DWIE

GŁOWY

Nad brzegiem jednego z jezior w północnych

Indiach żył dziwny ptak, który miał dwie gło-

wy, jedną z prawej, a drugą z lewej strony tu-

łowia. Jeden tułów z dwiema głowami.

Pewnego dnia, gdy krążył w poszukiwaniu po-

karmu, oczy prawej głowy zauważyły plaster

dzikiego miodu i ptak natychmiast rzucił się

z góry na niego.

Głowa po lewej stronie prosiła:

«Daj mi trochę».

Ale głowa z prawej nie posłuchała i sama zja-

dła wszystko w pośpiechu. Głowa lewostronna

przysięgła zemstę. Gdy ptak krążył nad lasem

znalazł się nad miejscem, w którym rosły ja-

gody. Głowa po lewej stronie zauważyła je

pierwsza i pomimo, iż wiedziała, że jagody są

niedobre i spowodują ból żołądka nadziobała

ich tyle, ile mogła.

Myślała sobie:

«Potem rozboli nas brzuch, ale dobrze tak te-

mu egoiście po prawej, w ten sposób nauczy

się solidamosci».

Trochę później ptak został obezwładniony

przejmującymi bólami. Jagody były trujące

i w krótkim czasie spowodowały śmierć.

Jednakowo zmarły obie głowy, tak ta z prawej.

jak i ta z lewej strony, ponieważ żadna z nich

nie miała rozumu.

W ten sposób umiera wiele rodzin, ponieważ

boją się kochać.

«Zawsze balem się trwałych związków» opo-

wiadał jeden student. « Przerażał mnie sposób,

w jaki nakładają obowiązki. Balem się, ze nig-

dy nie będę mógł sprostać wymaganiom, jakie

nakłada miłość. Jednak muszę przyznać, ze

gdy w końcu zdecydowałem się na zawarcie

trwałego i pogłębionego związku uczuciowego

poczułem się silniejszy niż wcześniej. Od tej

chwili miałem wrażenie, że mam do dyspozycji

nie jeden, a dwa mózgi. Tak samo, jeśli chodzi

o ręce, miałem cztery ręce, cztery ramiona,

cztery nogi i jeszcze jeden świat. Moja zdol-

ność do samorealizacji okazała się podwójna,

tak jak zdwojone okazały się drogi i możliwo-

ści, które miałem do dyspozycji. Teraz łatwiej

jest mi kochać innych. Czuję się o wiele silniej-

szy, nie boję się».