SZYBKIE USPOKOJENIE (= szybka trankwilizacja)
– polega na skutecznym, dokonanym w krótkim czasie, farmakologicznym uspokojeniu silnie pobudzonego lub agresywnego, wręcz niebezpiecznego pacjenta
– założeniem tego typu sedacji jest doprowadzenie do uspokojenia pacjenta w czasie 30-60 min.
– podstawowymi lekami wykorzystywanymi w tym typie sedacji są benzodwuazepiny i neuroleptyki – leki przeciwpsychotyczne.
– leki te mogą być używane oddzielnie lub jednocześnie, ale zawsze ich dobór musi uwzględniać podłoże zaburzeń zachowania się pacjenta (choroby psychiczne, uwarunkowania środowiskowe, frustracje, choroby organiczne, uzależnienia)
Leki stosowane w sedacji:
- to najpopularniejsze obecnie leki wykorzystywane do sedacji pacjentów
- mają działanie: przeciwlękowe, uspokajające, nasenne, przeciwdrgawkowe, wywołują niepamięć, zmniejszają napięcie mięśni szkieletowych
- nie powodują analgezji
- u normowolemicznych pacjentów nie wywierają istotnego wpływu na układ krążenia, natomiast u hipowolemicznych bądź z niewielką rezerwą krążeniową, podane dożylnie mogą spowodować znaczny spadek rzutu serca z następową hipotonią
1
BENZODWUAZEPINY (BDA)
Nazwa BDA
Charakterystyka
Dawkowanie
DIAZEPAM
- ma najdłuższy czas działania
- T ½ wynosi 30-56h
- najsłabiej z tej grupy leków działa amnestycznie
· dorośli: 2,5-5 mg i.v.
· dzieci: 0,1-0,4mg/kg i.v.
LORAZEPAM
· to średnio długodziałające BDA
· T ½ wynosi 9-19h
· silniej od diazepamu zmniejsza napięcie mięśni szkieletowych
- dorośli: 0,5-4 mg i.v.
- dzieci: 0,05-0,1mg/kg i.v.
MIDAZOLAM
- najkrócej działający lek z tej grupy
- T ½ wynosi 1,5-2,5h
- po podaniu dożylnym działa już po 1-2 min.
- wywołuje niepamięć wsteczną
- drogi podawania: i.v., i.m., p.r., do nosa i s.l.
· dorośli: 0,07-0,1 mg/kg i.v.
· dzieci: 0,1-0,2 mg/kg i.v.
· 0,2-0,4 mg/kg p.r.,
· 0,4-0,5 mg/kg p.o.,
· 0,2 mg/kg w kroplach do nosa
-
·
B. barbiturany
- w oddziale ratunkowym barbiturany są stosunkowo rzadko stosowane
- przydatne są do wprowadzenia do znieczulenia ogólnego bądź sedacji bardzo niespokojnych pacjentów, którzy nie reagują , bądź reagują opacznie na standardowe dawki BDA
- ich stosowanie ograniczone jest wywoływanymi przez barbiturany działaniami ubocznymi:
· osłabiają kurczliwość mięśnia sercowego
· powodują rozszerzenie żył obwodowych
w/w razem skutkują hipotonią, zwłaszcza u odwodnionych pacjentów
- bezwzględnie przeciwwskazane jest ich stosowanie w przypadku porfirii, zawale mięśnia serca, w napadzie dychawicy oskrzelowej
- preparaty:
· tiopental – po wprowadzeniu w sen barbituranowy dawką 4-5mg/kg i.v., należy kontynuować dożylny wlew ciągły z prędkością 3-5mg/kg/h
· metoheksal – dawka wstępna: 1-2mg/kg i.v., podtrzymująca: 0,5-1 mg/kg/h
– działa bardzo krótko (1-2 min.)
– może powodować ból i mioklonie podczas podawania dożylnego
RM-B