STRACH, czyli LYNK
Nie boja sie niczego, ni tej całej posłów zgraje,
nie boja sie nad ranym jak wracom du dom chaje.
Nie boja sie chacharów, co idom z dyskoteki,
nie boja sie, że żywot na starość ni ma lekki.
Nie boja sie spowiedzi, choć grzychów za trzech chłopa,
nie boja sie lotanio, jak musza sztyjc do klopa.
Nie boja sie plotkorzy, co ozorami mielom,
nie boja sie i tego, że co ni moji dzielom.
Nie boja sie straszynio tych, co som po zawale,
nie boja sie powiedzieć, że pietra ni mom wcale.
Nie boja sie podatków, akcyzy, ani vatu,
nie boja sie, że wojyn zabraknyć może światu.
Nie boja sie kostuchy, że dwiyrze wroz otworzi,
nie boja sie, że ludzie do zgody bydom skorzi.
Nie boja sie, że z prawa ci dzierżom teraz władza,
nie boja sie, że młodej w zolytach nie poradza.
Nie boja sie, że dziołchy nie zajrzom na mie wcale,
nie boja sie, że padna przi tańcach w karnawale.
Nie boja sie i tego, że mie zagloskać mogom,
nie boja sie bandziora, jak ida bez noc drogom.
Nie boja sie, że spotkać dobrobyt wszystkich może,
nie boja sie kopruchów, że zjedzom mie na dworze.
Nie boja sie, choć chyc je, zjeś pełno miska szpajzy,
nie boja sie ostatni w żywocie swoim rajzy.
Nie boja sie teściowej, bo tako /!/ z ni je baba,
nie boja sie i tego, że zjeść mi przidzie żaba.
Nie boja sie swej ślubnyj, kiedy spoglondo krziwo,
boja sie yno tego jednego, że moga stracić smak na piwo !
keramtw