Dr Elżbieta Wierzbicka

PROGRAM KONWERSATORIUM „JĘZYK POLSKI JAKO OBCY” 

1.       Metody bezpośrednie i pośrednie  w nauczaniu języka polskiego jako obcego.

Lektura: F. J. Kapeliński, Metodyka nauczania języka polskiego jako obcego: analogie z nauczaniem angielskiego i francuskiego jako języków obcych lub drugich (w:)  „O język i kulturę polską w środowiskach polonijnych. Materiały z II Konferencji Okrągłego Stołu. Łańcut 26-28 lipca 1986 r.”, Warszawa 1990.

2.       Sposoby rozwijania na lektoratach czterech sprawności językowych oraz sposoby zapoznawania obcokrajowców z elementami kultury polskiej

Lektura: Grażyna Suliga: Nauczanie cudzoziemców jako dialog międzykulturowy (w:) „Tradycja i nowoczesność w nauczaniu cudzoziemców języka polskiego”, praca zbiorowa pod red. H. Rybickiej-Nowackiej i B. Rocławskiego, Gdańsk 1990

3.       Pomoce dydaktyczne wykorzystywane na lektoratach języka polskiego.

Lektura: Ewa Jędrzejko, Romualda Piętkowa: Teksty piosenek i psychozabaw jako materiał leksykalny w nauce języka polskiego jako obcego (w:) „Tradycja i nowoczesność w nauczaniu cudzoziemców języka polskiego”, praca zbiorowa pod red. H. Rybickiej-Nowackiej i B. Rocławskiego, Gdańsk 1990.

4.       Typowy plan lekcji języka polskiego dla obcokrajowców.

Lektura: Magdalena Foland-Kugler: Nauczanie fonetyki języka polskiego (w:) „Vademecum lektora języka polskiego” pod red. B. Bartnickiej, L. Kacprzak i E. Rohozińskiej, Warszawa 1992.

5.       Praca z grupami początkującymi.

Lektura: Pierwsze dwie lekcje w wybranych podręcznikach języka polskiego jako obcego.

6.       Wprowadzanie nowego słownictwa. Sposoby wyjaśniania obcokrajowcom znaczenia nieznanych słów.

Lektura:

a) D. Buttler, Z metodyki nauczania polszczyzny jako języka obcego (Słownictwo), Przegląd Humanistyczny 1971, nr 2.

b) Maria Pawelec, Ostrzeżenie przed „fałszywymi przyjaciółmi” (zjawisko „faux amis” w językach polskim i niemieckim), „Języki obce w szkole”, 1987, nr 5, s.440 (chodzi o wyrazy jednakowo lub podobnie brzmiące w obu językach, oznaczajace jednak coś zupełnie innego)

c). Putka: Wprowadzanie jednostek leksykalnych w ich użyciach wtórnych na lektoratach języka polskiego (w:) „Język – teoria – dydaktyka”, Kielce 1984, s. 195-201.

7.       Charakterystyka typologiczna języka polskiego.

Lektura: Marek Gawełko, Kilka różnic typologicznych między językiem polskim i francuskim, Języki obce w szkole, 1986, nr 4, s. 291-297

8.       Nauczanie deklinacji polskiej.

Lektura: Elżbieta Wierzbicka, Wiedza na temat współczesnej polszczyzny niezbędna w pracy lektora języka polskiego, „Przegląd Polonijny” 2000, nr 1, s. 163-171.

9.       Nauczanie koniugacji polskiej. Trudności związane z nauczaniem aspektu.

Lektura:  B. Bartnicka, Nauczanie aspektu na lektoratach języjka polskiego (w:) „Vademecum lektora języka polskiego” lub (w:) „Tradycja i nowoczesność w nauczaniu cudzoziemców języka polskiego”, praca zbiorowa pod red. H. Rybickiej-Nowackiej i B. Rocławskiego, Gdańsk 1990.

10.    Możliwości wykorzystania konotacji i schematów zdaniowych w nauczaniu języka polskiego jako obcego.

Lektura: B. Klebanowska, Zdanie konotowane i jego odpowiedniki semantyczne w nauczaniu cudzoziemców, „Poradnik Językowy” 1977, nr 10, s. 452-459.

11.    Praca z tekstem na lektoratach  języka polskiego. Typy tekstów dla poszczególnych poziomów nauczania.

Lektura: Wybrane antologie tekstów polskich dla obcokrajowców.