1 - 11_Programowanie_TNC_FK.pdf

(112 KB) Pobierz
Microsoft Word - 11_Programowanie_TNC_FK.doc
Politechnika Pozna ı ska
Instytut Technologii Mechanicznej
Laboratorium
Obrabiarki CNC
Nr 11
Programowanie obróbki w układzie typu TNC
z wykorzystaniem zarysów swobodnych
Opracował:
Dr in Ň . Wojciech Ptaszy ı ski
Pozna ı , 28 czerwca 2005
1. Cel ę wiczenia
Celem ę wiczenia jest zapoznanie si ħ z mo Ň liwo Ļ ci Ģ programowania obróbki w układzie
sterowania typu TNC według tzw. zarysów swobodnych tzn. takich, których w bezpo Ļ rednie
okre Ļ lenie współrz ħ dnych poszczególnych elementów konturu nie jest mo Ň liwe.
2. Wprowadzenie
W programowaniu ogólnym programuj Ģ c ruch narz ħ dzia po konturze nale Ň y zawsze
podawa ę współrz ħ dne ko ı ca ruchu (elementu zarysu, po którym porusza si ħ narz ħ dzie). Z
rysunków przedmiotów te współrz ħ dne nie zawsze da si ħ odczyta ę w prosty sposób. Aby
unikn Ģę konieczno Ļę stosowania skomplikowanych oblicze ı geometrycznych w układzie
sterowania typu TNC wprowadzono programowanie zarysów swobodnych, nazywanych
cz ħ sto FK - elastyczny kontur. Przy programowaniu zarysu swobodnego nie trzeba podawa ę
wszystkich współrz ħ dnych danego elementu, ale musza one wynika ę z poło Ň enia poprzednich
i nast ħ pnych elementów. W czasie edycji zarysu na podgl Ģ dzie grafiki elementy zarysu mog Ģ
by ę rysowany trzema kolorami:
- białym - element jest jednoznacznie okre Ļ lony,
- zielonym – wyst ħ puje sko ı czona liczba rozwi Ģ za ı – mo Ň liwo Ļę wyboru,
- czerwonym – wyst ħ puje niesko ı czona liczba rozwi Ģ za ı .
Programowanie typu FK pozwala zdefiniowa ę elementy zarysu poprzez:
-
pomocnicze punkty na elemencie zarysu (np. punkt le ŇĢ cy na elemencie),
-
pomocnicze punkty w jego pobli Ň u (np. odległo Ļę od punktu),
-
elementy odniesienia do innego elementu (np. element równoległy do innego
elementu),
dane kierunkowe,
- dane dotycz Ģ ce przebiegu elementu.
Przy programowaniu zarysów swobodnych nale Ň y przestrzega ę nast ħ puj Ģ cych zasad:
-
elementy zarysu musz Ģ le Ň e ę w płaszczy Ņ nie prostopadłej do osi narz ħ dzia
zdefiniowanej w bloku BLK FORM,
-
nale Ň y wprowadza ę wszystkie znane dane danego elementu zarysu, nawet dane które
nie zmieniaj Ģ si ħ w stosunku do bloku poprzedniego,
-
zarys swobodny powinien by ę zamkni ħ ty lini Ģ END,
pierwszy punkt zarysu powinien by ę zdefiniowany ruchem prostym (przy pomocy
szarych klawiszy) do punktu zarysu o znanych współrz ħ dnych.
W czasie programowania zarysów swobodnych mo Ň na wykorzystywa ę nast ħ puj Ģ ce
klawisze ekranowe:
Programowanie linii swobodnej stycznej do poprzedniego elementu –
powinna by ę to linia łukowa.
Programowanie dowolnej linii swobodnej
Programowanie swobodnej linii łukowej stycznej dom poprzedniego
elementu
Programowanie dowolnej swobodnej linii łukowej
Programowanie bieguna do współrz ħ dnych biegunowych zarysu
swobodnego
-
-
72638307.035.png 72638307.036.png 72638307.037.png 72638307.038.png 72638307.001.png 72638307.002.png 72638307.003.png
Ka Ň dy z tych elementów konturu swobodnego mo Ň e posiada ę nast ħ puj Ģ ce dane (klawisze
ekranowe – najcz ħĻ ciej u Ň ywane):
Współrz ħ dne kartezja ı skie punktu
ko ı cowego elementu konturu
Współrz ħ dne biegunowe punktu
ko ı cowego elementu konturu
+
K Ģ t pochylenia linii prostej lub
stycznej do łuku
Długo Ļę linii prostej lub łuku
Element równoległy do innego
elementu o numerze PAR i oddalony
od tego elementu o DP
+
Współrz ħ dne punktów pomocniczych
le ŇĢ cych na danym elemencie lub jego
przedłu Ň eniu
Współrz ħ dne punktu pomocniczego
PD le ŇĢ cego w odległo Ļ ci D od danego
elementu
lub
+
Współrz ħ dne Ļ rodka łuku
Współrz ħ dne Ļ rodka łuku w układzie
biegunowym
+
Promie ı łuku oraz kierunek łuku
K Ģ t wewn ħ trzny łuku
Pocz Ģ tek lub koniec zamkni ħ tego
zarysu
Przykładowy zarys swobodny. Współrz ħ dne
punktów 1, 2, 3, 4 s Ģ trudne do
jednoznacznego okre Ļ lenia, ale Ļ ci Ļ le
powi Ģ zane z całym zarysem. W całym zarysie
znane s Ģ jednoznacznie dwa punkty pierwszy
o współrz ħ dnych X50 Y75 oraz X50 Y88
72638307.004.png 72638307.005.png 72638307.006.png 72638307.007.png 72638307.008.png 72638307.009.png 72638307.010.png 72638307.011.png 72638307.012.png 72638307.013.png 72638307.014.png 72638307.015.png 72638307.016.png 72638307.017.png 72638307.018.png 72638307.019.png 72638307.020.png 72638307.021.png 72638307.022.png 72638307.023.png 72638307.024.png 72638307.025.png 72638307.026.png 72638307.027.png 72638307.028.png 72638307.029.png 72638307.030.png 72638307.031.png 72638307.032.png 72638307.033.png 72638307.034.png
3. Przebieg ę wiczenia
Po otrzymaniu od prowadz Ģ cego ę wiczenia rysunku przedmiotu nale Ň y kolejno:
- dobra ę narz ħ dzi do obróbki danego zarysu wewn ħ trznego lub zewn ħ trznego,
- obliczy ę parametry obróbki,
- przyj Ģę i wrysowa ę na przedmiocie pocz Ģ tek i układ współrz ħ dnych,
- bezpo Ļ rednio w układzie steruj Ģ cym utworzy ę program obróbki danego detalu,
- przeprowadzi ę symulacj ħ graficzn Ģ obróbki w celu sprawdzenia poprawno Ļ ci obróbki.
- skopiowa ę program w celu sporz Ģ dzenia sprawozdania.
4. Przygotowanie
Przed przyst Ģ pieniem do ę wiczenia niezb ħ dna jest znajomo Ļę :
- doboru narz ħ dzi i parametrów obróbki,
- układów współrz ħ dnych obrabiarek,
- podstaw programowania obrabiarek,
- podstawowych elementów zarysu swobodnego i jego elementów.
5. Sprawozdanie
Sprawozdanie powinno zawiera ę :
-
dat ħ ę wiczenia nr grupy i podgrupy,
-
nazwiska osób bior Ģ cych udział w ę wiczeniu,
-
rysunek przedmiot z zaznaczonym układem współrz ħ dnych,
-
wydruk programu,
6. Przygotowanie do ę wicze ı
Przed przyst Ģ pieniem do ę wicze ı wymagana jest znajomo Ļę układów współrz ħ dnych i
wymiarowania, dobierania parametrów obróbki, rodzaje ruchów mo Ň liwych do
zaprogramowania, składników poszczególnych bloków programu.
7. Literatura
Instrukcje po poprzednich ę wicze ı z programowania w układzie TNC
-
wnioski.
Zgłoś jeśli naruszono regulamin