5.doc

(36 KB) Pobierz
CHARAKTERYSTYKA CZYNNIKÓW ODDZIAŁYWUJĄCYCH NA NAWIERZCHNIE DROGOWE I ICH WPŁYW NA PRACE NAWIERZCHNI

CHARAKTERYSTYKA CZYNNIKÓW ODDZIAŁYWUJĄCYCH NA NAWIERZCHNIE DROGOWE I ICH WPŁYW NA PRACE NAWIERZCHNI

 

Czynniki oddziaływujące na nawierzchnie drogową:

·         Grupa I – obciążenia statyczne i dynamiczne

1.      Obciążenia pionowe statyczne, przekazywane przez koła pojazdów.

2.      Obciążenia pionowe dynamiczne wywołane nierównościami jezdni i drganiami układu zawieszenia pojazdu (zmęczenie nawierzchni).

3.      Siły poziome powstające przy zmianie momentu obrotowego na kołach napędowych (przy hamowania i przyspieszaniu) – powodują ścieranie i wyślizgiwanie się nawierzchni ścieralnej.

4.      Siły ssące powstające w wyniku podciśnienia powstającego za obracającymi się kołami pojazdu, powodują wyrywanie ziaren i części kruszywa z nawierzchni – szczególnie dotyczy to nawierzchni żwirowej i tłuczniowej)

 

·         Grupa II – Czynniki środowiskowe

1.     Woda gruntowa dostająca się do konstrukcji nawierzchni w skutek podciągania kapilarnego w gruncie podłoża.

2.      Woda opadowa, która przedostaje się w ąb konstrukcji poprzez nieszczelne warstwy wierzchnie, a także dostająca się od strony pobocza

3.      Zmienna temperatura otoczenia (dobowa, roczna), oraz zmiana temperatura na głębokości warstw.

W okresie letnim pod działaniem naprężeń pionowych powstają w nawierachni bitumicznej odkształcenia w postaci kolein. W okresie zimowym natomiast powstają spękania  mrozowe:

- mikrospęknia skurczowe na powierzchni (T<0OC)

- spękania odbite - od naprężeń skurczowych, gdy ujemna temperatura przenika przez całą głębokość konstrukcji nawierzchni.

 

·         Grupa III – Środki chemiczne stosowane w utrzymaniu zimowym powodują:

1.      Korozję betonu (przy nawierzchniach z betonu cementowego)

2.      W nawierzchniach bitumicznych szkodliwość ich wpływu polega na utrzymaniu jezdni w stałej wilgotności, co ułatwia penetracje w głąb konstrukcji

3.      Kształtowanie się pola temperaturowego w nawierzchni. W procesie topnienia śniegu pod wpływem chlorków podawana jest z otoczenia określona ilość ciepła. Ciepło to pobierane jest również z nawierzchni, w której temperatura w związku z tym obniża się nawet o kilka stopni. Powoduje to powstawanie dodatkowych naprężeń termicznych, co także może sprzyjać powstawaniu spękań w warstwie ścieralnej.

4.      Woda z topniejącego śniegu penetruje do ochłodzonych części konstrukcji nawierzchni w skutek czego zamarza powodując naruszenie struktury nawierzchni.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dodatkowe informacje:

Deformacja  strukturalna  nawierzchni  jest  to  trwałe  odkształcenie nawierzchni spowodowane pionowym odkształceniem podłoża gruntowego. Deformacja strukturalna nawierzchni jest objawem wad konstrukcji nawierzchni i osłabienia jej nośności.

Deformacja lepkoplastyczna nawierzchni  jest to trwałe odkształcenie warstw asfaltowych nawierzchni. Jest ona objawem wad materiałowych warstw asfaltowych nawierzchni.

 

 

Rodzaje uszkodzeń nawierzchni i powiązanie uch z charakterem odkształceń i typem konstrukcji nawierzchni (podatne, półsztywne i sztywne):

nawierzchnie  sztywne – powstają  spękania ,  nie  ma  odkształceń  lepkoplastycznych

koleina  strukturalna  - wiąże  się  głównie  z  nawierzchniami półsztywnymi,  w  pewnych   przypadkach  także  z podatnymi

koleina  lepkoplastyczna – związana  głównie  z  nawierzchniami  półsztywnymi  ,  w  pewnych  przypadkach  także  z   podatnymi

spękania   zmęczeniowe – związane  z  nawierzchniami  podatnymi  ,   w  pewnych  przypadkach  z  półsztywnymi  a  także  ze  sztywnymi

spękania  odbite – związane  głównie  z  nawierzchniami półsztywnymi

spękania  termiczne – związane  z   nawierzchniami  asfaltowymi -  w warstwach  bitumicznych  usztywniających  się  w  niskich  temperaturach

Zgłoś jeśli naruszono regulamin