Kompedium!.doc

http://www.biomol.pl

CANDIDA ALBICANS – Cichy zabójca

Posted in Candida, On Styczeń 12th, 2007, By admin

Źródło: Andrzej Janus, http://www.zdrowie.klips.org/cichy_zabojca_nowy.htm

CANDIDA ALBICANS (Nazwa polska – Bielnik Biały)

CO WIEMY O ROLI FLORY BAKTERYJNEJ JELIT

O roli bakteryjnej flory jelitowej w organizmie wiemy już dużo. Już od pierwszych godzin życia w układzie pokarmowym człowieka rozwija się mikroflora bakteryjna. W sterylnym środowisku jelit noworodka powstają szczepy bakterii, które odgrywają ważną rolę w funkcjonowaniu układu immunologicznego i wspieraniu procesów trawiennych. Następuje w nich przyswajanie wody i substancji odżywczych dostarczanych z pokarmem.

Niestrawiony w jelicie cienkim błonnik pokarmowy, w jelicie grubym ulega fermentacji. W efekcie przemian chemicznych powstają cząsteczki kwasu mlekowego i krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe. Jeden z nich, kwas butrynowy, dostarcza energii komórkom nabłonka jelita grubego i poprawia wchłanianie substancji mineralnych. Ma również korzystny wpływ na metabolizm lipidów i glukozy w wątrobie Jelita człowieka są siedliskiem bardzo wielu gatunków drobnoustrojów. Można podzielić je na dwie grupy: niezbędne dla życia gospodarza oraz tzw. saprofityczne, niekoniecznie potrzebne. Tymi przyjaznymi bakteriami u niemowląt jest Bifidobacterium Infantis, u dorosłych ludzi Lactobacillus Acidophilus. Około 50% stolca składa się z bakterii jelitowych. W sumie ich ilość jest dziesięciokrotnie większa niż całkowita ilość komórek naszego organizmu. Biorą udział w syntezie witamin kompleksu B, przeróbce węglowodanów, białek i tłuszczów, obniżają poziom cholesterolu, odtruwają wątrobę poprzez neutralizowanie w jelitach szkodliwych substancji i przedostawaniu się ich do krwioobiegu, usuwają z organizmu metale ciężkie. W stanie pełnego zdrowia ilość przyjaznych i nieinwazyjnych bakterii jest w stałej liczebnej równowadze. W okresach obniżonej odporności organizmu przewagę liczebną uzyskują bakterie drugiej grupy przekształcając się w inwazyjne szczepy patologiczne. Ich gwałtowny rozwój prowadzi do nieuchronnej infekcji objawiającej się nie tylko biegunką, ale zakłóceniem równowagi całego organizmu. Powszechnie stosowana antybiotykoterapia zabija nie tylko bakterie patologiczne ale również przyjazne naszemu ustrojowi. Po takiej kuracji znacznie dłużej trwa okres odbudowy flory bakteryjnej jelit, niż okres trwania samej infekcji i powrotu do zdrowia. W okresie rekonwalescencji mała ilość przyjaznych nam bakterii nie jest w stanie stworzyć zapory ochronnej w jelitach przed rozwojem chorób wywołanych przez drożdżaki oraz inne gatunki grzybów.

DROŻDŻAK – CANDIDA ALBICANS

Należy przypuszczać, że prawdziwą plagą obecnego wieku nie będą wcale bakterie ale drożdżaki, Candida Albicans i około 80 jego odmian. Z medycznego punktu widzenia są obojętne dla organizmu i noszą nazwę enbiontów, ale w określonych warunkach stają się patogenem. Tymi sprzyjającymi warunkami są: kwasica metaboliczna oraz procesy gnilne w jelitach. Mamy najczęściej z nimi do czynienia w okresie infekcji wirusowej czy bakteryjnej, przebiegającej z gorączką. Okres spadku odporności organizmu przyczynia się do przyspieszonego rozwoju grzyba. Biorąc pod uwagę, że infekcje bakteryjne czy wirusowe, najczęściej leczy się antybiotykiem, osłabia się dodatkowo system odporności oraz przy okazji niszczy prawidłową florę bakteryjną jelit, której zadaniem jest ochrona przed nadmiernym rozwojem drożdżaków. Cytoplazma (zawartość koloidowa wnętrza komórki za wyjątkiem jądra) obumarłej komórki zaatakowanej przez Candida stanowi dodatkowe źródło pożywienia dla rozwijającego się grzyba. Zaczyna on wytwarzać grzybnię, która wrasta w otaczające je tkanki powodując jej uszkodzenie, a z jej nitek zaczynają się rozsiewać zarodniki. W sprzyjających warunkach rozmnaża dzięki nim bezpłciowo przez pączkowanie. Grzybnia (wegetatywne ciało grzyba, splot nitkowatych strzępek) wytwarza specjalny rodzaj enzymu rozpuszczającego strukturę białka (proteolityczny) i dzięki temu z łatwością penetruje i wrasta w tkanki. Wydziela również specyficzny rodzaj toksyn, które dodatkowo osłabiają system immunologiczny oraz wywierają bezpośrednie działanie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Uszkadzając błonę śluzową i kosmki (uwypuklenia błony śluzowej) wyścielające od wewnątrz ścianę jelit, zmniejszają powierzchnię wchłaniania składników pokarmowych, powodują wzrost przepuszczalności do krwioobiegu alergenów pokarmowych oraz metali ciężkich. Alergeny są substancjami chemicznymi o budowie białek, glikoproteidów – połączeń białek i cukrów lub wielocukrów, które po wprowadzeniu do organizmu drogą pozajelitową lub przez uszkodzony nabłonek jelitowy czy oddechowy powodują swoiste odczyny alergiczne. Te szkodliwe czynniki oraz toksyny wytworzone przez drożdżaka zwane aflatoksynami (związki o działaniu mutagennym i rakotwórczym), przedostają się z krwią do wątroby, gdzie muszą być oczyszczone. Zużywają one enzymy odtruwające oraz tlen, niezbędny do oddychania komórkowego. Blokują również dostęp do komórek wątroby innym substancjom odpadowym powstającym w trakcie naturalnej przemiany materii. W ten sposób lawinowo narasta ilość niewydalonych toksyn i powstaje tzw. toksemia czyli zatrucie organizmu związane z niezdolnością organizmu do wydalenia zbędnych produktów przemiany materii i toksyn. Nie mniej narażona na uszkodzenia jest trzustka, w której stwierdza się obecność alkoholu etylowego i aldehydu octowego. Wiąże się to z zakłóceniem produkcji enzymów trawiennych wydzielanych do jelita cienkiego, co objawia się zaburzeniami w trawieniu i przyswajaniu strawionych białek. W korzystnych dla siebie warunkach grzyb wytwarza żeński hormon płciowy 17-beta-estradiol. Skutkiem jego działania na organizm jest rozwój piersi u dziewczynek, zaburzenia cyklu menstruacyjnego u kobiet.
U mężczyzn obserwuje się ginekomastię ? rozrost tkanki gruczołowej piersi. Ponieważ drożdżaki odżywiają się czystą glukozą i aminokwasami, pochłaniają one duże ilości składników odżywczych i cząsteczki tlenu żywiciela. Człowiek odczuwa nieustanną potrzebę jedzenia słodyczy oraz białka. W stanach głodu, w skrajnych wypadkach pojawia się zjawisko hipoglikenii, tzn. gwałtownego spadku stężenia cukru w surowicy. Odczuwa się duży dyskomfort psychiczny, spadek samopoczucia, utratę energii, bóle głowy. Jest znana symbioza Candidy z najbardziej inwazyjnymi bakteriami jakimi są gronkowce i paciorkowce. Ponieważ grzybnia wydziela enzym proteolityczny rozkładający podłoże białkowe, resztki rozpadłych komórek stanowią wspaniałe podłoże do namnażania się tych bakterii. Korzyścią obopólną jest przełamanie bariery ochronnej organizmy, jaką jest system immunologiczny gospodarza. W tym wypadku nawet niewielka ilość bakterii wywołuje rozległy stan zapalny. Drugą nie mniej groźną odmianą drożdżaka jest Candida Parapsilosis. W zasiedlaniu preferuje jelito grube i cienkie. Ponadto bytuje w obrębie śluzówki jamy ustnej i gardła, pęcherza moczowego i drogach moczowych, u kobiet w obrębie pochwy a u mężczyzn w prostacie. Ponieważ drożdżaki osiągnęły znacznie wyższy szczebel rozwoju niż bakterie, lepiej i szybciej potrafią przystosować się do zmieniających się warunków środowiska zewnętrznego. Są w związku z tym trudniejsze do zniszczenia.

O NEGATYWNEJ ROLI ALDEHYDU OCTOWEGO W INWAZJI DROŻDŻAKIEM

Najwięcej szkód w organizmie jakie wywołuje Candida, jest związanych z jego produktami odpadowymi, które wytwarza. Toksycznie działający aldehyd octowy ma negatywne oddziaływanie na ośrodkowy, obwodowy układ nerwowy, wewnątrzwydzielniczy i system odporności ustroju. Może blokować w receptory acetylocholinowe w spoidle wielkim mózgu (corpus calosum), który pełni rolę największej stacji przekaźnikowej impulsów nerwowych w ośrodkowym układzie nerwowym. Gromadzi się w mózgu, rdzeniu kręgowym, nerwach obwodowych, mięśniach i tkankach.
Zaobserwowano, że molibden może neutralizować działanie produktów ubocznych drożdży do formy, które organizm może wydalić. Jest chemicznie odpowiedzialny za rozbijanie aldehydu octowego do kwasu octowego. Aldehyd octowy kumuluje się dlatego, gdyż może być wydalony z ustroju tylko pod postacią metabolitów kwasu octowego. W wyniku kolejnych przemian kwasu octowego, tworzy się z niego acetylo-koenzym, który bierze udział w dalszych procesach energetycznych organizmu. Kumulacja aldehydu octowego w tkankach wywołuje zaburzenia motoryki mięśni, rozdrażnieniu, niepokój. Picie alkoholu etylowego wzmaga tworzenie się aldehydu octowego. Enzymy o nazwie oksydaza aldehydowa i dehydrogenaza aldehydowa neutralizują aldehyd do mniej toksycznych związków chemicznych. Substancją, z której tworzy się aldehyd octowy jest alkohol etylowy (etonol). Jest produktem fermentacji węglowodanu drożdży i stąd jego związek z Candida. Sądzi się, że działanie aldehydu octowego na organizm jest większym źródłem uszkodzenia tkanki u alkoholików niż sam etanol. Do przemiany aldehydu octowego do octowego kwasu i do acetylo koenzymu, NAD ( amid niacyny) jest potrzebny enzym oksydaza aldehydowa a jego działanie jest uzależnione od obecności riboflawiny (wit.B2), żelaza i molibdenu. Wydaje się wręcz nieodzowne wprowadzenie do diety osób zakażonych Candida tych związków .
Czynnikiem sprzyjającym rozwojowi bakterii korzystnych dla stanu naszego zdrowia – Lactobacillus Bulgaricus i Bifidobacterium jest witamina B5 ( kwas pantotenowy. Dzięki temu, ze podnosi w organizmie poziom enzymów potrzebnych do rozkładu aldehydu octowego, wit.B5 przeciwdziała pojawieniu się objawów neurologicznych ? mgły mózgowej?, oraz zwiększa próg wrażliwości organizmu na oddziaływanie alergenów.
Sugeruje się podawać codziennie 300 ug Molibdenu w trzech podzielonych dawkach przynajmniej przez 4 miesięcy.

PROSTY TEST NA WYKRYCIE ZAKAŻENIA CANDIDA ALBICANS

Candida Simple Test

Wypróbuj tę prostą metodę aby zobaczyć, czy masz infekcję candida. Rano po wstaniu z łóżka zbierz trochę śliny w ustach. Napełnij szklankę wodą i napluj do niej zebraną śliną. Sprawdzaj wodę co 15 minut, mniej więcej przez jedną godzinę. Jeżeli będziesz miał infekcję drożdży candida, widoczne będą sznury (jak nogi) opadające na dół szklanki od śliny pływającej na wierzchu. Innym wariantem jest rozdrobniona ślina pływająca pod postacią chmury w roztworze, opadająca na dno szklanki lub zawieszona w wodzie jak mgła aerozolowa. Jeżeli nie ma żadnych sznurów i ślina spływa jednolitym strumieniem na dno szklanki przez jedną godzinę, nie jesteś prawdopodobnie zarażony drożdżami candida.

ALERGIE JAKO NASTĘPSTWO INWAZJI CANDIDY

Alergie na pleśnie mają ścisły związek z Candidą ze względu na krzyżowe reakcje alergiczne. Zjawisko to wynika z podobieństwa budowy struktury organicznej jednych i drugich. Organizm broniąc się przed inwazją drożdżaka wytwarza swoiste przeciwciała. Odpowiedzią na kontakt z zarodnikami pleśni innych grzybów zawartych w powietrzu, otoczeniu jest właśnie reakcja alergiczna pod postacią wysypek skórnych a nawet napady astmy oskrzelowej. Po rozpoznaniu u pacjenta jakichkolwiek objawów alergii, przewlekłych chorób oskrzeli, astmy oskrzelowej, zlecam natychmiast wykonanie posiewu kału na obecność zarodników grzybów, wymazy z nosa i gardła w kierunku gronkowca i paciorkowca, badanie kału na obecność pasożytów i wymaz z okolicy odbytu na jaja owsików. Przebadałem około 100 pacjentów z objawami alergii (w tym dzieci) i u wszystkich, oprócz jednego dziecka wykryłem obecność dużej ilości zarodników Candida Albicans. Jest to badanie ilościowe oznaczone maksymalnie czterema plusami. U wszystkich tych ludzi ilość zarodników wynosiła 3-4 plusy. Wykryłem również u połowy przebadanych, obecność w organizmie gronkowca (Staphylococcus), który w podobny sposób co drożdżaki, zdecydowanie obniża odporność organizmu. Po likwidacji Candidy, gronkowca i paciorkowca, ustępują wszelkiego typu reakcje alergiczne. Zejściem zmian zapalnych są blizny ściany jelit, układu oddechowego, narządów wewnętrznych. Są one już niestety najczęściej utrwalone i w późniejszym okresie zauważa się upośledzenie ich funkcji. Dlatego niezwykle istotne jest wczesne wykrycie w organizmie drożdżaka aby zapobiec nieodwracalnym uszkodzeniom.

OBJAWY INFEKCJI DROŻDŻAKOWEJ

W krajach rozwiniętych liczbę osób cierpiących na schorzenia spowodowane przez tego drożdżaka ocenia się na powyżej 30% populacji . Przyjmowanie tabletek drożdżowych będących wspaniałym źródłem witamin i minerałów nie ma z nimi nic wspólnego. W warunkach prawidłowych ilość drożdżaków w obszarze jelit jest niewielka. W przypadku zachwiania składu flory bakteryjnej, natychmiast zaczynają namnażać się bakterie patologiczne i drożdżaki. Candida to drożdże tygrysy, podstępne, skrycie działające, niesłychanie groźne i niebezpieczne a na dodatek potrafiące świetnie maskować się. Każda ze znanych 80 odmian preferuje do swojego rozwoju rożne narządy, Praktycznie, działając miejscowo, mogą zaatakować każdy narząd poprzez swoje strzępki grzybni a toksyny przez nie produkowane spowodować nawet dolegliwości układu nerwowego i zaburzenia psychiczne. Ulubionym miejscem jego rozwoju jest błona śluzowa jamy ustnej, pochwy, pęcherza moczowego, jelita grubego. Znane są śmiertelne przypadki drożdżycy płuc. Pierwotną lokalizacją drożdżaków jest z reguły jelito grube. Z tego miejsca grzybnia rozrastając się przerasta wszystkie tkanki i narządy żywiciela. Najczęściej pierwszym sygnałem patologicznego rozrostu Candidy jest długotrwała męcząca biegunka po doustnej antybiotykoterapii lub odwrotnie zaparcia stolca objawiające się również niestrawnością, gazami, mdłościami, bólami brzucha. U dzieci sygnałem alarmowym są tzw. atopowe (niewiadomego pochodzenia), zapalenia skóry, pleśniawki w jamie ustnej. Ściana jelit małego dziecka jest niedojrzała biologicznie a tym samym nieszczelna. Fizjologicznie umożliwia przenikanie przeciwciał zawartych w mleku matki do organizmu dziecka chroniąc jego organizm przed patogenami. Noworodek jest bardzo często zarażony Candidą w łonie matki, bądź do infekcji dochodzi w czasie porodu. Po wprowadzenia do diety mleka krowiego, czy innego obcogatunkowego białka pojawia się skumulowana reakcja również na substancje organiczne zawarte w grzybni i zarodnikach drożdżaka. Jest to miejscowy stan zapalny śluzówki jelit oraz objawy ogólne nazywane atopowym zapaleniem skóry, pokrzywką, stanem skurczowym mięśniówki oskrzeli, obturacyjnym (oskrzeliki i oskrzela zablokowane duża ilością lepkiej śluzowej wydzieliny) zapaleniem oskrzeli itd. Język jest najczęściej obłożony białym nalotem, może pojawić się świąd i zaczerwienienie w okolicy odbytu, złe wchłanianie składników pokarmowych, wszelkie odczyny alergiczne na składniki organiczne i nieorganiczne, w tym dym tytoniowy. Bardzo często Candida jest przyczyną bezpłodności zarówno kobiet jak i mężczyzn. Statystycznie, w chwili obecnej w Polsce, co druga para małżeńska boryka się z problemem bezpłodności, a co piąta nie może mieć dziecka. Pojawienie pacjentów skarżących się na rozliczne nieokreślone schorzenia nastąpiło po tym, kiedy współczesna medycyna zdecydowała się leczyć większość schorzeń infekcyjnych antybiotykami o szerokim spektrum działania. Są one w oczywisty sposób powiązanie łańcuchem przyczynowo skutkowym ? zniszczenie bakterii patologicznych i prawidłowej flory jelitowej > spadek odporności organizmu > rozrost drożdżaków w obrębie jelita grubego > grzybice wielonarządowe. Wielokrotnie lekarze różnych specjalności przysyłali do mnie pacjentów skarżących się nieokreślone poczucie choroby Ponieważ zaordynowane wcześniej leczenie nie przynosiło efektów, traktowani byli przez nich jako notoryczni hipochondrycy i symulanci. Niektórzy z nich leczeni byli psychiatrycznie. Badania dodatkowe ujawniały stan zaawansowanej grzybicy jelit, a zebrany wywiad wskazywał na zajęcie również narządów wewnętrznych. Po zakończonej kuracji, odsyłałem pacjenta z opisem przeprowadzonego leczenia do lekarza prowadzącego. Z niezrozumiałych dla mnie powodów spotykałem się z niedowierzaniem i ignorowaniu zalecanego dalszego postępowania z chorym.

Cechą rozpoznawczą inwazji Candida Albicans jest hipoklikemia (obniżony poziom cukru we krwi) z całym zespołem objawów towarzyszących jak: niepohamowana chęć jedzenia słodyczy, picia alkoholu takiego jak wino, piwo, nadmierny apetyt na pieczywo drożdżowe, pszenne kaszki i ziemniaki.

Przedstawiam poniżej skargi pacjentów, u których podejrzewam istnienie w organizmie drożdżycy :

Zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN)
o zaburzenia pamięci, stan chronicznego zmęczenia, ospałość, brak energii, trudności w przyswajaniu wiedzy i w nauce
o mgła umysłowa
o zaburzenia równowagi
o senność
o obniżony nastrój
o krytykanctwo
o napady lęku i płaczu
o nadpobudliwość psychoruchowa
o nerwowość, wybuchowość, niecierpliwość
o uporczywe stany depresyjne, depresja maniakalna
o bóle i zawroty głowy
o niepokój i roztargnienie
o przewlekła irytacja
o zmienność nastroju, napady paniki, płaczu
o brak koncentracji
o zburzenia pamięci, trudności w zapamiętywaniu
o zaburzenia snu i bezsenność
o chronicznie zły humor
o autyzm
o choroby psychiczne (w tym schizofrenia)
o mikroskopijne rozsiane uszkodzenia mózgu
o ucisk ponad, za uszami, uczucie opuchnięcia głowy
o alkoholizm

Narząd ruchu
o osłabienie i bóle mięśni
o mrowienie w kończynach
o brak koordynacji ruchowej
o obrzęk ścięgien
o niezdolność do wysiłku
o sztywność i bóle stawów
o reumatyczne zapalenie stawów
o zaburzenia koordynacji ruchowej
o bóle mięśni
o obrzęki stawów

Przewód pokarmowy
o łaknienie słodyczy
o nadwaga, niedowaga
o spękane usta i biały nalot na języku
o ciągłe odchrząkiwanie
o zapalenie czerwieni wargowej
o suchość w ustach i gardle
o nietolerancje i alergie pokarmowe
o wrzodziejące zapalenie jelita grubego
o zaparcia lub biegunki
o metaliczny smak w ustach
o nieokreślone bóle brzucha
o burczenie, przelewanie, gazy jelitowe
o zaburzenia trawienia
o zgaga
o swędzenie i pieczenie w okolicy odbytu, śluzowate stolce
o żylaki odbytu
o nadwrażliwość i nietolerancja: mleka, glutenu pszenicy, żyta
o rozdrażnienie z równoczesną chęcią jedzenia słodkich rzeczy

Narząd moczo – płciowy.
o nawracające niebakteryjne zapalenia pęcherza moczowego i dróg moczowych
o częste oddawanie moczu
o uczucie pieczenia i swędzenia w czasie oddawania
o zapalenie prostaty
o niechęć do kontaktów seksualnych
o impotencja
o zanik popędu płciowego
o zapalenie błony śluzowej macicy
o niepłodność
o kurcze i bóle w okresie miesiączkowania
o napięcie przedmiesiączkowe

Skóra.
o sucha skóra, łuszcząca się
o nadmierna potliwość skóry
o obrzęk skóry twarzy-najczęściej poranny
o zimne ręce i stopy, obniżona poniżej 36,6 temperatura ciała
o kruche i zabrązowione paznokcie
o pokrzywka
o pseudołuszczyca
o nawracające grzybice skóry
o utrata włosów
o eczema (wypryski skórne)
o trądzik
o tendencja do pękania naczyń i łatwego powstawania siniaków
o nieprzyjemny zapach skóry stóp
o mysi zapach skóry mimo częstego mycia

Układ oddechowy.
o problemy z zatokami szczękowymi i czołowymi
o częste infekcje bakteryjne i wirusowe
o zapalenia uszu
o płytki oddech, uczucie braku powietrza
o dychawica oskrzelowa (astma )
o sapanie przy oddychaniu
o uczucie zapchanego nosa i wyciekanie wydzieliny
o świąd w nosie
o bóle gardła
o podrażnienie krtani
o chrypa, pogorszenie głosu
o przewlekły suchy kaszel z tendencją do zaostrzenia się
o sztywność i uczucie napięcia w klatce piersiowej

Narząd wzroku.
o pieczenie i łzawienie spojówek
o ciemnie plamki przed oczami (mroczki)
o zaburzenia widzenia pod postacią rozmazywania się obrazu

Układ hormonalny
o Niedoczynność tarczycy

Nadwrażliwość na kosmetyki, substancje chemiczne, dym tytoniowy, perfumy.
Biorąc pod uwagę moją wieloletnią obserwację osób chorujących na stwardnienie rozsiane (SM-sclerosis multiplex), podejrzewam, że Candida Albicans przyczynić się może również do rozwoju tego schorzenia. Dr. Hulda Regehr Clark w swojej książce “Kuracja życia” podejrzewa w rozwoju tego schorzenia. inwazję pasożyta o nazwie przywra. Zastanawiające jest to, że u wielu osób chorujących na tę chorobę, w badaniu TK (tomografia komputerowa) widoczne są w OUN rozsiane ogniska zapalne.

CZYNNIKAMI SPRZYJAJĄCYMI ROZWOJOWI GRZYBA SĄ :
- antybiotyki o szerokim spektrum działania
- osłabiony system immunologiczny
- kortykosteroidy, gestageny stosowane w kuracjach hormonalnych i antykoncepcji
- wielokrotne ciąże
- promienie rentgenowskie, elektromagnetyczne
- leczenie preparatami immunosupresyjnymi
- leki przeciwalergiczne i przeciwreumatyczne
- infekcje bakteryjne i wirusowe, zakażenia pasożytami
- przewlekły stres, brak snu i odpoczynku
- toksyny nazywane konserwantami, środki ochrony roślin
- cukier
- dieta wysokowęglowodanowa z nadmiarem białka, tłuszczów stałych
- niedobór w diecie błonnika roślinnego
- nadużywanie kawy, alkoholu, nikotyny
- picie zanieczyszczonej wody z kranu
- spożywanie słodzonych i gazowanych napojów
- praca w pomieszczeniach zakurzonych, wilgotnych, klimatyzowanych

Obecnie nie ma możliwości nieinwazyjnego wykrycia grzybicy poszczególnych narządów. Typowym przypadkiem masywnej infekcji drożdżakiem było 6 letnie dziecko skierowane do mnie z przewlekłymi, silnymi bólami brzucha. W zleconych badaniach dodatkowych, posiew kału na grzyby wykazał najwyższy poziom zarodników Candida Albicans a obraz USG wykazał płyn wysiękowy między pętlami jelit w miednicy mniejszej jako obraz stanu zapalnego wywołanego przez uszkodzenia rozrastającej się grzybni. Po zastosowaniu odpowiedniego leczenia i zmianie diety dolegliwości te ustąpiły w krótkim czasie. Bardzo trudnym do zrozumienia dla mnie jest to, dlaczego współczesna naukowa medycyna ignoruje fakt inwazji drożdżaków oraz chorób, które one powodują. Niektórzy bardziej świadomi lekarze próbują leczyć te choroby podając antybiotyki przeciwgrzybicze. Nie osiągają pozytywnego efektu, gdyż Candida jeszcze szybciej niż bakterie tworzy szczepy oporne na zastosowane antybiotyki. Nie zalecają również zmiany sposobu odżywiania. Ignorują lekarzy stosujących leki homeopatyczne i pochodzenia naturalnego oraz nie uważają za celowe wzmacnianie systemu immunologicznego. Uszkodzenie systemu odporności otwiera szeroko wrota wszelkim infekcjom bakteryjnym i wirusowym. Rozwijające się inne schorzenia maskują w organizmie obecność drożdżaka. Zdarza się, ze ostateczna diagnozę stawia anatomopatolog.

AUTYZM. /aktualizacja z dn. 29.06.2005/

Wydaje się prawdopodobne, że znaczna liczba dzieci, u których stwierdzono autyzm, padła ofiarą infekcji drożdżakami. Uważam, że gdyby zakażenie byłoby wcześnie wykryte i podjęte byłyby działania lecznicze, symptomy autyzmu zmalałyby w znacznym stopniu. Istnieje też wiele dowodów na to, że Candida może spowodować autyzm i może zaostrzyć wiele problemów zdrowotnych u osób z autyzmem, zwłaszcza tych, u których choroba pojawiła się późno. Nie wyleczona drożdżyca u matki, może być podstawową przyczyną rozwoju autyzmu u nowo narodzonego dziecka. Są to objawy skumulowania w organizmie dziecka toksyn, pochodzących od matki. Bardzo ryzykowne a wręcz niebezpieczne wydaje mi się podawanie antybiotyków kobiecie w ciąży, ze względu na możliwość infekcji drożdżakiem. Objawem wskazującym na inwazję grzyba u kobiety są przewlekłe migreny, uporczywe bóle głowy, przebyte zapalenia narządów rodnych oraz niepohamowana chęć jedzenia słodyczy. W typowym przypadku zakażenia Candidą, dziecko rozwija się zupełnie normalnie pod względem fizycznym i psychicznym do 18-24 mies. życia. Pojawia się mowa, wykazuje normalny poziom zainteresowania rodziną i otoczeniem. Następnie dochodzi do zachorowania na banalną infekcję bakteryjną czy wirusową, którą leczy się antybiotykiem o szerokim spektrum działania. W trakcie leczenia bądź po, pojawia się lekka biegunka ale lekarz z reguły informuje rodziców, że są to niestety objawy nietolerancji antybiotyku czy objawy uboczne jego stosowania. Antybiotyk niszczy nie tylko bakterie patologiczne ale również zagnieżdżone w jelicie grubym o dobroczynnym działaniu na stan naszego zdrowia. Wtedy właśnie pojawia się biegunka, gdyż miejsce tych dobrych bakterii zajmują szybko mnożące się bakterie patologiczne. Ponieważ drożdżaki są bardziej inwazyjne od bakterii i mają lepsze własności adaptacyjne, wypierają w krótkim czasie bakterie. Rzadko zwraca się uwagę na to, aby w tracie antybiotykoterapii włączyć do diety bakterie z grupy Bifidum a u starszych dzieci i dorosłych Lactobacillus Acidophilus. Grzybnia Candidy zaczyna wydzielać dwa typy toksyn. Enzym protelityczny rozpuszcza białkowe podłoże jelita co stanowi świetną odżywkę dla żyjących z nim w symbiozie bakterii patologicznych. Drugi rodzaj jest swoistego rodzaju neurotoksyną, mającą powinowactwo do ośrodkowego układu nerwowego (mózgu). Wkrótce potem pojawiają się złowieszcze zamiany. Zatrzymuje się rozwój mowy, potem zdolność mowy zaczyna zanikać i z czasem dziecko zupełnie przestaje mówić. W ciągu kilku najbliższych tygodni lub miesięcy przestaje reagować na bodźce zewnętrzne, traci zainteresowanie rodzicami i otoczeniem. Zatroskani rodzice szukając pomocy u specjalistów dowiadują się, że ich dziecko cierpi na autyzm o opóźnionym początku. Dr. William Shaw prowadząc badania, odkrył w moczu osób chorych na autyzm niezwykłe metabolity mikrobowe. Wyniki prowadzonych na świecie badań biochemicznych u osób autystycznych dotyczyły wielu metabolitów, oznaczanych w płynie mózgowo-rdzeniowym, osoczu, moczu, a także w preparatach pochodzących z biopsji różnych narządów. Uzyskiwane różnice w stężeniu badanych związków w stosunku do norm laboratoryjnych, w różnym stopniu korelowały z nasileniem objawów choroby i jej stanu zawansowania. Zwrócono uwagę na zwiększone wydalanie kwasu moczowego. Jaekken i Van den Berghe odkryli, że autyzmowi towarzyszy niedobór enzymu liazy adenilobursztyniannu, który w konsekwencji powoduje jej wzrost stężenia w osoczu i zwiększone wydalanie z moczem, a także kwasu moczowego. Stan taki obserwowuje się niekiedy innych przypadkach, nie związanych z powyższym blokiem metabolicznym lub innymi zaburzeniami przemiany purynowej. Również w badaniach prowadzonych przez zespół gdańsko-poznański, stwierdzono duże wydalanie kwasu moczowego, przy wykluczeniu bloków przemiany puryn oraz uwzględnieniu wpływu Ludzie ci poddani leczeniu przeciwgrzybiczemu bardzo dobrze reagowali na leki i uzyskiwano znaczącą poprawę w ich stanie zdrowia. Poprawiał się kontakt wzrokowy, funkcja mowy, koncentracja uwagi. Zaobserwowano w trakcie powrotu do zdrowia znaczne zmniejszenie ilości kwasów organicznych w moczu oraz pogorszenie stanu zdrowia na początku kuracji. Jest to związane z masywnym uwalnianiem się neurotoksyn z rozpadłego organizmu grzyba i jego wpływu na funkcje organizmu. Poprawa następuje po wydaleniu ich w naturalny sposób przez organizm. W celu przyspieszenia wydalania toksyn polecam picie większej ilości wody uzyskanej z filtra o odwróconej osmozie bądź wody niskomineralizowanej z dodatkiem naturalnego magnezu.

ZAKAŻENIE DROŻDŻAKOWE NARZĄDÓW PŁCIOWYCH

Do zakażenia dochodzi najczęściej droga kontaktów seksualnych. Grzybice nie są groźne, ale uciążliwe. Skóra staje się zaczerwieniona, piecze i swędzi. Na skutek pocierania swędzenie wzmaga się. Następną oznaka infekcji jest biała wydzielina. Czasami grzybica przyjmuje postać nawrotową. U mężczyzn z reguły brak jest jakichkolwiek dolegliwości. Czasami jednak drożdżaki mogą osiedlać się na skórze męskich narządów płciowych, pod napletkiem, a nawet w prostacie, zakażając nasienie, wywołując zaczerwienienie skóry lub ból podczas ejakulacji. U kobiet najczęstszym objawem jest intensywny świąd sromu i pochwy, pieczenie przy oddawaniu moczu i stosunkach, zaczerwienie i obrzęk tkanek pochwy oraz białe, serowate upławy o nieprzyjemnym zapachu. Czynnikiem etiologicznym jest głównie Candida Albicans. Notuje się jednak ostatnio coraz więcej przypadków wywołanych przez inne szczepy z rodzaju Candida Kefyr. Rozwojowi zakażeń grzybiczych pochwy sprzyjają: ciąża, doustne środki antykoncepcyjne, cukrzyca, zażywanie antybiotyków, leczenie hormonalne oraz zaburzenia w zakresie układu odpornościowego. Wpływ na rozwój grzybicy może mieć również noszenie ciasnej bielizny z tworzyw sztucznych. Powoduje to utrzymywanie się wilgotności i nadmierne przegrzanie tej części ciała, stwarzając mikroklimat korzystny dla grzybic. Nasilenie objawów grzybicy jest wynikiem interakcji jaka zachodzi między organizmem gospodarza a komórkami grzyba. W pewnej liczbie przypadków obecności grzybów nie towarzyszą objawy kliniczne, lub są one bardzo dyskretne. W skrajnych przypadkach mogą być bardzo nasilone. Występuje wtedy silny świąd, pieczenie, obrzęk śluzówki w ujściu pochwy, serowate upławy. Często jedynym dowodem istnienia grzybicy pochwy u kobiety jest wystąpienie tej infekcji u partnera seksualnego. Manifestuje się to zaczerwienieniem żołędzi i napletka, świądem, pieczeniem oraz pojawieniem się białawych nalotów na żołędzi. W pierwszym okresie infekcji grzybiczej u kobiet podstawowe znaczenie ma tzw. pierwsza linia obrony. Jest to obrona miejscowa, nieswoista, czyli mechanizm nie dopuszczający do wtargnięcia grzyba. U kobiet czynnikiem tym jest kwasowość pochwy, która w prawidłowych warunkach wynosi pH 4,5. Kwasowość ta jest utrzymywana głównie przez kwas mlekowy, który powstaje z glikogenu zmagazynowanego w komórkach nabłonka pochwy. Rozkład glikogenu do glukozy powodują bakterie z rodzaju Lactobacillus czyli pałeczki kwasu mlekowego, stale obecne w prawidłowej florze pochwy. Używanie do higieny intymnej dobrych środków myjących o kwaśnym pH, łagodzi objawy związane z zakażeniem grzybiczym, pomaga w ich leczeniu oraz w pewien sposób zapobiega infekcji grzybiczej poprzez utrzymanie kwaśnego pH tej okolicy. Zwykłe mydło nie ma tych właściwości, ponieważ ma odczyn zasadowy. Duże znaczenie w profilaktyce ma również noszenie przewiewnej, bawełnianej bielizny.

O WPŁYWIE GLUTENU NA MASKOWANIE OBJAWÓW KANDYDOZY /aktualizacja w dn. 28.06.2005 /

Gluten to białka roślinne, występujące w pszenicy, życie, owsie i jęczmieniu, nadające kleistość i ciągliwość mące po zmieszaniu jej z wodą. Jego trwałość i zdolność do utrzymania powstającego dwutlenku węgla w czasie fermentacji drożdżowej zachodzącej w zakwaszonym cieście, warunkuje pulchność ciasta po wypieczeniu.
Nietolerancja glutenu występująca u niektórych osób doprowadza do choroby jelit nazwanej: Chorobą trzewną, inaczej – Celiakią. Osoby z nietolerancją glutenu powinny przestrzegać diety bezglutenowej.

Niektóre produkty spożywcze w diecie bezglutenowej można podzielić na naturalne:
- ryż
- kukurydza
- soja
- proso
- gryka
- ziemniaki
- tapioka
- fasola
- groch
- amarantus (szarłat)
- chleb świętojański
- mąka z orzechów
- maniok, słodkie ziemniaki.

Otrzymane w wyniku modyfikacji żywnośći zawierającej gluten:
- skrobia pszenna bezglutenowa

Gluten mogą również zawierać takie produkty jak:
- wyroby garmażeryjne,
- mielone mięso, parówki, pasztety
- wędliny
- żółty ser
- słodycze,
- nadziewana czekolada
- cukierki
- owoce
- piwo
- leki
Jedną z metod stwierdzenia czy dany produkt zawiera mąkę, jest test na zawartość skrobii. Należy do płynu lugola dodać nieznany produkt. Pod wpływem skrobii płyn lugola zmieni kolor z pomarańczowego na czarny.

Objawy nietolerancji glutenu są bardzo podobne do objawów zakażenia drożdżakiem Candida Albicans. Czynnikiem różnicującym jedną chorobę od drugiej są badania laboratoryjne.

Przedstawiam poniżej listę objawów wspólnych dla obu chorób:
- zespół przewlekłego zmęczenia
- znużenie, niechęć do pracy fizycznej i umysłowej
- bóle głowy
- bóle mięśni i ścięgien
- ból gardła, powiększenie węzłów chłonnych szyi
- osłabienie czucie skórnego, mrowienie, pieczenie, swędzenie
- dychawica oskrzelowa ( astma oskrzelowa )
- przewlekłe zapalenie zatok obocznych nosa
- alergie pokarmowe
- drażliwość
- bóle brzucha
- zaparcia stolca lub biegunka
- zdęcia brzucha (gazy)
- wykwity skórne wielopostaciowe wielopostaciowe – w okolicach łokci, kolan, szczytu pośladków, części wyprostnych ramion, szyi i owłosionej skóry głowy
- pragnienie jedzenia słodyczy
- zgaga
- wymioty
- objawy niedokrwistości połączone z kołataniem serca

Objawy charakterystyczne tylko dla kandydozy:
- stopa atlety
- obniżenie temp. ciała poniżej 36,6 *C...