SPOIWA MINERALNE
WYDZIAŁ BUDOWNICTWA
ARCHITEKTURY I INŻYNIERII
ŚRODOWISKA
PONIEDZIAŁEK
GRUPA VIII
11:45
1) Przebieg doświadczenia i obserwacje:
1g cementu wsypany został do kolby Erlenmeyera. Do niego dodano 80 cm³ zagotowanej wody destylowanej oraz 40 cm³ 0,5 M kwasu solnego. Zawartość była gotowana przez 3 minuty, by odpędzić dwutlenek węgla. Po 3 minutach gotowania dodane zostały 3 krople 1% roztworu fenoloftaleiny i gorąco miareczkowano 0,5 m roztworem KOH.
Przy pierwszej próbie różowawe zabarwienie zauważalne było po dodaniu 1 cm³ roztworu. Kolor intensywnie różowy uzyskano po 7,5 cm³ w pierwszej próbie, natomiast po 10 cm³ w drugiej.
2) Obliczenia:
Zawartość wolnego CaO w pierwszej próbie:
A- ilość cm³ 0,5M KOH, zużyta na zobojętnienie nadmiaru kwasu solnego, który nie przereagował z wolnym CaO, znajdującym się w 1 g cementu
A=7,5 cm³ dla intensywnie różowego zabarwienia (1 cm³ dla lekko różowego zabarwienia)
%CaO=(40-7,5)∙0,014∙100%= 45,5% [%CaO=(40-1)∙0,014∙100%=54,6%]
Zawartość wolnego CaO w drugiej próbie:
A=10 cm³
%CaO=(40-10) ∙0,014∙100%=42%
· MODUŁ HYDRAULICZNY= %CaO: (%SiO2 + %Al2O3+%Fe2O3 )
I PRÓBA = 1,45 (1,75 przy lekkim zabarwieniu)
· MODUŁ KRZEMIANOWY=% SiO2: (%Al2O3+%Fe2O3 )=2,415
· MODUŁ GLINOWY=% Al2O3:%Fe2O3 =0,979
3) Wnioski:
Wartość modułu hydraulicznego powinna być zawarta w granicach 2-2,2 w przeprowadzonym doświadczeniu wartość jednak wyniosła 1,45 (1,75) w pierwszej, a 1,34 w drugiej próbie. Wpływ na tę niezgodność mógł mieć punkt doświadczenia, w którym należało wskazać ilość roztworu KOH ,który potrzebny był do uzyskania różowego zabarwienia- ilość ta determinuje moduł hydrauliczny. Jednakże należałoby sprecyzować jaki jest pożądany stopień nasycenia koloru różowego.
Niezgodna z właściwym była również wartość modułu glinowego, która wynosi 0,979, a powinna zawierać się między 1,7 a 3,5. Spowodował to niewłaściwy dobór surowców chemicznych. Skład procentowy cementu powinien być ustalony z wartościami modułów.
4) REAKCJE:
· podczas dodawania do cementu roztworu HCl
CaCO3 +2HCl → CO2 + H2O + CaCl2
· proces miareczkowania:
CaCl2 + 2KOH → Ca(OH)2 + 2KCl
· podczas dodawania wody:
Cząsteczki niektórych składników cementu przyłączając wodę ulegają jedynie
hydratacji. Istnieją również takie, których cząsteczki ulegają hydrolizie. Reagowanie
różnych składników cementu z wodą przebiega z różną szybkością. Główny
składnik cementu- alit, reaguje z wodą energicznie, zaraz po zarobieniu cementu
wodą.
HYDROLIZA ALITU
3CaO∙ SiO2 + nH2 O →2CaO∙ SiO2 ∙(n-1) H2 O+ Ca(OH)2
Glinian wapniowy 3CaO∙ Al2O3 na początku reaguje z gipsem zawartym w cemencie:
3CaO∙ Al2O3+3 CaSO4+31 H2 O→3CaO∙ Al2O3∙3 CaSO4∙31 H2 O (produktem tej
reakcji jest sól Candela)
Glinian wapniowy, który nie przereagował z gipsem ulega hydratacji:
3CaO∙ Al2O3+6 H2 O→3CaO∙ Al2O3∙3 CaSO4∙6 H2 O
Glinian wapniowy reaguje też z Ca(OH)2 , który powstaje w wyniku hydrolizy alitu:
3CaO∙ Al2O3+ Ca(OH)2 +12 H2 O→4CaO∙ Al2O3∙13H2 O (w ten sposób powstaje
uwodniny glinian czterowapniowy)
Braunmilleryt 4CaO∙ Al2O3∙ Fe2O3 gdy reaguje z H2 O wytwarza uwodnione
gliniany i żelaziany wapniowe:
4CaO∙ Al2O3∙ Fe2O3+7 H2 O→3CaO∙ Al2O3∙6 H2 O+CaO∙ Fe2O3∙ H2 O
1) Przebieg doświadczenia :
a) Zmierzyłyśmy pH roztworów HCl w zakresie stężeń 0,1 M do 0,000001M. Rozcieńczałyśmy stopniowo za pomocą wody destylowanej:do kolbki miarowej o pojemności 100ml przeniosłyśmy pipetą 10 ml 0,1 M HCl. Następnie uzupełniłyśmy wodą destylowaną do kreski, zakorkowałyśmy kolbkę wymieszałyśmy. Przygotowując kolejne roztwory postępowałyśmy w ten sam sposób. Roztwory przeniosłyśmy do naczyniek polietylenowych i za pomocą pH-metru zmierzyłyśmy pH.
b) Zmierzyłyśmy wartości pH dla kwasu solnego,octowego i szczawiowego o stężeniu 0,1M
c) W naczyńkach polietylenowych rozpuściłysmy sole:
NaCl
Na3PO4
CH3COONa
NH4Cl
NiCl2
NaHCO3
2) WYNIKI:
pH roztworów HCl w zakresie stężeń 0,1M do 0,000001M
0,000001 M
6,62
0,00001 M
6,06
0,0001 M
5,71
0,001 M
4,03
0,01 M
2,41
0,1 M
1,74
CH3COOH
3,34
C2H2O4
1,96
PanMaly