PT.doc

(99 KB) Pobierz
AD1

AD1. MOTYWY  WYJAZDÓW  EWOLUCJA NA PRZESTRZENI LAT

TURYSTYKA – jest to całokształt zjawisk, może być rozpatrywana w dwóch kategoriach decydują o tym cele wyjazdów.

MOTYWY POSTĘPOWANIA

Czynnik psychiczny, wyznaczający, decyduje o tym, ze postępujemy tak a nie inaczej w danej sytuacji. Mechanizm działania nastawienie na zaspokajanie potrzeb.

Lata 50 Turystyka krajowa- narzędzie w polityce społecznej naszych władz

FWP – Fundusz Wczasów Pracowniczych – obiekty nowoczesne, program atrakcyjny, instruktorzy, wyżywienie

PTTK – 1959 powstało

Lata 60- 70 XX wieku turystyka ewoluuje rozwój turystyki- spełnienie marzeń

Lata 80 – Kartki, puste sklepy, początek przemian, zmiany wprowadzenie reform

Lata 90 – Zmiany społeczno- ekonomiczne można wyjeżdżać gdzie chcemy

AD.2 MOTYWY WYJAZDÓW  JAKO CZYNNIK DETERMINUJĄCY PT

Motywacje 

odnowa sił fizycznych

- wypoczynek ( regeneracja sił)

- leczenie ( Powrót do zdrowia)

- sport ( podniesienie sprawności)

- turystyka wypoczynkowa – idea 2x2 tydzień wypoczynek tydzień aktywność

- turystyka zdrowotna

- turystyka kwalifikowana

- Sport rekreacja.

odnowa sił psychicznych i duchowych

- chęć wyłamania się z codziennego trybu

- rozrywka, relaks

- poszukiwania przygody, wrażeń duchowych

Służy temu turystyka poznawcza, klubowa, edukacyjna

motywacje interpersonalne

-odwiedzanie przyjaciół znajomych, smsy, korespondencja

- poszukiwanie towarzystwa i kontaktów międzyludzkich

Służy temu turystyka klubowa, kongresowa, biznesowa

Ucieczka od cywilizacji powrót do natury

- turystyka wędrowna, campingowa, letniskowa

motywacje kulturowe (kultura plemienna, obrzędy

- chęć poznania nowych miejsc

- zainteresowanie sztuką

- motywy religijne

Służy temu turystyka krajoznawcza, wychowawcza, edukacyjna, pątnicza

AD3.CZYNNIKKI KSZTAŁTUJACE ARCHEOTYP PODRÓZY

Czynnik decydujący ze zjawisko podróży powstaje

a)     poczucie  wolności ( czas wolny, wolni od obowiązków, rodziny, niezależność finansowa

b)     odległość (do pokonania aby zrealizować cele)

AD4.PT-DEFINICJA, POJĘCIA CHARAKTERYSTYKA

Produkt jest to pewne dobro, które powstaje w wyniku działalności człowieka, rezultat twórczości artystycznej, działalności społecznej.

DOBRO- wszelkie środki i wartości potrzebne dla rozwoju człowieka materialne i niematerialne ( muzyka)

PRODUKT – dobro  które służy zaspokajaniu potrzeb

Produktem turystycznym jest wszystko, co jest oferowane na rynku, aby zaspokoić pragnienia lub potrzeby konsumentów. Pojęcie to obejmuje, więc rzeczy fizyczne, usługi, czynności, osoby, miejsca, organizacje, pomysły oraz idee.
Z punktu widzenia potencjalnego klienta rozważającego dowolną formę podróży, produkt może być zdefiniowany  jako zestaw składników materialnych i niematerialnych, opartych na możliwościach spędzania czasu w miejscu docelowym.

Cechami charakterystycznymi jest złożoność, różnorodność, elastyczność, sezonowość. Powinien być użyteczny, oryginalny i spójny.

AD.5 PRZEDSTAW PT W KATEGORII EKONOMICZNEJ, 

         SPOŁECZNEJ, ORGANIZACYJNEJ, PRZESTRZENNEJ

PT może być rozpatrywany w kategorii

- ekonomicznej

- społecznej ( oferta która umożliwia realizacje planów, marzeń   jednostka jest   zadowolona

- organizacyjnej

- przestrzennej

- jako pojęcie materialne

- jako przeżycie abstrakcyjne

AD.6 PT JAKO POJĘCIE MATERIALNE- CHARAKTERYSTYKA, PRZYKŁAD

Wyróżniamy dwie grupy produktów dobra materialne oraz dobra niematerialne  czyli usługi Na rynku bardzo rzadko występuje dobro materialne bez połączenia z usługą Z reguły dobro materialne jest plus usługa np. w postaci bezpłatnego transportu, serwisu gwarancyjnego. Mówimy wtedy o płynnym przejściu od dobra do usługi.

Składają się na to ludzie zaangażowani w proces świadczenia usług i ich wiedza oraz umiejętności np. znajomość historii miejsca, ciekawych tras wycieczkowych, lub języków obcych. Należą tu również przedmioty stanowiące środki świadczenia usług

np. budynki ich wyposażenie, wyżywienie, urządzenia do rekreacji, zwierzęta gospodarskie.

AD 7 PT JAKO POJĘCIE ABSTRAKCYJNE

PT jest pojęciem abstrakcyjnym, gdyż może przybierać różne formy i nie można go magazynować. Można go podzielić na produkty materialne i niematerialne.

AD 8 USŁUGA JAKO PT

Usługa jako produkt turystyczny to użyteczny produkt niematerialny, wytwarzany w wyniku pracy ludzkiej, w procesie produkcji przez oddziaływanie na strukturę określonego obiektu, w celu zaspokojenia potrzeb ludzkich.

Funkcje usług:

-Udostępnianie walorów turystycznych

-Dostarczania towarów służących zaspokojeniu podstawowych potrzeb człowieka
– np. nocleg

-Oddziaływanie bezpośrednio na osobę turysty i posiadane przez niego przedmioty,
np. bezpieczeństwo;

Cechy usług turystycznych ze względu na cel świadczenia na rzecz turysty:

Podstawowe – dojazd, pobyt, nocleg i powrót z miejsca turystycznego, walory będące bezpośrednim celem podróży turystycznej, które umożliwiają  dojazd pobyt i podróż z miejsca czasowego pobytu i są one świadczone przez komplementarne dobra i urządzenia turystyczne

Komplementarne – czynności związane z urzeczywistnieniem potrzeb duchowych turysty, ułatwiają np. dostęp do walorów turystycznych, np. usługi przewodnickie; świadczone są w związku z podstawowymi dobrami turystycznymi ułatwiają dostęp do walorów jak przewodnictwo, wypożyczalnia sprzętu, wyciągi oraz dostarczają usług rozrywkowych.

AD 9 CZYNNOŚĆ JAKO PT

PT może występować jako zespół czynności związanych z podróżami i pobytem osób przyjezdnych. Czynności te tworzą usługę turystyczną.

AD 10 OSOBA (TUROPERARTOR AGENT)

Touroperator –organizacja lub osoba kupująca pojedyncze usługi podróżnicze, jak transport i zakwaterowanie od ich producentów i zestawiając je w pakiety podróżnicze, które są sprzedawane z marżą bezpośrednio konsumentom lub przez pośredników. Zwykle turoperator jest nazwany hurtownikiem lecz w istocie jest producentem produktów turystycznych.

Agent turystyczny –jest to osoba lub organizacja sprzedająca  usługi podróżnicze oraz podróże zryczałtowane na rzecz zleceniodawców (przewodnicy, hotelarze) i otrzymująca za to prowizję. Może prowadzić usługi dodatkowe wizy ubezpieczenia.

AD.11 ATRAKCJE  JAKO PT

Atrakcje turystyczne - wszelkie dobra, walory, wartości turystyczne (materialne i niematerialne) występujące w stanie naturalnym lub przystosowanym przez człowieka do korzystania przez turystów, które mogą stanowić przedmiot ich zainteresowania, dostarczyć im specyficzne przeżycia, wartości, rozrywkę (walory wypoczynkowe, środowiska przyrodniczego, zwyczaje, obrzędy, obiekty, kultura materialna i niematerialna itp.). Na ich turystyczne wykorzystanie pozwala dostosowana do nich infrastruktura turystyczna.

AD. 12 INFRASTRUKTURA   JAKO PT

Infrastruktura są to zasoby obszaru związane z rozwojem turystyki, uzupełniające elementy pierwotne, uatrakcyjniające ofertę turystyczną –baza noclegowa, gastronomiczna, paraturystyczna. Uzupełniają elementy dziedzictwa i podnoszą atrakcyjność oferty turystycznej.  Do infrastruktury należą przede wszystkim podstawowe formy zagospodarowania turystycznego, które sa odpowiedzią na rosnący popyt turystyczny, ale również inwestycje jak muzea, wystawy.

AD.13. SZLAK TURYSTYCZNY JAKO PT

Szlak składa się z wielu miejsc lub obiektów związanych z pewna nadrzędną ideą, połączonych ze sobą wytyczną, zwykle oznakowana tras np; pieszą, wodną,  samochodową oraz z infrastruktury turystycznej zlokalizowanej wzdłuż szlaku. Przykładem jest Szlak Orlich Gniazd

AD. 14 WYDARZENIA I IMPREZY JAKO PT

PT – wydarzenie charakteryzuje się dużą spójnością tematyczna , organizacyjną oraz konkretnym umiejscowieniem w czasie i przestrzeni. Typowa dla tego produktu jest niecodzienność, wyjątkowość, niekiedy także cykliczność. Ten produkt może istnieć samodzielnie, może być też częścią składową produktu turystycznego-imprezy lub produktu turystycznego-miejsca

PT impreza składa się zestawu kilku usług i dóbr materialnych(rzeczy) oferowanych przez organizatorów turystyki touroperatorów i agentów. Przykładami mogą być wycieczki, wczasy, rajdy. Jest najbardziej popularną kategorią PT znajdujących się na rynku

AD 15 PT WG LEWINA

Ludzie nie kupują produktu kupują oczekiwane korzyści

pt jest to zestaw składników materialnych np.; transport i niematerialnych np.; nasze odczucia Składniki produktu -atrakcje i środowisko ,infrastruktura i usługi, dostępność, wizerunek, cena Wartość niematerialna -zadowolenie klienta.

 

AD. 16 KORZYŚCI JAKO PT

Turystyka podnosi  jakość życia w regionie turystycznym dzięki zmianom ekonomicznym, kulturowym oraz zdrowotnym. Jakość życia na terenach o słabych warunkach rozwoju rolnictwa w sąsiedztwie obszarów chronionych jest zwykle relatywnie niska, więc turystyka może na nich odgrywać niezwykle ważną rolę.
Jest szansa, by rozwój turystyki przynosił korzyści wszystkim podmiotom w dłuższej perspektywie czasowej, wymaga to jednak odpowiedniego planowania rozwoju turystyki, jej interdyscyplinarnych powiązań i zarządzania nią. Wprowadzanie turysty na obszary wrażliwej przyrody musi się odbywać świadomie, w sposób przemyślany. Niektóre formy turystyki nie są odpowiednie dla danego miejsca czy regionu, gdyż nie gwarantują trwałości jego wzrostu gospodarczego.

Z punktu widzenia konsumenta produkt jest kombinacją oferowanych mu korzyści (produktu podstawowego) oraz towarzyszących im składników (produktu rzeczywistego). Korzyścią podstawową może być bowiem doświadczenie, doznanie, przeżycie czegoś, co dla klienta jest interesujące i ważne, np.: odpoczynek, cisza, zabawa, przygoda, wiedza, zdrowie, poczucie statusu społecznego. Jednak, aby te korzyści otrzymać, klient musi dokonać zakupu konkretnych usług, m.in.: transportu, noclegów, wyżywienia, biletów wstępu, usług przewodnika (czyli składników produktu rzeczywistego).

AD. 17.SKŁADNIKI PT

Produkt turystyczny to zestaw składników materialnych i niematerialnych opartych na możliwościach spędzania czasu w miejscu docelowym, postrzegany przez turystów jako przeżycie czegoś wyjątkowego i dostępne za określoną cenę.

Na składniki materialne produktu składają się ludzie zaangażowani w proces świadczenia usług i ich wiedza oraz umiejętności np. znajomość historii miejsca, ciekawych tras wycieczkowych, lub języków obcych. Należą tu również przedmioty stanowiące środki świadczenia usług np. budynki ich wyposażenie, wyżywienie, urządzenia do rekreacji, zwierzęta gospodarskie.

Składniki niematerialne tzw. emocjonalne to np. przeżycie lub doświadczenie czegoś ważnego dla turysty, poznanie czegoś lub kogoś ciekawego, pobudzenie wyobraźni. Oprócz standardowych usług jakimi są oferowane noclegi i wyżywienie w celu przyciągnięcia klienta gospodarstwa agroturystyczne powinny dążyć do przewidywania i wychodzenia naprzeciw oczekiwaniom swoich gości.

Ad. 18 Co to jest wartość niematerialna PT

Niematerialne tzw. emocjonalne to np. przeżycie lub doświadczenie czegoś ważnego dla turysty, poznanie czegoś lub kogoś ciekawego, pobudzenie wyobraźni. Oprócz standardowych usług jakimi są oferowane noclegi i wyżywienie w celu przyciągnięcia klienta gospodarstwa agroturystyczne powinny dążyć do przewidywania i wychodzenia naprzeciw oczekiwaniom swoich gości.

AD19 PT W SENSIE STRICTE

Podstawowym a często również jedynym elementem produktu turystycznego są oferowane turysta dobra i usługi, które maja zaspokoić ich potrzeby rekreacyjno-wypoczynkowe. Można przy tym wyodrębnić trzy podstawowe grupy tych dóbr i usług- PT sensu stricto

1.     Dobra i usługi, dla których czynnikiem popytotwórczym jest wyłącznie turystyka np.; przejazdy , noclegi, usługi przewodnickie

2.     dobra i usługi, których zakup występuje w związku z uprawianiem turystyki ale które stanowią pewna satysfakcje w innych okresach np; obuwie ubiór.

3.     dobra i usługi, które zaspakajają te same potrzeby, zarówno turystów jak i osób nie będących turystami np. ochrona zdrowia, łączność kultura.

AD 20 PT SENSU LARGO

W skład Pt rozpatrywanego w szerszym pojęciu sensu largo oprócz dóbr i usług świadczonych turysta wchodzi jeszcze wiele innych elementów

- walory turystyczne,(przedmiot) których organizator turystyki najczęściej nie jest właścicielem, nie ma w stosunku do nich żadnych praw własności, ale w swoisty sposób ,,sprzedaje” je turystą

- udogodnienia (usługa) istniejąca infrastruktura turystyczna i

   paraturystyczna

- pomysł (idea) produktu turystycznego

- wizerunek miejsca wypoczynku, funkcjonujące w powszechnej  
   świadomości stereotyp na jego temat, lokalizacja, położenie w

   przestrzeni

-        organizacja czyli sposób przygotowania i przeprowadzenia
,, konsumpcji „PT

AD 21 PT Z PUNKTU WIDZENIA TURYSTY.

Dla turystów PT obejmuje całość przeżytego doświadczenia od chwili opuszczenia domu do chwili powrotu.

Istota produktu- to to sedno produktu, obejmujące wszelkiego rodzaju potrzeby turystów (np. potrzeby wypoczynku, poznania, zadowolenia), decydujące o ostatecznym wyborze.

Produkt rzeczywisty- zawiera wszystkie podstawowe, standardowe elementy pakietu turystycznego, do których należą: posiłki, przejazd, nocleg, wycieczki.

Produkt poszerzony- obejmuje wszystkie dodatkowe świadczenia wchodzące w skład oferty turystycznej, powodujące, że produkt staje się bardziej atrakcyjny.

Produkt oczekiwany- to zbiór cech i warunków, jakich oczekują nabywcy decydując się kupić dany produkt; np. oczekują mydła w łazience hotelowej, ręczników, szafy na ubrania itp.,

Produkt psychologiczny- stanowi wszystko to, co pozostaje w świadomości klienta po konsumpcji produktu. Mogą to być zarówno odczucia pozytywne jaki i negatywne. Do pozytywnych mogą być poczucie zadowolenia z zakupu, poczucie wypoczynku, komfortu. Do negatywnych: poczucie zmęczenia, niezadowolenia z jakości usług i źle ulokowanych pieniędzy.  

 

AD. 22 STRUKTURA PT PRZEDSTAW I OMÓW

Na strukturę produktu turystycznego składa się:

Produkt podstawowy (rdzeń produktu), ma charakter niematerialny i wynika z korzyści postrzeganych przez klienta. Składają się na niego przeżycia, zabawa, przygoda, odpoczynek, aktywny wypoczynek, doświadczenie, wiedza, zdrowie, regeneracja sił, poznawanie nowych miejsc i ludzi, samorealizacja, itp.

Produkt rzeczywisty to konkretna oferta sprzedaży o odpowiedniej jakości, stwierdzająca co klient otrzyma za swoje  pieniądze: noclegi, wyżywienie, przejazdy, wycieczki, urządzenia do rekreacji, warunki bezpieczeństwa, imprezy w czasie wolnym.

Produkt wzbogacony to wszelkie dodatkowe korzyści, które wywołają wyższy stopień zadowolenia klienta: np. różnego rodzaju bonusy, bezpłatny transport lub ubezpieczenie, czy też pożegnalny upominek np. bochenek chleba domowego wypieku, upusty, rabaty cenowe, rezerwacja internetowa, warunki zapłaty. To okazja do zróżnicowania produktów wobec konkurencji.

 

Struktura podróży- tak z punktu widzenia uczestnika wyjazdu można wydzielić trzy etapy podróży turystycznej:

 

podróż wyobrażona — trwa od momentu odczucia potrzeby opuszczenia miejsca stałego przebywania do czasu rozpoczęcia podróży rzeczywistej — (na tym etapie turysta zbiera informacje o możliwych kierunkach wyjazdu, warunkach finansowych, jakości świadczeń, jak również planuje i przygotowuje się do osiągnięcia sobie tylko wiadomych — niekoniecznie zgodnych z programem imprezy — celów)

podróż rzeczywista — trwa od momentu planowego spotkania z pilotem imprezy do czasu pożegnania się z nim, po wydaniu wszystkich świadczeń przewidzianych programem (z jednej strony konsumpcja świadczeń zgodnie z programem imprezy, z drugiej próba osiągnięcia celów zaplanowanych w ramach „podróży wyobrażonej”)

podróż wspominana — są to procesy pamięciowe związane z ponownym przeżywaniem wrażeń z imprezy w trakcie opowiadania o niej innym, jest również próbą porównania „podróży wyobrażanej” (poziom aspiracji) z „podróżą rzeczywistą” (poziom wykonania).

AD. 23. RDZEŃ PRODUKTU TURYSTYCZNEGO (istota produktu)
–jest to produkt podstawowy,  podstawowa potrzeba turystów, która decyduje o wyborze i konsumpcji danego produktu turystycznego

AD. 24. PT RZECZYWISTY

Produkt rzeczywisty – czyli podstawowy, jest to dana oferta, którą turysta kupuje w ramach zaspokojenia potrzeby. Jest odpowiedzią na rdzeń, czyli istotą produktu turystycznego i przedstawia konkretny przedmiot transakcji na rynku turystycznym.

Pt to zintegrowany układ oczekiwań, korzyści i wyrażeń tworzących niepowtarzalna kompozycję trzech podróży: wyobrażonej rzeczywistej i zapamiętanej

Wszystkie poziomy postrzegania PT można pogrupować w dwie zasadnicze kategorie. Pierwsza z nich to tzw produkt rzeczywisty, który zawiera wszystkie podstawowe(standardowe) elementy pakietu turystycznego, do których należą: posiłki przejazdy noclegi wycieczki

Na przykładzie podróży pociągiem może to być niezapomniana podróż przenoszącą na s w początki XX wieku. Podróżni są obsługiwani na najwyższym poziomie.

 

AD. 25 POSZERZONY

Produkt poszerzony – nazywany jest produktem ulepszonym, to wszystkie dodatkowe świadczenia, które wzbogacają produkt turystyczny i czynią go bardziej atrakcyjnym i konkurencyjnym.

PT poszerzony obejmuje wszystkie dodatkowe świadczenia wchodzące w skład oferty turystycznej, powodujące ze produkt staje się bardziej atrakcyjny. Maksymalne wykorzystanie wszystkich możliwości oferowanych przez przewoźnika podczas podróży np zwiedzanie miasta znajdującego się p na trasie przejazdu podczas wycieczki. Indywidualna obsługa, Niezapomniane chwile i wrażenia.

AD 26  PT POTENCJALNY

Produkt potencjalny – to takie elementy, które w przyszłości mogą wzbogacić produkt turystyczny;

Produkt potencjalny tworzą elementy, które w przyszłości mogą się znaleźć w ofercie (staną się składowymi PT) lecz w bieżącej sytuacji z przyczyn ekonomicznych, politycznych, technologicznych lub innych nie mogą się w niej znajdować np; rekreacja w Aquaparku, którego otwarcie przewiduje się w sezonie następnym

AD. 27 PT PSYCHOLOGICZNY

Produkt psychologiczny mierzony jest charakterem odczuć, poziomem emocji, trafnością wyobrażeń.

Produkt psychologiczny stanowi wszystko co pozostaje w świadomości klienta po konsumpcji produktu, mogą to być odczucia zarówno pozytywne jak i negatywne. Do odczuć pozytywnych można zaliczyć

Poczucie wyjątkowości, statusu, zadowolenia z dokonanego trafnego zakupu, poczucie wypoczynku, komfortu. Do odczuć negatywnych nalezą  poczucie zmęczenia, niezadowolenia z jakości usług i źle ulokowanych pieniędzy.

AD. 28 PT OCZEKIWANY

Produkt oczekiwany – to zbiór cech i warunków, jakich oczekują nabywcy, decydujący się kupić dany produkt turystyczny.

Jest to zbiór cech i warunków, jakich oczekują nabywcy decydujący się kupić dany produkt np.; goście hotelowi oczekują: czystego łóżka mydła, ręcznika, szafy na ubrania, komfortu i względnego spokoju. Do tego poziomu postrzegania  produktu możemy zaliczyć także oczekiwanie  miłej atmosfery i poznania podczas wyjazdu interesujących ludzi.

AD 29 DETERMINANTY ZE STRONY KLIENTA.

 

 

 

 

 

 

 

 

AD 30 DETRMINANTY ZE STRONY TOUROPERATORA

ñ          czynniki ekonomiczne

ñ          czynniki społeczne

ñ          czynniki polityczne

ñ          czynniki techniczne

ñ          czynniki demograficzne

 

AD. 31 CECHY PT

Produkt turystyczny jest zazwyczaj

1.     złożony – zbiór mniejszej lub większej liczby usług (niekiedy także dóbr materialnych) oferowanych przez producenta

2.     różnorodny – elementy PT (usługi) sa bardzo urozmaicone, niestandardowe, niejednolite, mogą występować w różnych zestawieniach

3.     elastyczny- oprócz postaci gotowej (np.; pakiet turystyczny) może przybierać także inne formy stosowanie do zapotrzebowania turysty

4.     sezonowy – występują okresy znacznego wzrostu zapotrzebowania oraz wyraźnego spadku popytu na określony produkt turystyczny ( w ujęciu  sezonowym tygodniowym a nawet dziennym

PT powinien również być użyteczny- komuś potrzebny- jeśli nie ma osób zainteresowanych zakupem, to jednym z tego powodów może być jego niewielka przydatność. Oryginalny -wyróżniać się z pośród innych oferowanych na rynku, ma wtedy większa szanse stać się przedmiotem wymiany (sprzedaży) spójny – wszystkie elementy powinny być podporządkowane nadrzędnej idei czyli powinny do siebie pasować oraz wzajemnie się dopełniać, tworząc razem jeden wieloaspektowy, ale zwarty produkt.

AD 32 PROCES DYFUZJI PT

Rozłożone w czasie procesy przenikania nowych produktów na rynek, które przebiegają w kilku fazach:

ñ          faza uświadomienia- konsument jest świadomy innowacji, lecz brak mu o niej bliższych informacji,

ñ          faza zainteresowania- konsument otrzymuje wiele informacji o korzyściach wynikających z zakupu danego produktu. Wzrasta jego zainteresowanie tym produktem,

ñ          faza szacowania wartości- konsument szacuje korzyści płynące z zakupu produktu i rozważa sens jego zakupu,

ñ          faza próby- konsument wypróbowuje nowy produkt, aby określić jego walory użytkowe (mocno ograniczona faza w przypadku produktu turystycznego)

ñ          faza akceptacji- konsument podejmuje decyzje o zakupie nowego produktu.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Typy zachowań nabywców wobec nowych produktów:

ñ          innowatorzy- lubią ryzyko i poznawanie nowości. Ludzie śmiali i odważni. Mają ścisły kontakt z wiedzą i informacją naukową. Opinie tej grupy mają moc sugestii. Często podróżują.

ñ          Wcześni naśladowcy- zabiegają o szacunek i poważanie u innych. Ludzie prenumerujący dużo czasopism i gazet. Opinnie tej grupy mogą często wpływać na inne grupy społeczne. Bardzo przywiązani do środowiska.

ñ          Wczesna większość- zastanawiają się i z rozmysłem podejmują decyzje. Nowościami interesują się wtedy tylko kiedy inni już je wypróbowali. Duży kontakt z ludźmi na wyższym poziomie. Opinie tej grupy są często uwzględniane.

ñ          Późna większość- sceptycy, akceptują nowy produkt pod wpływem innych. Często ludzie starsi, niewykształceni o niskich dochodach. Opinie tej grupy są niewiele znaczące.

ñ          Maruderzy- orientują się raczej w kierunku przeszłości. Korzystają często z opinii i wiedzy sąsiadów, rodziny i przyjaciół. Opinie ich rzadko uwzględniane, ludzie izolujący się.

...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin