Proroctwo Izajaszowe
25:1 - Panie Boże mój ty jesteś, wywyższać cię będę, i wyznawać imieniowi twemu: iżeś uczynił dziwy myśli starodawne wierne, Amen.
25:2 - Bowiemeś obrócił miasto w mogiłę, miasto mocne w rozwaliny, dom cudzoziemców: aby nie było miastem, ażeby go na wieki nie zbudowano.
25:3 - Dla tego cię będzie chwalił lud mocny, miasto narodów dużych ciebie się bać będzie.
25:4 - Iżeś się stał mocą ubogiemu, mocą nędznikowi w udręczeniu jego: nadzieją od wichru, chłodnikiem od gorąca, bo duch mocarzów jako wicher bijący w ścianę.
25:5 - Jako gorącość w pragnieniu, trwogę cudzych uniżysz: a jako gorącością pod obłokiem palącą potomstwo mocarzów ususzysz.
25:6 - I uczyni Pan zastępów na wszystkie narody na tej górze ucztę z rzeczy tłustych, ucztę zbierania wina, z tłustych rzeczy szpik w sobie mających, z zebrania wina wystałego.
25:7 - I zrzuci na tej górze oblicze związki zawiązanej na wszystkie ludzie i płótno, które zaczął na wszystkie narody.
25:8 - Zrzuci śmierć na wieki: i odejmie Pan Bóg łzę z każdego oblicza, i pohańbienie ludu swego zejmie ze wszystkiej ziemie: bo Pan mówił:
25:9 - I rzecze dnia onego: Oto Bóg nasz ten, czekaliśmy nań, i zbawił nas: ten Pan, czekaliśmy go, rozradujem się i rozweselem się w zbawieniu jego.
25:10 - Bo odpoczynie ręka Pańska na tej górze: a Moab będzie pod nim młócon jako trą plewy wozem.
25:11 - I wyciągnie ręce swe pod nim, jako wyciąga ten który płynie ku pływaniu: i zniży sławę jego z potłuczeniem rąk jego.
25:12 - I obrony wysokich murów twych upadną, i zniżone będą, i zściągnione na ziemię aż do prochu.
ugkulturoznawcy