Tragedia Żydów Wschodnich i Oszustwa Żydowskiego Ruchu Roszczeniowego.pdf
(
41 KB
)
Pobierz
Tragedia "Żydów Wschodnich" i Oszustwa Żydowskiego Ruchu Roszczeniowego
Tragedia „Żydów Wschodnich” i Oszustwa
Żydowskiego Ruchu Roszczeniowego
„Złota dekada” eksploatacji Ukrainy przez Żydów tragicznie skończyła się w 1648 roku, w
czasie powstania Chmielnickiego. Wówczas bankierzy Żydowscy doszli do przekonania, że
grozi im wyp ędzanie z Polski, tak jak to miało miejsce wcześniej w Hiszpanii i innych
krajach Europy zachodniej. Berlin został wybrany do przekazu kapitałów z Polski tak, że
Brandenburgia w 1701 roku była w stanie ogłosić się „Królestwem Pruskim” a następnie
zainicjować rozbiory Polski, które były podstawą zjednoczenia około 350 państewek Rzeszy,
po raz pierwszy ze stolicą właśnie w Berlinie.
W czasie rozbiorów tylko zamożni Żydzi pozostali na terenach Zaboru Pruskiego. Stało się to
z powodu wypędzania na wschód biedoty ż ydowskiej bez jakiekolwiek protestu ze strony
zamożnych Żydów (I. C. Pogonowski, „Jews In Poland,” New York 1993, strona 245). Żydzi
pozostali na trenie Zaboru Pruskiego szybko przeszli na używanie języka niemieckiego
zamiat Yiddisz i zaczęli odgrywać coraz większą rolę w Niemczech, jak też przyłączać się do
prześladowania Polaków przez Prusaków. Zasłużył się w tej sprawie Mojżesz Mendelson
(1729-1786), Żyd urodzony we Wrocławiu, który był propagandzista asymilacji Żydów do
kultury niemieckiej i nawoływał do usuwania wszystkich żydowskich zewnętrznych cechy,
różniących
Żydów od Niemców.
Biedota żydowska, mówiąca językiem Yiddisz, była określana jako „Betteljuden,” (Begger-
Jews czyli Żebracy-Żydzi). Stała się ona postrachem zamożnych Żydów w Niemczech, oraz
stała się tematem szerzonej przez zamożnych Żydów, wrogiej propagandy o szkodliwości
tych „Ost-Juden” jak też głosiła o zagrożeniu dla gospodarki niemieckiej, jakie stanowiłoby
masowe osiedlanie się biednych „Wschodnich Żydów” na terenie Niemiec.
Hitler był świadomy propagandy na temat „Ost-Juden” i wraz z pogarszaniem się stosunków
Niemiec z USA, najprawdopodobniej uważał, że malała wartość Żydów pod jego kontrolą,
jako swego rodzaju „zakładników” do przetargu, w jego rozgrywce Berlina z Waszyngtonem.
Już z początkiem 1941 roku, podczas starań żeby uzyskać pomoc Japonii przeciwko armii
syberyjskiej, Hitler zobowiązał się wypowiedzieć wojnę przeciwko USA w cztery dni po
wybuchu wojny Japonii przeciwko Stanom Zjednoczonym. (Faktycznie Hitler wypowiedział
wojnę Ameryce 11go grudnia 1941 roku, w cztery dni po japońskim bombardowaniu Pearl
Harbor 7go grudnia, 1941.)
Japończycy nie zaatakowali armii syberyjskiej, która w sile ponad 100,000 żołnierzy, dobrze
wyposażonych w artylerię, czołgi i samoloty, uderzyła z ulic Moskwy na pozycje niemieckie.
Niemcy w grudniu 1941 roku przegrali bitwę o Moskwę i widmo przegranej wojny oraz
masowej inwazji na teren Niemiec przez masy „Ost Juden” przeraziło Hitlera i było ważnym
powodem ogłoszenia przez niego, z końcem stycznia 1942 roku, w Berlinie, w pałacu w
Wansee „ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej,” na terenach kontrolowanych przez
armię niemiecką.
Decyzja w Wansee była zupełną zmianą programu Hitlera w sprawie Żydów europejskich.
Trzeba pamiętać, że Hitler w czasie euforii z podboju Francji w 1940 roku, wyobrażał sobie,
że W. Brytania wnet podda się pod naciskiem bombardowania niemieckiego lotnictwa w
„bitwie o Brytanię.” Hitler sobie wyobrażał, że wówczas będzie mógł użyć floty francuskiej i
brytyjskiej do ewakuacji wszystkich Żydów z okupowanej przez niego Europy, na wyspę
Madagaskar.
Opracowanie szczegółów czteroletniej ewakuacji Żydów z portów włoskich, Hitler polecił
Adolfowi Eichmann’owi, którego „czteroletni plan ewakuacji Żydów” z Europy jest łatwo
dostępny na Internecie, pod hasłem „Madagaskar Projekt.” Projekt ten był traktowany bardzo
poważnie przez Hitlera, ale jak wiadomo „Madagaskar Projekt” nie doszedł do skutku,
ponieważ Niemcy przegrali „bitwę o Brytanię.”
Stało się to dużej mierze dzięki Polakom, których służyło w lotnictwie w W. Brytanii ponad
17,000, z czego koło dwóch tysięcy straciło życie i około dwóch tysięcy było ciężko rannych,
a jednocześnie zestrzelili oni średnio więcej samolotów niemieckich niż piloci angielscy. Rola
Polaków w klęsce niemieckiej w „bitwie o Brytanię” pogłębiła nienawiść Hitlera do Polski,
która od początku wojny, w 1939 roku, była w Europie najbardziej brutalnie niszczonym
terenem do czerwca 1941 roku i ataku Niemiec na Związek Sowiecki.
W decyzji Hitlera, żeby odstąpić od planów ewakuacji Żydów z okupowanej przez niego
Europy, i podjąć decyzję wymordowania wszystkich Żydów mu dostępnych, decydującą rolę
odegrała klęska pod Moskwą i jego strach przed potencjalnym zalewem pobitych Niemiec
przez „Żydów Wschodnich.”
Pamiętam jak w czasie ewakuacji obozu koncentracyjnego pod Berlinem, z miejscowości
Sachsenhausen, gdzie spędziłem pięć lat jako więzień polityczny („politische
schutzhaeftling), Niemcy wymordowali w czasie ewakuacji tego obozu, począwszy od 20go
kwietnia 1945, około 6,000 więźniów, w ramach „zapobiegania” ich szkodliwości dla
ludności niemieckiej. Stało się to w czasie „marszu śmierci” w Brandenburgii. Działo się tak
w licznych „marszach śmierci” w ostatniej fazie wojny, kiedy w większości obozów
koncentracyjnych Żydów ogóle nie było.
Uważam, że taką samą logiką kierował się Hitler w stosunku do Żydów w styczniu 1942 roku
w przeciwieństwie do jego „czteroletniego planu” ewakuacji Żydów z Europy w 1940 roku na
wyspę Madagaskar. Niestety żydowski ruch roszczeniowym fałszuje fakty historyczne.
Często zwały trupów więźniów w 1945 roku, pokazuje się w USA jako zabitych Żydów,
podczas gdy wówczas kolosalną większość ofiar zbrodni niemieckich stanowili Słowianie,
zwłaszcza Polacy.
Niedawno widziałem program telewizyjny profesora Norman’a Finketstein’a, autora książki
„Holocaust Industry,” który nazywał oszustami przywódców żydowskiego ruchu
roszczeniowego i twierdził, że ludzie ci, pod wodzą Edgar’a Brofman’a (magnata handlu
alkoholem i szefa Światowego Związku Żydów), pomnożyli wielokrotnie ilość Żydów,
żyjących ofiar zbrodni niemieckich, pobrali na ich odszkodowanie dolarów wysokości
miliardów dolarów od Niemiec i innych państw, takich jak Szwajcaria, a następnie pieniądze
te w kolosalnej większości sprzeniewierzyli.
Profesor Finkelstein stwierdził, że on sam starał się bezskutecznie przez ponad dwadzieścia
lat, o odszkodowanie dla jego własnej matki, więźniarki obozów niemieckich oraz zacytował
dużą ilość listów do redakcji gazet w Izraelu, w których Żydzi-weterani obozów niemieckich
piszą, że obecnie żyją w nędzy, podczas gdy odszkodowania pobrane za nich zostały
sprzeniewierzone.
Żydowski ruch roszczeniowy żąda 65 miliardów dolarów od Polski i posługuje się szantażem
od wielu lat, oraz niszczy dobre imię Polaków w USA, czego sam jestem świadkiem od pół
wieku. Dopiero w 2009 roku zobaczyłem po raz pierwszy na ekranie Polaków pokazanych
jako „zdradzonych bohaterów” Drugiej Wojny Światowej w filmie „Za Zamkniętymi
Drzwiami.” Tymczasem doszło w USA do tego, że n. p. autorzy „dreszczowców”
kryminalnych dają najczarniejszym charakterom polskie nazwiska.
Ciekawe jest, że w czerwcowym wydaniu pisma „New York Review of Books” Timothy
Snyder pisze o Żydach Wschodnich jako o ignorowanej części zagłady Ż ydów w czasie
Drugiej Wojny Światowej.
www.pogonowski.com
29 czerwiec 2009
Plik z chomika:
cwiru82
Inne pliki z tego folderu:
14 kłamstw kwaśniewskiego o unii.pdf
(84 KB)
16 Postulatów pojednania polsko.docx
(23 KB)
45 zasad zniewolenia powojennej Polski.doc
(50 KB)
A podobno żydów u nas nie ma.docx
(17 KB)
Agent Bolek i Czarna Teczka.pdf
(68 KB)
Inne foldery tego chomika:
ANTYJUDE
Bezpieka (kogmari)
Grafika (kogmari)
INSTYTUT Żydoznawczy - dusza żydowska w zwierciadle talmudu (kogmari)
Żydzi komunisci (kogmari)
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin