AUDIONET VIP.pdf

KINO DOMOWE − Odtwarzacze DVD

VIP jest produktem zupełnie nowym, w naszym kraju pojawił się po raz pierwszy podczas ostatniej wystawy

Audio Show. Zarówno producent, jak i jego polski przedstawiciel uroczyście oświadczają, że VIP jest

odtwarzaczem płyt CD. Twierdzenie w zasadzie jest prawdziwe, trudno przecież przypuszczać, że odtwarzacz DVD

nie będzie odczytywał zwyczajnych, 16−bitowych krążków. Chodzi jednak o firmową filozofię i praktykę −

audiofilski producent położył ogromny nacisk na zbudowanie odtwarzacza CD najnowszej generacji, do tego celu

użył zaawansowanych technologii, materiałów i całego bagażu doświadczeń, którym dysponował...

niem do kina domowego, już w

zeszłorocznej ofercie znalazł się

przedwzmacniacz z procesorami

o symbolu MAP.

Projekt chassis odtwarzacza ujawnia

jego hi−endową duszę. Przedni panel za−

wiera cztery malutkie przyciski: odtwa−

rzanie, stop, przeskakiwanie (do przodu)

oraz włącznik sieciowy. Klasyczną kie−

szeń na płytę zastąpiono klapką w gór−

nym panelu. Ładowanie od góry pozwala

na lepszą stabilizację napędu. Klapka

odsuwana jest ręcznie, a na płytę należy

położyć krążek dociskowy. Wyświetlacz

zrealizowano na matrycy punktowej, dis−

play osiąga dość dużą jasność, informa−

cje są dobrze czytelne.

Na liście rozpoznawanych standar−

dów znajdują się: CD, CD−R/RW, MP3,

DVD−Audio, DVD−Video, VCD i SVCD.

VIP posiada rewelacyjny opis i dostęp

do plików MP3, co może nie dla wszyst−

kich audiofilów ma znaczenie, ale spore

grono z pewnością się ucieszy. VIP nie

potrafi czytać zapisywanych płyt DVD w

standardach RAM i −RW, daje sobie jed−

nak radę z DVD+R/RW.

Najwięcej informacji na temat umie−

jętności i założeń firmy Audionet przyno−

si studiowanie tylnego panelu odtwarza−

cza. Selektor hebelkowy PAL/ NTSC wy−

daje się oczywisty, okazuje się jednak,

że jest to rodzaj formatu na wyjściu, a

nie standard, w jakim pracuje urządze−

nie. Sygnał może więc być odczytywany

z amerykańskiego krążka NTSC, a wy−

syłany na monitor w PAL − inaczej mó−

wiąc, w zależności od położenia prze−

łącznika, VIP dokonuje (lub nie) odpo−

wiedniej konwersji. Użycie SCART−a wy−

maga znów aktywacji, kolejny przełącz−

nik sprawia, że na wielopinowym złączu

jednocześnie pojawiają się sygnały RGB

i kompozyt. Druga pozycja hebelka do−

starcza sygnał S−Video, zarówno na wyj−

ściu SCART, jak i na niezależnym gnieź−

dzie. Wyjście komponent jest rozbudo−

wane, wykonano je na czterech złączach,

stosując zamiast RCA jeszcze pewniej−

...By jednak VIP stał się produktem jeszcze nowocześniejszym,

a przede wszystkim bardziej funkcjonalnym, zdecydowano się również na

wykorzystanie czytnika DVD zamiast CD, ze wszystkimi konsekwencjami,

jakie z tego płyną. W ten sposób nowy Audionet potrafi czytać płyty

wizyjne, a nawet DVD−Audio.

Audionet VIP

sze BNC. Podstawowa trójka składa się

z kompletu RGB, który po przełączeniu

pracuje jako klasyczny komponent YUV.

Dla RGB potrzebna jest jednak synchro−

nizacja, która właśnie dostarczana jest

na czwartym BNC. Wyjścia audio są

równie kompletne i uniwersalne. Solid−

ne RCA zdublowano zbalansowanymi

gniazdami XLR. Resztę wyjść dekodera

5.1 (Dolby Digital i DTS) zrealizowano

już tylko na RCA.

Konwerterom CA towarzyszą dwa filt−

ry cyfrowe, których algorytmy napisali

konstruktorzy Audioneta, a zrealizowali

je na układzie kalkulacyjnym DSP. Pier−

wszy algorytm chyba bardziej odpowia−

da preferencjom producenta, nazywa się

bowiem Audionet i zakłada minimalne

oscylacje przed impulsem i średnie po

nim. Takie traktowanie impulsu skutkuje

liniowością fazy i amplitudy aż do 20 kHz.

Alternatywą jest filtr Lagrange o symet−

rycznych zniekształceniach (oscylacjach)

przed i po impulsie, w tym wypadku pro−

ducent zakłada jednak niewielki spadek

charakterystyki przenoszenia już od 16kHz.

Dwa dodatkowe przełączniki w dziale

analogowego audio decydują o sposobie

zarządzania basem podczas odtwarza−

nia ścieżek DVD−Audio.

Wszystkie wyjścia cyfrowe aktywo−

wane są jednym hebelkiem, producent

zaleca odłączenie tych układów w przy−

padku wykorzystywania samej sekcji

Klapka na płytę

odsuwana jest ręcznie. Transport

zawieszono na specjalnych taśmach,

ulokowane na nich regulatory

umożliwiające poziomowanie

i stabilizację mechaniki.

3/2003

V IP nie jest jedynym urządze−

analogowej. VIP posiada dwa koaksjal−

ne wyjścia cyfrowe i jedno zbalansowa−

ne na XLR. Okazuje się jednak, że dwa z

nich są nieczynne, podobnie hebelkowy

przełącznik formatów i cyfrowy port Fire−

wire (IEEE1394). W danych o cyfrowej

komunikacji znajdujemy dwie istotne in−

formacje. Po pierwsze, Firewire przezna−

czony jest do komunikacji z pozostałymi

urządzeniami Audionet. Po drugie, pro−

ducent podaje, że VIP JESZCZE nie jest

gotowy do przekazywania sygnału cyfro−

wego DVD−Audio. Jeśli jeszcze nie jest,

to kiedyś będzie, nie wiadomo tylko, czy

transfer obowiązkowo będzie odbywał

się za pośrednictwem IEEE1394, czy też

będzie możliwość skorzystania za stan−

dardowego wyjścia cyfrowego.

Urządzenie posiada układy dekodu−

jące DD i DTS oraz możliwość zainstalo−

wania płytki z progresywnym skanowa−

niem. Moduł PS marki Motorola jest trak−

towany jako jedna z opcji, płytka będzie

dostępna od marca, a jej cena wyniesie

w Polsce ok. 1200 zł.

Z racji pokaźnej masy urządzenia nie

zdziwiłbym się, gdyby producent nie

szczędził metalu na jej wykonanie. Tym−

czasem chassis jest połączeniem kilku

materiałów i technologii. Audionet nie

ukrywa zresztą, że pomysł (a zapewne

i wykonanie) został zaczerpnięty z CD

ART. Dolny panel zrobiono z granitowej

płyty o grubości 2 cm, do której dopiero

przymocowane jest metalowe chassis.

Płyta górna i boczne stanowią jedną

część i sprawiają wrażenie aluminium

pokrytego specjalnym, chropowatym la−

kierem. Konsystencja lakieru się zgadza,

ale materiał już nie − ramę zrobiono z

klejonych płyt MDF o grubości 18 mm.

Odsuwana klapka jest natomiast metalo−

wa i porusza się na solidnych, metalo−

wych prowadnicach. Przy pierwszym za−

ładowaniu płyty byłem nieco zawiedzio−

ny, że klapka nie odsuwa się za pomocą

silnika. Prostota tego elementu i solid−

ność wykonania przekonują jednak, że

rozwiązanie “ręczne” będzie znacznie

trwalsze i pewniejsze. Tylko frontowy pa−

nel zrobiono z 1−cm płyty ze szczotko−

wanego aluminium. Audionet proponuje

dwie wersje wykończeniowe (czarną i sreb−

rną) oraz dwie barwy wyświetlacza (czer−

woną lub niebieską). Użytkownik może

sobie wybrać dowolną kombinację pane−

lu i matrycy.

Stabilność podstawy VIP, uzyskana

dzięki granitowej płycie, sugeruje, że pro−

ducent zdecydował się na sztywne moco−

wanie napędu. Nic podobnego, użyto

bowiem kolejnego firmowego rozwiąza−

nia Audionet. Transport w ogóle nie jest

przymocowany do dolnej płyty, zawieszo−

no go na czterech paskach. Dwa paski z

każdej strony zbierane są przez listwy,

których mocowanie do obudowy i połą−

czenie ze sobą pozwala na poziomowanie

i stabilizowanie mechanizmu. Z zewnątrz,

po odsunięciu klapki, widzimy jedynie

solidną płytę zakrywającą transport.

Po lewej stronie ulokowano zasilanie,

obydwa transformatory są duże (jak na

odtwarzacz DVD), a jeden z nich ukryty

nawet w puszce ekranującej. Jeden z

zasilaczy przeznaczony jest dla trans−

portu, drugi służy układom konwertują−

cym. W samym obwodzie audio wydzie−

lono dwie niezależne sekcje prądowe,

do części cyfrowej i analogowej. Produ−

cent twierdzi, że odsprzężenie dwóch

bloków zasilających jest całkowite.

Konwersja sygnału audio w dwóch

kanałach przednich (lewy, centralny,

prawy) odbywa się za pośrednictwem

układów 24 bity/192 kHz (multibitowa

modulacja delta−sigma), do pozostałych

wykorzystano algorytmy 24 bity/ 96 kHz

(również delta−sigma). Konwerterom to−

warzyszy inteligentny upsampling po−

zwalający na zachowanie niskich znie−

kształceń jitter. Inteligentny oznacza w

praktyce asynchroniczny. Na przykład

dane z płyt CD o częstotliwości próbko−

wania 44,1kHz przetwarzane są naj−

pierw na 88,2kHz (x2), a następnie za−

Pierwsza lista preferencji zawiera usta−

wienia językowe i aspekty obrazu (16:9

normalne i automatyczne, 4:3 PS i LB),

w drugiej dominują regulacje sygnałowe.

Przebieg cyfrowy może być przekazywa−

ny bez zmian lub konwertowany na

PCM, a down−mix odbywać się do formy

czystego sygnału stereofonicznego lub z

zakodowanymi informacjami dla proce−

sora dolby surround. Kompresja włącza−

na jest skokowo, a w DTS mamy do dys−

pozycji system zarządzający basem. Od−

twarzacz może wyłączać się po żąda−

nym czasie (30 lub 60 minut), fabryczne

Elektronika obejmuje m.in. konwertery audio 24/192 i 24/96, inteligentne

podnoszenie częstotliwości próbkowania, dwa rodzaje filtrów cyfrowych,

Lagrange i firmowy Audionet, i procesor wizyjny Mediamatics. Dwa obwody

zasilające dostarczają niezależnie prąd do części cyfrowej i analogowej.

mieniane na 96kHz. Na końcu odbywa

się czyszczenie sygnału poprzez takto−

wanie zegarem o częstotliwości 24,576

MHz.

Przetwornik wizyjny zawiera cztery

10−bitowe układy pracujące z częstotli−

wością próbkowania 54 MHz. Podstawo−

wym układem wizyjnym jest popularny

procesor Mediamatics.

Natychmiast po włączeniu VIP−a jas−

ne staje się, od kogo producent kupił

technologię, pojawia się nie tylko grafika

znanego koncernu, ale również plansza

z radosnym napisem “JVC”. Audionet

każe jednak uznać obecną grafikę za

tymczasową, nowe egzemplarze mają

być wyposażone w inną wersję, być mo−

że również plansza wejściowa zostanie

zmieniona.

W odtwarzaczach JVC wszystko jest

zazwyczaj jasne i podane w sposób

oczywisty, Audionet nie jest wyjątkiem.

ustawienia zawierają również zmniejsza−

nie kontrastu podczas wyświetlania sta−

tycznych obrazów, np. menu. Taki za−

bieg pozwala na znaczne zaoszczędze−

nie dołączonego projektora czy monitora

plazmowego.

Ustawienia głośnikowe obejmują

wszystkie kombinacje kolumn (małe, du−

że, wyłączone), opóźnienie, regulacje

odległości oraz tony testowe. Dla blon−

dynek przewidziano także stałe wartości

nazwane 5.1, które zakładają duże ko−

lumny przednie, małe efektowe i central−

ną i włączony subwoofer.

Ustawienia w menu przypominają

prosty odtwarzacz DVD, jasne jest więc,

że “mechaniczna” część ustawień audio

i wideo dokonywana przy wyjściach zo−

stała od początku do końca opracowana

przez Audioneta. Przyznam, że takie

rozwiązanie wydaje się z każdego punk−

tu widzenia znakomite. Przestawianie

3/2003

KINO DOMOWE − Odtwarzacze DVD

hebelków wcale nie jest trudniejsze, niż

wdrapywanie się w odpowiednie miejsce

w menu, zresztą wyboru trybów wyjścio−

wych dokonujemy zwykle dość rzadko.

Najważniejszy jednak jest fakt, że prze−

łączniki mechaniczne z całą pewnością

zapewniają większą dynamikę i separa−

cję niż nawet najlepsze elektroniczne

układy − tylko kilka hi−endowych firm na

świecie (m.in. Barco, Lexicon, Proceed)

może z czystym sumieniem stwierdzić,

że stosowane przez nich układy przełą−

czające są wystarczająco precyzyjne. A

mechaniczne hebelki są jeszcze lepsze

i w dodatku tańsze.

Oprogramowanie interfejsu użytko−

wego również pochodzi od JVC, jest

więc zrealizowane w formie czterokrot−

nie zmniejszonego obrazu otoczonego

wszystkimi danymi, do których dostęp

następuje poprzez kursory pilota.

Po analizie wyposażenia widać, że

Audionet jedynie oprogramowanie funk−

cjonalne zaczerpnął od japońskiego gi−

ganta, a ważniejszą część, polegającą

na opracowaniu torów wizyjnego i audio,

zrobił sam − o tym świadczy właśnie

skomplikowana “mechanika” na tylnej

płycie.

Obawiałem się, że Audionet nie zde−

cydował się w VIP−ie na powielenie sto−

sowanej standardowo przez JVC regula−

cji obrazu. Na pilocie znajdujemy jednak

funkcję VFP (Video Fine Procesor), któ−

ra pozwala na całkiem zaawansowane

ustawienia. Dwa komplety parametrów

są wpisane na stałe (Normal i Cinema),

dwa kolejne definiuje użytkownik, regu−

lując jasność, kontrast, kolor, odcień, os−

trość konturów, opóźnienie luminancji

i współczynnik gamma. Zestaw regulacji

jest dość potężny, właściwe ich dobranie

zabiera sporo czasu, ale może dać na−

prawdę interesujące efekty.

Dołączony do VIP−a sterownik COM

jest poważnym bonusem − jest to typowy

uniwersalny pilot pozwalający na stero−

wanie większą ilością urządzeń różnych

producentów. Obsługa odbywa się za

pośrednictwem panelu dotykowego LCD

i ośmiu twardych klawiszy. Audionet wy−

konał pokaźną pracę programując COM,

ale w oferowanym przez firmę zakresie

obsługi przeważająca większość kodów

steruje urządzeniami tej marki. Rozwią−

zanie jest tak zaborcze, że aż zabawne.

Po co użytkownikowi kody do odtwarza−

cza CD ART, jeśli posiada VIP−a? Mało

prawdopodobne jest również, by właści−

cielom procesora MAP przydało się ste−

rowanie stereofonicznym przedwzmac−

niaczem. COM dysponuje 10−tablicami

pamięci, po uwzględnieniu wszystkich

swoich produktów Audionet dodał do ze−

stawu DVD2 oraz TV. W instrukcji mało

miejsca poświęcono programowaniu ste−

rownika, chociaż sama procedura zmian

została opisana. Po kupieniu VIP−a nale−

Wśród wyjść znajduje się komplet komponent zrealizowany na BNC oraz port

Firewire (IEEE1394). Progresywne skanowanie jeszcze nie jest dostępne, ale

odpowiednią płytkę będzie można już niebawem dokupić za 1200 zł.

Przełączanie wielu funkcji odbywa się przy pomocy mechanicznych hebelków.

Jako odtwarzacz CD VIP

sprawuje się rzeczywiście zna−

komicie. Brzmienie można ode−

brać jako wyniosłe, trochę zimne i ana−

lityczne, ale bez wątpienia naturalne i

odpowiedzialne. Średnica początkowo

wydaje się nieco nieśmiała i pozbawio−

na wyrazu, jej prawdziwe walory za−

czynamy doceniać po dłuższym słu−

chaniu. Dźwięki są w sam raz, ani

przepełnione, ani zbyt cienkie, w do−

datku VIP potrafi je składać w taki spo−

sób, że w brzmieniu jest dużo swobo−

dy. Oferowana ultraanalityczność jest

może nieco kliniczna, ale pozwala

osiągnąć instrumentom wyrafinowany

blask. Wszystkie dynamiczne aspekty

mikro− i makroskali są przekazywane

błyskawicznie i swobodnie. Dynamicz−

na konsekwencja jest jednak nieubła−

gana, prawdziwą potęgę dostajemy do−

piero wówczas, gdy na scenie jest du−

ży i żywiołowo grający zespół. Wysokie

częstotliwości wynikają płynnie ze

średnicy, są idealnie dopasowane pod

względem barw. Twardy i muskularny

bas jest bardzo szybki, ale w niektó−

rych fragmentach przydałby się cieplej−

szy i głębszy powiew.

Złagodzenie zimowego charakteru

VIP−a umożliwiają rejestracje DVD−Au−

dio. Oczywiście pozostają świetna dy−

namika i analityczność, ale dźwięki sta−

ją się masywniejsze. Średnica gra więc

trochę poważniej, wysokotonowe szcze−

góły są bardziej agresywne. Nie zmie−

nia się jedynie bas, nadal pozostaje sil−

ny i szybki.

W układzie wielokanałowym należy

docenić przede wszystkim genialną

przestrzenność. Kanał centralny roz−

ciągnięty jest szeroko pomiędzy przed−

nimi kolumnami, ale środkowy głośnik

nadal jest najważniejszy. Kiedy akcja

wymaga rozszerzenia, dźwięki łatwo

odklejają się od kolumn i scena ryso−

wana jest nie tylko na boki, ale również

w głąb. Filmom nadaje to naprawdę na−

turalną perspektywę, która w połącze−

niu z dużym ekranem jest wręcz olśnie−

wająca. Efekty z tylnych kolumn rozno−

szone są po pomieszczeniu bardzo fi−

nezyjnie, ale i precyzyjnie. VIP potrafi

stworzyć doskonały efekt otaczający

nawet w zestawieniu 5.1. Płyty DVD

odtwarzane są ponadto z dużo więk−

szym rozmachem dzięki odważniejsze−

mu basowi i pełniejszej średnicy. Są

jednak i minusy, obniża się poziom dy−

namiki, a wśród wysokich częstotliwoś−

ci pojawiają się zniekształcenia wywo−

łane metalicznością.

W obrazie dominuje ostrość barw

i zdecydowane cięcia pomiędzy kontu−

rami. Wizja jest więc jaskrawa i dyna−

miczna, nawet czasami zbyt agresyw−

na. W obrazie nie są jednak zauważal−

ne problemy z pikselizacją, śmiało mo−

żemy więc próbować arsenału ustawień

− odpowiednia kalibracja pozwala na

znaczne złagodzenie ostrości wyrazu.

ży się więc liczyć z koniecznością prze−

programowania pilota, używanie go tylko

do DVD będzie marnotrawstwem. Ucze−

nie pilota kodów magnetowidu, telewizo−

ra, wzmacniacza czy rekordera CD jest

pracą mozolną, ale łatwą. By jednak

COM był w pełni funkcjonalny, koniecz−

ne są zmiany opisu klawiszy na panelu

LCD, dokonać tego można po ściągnię−

ciu specjalnego programu ze strony Au−

dioneta lub Crisp Solution. Transmisja

danych pomiędzy komputerem i COM

odbywa się za pomocą specjalnego

przewodu.

Obsługa odtwarzacza VIP przebiega

na czterech podstronach, których funk−

cje zostały umieszczone w sposób nie−

zwykle przemyślany. Pierwsze dwie tab−

lice zawierają podstawowe funkcje na−

pędu i bezpośredni dostęp do ścieżek,

pozostałe służą do modyfikacji odtwa−

rzania (powtarzanie, kąt kamery, OSD,

podtytuły itd.) i pozwalają na dostęp do

menu, zarówno płyty, jak i odtwarzacza.

Pilot, choć zasilany jest trzema zwyczaj−

nymi bateriami, działa ze sporej odleg−

łości i dużego kąta.

Cena [zł]

VIP

20850,−

Dystrybutor:

DOBRE BRZMIENIE

WYKONANIE i KOMPONENTY: Niezwykle

zaawansowane wykonanie obudowy. Wyrafino−

wane aplikacje torów wizyjnych i audio w opar−

ciu o dobre komponenty i własne rozwiązania.

Mechanika i oprogramowanie JVC.

FUNKCJONALNOŚĆ: Znakomity program

obsługi użytkowej, łatwy dostęp do funkcji,

świetna regulacja obrazu, dobre wyposażenie

w wejścia i wyjścia. W komplecie uniwersalny

pilot pozwalający na obsługę wielu domowych

urządzeń.

BRZMIENIE i WIZJA: Analityczne i dynamiczne

z CD, soczyste z DVD−A. W kinie jeszcze

masywniej, ale z mniejszą dynamiką. Wybitna

przestrzenność. Trochę za ostre barwy obrazu.

3/2003

3/2003

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: