jeden z podstawowych czynnik–w
wpĀywajĴcych na jej dziaĀanie. Umiejķtnoľě rozmawiania ze wsp–Āpracownikami
i podwĀadnymi to jedna z podstawowych umiejķtnoľci, kt–re powinien posiadaě dobry
menedŃer, niestety czķsto lekcewaŃona. MenedŃer, kt–ry potrafi w odpowiedni spos–b
przekazaě swoje polecenia, cieszy siķ znacznie wiķkszym szacunkiem wľr–d personelu.
Umiejķtnoľě komunikacji jest r–wnieŃ niezbķdna podczas prowadzenia zebraĺ i rozm–w
z kontrahentami.
âHarvard Business Review. Efektywna komunikacjaÒ to zbi–r oľmiu artykuĀ–w
poľwiķconych komunikacji w organizacji, publikowanych w Harvard Business Review Ð
cenionym przez menedŃer–w, naukowc–w i przedsiķbiorc–w czasopiľmie, wydawanym
przez jeden z najbardziej prestiŃowych uniwersytet–w na ľwiecie. CzytajĴc tķ ksiĴŃkķ,
dowiesz siķ, jak waŃna dla menedŃera jest umiejķtnoľě sĀuchania ludzi oraz nauczysz
siķ organizowaě i prowadziě zebrania, kt–rych uczestnicy nie bķdĴ siķ nudziě. Nauczysz
siķ rozmawiaě z personelem i rozwiĴzywaě konflikty w zespoĀach zarzĴdzajĴcych.
¤ Doskonalenie umiejķtnoľci sĀuchania innych
¤ Okreľlanie celu zebrania
¤ Organizowanie zebraĺ
¤ Prowadzenie spotkaĺ
¤ Zyskiwanie zaufania wsp–Āpracownik–w i podwĀadnych
¤ Sposoby zmiany zachowaĺ pracownik–w szeregowych
¤ âBurze m–zg–wÒ Ð konstruktywne konflikty
KsiĴŃki z serii Harvard Business Review powinny staě siķ lekturĴ obowiĴzkowĴ dla
ambitnych pracownik–w kaŃdej organizacji na ľwiecie.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Spis treści
Słuchanie ludzi
7
RALPH G. NICHOLS I LEONARD A. STEVENS
Jak poprowadzić zebranie?
31
ANTONY JAY
Twórcze zebrania dzięki dzieleniu się władzą 65
GEORGE M. PRINCE
Nikt nie ufa całkowicie szefowi
87
FERNANDO BARTOLOMÉ
Wyćwiczona nieudolność
111
CHRIS ARGYRIS
Ukryte komunikaty przekazywane przez menedżerów 129
MICHAEL B. MCCASKEY
Jak dotrzeć do pracowników szeregowych
i zmienić ich zachowania?
155
T.J. LARKIN I SANDAR LARKIN
Konstruktywne konflikty w zespołach zarządzających 181
KATHLEEN M. EISENHARDT, JEAN L. KAHWAJY
I L.J. BOURGEOIS III
O autorach
205
 
Słuchanie ludzi
RALPH G. NICHOLS
I LEONARD A. STEVENS
„SKUTECZNOŚĆ SŁOWA MÓWIONEGO — twierdzą Ralph
G. Nichols oraz Leonard A. Stevens — zależy bardziej od te-
go, jak ludzie słuchają, niż jak mówią”. W swoim artykule,
zatytułowanym „Słuchanie ludzi”, autorzy poruszają temat
o olbrzymim znaczeniu praktycznym dla osób piastujących
kierownicze stanowiska. Analizują problem i omawiają dzia-
łania pozwalające poprawić umiejętności audialne.
N IEDAWNO POPROSZONO DYREKTORÓW dużej fabryki z okolic
Chicago o zbadanie roli, jaką w ich pracy odgrywa słuchanie. Na-
stępnie zorganizowano z ich udziałem seminarium na ten temat.
Oto trzy typowe wypowiedzi uczestników:
„Szczerze mówiąc, nigdy nie myślałem o słuchaniu jako o za-
gadnieniu ważnym samym w sobie. Teraz jednak, gdy jestem
tego świadomy, sądzę, że być może nawet 80% mojej pracy
 
8
Nichols i Stevens
zależy od mojej umiejętności słuchania innych lub czyjejś
umiejętności słuchania mnie”.
„Przemyślałem szereg sytuacji z przeszłości, w których coś po-
szło nie tak, i nagle zdałem sobie sprawę, że wiele problemów
wynikało z tego, że ktoś czegoś nie usłyszał lub usłyszał źle”.
„Zastanawia mnie fakt, że rozważaliśmy tak wiele aspektów
komunikacji w firmie, a przeoczyliśmy słuchanie. Doszedłem
do wniosku, że jest to jedno z najważniejszych połączeń ko-
munikacyjnych w ramach organizacji, a jednocześnie jest to
połączenie najsłabsze”.
Wypowiedzi te obrazują proces budzenia się świadomości, za-
chodzący w kierowniczych kręgach. Firmę scalają systemy komu-
nikacyjne. Ludzie zajmujący się biznesem coraz częściej odkry-
wają, że komunikacja opiera się w większym stopniu na słowie
mówionym niż na pisanym. Skuteczność słowa mówionego zale-
ży natomiast bardziej od tego, jak ludzie słuchają niż jak mówią.
Niewykorzystany potencjał
Praktycznie bez żadnych zastrzeżeń można stwierdzić, że ludzie
na ogół nie wiedzą, jak słuchać. Mają wprawdzie sprawne uszy,
lecz często nie posiadają potrzebnych umiejętności słuchowych,
które pozwoliłyby im efektywnie wykorzystać te narządy w pro-
cesie zwanym słuchaniem .
Przez kilka lat badaliśmy zdolność ludzi do rozumienia i za-
pamiętywania tego, co słyszą. Pracując na Uniwersytecie Stanu
Minnesota, przebadaliśmy umiejętności audialne u kilku tysięcy
studentów oraz kilkuset biznesmenów i osób uprawiających róż-
ne zawody. Każdy badany wysłuchiwał krótkiego wykładu jednego
z pracowników naukowych, a następnie był przepytywany w celu
sprawdzenia, czy zrozumiał treść przekazu.
Słuchanie ludzi
9
Te szeroko zakrojone badania doprowadziły nas do następu-
jącego ogólnego wniosku: bezpośrednio po wysłuchaniu prelekcji
przeciętny człowiek pamięta tylko połowę tego, co usłyszał — i to
niezależnie od tego, jak uważnie słuchał.
Co dzieje się w miarę upływu czasu? Z naszych badań wynika
— a potwierdzają to wyniki uzyskane na Uniwersytecie Stanu
Floryda oraz Uniwersytecie Stanu Michigan 1 — że po dwóch mie-
siącach od wysłuchania wykładu przeciętny słuchacz pamięta je-
dynie 25% tego, co zostało powiedziane. W rzeczywistości mamy
tendencję do zapominania od jednej trzeciej do połowy tego, czego
się dowiemy, w ciągu ośmiu godzin od momentu usłyszenia wia-
domości. To zdumiewające, że najczęściej więcej zapominamy
w tym krótkim okresie, następującym bezpośrednio po odbiorze
niż w ciągu następnych sześciu miesięcy.
Braki w edukacji
Za tą powszechną nieumiejętnością słuchania kryje się naszym
zdaniem poważne przeoczenie w edukacji szkolnej. Skupiamy się
na czytaniu, uważając je za podstawowy środek przekazu, nato-
miast praktycznie zapominamy o sztuce słuchania. W naszym
systemie szkolnictwa poświęca się sześć lat na naukę czytania.
Na mówienie kładzie się niewielki nacisk, a prawie w ogóle nie
zwraca się uwagi na umiejętności słuchowe, co — biorąc pod
uwagę liczbę wykładów odbywających się w szkołach wyższych
— może się wydawać nieco dziwne. Nauka słuchania — jeśli można
to nazwać nauką — polega często jedynie na serii upomnień, które
Zob. E.J.J. Kramar i Thomas B. Lewis, „Comparison of Visual and
Nonvisual Listening”, Journal of Communication , listopad 1951,
s. 16; oraz Arthur W. Heilman, „An Investigation in Measuring
and Improving Listening Ability of College Freshmen”,
Speech Monographs , listopad 1951, s. 308.
1
Zgłoś jeśli naruszono regulamin