O utopku i smoku wawelskim
Tyj bojki dzieci, jeszcze niy słyszały,
Bo to bojka jest blank nowo,
Co zaś spochoł Meguś mały,
Poczytejcie słowo, w słowo.
W czerwonyj magierce na głowie,
Wybroł sie Utopek, na staryj kameli,
Poszukać w mieście Krakowie,
Cołkim nowych przijocieli.
Bo keryś kamrat mu pedzioł,
Na ucho w tajymnicy,
Ze Smok tam jakiś miyszko,
Wielki postrach okolicy.
Mo tam jakoś srogo jama,
Pod zomkiym królewskim,
Jest tam tyż zieleźno brama,
A w nij klucz diobelski.
Bezmała łogniym z pyskow,
Sromotnie smok pluje.
Na dokłodka młodo frelka,
Co wieczor łon potrzebuje.
Sztyry fury jabek w ciescie,
Siedmiogłowy gizd tyn zeżar,.
Nojszwarniejszyj dziywki w mieście ,
Jak niy dajom, zrobi pożar.
To mi styknie ! - padoł Megus,
Żeby śnim porządek zrobić,
Już niy bydzie tam tyn "Chlebuś",
Do swyj jamy dziywek wodzić...!
Jo cie naucza moresu,
Ty potworo z miasta Kraka,
Poznosz droga do Hadesu,
Jak zamiynia jo cie w raka.
Tak jak pedzioł, tak sie stało,
W wielki zmiynił go raczysko,
Bydzie teraz brakowało,
Smoka w Krakowie nad Wisłom.
Teraz tu w rybnickim morzu,
Smok po dnie se szpacyryje,
Bez to nom tu ciepłyj wody,
Nawet w zimie niy brakuje
keramtw