Lp.

Prawda

Fałsz

1

Dyrektywa Rady z 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (89/391/EWG) została już całkowicie wdrożona do polskiego ustawodawstwa.

2

W Polsce powszechne prawo do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy zostało zagwarantowane każdemu wykonującemu pracę w Konstytucji RP.

3

W pierwszym artykule Działu X Kodeksu pracy „Bezpieczeństwo i higiena pracy” pracodawca został jednoznacznie wskazany jako osoba ponosząca odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie pracy.

4

Pracodawca nie ma obowiązku zapewnić bezpiecznych i higienicznych warunków pracy osobom fizycznym wykonującym pracę na innej podstawie niż stosunek pracy, w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, to jest np. osobom zatrudnionym na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło.

5

W przypadku, gdy warunki pracy nie odpowiadają przepisom bhp i stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia pracownika albo gdy wykonywana przez niego praca grozi takim niebezpieczeństwem innym osobom, pracownik ma prawo od powstrzymania się od wykonywania pracy.

6

Przestrzeganie przepisów i zasad bhp zostało określone w Kodeksie pracy jako podstawowy obowiązek pracownika.

7

Pracownicy przechodzą szkolenia bhp na swój koszt.

8

Pracodawcy powinni konsultować się z pracownikami i ich przedstawicielami, umożliwiając im wzięcie udziału w dyskusjach, podczas których rozpatrywane są kwestie dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników podczas wykonywania swoich obowiązków zawodowych.

9

Niezawiadomienie w terminie właściwego organu o wypadku przy pracy lub chorobie zawodowej albo niesporządzenie lub nieprzedstawienie wymaganej dokumentacji jest wykroczeniem.

10

Pracodawca zatrudniający pracownicę w ciąży lub karmiącą dziecko piersią przy pracy wymienionej w rozporządzeniu o pracach szkodliwych dla kobiet wzbronionej takiej pracownicy bez względu na stopień narażenia na czynniki szkodliwe dla zdrowia lub niebezpieczne, ma obowiązek przenieść pracownicę do innej pracy, a jeżeli jest to niemożliwe, zwolnić ją na czas niezbędny z obowiązku świadczenia pracy.

Lp.

Prawda

Fałsz

11

Pracownik, który uległ wypadkowi, jeżeli stan jego zdrowia na to pozwala, powinien poinformować niezwłocznie o wypadku swojego przełożonego.

12

W przypadku niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 2 miesiące, spowodowanej chorobą, pracownik podlega kontrolnym badaniom lekarskim w celu ustalenia zdolności do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku.

13

Z pierwszego szkolenia okresowego może być zwolniona osoba, która np. przedłożyła aktualne zaświadczenie o odbyciu w tym okresie u innego pracodawcy wymaganego szkolenia okresowego.