Teraz mam zamiar omówić bibliotekę math. Jak sama nazwa wskazuje, biblioteka ta przechowuje funkcje matematyczne, które przy pisaniu bardziej złożonych algorytmów mogą być wręcz niezbędne. Zaczniemy może od sposobu wywoływania funkcji typu math.Dla przykładu:
Kod:
a = math.abs(-100) -- 100
Żeby użyć funkcji z biblioteki math jej deklarację musimy rozpocząć od przedrostka 'math.', po którym deklarujemy właściwą już nazwę funkcji. math.absFunkcja, która nie ma innego zastosowania jak tylko wywołać wartość bezwzględną liczby.
Cytat:
Wartość bezwzględna a. moduł – dla danej liczby rzeczywistej wartość liczbowa nieuwzględniająca znaku liczby. Przykładowo 3 jest wartością bezwzględną tak liczby 3 jak i − 3.
Sposób użycia:
a = math.abs(-100)
print(a)
math.ceil , math.floorZaokrąglanie liczb jest przydatne algorytmach, dlatego zostały stworzone dwie funkcje zaokrąglające w dół i w górę.Funkcje te jednak przybliżają tylko do liczb całkowitych.Sposób użycia:
a, b = math.ceil(0.5), math.floor(0.5)
print(a,b) -- 1 i 0
Jak widać więc funkcja math.ceil zaokrągla do góry, a math.floor do dołu.math.pow , x^yZwykłe funkcje potęgujące. Różnią się od siebie jedynie zapisem.
Potęgowanie – działanie dwuargumentowe będące uogólnieniem wielokrotnego mnożenia elementu przez siebie. Potęgowany element nazywa się podstawą, zaś liczba mnożeń, zapisywana zwykle w indeksie górnym po prawej stronie podstawy[1], nosi nazwę wykładnika. Wynik potęgowania to potęga elementu.
a, b = math.pow(2,3), 2^3
print(a,b) -- w obu przypadkach będzie to 8
math.min , math.maxDość ciekawe i mało przydatne funkcje. Ich zadaniem jest wyłanianie największej i najmniejszej liczby z podanych.Ich zasadniczą wadą jest brak bezpośredniej współpracy z tablicami liczb. Wybrane liczby musimy podawać jako parametry funkcji.Sposób użycia:
a, b = math.min(1,2,3,4,5), math.max(1,2,3,4,5)
print(a,b) -- 1 i 5
math.cos , math.sin , math.tanFunkcje związane z wyliczaniem cosinusa, sinusa i tangensa z danej liczby.
# sinus – oznaczany w Polsce[2] – stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw tego kąta (na rysunku ) i długości przeciwprostokątnej ;# cosinus (lub kosinus) – oznaczany – stosunek długości przyprostokątnej przyległej do tego kąta i przeciwprostokątnej ;# tangens – oznaczany w Polsce[2] – stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw tego kąta i długości przyprostokątnej przyległej do tego kąta;
local a, b, c = math.cos(10), math.sin(10), math.tan(10)
print(a,b,c) -- liczby typu float
math.sqrtFunkcja będąca odzwierciedleniem pierwiastka stopnia drugiego(kwadratowego). Pierwiastkiem stopnia drugiego z liczby podpierwiastkowej nieujemnej a nazywamy taką liczbę nieujemną b, która podniesiona do stopnia drugiego na dam liczbę podpierwiastkową a.Sposób użycia:
local a = math.sqrt(169)
print(a) -- 13
math.randomLosowanie liczby z danego zakresu jest wykorzystywane naprawdę często. Jedną przydatną funkcją z tego zakresu jest math.random.Sama funkcja math.random ma aż trzy różne rodzaje losowania. Są to:
math.random() -- Losuje liczbę typu float z zakresu 0 a 1
math.random(2) -- Losuje liczbę całkowitą z zakresu 1 a górna granica podana w parametrze(w tym wypadku 2)
math.random(2,10) -- Losuje liczbę całkowitą z zakresu granicy dolnej(tu 2) a granicy górnej(tu 10)
Zastosowań funkcji math.random jest naprawdę sporo i omówienie ich wszystkich to tak naprawdę strata miejsca i czasu. Można ją podpiąć pod zmienną, użyć w wyrażeniu warunkowym, jako parametr dla funkcji.math.hugeRaczej na tym poziomie, do codziennego wykorzystania może nieprzydatna, jednak warta poruszenia funkcja. Zapis math.huge reprezentuje po prostu nieskończoność.
Nieskończoność – byt nieograniczony (w sensie wielkości bądź ilości), który przyjęło się oznaczać za pomocą znaku nieskończoności, , symbolem podobnym do przewróconej ósemki (lemniskata).
math.piPrzydatna przy obliczaniu pola, obwodu koła czy objętości kuli. Funkcja math.pi zwraca po prostu wartość liczby pi do paru miejsc po przecinku.
Liczba π (czytaj: liczba pi), ludolfina[1] – stała matematyczna, która pojawia się w wielu dziedzinach matematyki i fizyki. W geometrii euklidesowej π jest równe stosunkowi długości obwodu koła do długości jego średnicy.
Wszystkie powszechnie używanie funkcje biblioteki math omówiłem jak najdokładniej. Nie oszukujmy się, jest ich trochę więcej, ale służą one do robienia bardziej zaawansowanych obliczeń matematycznych, których zastosowanie możesz już poznać na własną rękę z tego artykułu. Również z niego korzystałem przy pisaniu mojego kursu. Podziękowanie ślę także dla użytkowników Wikipedii jako, że ich artykuły(mam taką nadzieję) urozmaicają opisy funkcji. Simone Java,dla OTSoft.pl
http://forum.tibia.tv/showthread.php?t=31521
avaster12