Spadek napięcia t/v odczytywany woltomierzem na oporze R2 wynosi
a nieznany opór X obliczony z powyższego równania wynosi
(2)
Przybliżoną postać wzoru (2) stosujemy, gdy opór Ra stosowanego amperomierza jest niewielki.
2. Przebieg ćwiczenia
A. Zestawić obwód według schematu a) lub b) w zależności od tego, jaki opór wyznaczamy, mały czy duży. Opór R0 ustawiamy na maksimum.
B. Zakresy pomiarowe woltomierza i amperomierza ustawić na maksimum.
C. Zamknąć obwód prądu. Zmieniać zakresy pomiarowe woltomierza i amperomierza tak, aby wykazywały one dostateczne (maksymalne) wychylenie.
D. Zanotować w tabeli obserwacji odczytaną na miernikach liczbę wskazywanych „działek".
E. Zmieniając opór R0 opornika suwakowego w jego całym zakresie, notujemy około 10 różnych wskazań woltomierza i amperomierza (w „działkach").
F. Odczytujemy (na odwrocie obudowy) dla każdego miernika wartość oporu wewnętrznego Rv i Ra stosownie do ustalonego zakresu pomiarowego.
Przeliczamy notowane wartości „działek" na odpowiednie jednostki napięcia (w woltach) i natężenia (w amperach).
H. Obliczamy wartość oporu X ze wzoru (1) lub (2) dla każdego położenia oporu R0, a następnie wartość średnią i odchylenie standardowe.
I. Pomiary powtarzamy dla wskazanych oporów. Tabela obserwacji
Lp.
Numer oporu
Wskazanie woltomierza 1 działka
Wskazanie amperomierza 1 działka
Opór wewnętrzny
Wartość oporu
vv
/.
J
X
1
9
3
4
5
10
3. Ocena błędów
Sprawozdanie powinno zawierać:
'A. Uzasadnienie wzorów (1) i (2).
B. Schemat układu pomiarowego.
C. Tabele obserwacji dla mierzonych oporów.
Marcin0402