P105.pdf

PRZEKAZ 105

BÓSTWO A RZECZYWISTOŚĆ

N ieskończoność jest tylko częściowo pojmowalna, nawet dla wysokich klas

wszechświatowych istot inteligentnych a ostateczność rzeczywistości jest tylko

relatywnie możliwa do zrozumienia. Umysł ludzki, kiedy próbuje zgłębić wieczność-

tajemnicę, początek i przeznaczenie wszystkiego tego, co zwie się rzeczywistym , może

sobie pomóc w zrozumieniu zagadnienia, gdy wyobrazi sobie wieczność-

nieskończoność jako prawie nieograniczoną elipsę, która jest wytworzona przez jedną

absolutną przyczynę, a która funkcjonuje w tym nieskończenie zróżnicowanym,

wszechświatowym okręgu, zawsze poszukując jakiegoś absolutnego, nieskończonego

potencjału przeznaczenia.

Kiedy śmiertelny intelekt próbuje zrozumieć ideę całości rzeczywistości, wtedy

skończony umysł staje twarzą w twarz z nieskończonością-rzeczywistością;

rzeczywistość całości jest nieskończonością i dlatego nigdy nie może być w pełni

zrozumiana przez jakikolwiek umysł, który w swych możliwościach koncepcyjnych jest

podnieskończony.

Umysł ludzki raczej nie może sformułować odpowiedniej idei wiecznych egzystencji,

a bez takiego zrozumienia niemożliwe jest przedstawienie nawet naszych koncepcji

rzeczywistości całościowej. Mimo wszystko możemy spróbować ją przedstawić, chociaż

jesteśmy w pełni świadomi, że nasze idee mogą ulec poważnemu zniekształceniu w

procesie ich przekładu-modyfikacji na poziom rozumowania śmiertelnego umysłu.

1. FILOZOFICZNA KONCEPCJA JESTEM

Absolutną, pierwotną przyczynowość w nieskończoności, filozofowie wszechświata

przypisują Ojcu Uniwersalnemu, działającemu jako nieskończony, wieczny i absolutny

JESTEM.

Przedstawienie śmiertelnemu intelektowi idei nieskończonego JESTEM wiąże się z

wieloma niebezpieczeństwami, ponieważ ta koncepcja jest tak odległa od ludzkiego,

empirycznego pojmowania, że zawiera poważne zniekształcenia znaczeniowe i

nieporozumienia w sprawie wartości. Tym niemniej filozoficzna koncepcja JESTEM

daje istotom skończonym pewną podstawę, kiedy próbują się zbliżyć do częściowego

zrozumienia absolutnych początków i nieskończonych przeznaczeń. Należy jednak

wyjaśnić, że we wszelkich naszych próbach naświetlenia początków i realizacji

rzeczywistości, koncepcję JESTEM należy traktować, we wszystkich osobowościowych

znaczeniach i wartościach, jako równoznaczną z Pierwszą Osobą Bóstwa, Ojcem

Uniwersalnym wszystkich osobowości. Jednak to założenie JESTEM nie jest tak

wyraźnie rozpoznawalne w nie deifikowanych domenach rzeczywistości

wszechświatowej.

JESTEM jest Nieskończony; JESTEM jest również nieskończonością . Z sekwencyjnego,

czasowego punktu widzenia, cała rzeczywistość ma swój początek w nieskończonym

JESTEM, którego samotna egzystencja w przeszłej, nieskończonej wieczności, musi być

najważniejszym założeniem filozoficznym istoty skończonej. Koncepcja JESTEM

oznacza nie uwarunkowaną nieskończoność , niezróżnicowaną rzeczywistość

wszystkiego tego, co kiedykolwiek mogłoby istnieć w całej nieskończonej wieczności.

JESTEM, jako koncepcja egzystencjalna, nie jest ani deifikowany ani nie deifikowany,

ani aktualny ani potencjalny, ani osobowy ani nieosobowy, ani statyczny ani

dynamiczny. Żadnego określenia nie można zastosować do Nieskończonego, można

tylko oświadczyć, że JESTEM jest . Filozoficzne założenie JESTEM jest jedyną

wszechświatową koncepcją, którą w pewnym sensie trudniej zrozumieć niż koncepcję

Absolutu Nieuwarunkowanego.

Dla skończonego umysłu musi po prostu istnieć początek i chociaż rzeczywistość

nigdy nie miała prawdziwego początku, wciąż istnieją pewne źródłowe związki, jakie

rzeczywistość wykazuje w stosunku do nieskończoności. Przedrzeczywistość, pierwotną

sytuację wieczności, można sobie wyobrazić jako coś w tym rodzaju: w pewnym,

nieskończenie odległym, hipotetycznym momencie wiecznej przeszłości, JESTEM mógł

być pojmowany jako zarówno rzecz jak i nie rzecz, jako zarówno przyczyna jak i skutek,

zarówno jako wola jak i reakcja. W tym, hipotetycznym momencie wieczności, nie

istnieje zróżnicowanie na obszarze całej nieskończoności. Nieskończoność wypełniona

jest przez Nieskończonego; Nieskończony zawiera nieskończoność. To jest

hipotetyczny, statyczny moment wieczności; aktualności wciąż zawierają się w swych

potencjałach a potencjały jeszcze się nie pojawiły w obrębie nieskończoności JESTEM.

Ale nawet w tej, domniemanej sytuacji, musimy założyć możliwość istnienia osobowej

woli.

Pamiętajcie zawsze o tym, że pojmowanie Ojca Uniwersalnego przez człowieka jest

doświadczeniem osobistym. Bóg, jako twój duchowy Ojciec, jest pojmowalny dla ciebie

i dla wszystkich innych śmiertelników. Jednak wasza empiryczna, czci pełna koncepcja

Ojca Uniwersalnego, zawsze będzie mniejsza niż wasz filozoficzny postulat

nieskończoności Pierwszego Źródła i Centrum, JESTEM . Kiedy mówimy o Ojcu, mamy

na myśli Boga, tak jak go pojmują istoty przezeń stworzone, zarówno wysokie jak i

niskie, ale w Bóstwie jest bardzo dużo tego, czego wszechświatowe istoty nie mogą

zrozumieć. Bóg, wasz Ojciec i mój Ojciec, jest tym stadium Nieskończonego, które

odczuwamy w naszych osobowościach jako prawdziwą, empiryczną rzeczywistość, tym

niemniej JESTEM zawsze pozostaje naszą hipotezą wszystkiego tego, co wyczuwamy,

że jest niepojęte u Pierwszego Źródła i Centrum. I nawet ta hipoteza prawdopodobnie

daleko odbiega od niezgłębionej nieskończoności pierwotnej rzeczywistości.

Wszechświat wszechświatów, z niezliczonymi zastępami zamieszkujących go

osobowości, jest organizmem rozległym i skomplikowanym, ale Pierwsze Źródło i

Centrum jest nieskończenie bardziej złożony niż wszechświaty i osobowości, które się

urzeczywistniły w odpowiedzi na rozporządzenie jego woli. Kiedy przepełnieni czcią

stajecie w obliczu ogromu wszechświata nadrzędnego, pomyślcie przez chwilę, że nawet

ta niewyobrażalna kreacja może być tylko częściowym objawieniem Nieskończonego.

Nieskończony naprawdę jest odległy od doświadczalnego poziomu śmiertelnego

rozumowania, ale nawet w tej epoce, na Urantii, wasze koncepcje nieskończoności

rozwijają się i dalej się będą rozwijać, na waszej drodze życia bez końca, prowadzącej w

przyszłą wieczność. Nie uwarunkowana nieskończoność nie posiada znaczenia dla

istoty skończonej, ale nieskończoność jest zdolna do samoograniczeń i dopuszcza

możliwość ekspresji swej rzeczywistości dla wszystkich poziomów bytu wszechświata. I

twarz, którą Nieskończony zwraca w kierunku wszystkich osobowości wszechświata,

jest twarzą Ojca, Uniwersalnego Ojca miłości.

2. JESTEM JAKO TRÓJJEDEN I JAKO SIEDMIORAKI

Gdy rozpatrujecie genezę rzeczywistości, miejcie zawsze na uwadze, że cała

absolutna rzeczywistość jest z wieczności i nie ma początku swej egzystencji. Mówiąc o

absolutnej rzeczywistości, nawiązujemy do trzech egzystencjalnych osób Bóstwa,

Wyspy Raj i trzech Absolutów. Te siedem rzeczywistości jest równorzędnie wieczne,

mimo to uciekamy się do czasowo-przestrzennego języka, gdy przedstawiamy ich

sekwencyjne początki istotom ludzkim.

Przedstawiając chronologicznie początki rzeczywistości, musimy założyć teoretyczny

moment „pierwszej” wolicjonalnej ekspresji i „pierwszego” jej następstwa, reakcji w

obrębie JESTEM. W naszych próbach przedstawienia genezy i stworzenia

rzeczywistości, stadium to można wyobrazić sobie jako samozróżnicowanie

Nieskończonego od tego, co jest Nieskończone, ale postulowanie tego podwójnego

związku zawsze musi być rozszerzane do trójjednej koncepcji, poprzez uznanie

wiecznego kontinuum Nieskończoności , JESTEM.

To samoprzeobrażenie JESTEM osiąga swą kulminację w wielorakim zróżnicowaniu

rzeczywistości deifikowanej i rzeczywistości nie deifikowanej, rzeczywistości

potencjalnej i aktualnej, oraz pewnych innych rzeczywistości, które trudno do tych

grup zaklasyfikować. Te zróżnicowania teoretycznego, monistycznego JESTEM, są

wiecznie integrowane przez związki powstałe równocześnie w tym samym JESTEM –

przez przedpotencjalną, przedaktualną, przedosobową, jednorodną przedrzeczywistość,

która chociaż nieskończona, objawia się jako absolutna w obecności Pierwszego Źródła

i Centrum a jako osobowość w bezgranicznej miłości Ojca Uniwersalnego.

Poprzez te przemiany wewnętrzne, JESTEM tworzy podłoże dla siedmiorakiego

związku wzajemnego w obrębie siebie. Filozoficzna (czasowa) koncepcja samotnego

JESTEM i przejściowa (czasowa) koncepcja JESTEM, jako trójjedności, może być teraz

powiększona, aby obejmowała JESTEM jako siedmiorakiego. Ta siedmioraka – albo

występująca w siedmiu stadiach – natura może być łatwiej zrozumiała w odniesieniu do

Siedmiu Absolutów Nieskończoności:

1. Ojciec Uniwersalny . JESTEM jako ojciec Wiecznego Syna. Jest to podstawowy

związek osobowy aktualności. Absolutna osobowość Syna czyni fakt Bożego ojcostwa

absolutnym i tworzy potencjalne synostwo wszystkich osobowości. Ten związek

ustanawia osobowość Nieskończonego i dopełnia jej duchowego objawienia w

osobowości Pierwszego Syna. To stadium JESTEM jest częściowo doświadczalne na

poziomach duchowych, nawet przez śmiertelników, którzy jeszcze w ciele mogą czcić

naszego Ojca.

2. Kontroler Uniwersalny . JESTEM jako przyczyna wiecznego Raju. Jest to

pierwotny, nieosobowy związek aktualności, oryginalny związek nieduchowy. Ojciec

Uniwersalny jest Bogiem jako miłością; Kontroler Uniwersalny jest Bogiem jako formą.

Relacja ta tworzy potencjał formy – konfiguracji – i określa oryginalną formę relacji

bezosobowych i nieduchowych – tę oryginalną formę, z której wszelkie kopie są

robione.

3. Stwórca Uniwersalny . JESTEM jako jedność z Wiecznym Synem. Ten związek

Ojca i Syna (w obecności Raju) uruchamia stwórczy cykl, który powoduje pojawienie

się wspólnej osobowości i wiecznego wszechświata. Ze skończonego punktu widzenia

śmiertelnika, rzeczywistość ma swoje prawdziwe początki wraz z pojawieniem się w

wieczności Havony. Ten stwórczy akt Bóstwa dokonuje się za pośrednictwem Boga

Działania, który jest esencją jedności Ojciec-Syn, przejawiającą się na wszystkich

poziomach aktualności i odnoszącą się do wszystkich tych poziomów. Dlatego też

Boska stwórczość nieodmiennie charakteryzuje się jednością a jedność ta jest

zewnętrznym odbiciem absolutnego zjednoczenia dualizmu Ojciec-Syn oraz Trójcy,

Ojciec-Syn-Duch.

4. Nieskończony Podtrzymywacz . JESTEM jako samoasocjacyjny. Jest to zasadnicza

asocjacja statyczności i potencjałów rzeczywistości. W tym związku równoważone są

wszystkie wartości uwarunkowane i nie uwarunkowane. To stadium JESTEM najlepiej

zrozumieć jako Absolut Uniwersalny – unifikator Absolutu Bóstwa i Absolutu

Nieuwarunkowanego.

5. Nieskończony Potencjał. JESTEM jako samouwarunkowany. Ten punkt

odniesienia w nieskończoności niesie wieczne świadectwo wolicjonalnego

samoograniczenia JESTEM, z racji którego osiągnięta została trojaka samoekspresja i

samoobjawienie. To stadium JESTEM rozumiane jest zazwyczaj jako Bóstwo-Absolut.

6. Nieskończona Możliwość . JESTEM jako statyczno-reaktywny. Jest to

nieskończona matryca, możliwości całej przyszłej ekspansji kosmicznej. To stadium

JESTEM prawdopodobnie najlepiej można sobie wyobrazić, jako obecność

supergrawitacji Absolutu Nieuwarunkowanego.

7. Uniwersalny Nieskończoności . JESTEM jako JESTEM. Jest to hipostatyczny

związek wzajemny Nieskończoności, wieczny fakt nieskończoności-rzeczywistości i

uniwersalna prawda rzeczywistości-nieskończoności. Tak dalece, jak związek ten jest

dostrzegalny jako osobowość, jest on objawiany wszechświatom w Boskim Ojcu

wszelkiej osobowości – nawet osobowości absolutnej. Tak dalece, jak związek ten jest

wyobrażalny nieosobowo, kontaktuje się on z wszechświatem jako powiązanie czystej

energii i czystego ducha w obliczu Ojca Uniwersalnego. Tak dalece, jak związek ten

pojmowalny jest jako absolutny, objawiony jest w prymacie Pierwszego Źródła i

Centrum; w nim wszyscy żyjemy i poruszamy się i mamy nasz byt, od istot przestrzeni

do obywateli Raju; odnosi się to tak samo do wszechświata nadrzędnego jak i do

nieskończenie małego ultimatonu, tak samo do tego, co ma być, do tego, co jest i do

tego, co było.

3. SIEDEM ABSOLUTÓW NIESKOŃCZONOŚCI

Siedem podstawowych związków w obrębie JESTEM uwiecznia się jako Siedem

Absolutów Nieskończoności. Chociaż w kolejnych narracjach możemy przedstawiać

początki rzeczywistości i zróżnicowanie nieskończoności, wszystkie siedem Absolutów

jest faktycznie nie uwarunkowanie i równorzędnie wieczne. Być może śmiertelne

umysły muszą wyobrazić sobie ich początki, jednak idea taka zawsze powinna

pozostawać w cieniu tej świadomości, że siedem Absolutów jest bez początku; są one

wieczne i jako takie były zawsze. Siedem Absolutów stanowi przesłankę rzeczywistości.

Zostały one opisane w tych przekazach następująco:

1. Pierwsze Źródło i Centrum . Pierwsza Osoba Bóstwa i pierwsza nieboska forma,

Bóg, Ojciec Uniwersalny, stwórca, kontroler i podtrzymywacz; uniwersalna miłość,

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: