RENESANS W XVI W. 23.11.2010 R.
1. Renesans:
· albo całkowicie nowa epoka, albo przedłużenie średniowiecza – skoro następuje po średniowieczu, to trudno, żeby w jakiś sposób nie był z nim związany, granice są nieostre;
· rewolucja intelektualistów (dictatores – robią karierę ze względu na to, co mają w głowie);
· procesy koncentracji władzy:
1) zwierzchnictwo papieża i cesarza stają się jedynie teoretyczne – powstają państwa narodowe (choć takie pojęcie w sferze intelektu jeszcze nie istniało),
2) Machiavelli i Bodin tworzą pojęcie państwa w sferze intelektu,
3) Europa nie jest już jedyna → odkrycia geograficzne otwierają ludzkie umysły,
4) przewrót kopernikański → przeniesienie na stosunki społeczne – powstaje koncepcja atomizmu społecznego (społeczeństwo = suma jednostek),
5) wymyślono zarówno proch → wzmocnienie centrów władzy, jak i druk → wcale nie takie rewolucyjne, ludzie nie zaczęli nagle umieć czytać, drukowano głównie Biblię i kalendarze,
· wiara w człowieka, jednostka jest imperatywem, masy korzystają z tego, co tworzą jednostki → renesans jest elitarny (naukowcy, artyści, myśliciele);
· rewolucja naukowa – rozwój nauk przyrodniczych.
2. Główne nurty:
· utopizm (od Utopii) - forma eskapizmu i krytyki → idealny świat jest wolny od tego, co komuś nie pasuje, jednak nie traktowano ich poważnie;
· reformacja – z jednej strony protest przeciw nieprawidłowościom w Kościele (forma sprzeciwu wobec rosnącemu fiskalizmowi, bez oferowania czegokolwiek w zamian), z drugiej strony wywołuje lawinę przemian w sferze politycznej → doprowadza do tego, że każda ze wspólnot miała szansę na swojego boga, ogromne wzmocnienie władców świeckich w duchu Aureliusza Augustyna;
· realizm polityczny (Machiavelli, Bodin) – starają się naprawić to, co jest, przez co można ich nazwać opozycją wobec utopizmu.
doktryniaki