2.pdf
(
110 KB
)
Pobierz
729609159 UNPDF
2 Grupy i ich homomorfizmy
Definicja 2.1.
Działaniem wewn¦trznym
w niepustym zbiorze
G
nazywamy
funkcj¦ działaj¡c¡ ze zbioru
G
×
G
w zbiór
G
.
Tradycyjnie znak funkcji b¦d¡cej działaniem wewn¦trznym umieszczamy
pomi¦dzy argumentami: wynik dodawania + liczb rzeczywistych
x
oraz
y
za-
pisujemy jako
x
+
y
w miejsce mniej intuicyjnego +(
x,y
).
Przykład 2.2.
1. Dodawanie i mno»enie s¡ działaniami wewn¦trznymi w
zbiorachN,Z,QorazR, podczas gdy odejmowanie jest działaniem wewn¦trznym
tylko w zbiorachZ,Q,R, za± dzielenie — w zbiorachQ
\{
0
}
orazR
\{
0
}
.
2. Odejmowanie wN, dzielenie wZczy te» dzielenie wQnie s¡ działaniami
wewn¦trznymi
3. Rozwa»my niepusty zbiór
X
. Niech
F
(
X
) oznacza zbiór wszystkich funkcji
działaj¡cych ze zbioru
X
w zbiór
X
. Dla
f,g
2F
(
X
) niech
f
g
oznacza
funkcj¦ z
X
w
X
dan¡ wzorem
(
f
g
)(
x
) =
f
(
g
(
x
))
dla
x
2
X.
Odwzorowanie
, zwane
składaniem funkcji
, jest działaniem wewn¦trznym
w zbiorze
F
(
X
).
4. Składanie funkcji jest tak»e działaniem wewn¦trznym w zbiorze
S
X
wszys-
tkich bijekcji zbioru
X
.
5. Dla naturalnego
n
2 oznaczmy przezZ
n
zbiór wszystkich reszt z dzie-
lenia przez
n
, czyliZ
n
=
{
0
,
1
,...,n
−
1
}
. Okre±lmy operacje +
n
(zwane
dodawaniem modulon
) oraz
·
n
(zwane
mno»eniem modulon
) wzorami
a
+
n
b
= reszta z dzielenia
a
+
b
przez
n
dla
a,b
2
Z
n
a
·
n
b
= reszta z dzielenia
ab
przez
n
dla
a,b
2
Z
n
Zarówno dodawanie modulo
n
jak i mno»enie modulo
n
s¡ działaniami
wewn¦trznymi w zbiorzeZ
n
.
Definicja 2.3.
Grup¡
nazywamy par¦ uporz¡dkowan¡ (
G,
·
), gdzie
G
jest zbiorem
niepustym, za±
·
działaniem wewn¦trznym w tym zbiorze, spełniaj¡c¡ warunki
(G1)
8
a,b,c
2
G
(
a
·
b
)
·
c
=
a
·
(
b
·
c
) (
ł¡czno±¢
)
(G2)
9
e
2
G
8
a
2
G
a
·
e
=
e
·
a
=
a
(
element neutralny
)
(G3)
8
a
2
G
9
a
−
1
2
G
a
·
a
−
1
=
a
−
1
·
a
=
e
(
elementy odwrotne
)
Je»eli ponadto spełniony jest warunek
(G4)
8
a,b
2
G
a
·
b
=
b
·
a
(
przemienno±¢
)
to par¦ (
G,
·
) nazywamy
grup¡ abelow¡
.
O ile nie prowadzi to do nieporozumie«, znak działania grupowego pomi¦dzy
elementami b¦dziemy pomija¢. Cz¦sto bedziemy mówi¢ po prostu o grupie
G
,
je»eli sposób okre±elnia działania nie budzi w¡tpliwo±ci.
1
Przykład 2.4.
1. (Z
,
+), (Q
,
+), (R
,
+), (Q
\{
0
}
,
·
), (R
\{
0
}
,
·
) s¡ grupami
abelowymi. Grupy, w których działaniem jest dodawanie nazywamy
gru-
pami addytywnymi
, za± te z mno»eniem —
grupami multiplikatywnymi
.
2. (
S
X
,
) jest grup¡ (nieabelow¡, gdy #
X>
2). Elementem neutralnym tej
grupy jest funkcja to»samo±ciowa id dana wzorem
id (
x
) =
x
dla
2
X,
a dla dowolnej funkcji
f
2
S
X
elementem do niej odwrotnym jest funkcja
odwrotna
f
−
1
.
Je»eli
X
=
{
1
,...,n
}
, to grup¦ oznaczamy po prostu
S
n
i nazywamy
n–t¡
grup¡ permutacji
; ma ona jak wiadomo
n
! elementów.
3. (Z
n
,
+
n
) jest grup¡ abelow¡, za± (Z
n
\{
0
}
,
·
n
) jest grup¡ (tak»e abelow¡)
wtedy i tylko wtedy, gdy
n
jest liczb¡ pierwsz¡.
4. Niektóre zbiory przekształce« płaszczyzny, np. izometrie, podobie«stwa,
translacje, tworz¡ grupy z działaniem składania.
Stwierdzenie 2.5.
W grupie:
1. istnieje dokładnie jeden element neutralny.
2. dla dowolnegoelementu istnieje dokładnie jeden element do niego odwrotny.
Dowód:
Niech (
G,
·
) b¦dzie grup¡.
1. Je»eli
e,e
0
s¡ elementami neutralnymi w grupie
G
, to z (G2) wynika, »e
e
0
=
ee
0
=
e
.
2. Je»eli
a
0
,a
00
2
G
s¡ elementami odwrotnymi do
a
, to
a
00
G
2
=
ea
00
G
3
= (
a
0
a
)
a
00
G
1
=
a
0
(
aa
00
)
G
3
=
a
0
e
G
2
=
a
0
Stwierdzenie 2.6.
W grupie
(
G,
·
)
:
1.
8
a
2
G
a
−
1
−
1
=
a
2.
8
a,b
2
G
(
ab
)
−
1
=
b
−
1
a
−
1
Dowód:
Dla dowolnych
a,b
2
G
zachodz¡ równo±ci:
1.
a
−
1
−
1
G
2
=
a
−
1
−
1
e
G
3
=
a
−
1
−
1
a
−
1
a
G
1
=
a
−
1
−
1
a
−
1
a
G
2
=
ea
G
2
=
a
2. (
ab
)
b
−
1
a
−
1
G
1
=
(
ab
)
b
−
1
a
−
1
G
1
=
a
bb
−
1
a
−
1
G
3
= (
ae
)
a
−
1
G
2
=
aa
−
1
G
3
=
e
Równo±¢
b
−
1
a
−
1
(
ab
) =
e
sprawdzamy analogicznie.
W grupie mo»emy okre±li¢ dowoln¡ całkowit¡ poteg¦ dowolnego elementu
kład¡c
2
a
0
=
e
a
n
=
a
n
−
1
a
dla
n
2
N
a
−
n
=
a
−
1
n
dla
n
2
N
Stwierdzenie 2.7.
W grupie zachodz¡ prawa skre±le«, tzn. je»eli
(
G,
·
)
jest
grup¡, to dla dowolnycha,b,c
2
Gprawdziwe s¡ implikacje:
1.ca
=
cb
=
)
a
=
b
2.ac
=
bc
=
)
a
=
b
Dowód:
Dla dowodu implikacji pierwszej wystarczy zauwa»y¢, »e
·
jest
funkcj¡, czyli mo»liwe jest mno»enie obu stron równo±ci przez
c
−
1
z lewej strony.
Wówczas kozystaj¡c z aksjomatów G1 i G2 stwierdzamy, »e
a
=
b
.
Równo±ci drugiej dowodzimy analogicznie.
Stwierdzenie 2.8.
W grupie
(
G,
·
)
dla dowolnycha,b
2
Grównania
1.ax
=
b
2.xa
=
b
o niewiadomejxmaj¡ po dokładnie jednym rozwi¡zaniu.
Dowód:
Łatwo sprawdzi¢, »e element
a
−
1
b
spełnia pierwsze równanie. Pon-
adto je»eli
x
spełnia to równan ie, to mno»¡c je stronami lewostronnie przez
a
−
1
otrzymujemy
a
−
1
(
ax
) =
a
−
1
b
, sk¡d od razu wynika, »e
x
=
a
−
1
b
.
Równanie drugie rozwi¡zujemy analogiczne.
Definicja 2.9.
Niech (
G,
·
) b¦dzie grup¡. Niepusty podzbiór
K
G
nazywamy
podgrup¡
grupy
G
, gdy
(SG)
8
a,b
2
K
ab
−
1
2
K.
Piszemy wówczas
K<G
.
Je»eli ponadto spełniony jest warunek
(NSG)
8
k
2
K
8
a
2
G
aka
−
1
2
K,
to mówimy, »e
K
jest
dzielnikiem normalnym
grupy
G
i piszemy
K
G
.
Przykład 2.10.
1. Podgrupami dowolnej grupy
G
jest ona sama —
G<G
jak i podzbiór jednoelementowy zło»ony tylko z elementu neutralnego:
{
e
}
<G
.
2.Z
<
(Q
,
+) orazZ
<
(R
,
+)
3.Q
\{
0
}
<
(R
\{
0
}
,
·
)
4. Ka»da pdogrupa grupy abelowej jest jej dzielnikiem normalnym.
3
Definicja 2.11.
Niech (
G,
·
) i (
H,
) b¦d¡ grupami. Funkcj¦
'
:
G
!
H
nazy-
wamy
homomorfizmem
(grup), je»eli
(H)
8
a,b
2
G
'
(
a
·
b
) =
'
(
a
)
'
(
b
)
.
Homomorfizm
'
:
G
!
H
nazywamy:
monomorfizmem
, gdy
'
jest ró»nowarto±ciowe,
epimorfizmem
, gdy
'
jest przekształceniem ”na”,
izomorfizmem
, gdy
'
jest bijekcj¡,
automorfizmem
, gdy
'
jest bijekcj¡ oraz (
G,
·
) = (
H,
).
Przykład 2.12.
1. Przekształcenie to»samo±ciwoe id
G
jest izomorfizmem.
2.
Homorfizm zerowyG
3
g
7!
e
2
H
jest homomorfizmem.
3. Funkcja
f
:Z
!
Zdana wzorem
f
(
n
) = 2
n
jest monomorfizmem grupy
(Z
,
+) w siebie.
4. Funkcja
f
:R
!
R
+
dana wzorem
f
(
x
) = 2
x
jest epimorfizmem grupy
(R
,
+) na grup¦ (R
+
,
·
).
4
Plik z chomika:
BYSTRYYY_88
Inne pliki z tego folderu:
19.pdf
(101 KB)
18.pdf
(105 KB)
17.pdf
(101 KB)
16.pdf
(93 KB)
15.pdf
(91 KB)
Inne foldery tego chomika:
Automatyka
Certyfikacja i Akredytacja
Elektrotechnika
Grafika
Grafika_aCad
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin