odstępu poziomów sygnału i szumu kwantowania; zstosowanie – kwantowanie sygnałów telefonicznych. Dynamika 1:1000. Silne sygnały mało prawdopodobne. Zysk kompresji dla małych sygnałów dla ch-ki A(A-87,6) wynosi 24dB↔4bity W6 modulacje cyfrowe: binarne; wielowartościowe; złożone binarna modulacja amplitudy impulsów (pcm): sygnał pcm: g(t)= Σ(k=-∞,+∞)bkh(t-kT), bkε{0,1}; struktura sygnału PCM x(n*kT)= Σ(i=0,N-1)bi2i; wytwarzanie sygnały pcm: x(t)->pp^->a/a^->rej przesuwający; ^licznik mod N ^-> rej p odbiór sygnałów pcm: sygnał 1 występuje gdy α≤gv; sygnał 0 występuje gdy gv<α; błąd decyzji: suma dwóch możliwych błędów Pe=P(ε)=P(ε1)+P(ε0); szum Gaussowski o mocy N: α=[2Nln(p0/p1)+A12-A02]/2(A1-A0) -> stą wynika dobranie punktu pracy jeśli już dobraliśmy próg; stopa błedów BER: moc sygnału/moc szumu; S/N=A2/2N (jednobiegunowy); S/N=A2/4 (dwubiegunowy); S/N / BER / jeden błąd co..; 4,3/10-2/10-3sek; 10,6/10-6/10 sek; 13/10-10/1 dzień synchronizacja: x(t)->układ próbkowania^->v(t)/PAM-> układ kwantowania -> koder m,n -> gc(t); ^ układy zegarowe ->; po stronie odbiorcy: gc(t)->detektor->v’c(t)->dekoder->v’g(t)->układ rekonstrukcji->xd(t) W7 binarne modulacje sygnału harmonicznego ask: sygnał ask: gASK(t)=1/2Ag[1+x(t)]cos(ω0t) gASK(t)={0, x(t)=0; A0cos(ω0t), x(t)=1; widmo mocy sygnału: obwiednia widma maleje z kwadratem ω-ω0 tj. z szybkością 20 dB/dek; średnia moc ask wynosi P=1/4 A02; szerokośc widma ask jest dwukrotnie większa od skutecznej wartości widma sygnału modulującego; wytwarzanie: generator odbiór ask: filtr pasmowoprzepustowy->e(t)->mieszacz (wzmocnienie=2)->x(t)->FDP->y(t); wyjście mieszacza po filtracji: y(t)=x(t)×hl(t)≈[vc(t)+nc(t)] odtworzenie sygnału binarnego: y(vTc)=vc(vTc)+nc(vTc)≥α, oznacza że występuje alement1; y(vTc)=vc(vTc)+nc(vTc)<α, oznacza że występuje element 0; bitowa stopa błędów: Pe=p1/2 erfc[A-α /(2N)^(1/2)]+p0/2 erfc(α/(2N)^(1/2)); ask nie są stosowane w przypadku nieznanych warunków propagacji (wrażliwość na deszcz itp.). Próg dobrany dla danej wartości SNR nie będzie optymalny dla innej; b.m.f.s. harmonicznego psk: o 3 dB lepszy od ask; sygnał psk: gPSK(t)={ A0cos(ω0t+Δφ), xn=1 lub A0cos(ω0t+Δφ), xn=0; gPSK(t)={ A0cos(ω0t+π/2)=-A0sin(ω0t), xn=1 lub A0cos(ω0t-π/2)=A0sin(ω0t), xn=0; widmo mocy analogiczne jak ask; pasmo takie jak dla ask; moc sygnału PPSK=1/2 A02; odbiór sygnału: demodulator sygnału psk” g(t)-> demodulator synchroniczny Am dsb-> xn (nie można wykorzystać detekcji obwiedni b.m.f.s. harmonicznego psk: sygnał fsk: gFSK(t)={ A0cosω1t, xn=0 lub A0cosω2t, xn=1, ciągłość fazy lub nie; gFSK(t)=1/2A0[1+x(t)]cosω2t+1/2A0[1-x(t)]cosω1t; moc sygnału PFSK=1/2A02; widmo mocy: wskaźnik kluczowania h=ω2-ω1/ωr wytwarzanie: 2 generatory przełączane, jeśli zastosujemy filtrację to uzyskamy ciągłą zmianę; odbiór fsk: 2 równoległe tory filtrujące 2 składowe - powinny być dostatecznie odległe aby nie zachodziły na siebie bo pojawią się dudnienia; s(t)->wzmacniacz->r1(t)->X^(cosω1t)->FDP->y1(t); fsk jest gorszy od ask porównanie odbioru ask,psk,fsk: „koherentny” – z użyciem demodulacji synchronicznej; bitowa stopa błędów Pe=0,5-erf(KS/N)^1/2; modulacja/k: ask/0,25; fsk/0,5; psk/1 modulacje wielowartościowe:
demodulacja m-ary psk: odbiór synchroniczny; jakoś m-ary psk: średnie prawdopodobieństwo błędu na symbor dla M-psk Pe=erfc((E/N0)^(1/2)sin(π/M)); koherentny m-psk wymaga znajomości częstotliwości i fazy fali nośnej; można zastosować kodowanie róznicow, oparte
na różnicy faz pomiędzy kolejnymi symbolami, za cenę pewnego pogorszenia jakości systemu; dopuszczalnych fluktuacjach fazy pozostawia bardzo mały margines bezpieczeństwa; mary ask/fsk/psk: 1/4A ; 1/2A ; 3/4A; ogólna postać m-ary psk:
ST)=(2E0/T0)^(1/2)cos(2πf0t+ 2π/M (i-1)); rozwinięcie względem funkcji bazowych: φ1(t)=(2ai/T0)^(1/2)cos(2πf0t); φ2(t)=(2bi/T0)^(1/2)sin(2πf0t); 0≤t≤T {superpozycja dwóch sygnałów ASK} W8 natężenie ruchu: ruch telekomunikacyjny jest to przepływ zgłoszeń
połączeń i wiadomości; systemy cbr: źródła o stałej szybkości bitowej; natężenie to stosunek sumy czasów zajętości urządzeń w danym okresie do czasu trwania tego okresu; jednostka 1 erl; A= 1/T suma(i=1,N)ti systemy vbr: źródła o zmiennej szybkości bitowej;
natężenie to liczba informacji na jednostkę czasu; 1 bps; 1 pps; charakterystyki natężenia ruchu: systemy telefoniczne: natężenie szczytowe natężenie średnie; gnr- godzina największego ruchu; nieprzerwany okres 60 min kiedy ruch jest największy w ciągu
doby; zmiany natężenia: przypadkowe cykliczne; długoterminowe; systemy transmisji danych: natężenie szczytowe / średnie = paczkowatość (burstiness) rodzaje ruchu: ruch oferowany -> [ ] -> ruch załatwiony | ruch tracony; ruch inicjowany -> [ ] ->
ruch wychodzący; ruch otrzymywany <- [ ]<- ruch przychodzący; [ ] -> | <- ruch lokalny jakość obsługi ruchu: w wyniku blokady okresowy brak możliwości obsługi zdarzenia:
-> odrzucanie; -> kolejkowanie (w ceu późniejszej obsługi); -> działania mieszane; systemy telefoniczne: odrzucanie:
współczynnik strat B=lim(T->8) c(T)-cz(T) / c(T);
współczynnik blokady: E=lim(T->8)Tb/T; kolejkowanie: śr czas oczekiwania; rozkład czasów oczekiwania (prawdp. że zgłoszenie będzie dłużej czekac niż „t”; systemy transmisji danych: odrzucanie: współczynnik strat komórek; kolejkowanie: śr opóźnienie komórki; zmienność opóźnienia komórek; aktywność źródeł ruchu: sys tel: kolejne zgłoszenia obsługi zwykle statystycznie niezależne; w danym okresie stała częstość zgłoszeń (λ); proces poissona: P(k)= (λT)k/k! e-λT – prawd k zgłoszeń w okresie T; F(t)=1-e-λt – prawd że okres od poprzedniego zgłoszenia ≤t; syst trans danych: parametry statystyczne ruchu modulowane procesem Markowa; 1-αD (śr liczba paczek w jednostce czasu / D czas trwania komórki) nieaktywny -> αD -> <- βD <- aktywny 1- βD (β odwrotnośc trwania paczki) systemy ze stratami zgłoszeń: liczba źródeł >> liczby stanowisk obsługi (model Erlanga): zał: strumień zgłoszeń Piosson, równowaga statyczna; czas obsługi wg rozkładu wykładniczego; odrzucanie zgłoszeń w sytuacji blokady; pierwszy wzór E. – współczynnik blokady: E = (AN/N!)/(suma(i=0,N) Ai/i!); współczynnik strat B=E; liczba źródeł > liczby obsługi stanowisk – model Engseta: prawd zgłoszeń zależy od liczby zajętych źródeł, czas obsługi wg rozkładu wykładniczego; równowaga statyczna; odrzucanie zgłoszeń sytuacji blokady; E= ( (S nad N) aN / ( suma(i=0,N) (s nad i) ai); B = E ale s:=s-1; obsługa masowa: stanowiska, kolejki, wyjścia, regulaminy obsługi kolejek, rozkład czasów obsługi; system obsługi masowej obsługuje ruch ze źródeł o określonych parametrach statycznych; rozkłady statyczne źródeł i czasów obsługi: wykładniczy, jednopunktowy, erlanga, hiperwykłądnuczy reguły obsługi kolejek: fifo, lifo; stan kolejki modelowany dyskretnym procesem markowa; system z jednym stanowiskiem i nieskończenie pojemną kolejką: Px= (λ’/μ)x (1- λ/μ) ó Px=Ax(1-A); drugi wzór erlanga: E=[(AN/N!)(N/N-A)]/[Σ(i=0,N) (Ai/i!) + (AN/N!)(N/N-A)]; P(t>γ)=Ee-(N-A)γ/h; T=Eh/N-A (śr czas oczekiwania); L= λT (śr zgłoszeń oczekujących w kolejce) systemy z oczekiwaniem: wzór Little’a: T=L/λ W9 teletransmisja: dział telekomuny odpowiedzialny za przesyłanie sygnałów od punktu do punktu za pomocą środków fizycznych; problemy: realizacja przesyłu; walka za zniekształceniami i zakłóceniami; wielokrotne wykorzystanie torów komunikacyjnych; system teletr.: urządzenia działające wg normy i ośrodki fizyczne transmisji zapewniające przesyłanie od punktu do pktu; uwarstwowienie: zastosowań – narzędzia korzystania z aplikacji sieciowych; prezentacji – dostosowanie formatów szyfrowanie; sesji – organizowanie wymiany wiadomości; transportowa – wirtualna komunikacja pkt-pkt; sieci – komunikacja w sieci łączącej węzły; łącza – komunikacja pkt-pkt; fizyczna – przesyłanie strumienia bitów; podsieć: lokalna: kilka km, mała przepustowość; dostępowa: łączy lokalną ze szkieletam, 20 km, śr przep; szkieletowa: łączy sieci dostępowe, b duża przep klasyfikacja: syst teleran. -> plezjochroniczne/synchroniczne; -> analogowe/cyfrowe; -> radiowe/światłowodowe/przewodowe warstwa liniowa: połączenie p-p, adresowanie, multipleksacja, korekcja błędów sterowanie ramka transmisyjna: adresacja, identyfikacja bitów/bloków, korekcja błędów metody
multipleksacji: synchroniczne zwielokrotnianie czasowe: stała sekwencja kanałów poprzedzona wspólnym nagłówiem; asynchroniczne z c: odrębne niezależne jednostki w własnymi nagłówkami system pdh: zwielokrotniania plezjochronicznego: hierarchiczny system
transportu oparty na modulacji pcm hierarchia określa: tworzenie strumienia zbiorczego 2048 kb/s z sygnałów 64 kb/s; sposób zwielokrotniania strumieni na kolejnych poziomach multipleksacji system pcm 30/32: przepływność binarna 2048 kbit/s; długość ramki 125 μs;
liczba szczelin kanałowych 25; bitów w szczelinie 8; l kanałów rozmownych 30; dł szczeliny kanałowej 3,9 μs; dł wieloramki 2ms; l ramek w wieloramce 16; l kanałow sygnalizacyjnych na kanał 2..4; pcm wyższych rzędów: gr pierwotna: 30/32 / 2048 kbit/s / 30
wtórna: 4x32+4k / 8448 / 120 trójna: 4 gr. Wt + 9 / 34369 / 480 czwórna: 4 tr +28 / 139,264 Mbit/s / 1920 fw=4fn (1+r) r-nadmiarowość dopełnienie impulsowe: dodatnie, ujemne, +/- systemy sdh: zwielokrotnianie synchroniczne: hierarchiczny oparty na modulacji
pcm; hierarchia określa: tworzenie strumienia zbiorczego 2048 z sygnałów 64 kb/s; sposób zwielokrotniania na kolejnych poziomach multipleksacji; zakłada optyczne środki transportu; pojęcia: sekcja: odcinek toru pomiędzy dwoma sąsiednimi urządzeniami
(regenerowanych lub zwielokrotnionych) ścieżka: wirtualny kanał pomiędzy węzłem wejścia a wyjścia utworzony by przesłać kontener wirtualny; sygnały i/o: sygnały transportowane za pomocą sieci; odwzorowanie: adaptacja sygnału o pewnej
przepływności do przepływności sdh, powstają kontenery z bitami i bity uzupełniające; kontener: ciąg bajtów z sygnału wejściowego z bajtami wypełnienia, czas trwania 125
μs;; kontener wirtualny: kontener opatrzony nagłówkiem; przepływowość:...
sprawozdania_pollub