Zima rozsypała
srebrzyste iskierki
w szronie buki jodły
i sosny, i świerki
Zwisają z wysoka
na kościelnej wieży
długie sople lodu
dając znak młodzieży
Że już czas rozpalić
w roratnim śpiewaniu
miłość do Jezusa
i Niepokalanej
Rano z lampionami
biegną dzieci małe
rozświetlając ciemność
na drodze ospałym
Zbudź się miasto moje
bo już zorze wstały
pokłoń się Panience
śpiewaj Bogu chwałę
W dni oczekiwania
na Dziecinę z nieba
darzmy się miłością
i dzielmy się chlebem.
L Plaga
jolas_79