2(1).DOC

(29 KB) Pobierz

Spadek napięcia t/v odczytywany woltomierzem na oporze R2 wynosi

a nieznany opór X obliczony z powyższego równania wynosi

(2)

Przybliżoną postać wzoru (2) stosujemy, gdy opór Ra stosowanego amperomierza jest niewielki.

2. Przebieg ćwiczenia

A. Zestawić obwód według schematu a) lub b) w zależności od tego, jaki opór wyznaczamy, mały czy duży. Opór R0 ustawiamy na maksimum.

B. Zakresy pomiarowe woltomierza i amperomierza ustawić na maksimum.

C. Zamknąć obwód prądu. Zmieniać zakresy pomiarowe woltomie­rza i amperomierza tak, aby wykazywały one dostateczne (mak­symalne) wychylenie.

D. Zanotować w tabeli obserwacji odczytaną na miernikach liczbę wskazywanych „działek".

E.  Zmieniając opór R0 opornika suwakowego w jego całym zakre­sie, notujemy około 10 różnych wskazań woltomierza i ampero­mierza (w „działkach").

F.  Odczytujemy (na odwrocie obudowy) dla każdego miernika wartość oporu wewnętrznego Rv i Ra stosownie do ustalonego za­kresu pomiarowego.


Przeliczamy notowane wartości „działek" na odpowiednie jed­nostki napięcia (w woltach) i natężenia (w amperach).

H. Obliczamy wartość oporu X ze wzoru (1) lub (2) dla każdego położenia oporu R0, a następnie wartość średnią i odchylenie standardowe.

I.   Pomiary powtarzamy dla wskazanych oporów. Tabela obserwacji

Lp.

 

Numer oporu

 

Wskazanie woltomierza 1 działka

 

Wskazanie am­peromierza 1 działka

 

Opór wewnętrzny

 

Wartość oporu

 

 

 

 

 

vv

 

/.

 

J

 

X

 

1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

9

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

10

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3. Ocena błędów

Sprawozdanie powinno zawierać:

'A.              Uzasadnienie wzorów (1) i (2).

B.              Schemat układu pomiarowego.

C.              Tabele obserwacji dla mierzonych oporów.

Zgłoś jeśli naruszono regulamin