Można to było nazwać kolejnym nudnym koncertem, podczas którego Matsu tylko stał na scenie i śpiewał. Życie gwiazdy jest męczące. Niegdyś marzył o tym by stanąć na scenie, a teraz tylko myślał jak z tej wymarzonej sceny uciec. Takie jest życie gwiazdy. Gdyby to było najłatwiejsze. Chociaż móc zaśpiewać bez wrzasków łaknących krwi fanów. Takie jest... no dobra wszyscy wiedzą o co mi chodzi. Po koncercie, Matsu Inomata, gwiazdor sceny muzycznej, wokalista zespołu Heartless w którym była także Eve i jej siostra...Eve, i Bezimienny, grający na perkusji. Człowiek dziwny. Pfu...skończyłam na tym co Matsu robił po koncercie, hai? HAI! No to Matsu zazwyczaj chodził do pewnego baru, utrzymanego na uboczu, potulnie zwanego FuckDonnald. Zawsze miła obsługa, zawsze butelka Sheridan’a ukryta w ukryciu. Dlatego zawsze tu chodził z przyjemnością. Pewnego dnia jednak było inaczej niż zwykle. Pewnego dnia spotkał tajemniczą dziewczynę. Jak zwykle fankę.
-Fani znajdą cię wszędzie...
-Czy ja za limuzyną...-zaczęła dziewczyna poprawiając czarne włosy upięte w kucyk.
-Taaa...niezła jesteś na długi dystans...Tak biec za limuzyną.
-Ja...- dziewczyna straciła przytomność. Upadła na podłogę, leżała swoje pięć minut, aż kasjerka zaczęła rozmowę.
-Matsu, zabierz stąd te zwłoki.
-Ja? A co ja z nimi zrobię?
-Na pewno je jakoś wykorzystasz...
-No cóż, zazwyczaj mdleją wcześniej. No to biorę-wstrząśniętą nie zmieszaną.
-Ja tam też jak pierwszy raz twoją twarz zobaczyłam, to byłam wstrząśnięta- zaśmiała się kasjerka.
-Moja uroda robi swoje.
-Tak. Zwłaszcza, że pierwszy raz to się ciebie przestraszyłam...zawsze odczuwałam wstręt do pajaców...
JEBUD...
Sześć godzin później...
No cóż. Pomieszczenie, w którym obudziła się Rei, czyli bjutifol blak her girl, nie przypominała poniszczonego pokoju hotelowego , bo w takim stanie zawsze gwiazdy rocka pokoje zostawiają. Wręcz przeciwnie-niebo. Atłasowa pościel, atłasowe ściany, wszędzie biało, biała sukienka.... pewnie ktoś jej ściągnął mundurek... obok śpiący Matsu....
-AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!
-Auć! Nie wrzeszcz mi do ucha.
-Co ja gdzie? Co ty ze mną???
-A co mogłem zrobić? Musiałem cię wykorzystać!
-O mój Boże!
-Nie wrzeszcz mi do ucha, bo cię wyproszę.
-Dziecięca pornografia! Ty mnie wykorzystałeś.
-Owszem....do teledysku. Byłaś moją muzą...
-Spadaj. Mnie wykorzystać...jasna cholewa....do jakiegoś teledysku...
-A mama mi powtarzała. Nie podnoś wszystkiego co leży na ziemi....
-Podam cię do sądu!
-A mogłem mamy posłuchać...
-Czy ty mnie słuchasz?!
-Ale gdybym posłuchał mamy był bym dentystą... Mówiłaś coś??
JEBUD
Rei ubrała płaszcz, chwyciła mundurek i właśnie miała wyjść, gdy Matsu złapał ją za rękę i podał jakąś kasetę.
-Obejrzyj, nic więcej.
Rei chwyciła kasetę i wyszła. Szła powoli, póki nie usłyszała, że ktoś biegnie w jej stronę. Przyśpieszyła, zaczęła biec, jednak ktoś zdążył ją złapać.
-Puszczaj! RATUNKU! GWAŁCĄ!
-Cholera jasna! Nie do ucha!
Dziewczyna przestała wierzgać, a osoba, która ją trzymała puściła ją.
-Matsu!
-Zostawiłaś to...chu...chu...w pracowni- powiedział zdyszany Matsu- Choć, nie zostawiłaś, tylko...chu...ja nie chcący ci ściągnąłem.
Chłopak trzymał w dłoni coś błyszcząco czarnego, kręconego. Perukę.
-Ty...chamie!
-Ty...jesteś chłopakiem, prawda?
-...
-Hej, dlaczego milczysz? Czy mam to uznać za „tak”?
-NIE!
-Czyli jesteś dziewczyną o krótkich, czarnych włosach?
-Tak.
-Obiecanki-Cacanki, a w Japonii jak kto chce! Jakbym cię nie przebierał w sukienkę.
JEBUD -Zbol!
-Nie martw się, nie przeszkadza mi to^^
Rei odszedł główną ulicą, ściskając w ręce perukę. Był piekielnie zły. Ktoś taki jak Matsu, poznał jego prawdziwą płeć. I jeszcze ten tekst- nie przeszkadza mi to! Co to? Jego dziewczyna czy co? Chłopak otworzył drzwi mieszkania i rzucił na szafkę mundurek. Wciąż był w atłasowej sukience, gdy przypomniał sobie o filmie. Wrzucił kasetę do odtwarzacza video i nacisnął PLAY. Jako pierwsze ujęcie ujrzał piękną brunetkę, leżącą na białym materacu, wśród „anielskich” piór. Obok niej zobaczył leżącego Matsu.. Z głośników poleciała spokojna muzyka. Dziewczyna udawała martwą, z ramienia spływała jej krew. Po chwili Rei ujrzał całe Heartless, a muzyka stała się bardziej porywcza. Potem znowu smutna i dziewczyna wsród czarnych piór. Po trzech minutach ekran zaczął szarzeć i skakać, piosenka się skończyła i zadzwonił Telefon.
THERING THERING
-Halo?- spytał Rei.
-I jak teledysk?- usłyszał znajomy głos.
-Matsu?!!
-Nie wrzeszcz...
-Powtarzasz się!
-Jak teledysk?
-Lepsze efekty da się skleić w Windows Movie Maker...
-A tak ładnie cię umalowałem...
Wszystko oczywiste. Ta brunetka na teledysku... była brunetem. Zdarza się.
-Teraz ty mnie nie słuchasz!
No, całkiem nieźle go pomalował...
-Coś mówiłeś…? A przecież i tak ty płacisz za rozmowę^^
-Jesteś wredny...
-WIEM **
Rozmowa skończyła się dość szybko. Prawda była taka, że Rei wcale nie miał ochoty słuchać jak Matsu chwali się jaki to on jest utalentowany. Żal mu tylko było, że musi skończyć być jego fanem. Dlatego, że dowiedział się jaki jest w rzeczywistości. Nie romantyczny, tak jak myślał, tylko chamski i myślący, że jest zabawny. Czas zedrzeć setki plakatów z jego podobizną i na nowo ujrzeć kolor farby na ściennej. Z małą ilością sentymentu, bez smutku. Za to może dostanie coś za makulaturę... Po chwili Rei wziął prysznic i zmył dokładnie pozostałości po makijażu. Wyglądał dość głupio ze ściekającym z oczu czarnym tuszem. Zaśmiał się po czym przetarł powieki mleczkiem do czyszczenia makijażu. Nie zastanawiając się długo chłopak wsunął się pod kołdrę i zasnął.
C. D. N.
ashe