Rozdzial7_22007.pdf

(415 KB) Pobierz
QPrint
Defibrylacja i Kardiowersja
ROZDZIAÿ
ROZDZIAÿ
Cele:
IloĻę oraz czas, jaki upþynĢþ od poprzednich
wyþadowaı (powodujĢ zmniejszenie impedancji)
UþoŇenie þyŇek na Ļcianie klatki piersiowej
Po przeczytaniu tego rozdziaþu czytelnik
powinien:
Zrozumieę wskazania do defibrylacji i
kardiowersji.
Zrozumieę wskazania do defibrylacji i
kardiowersji.
Opisaę jak wykonaę bezpiecznĢ
defibrylacjħ uŇywajĢc zarwno
defibrylatora manualnego jak i
Automatycznego Defibrylatora
Zewnħtrznego( AED).
Zidentyfikowaę czynniki wpþywajĢce
na skutecznoĻę defibrylacji i
kardiowersji.
Siþa przyþoŇenia þyŇek do Ļciany klatki piersiowej
GruboĻę Ļciany klatki piersiowej oraz otyþoĻę
Rodzaje defibrylatorw
Rodzaje defibrylatorw
Defibrylatory mogĢ byę automatyczne ( Automatyczny
Defibrylator Zewnħtrzny - AED) lub sterowane
manualnie. Inny podziaþ rozrŇnia defibrylatory, ktre
mogĢ generowaę wyþadowania jednofazowe lub
dwufazowe. Defibrylatory manualne oferujĢ
dostarczenie odpowiednich energii, wymaganych dla
pacjenta poczĢwszy od noworodka. MuszĢ one byę
dostħpne w szpitalach oraz w innych miejscach, w
ktrych prowadzona jest opieka nad dzieęmi
obarczonymi ryzykiem zatrzymania krĢŇenia. AED majĢ
odgrnie zaprogramowane wszystkie parametry
wþĢcznie z dawkami energii. Defibrylatory powinny byę
regularnie sprawdzane zgodnie z lokalnym protokoþem.
WPROWADZENIE
UŇycie defibrylatora jest procedurĢ raczej rzadko
stosowanĢ w pediatrii, poniewaŇ rytmy do defibrylacji
wystħpujĢ stosunkowo niezbyt czħsto. W
przeciwieıstwie do dorosþych, gdzie migotanie komr
(VF) jest najczħĻciej wystħpujĢcym zaburzeniem rytmu
w zatrzymaniu krĢŇenia, u dzieci pojawia siħ ono w
mniej niŇ 20% przypadkw. Wystħpowanie
czħstoskurczu komorowego bez tħtna (VT) jako rytmu
zatrzymania krĢŇenia jest rwnie rzadkie.
Defibrylator jednofazowy
Defibrylatory jednofazowe nie sĢ juŇ obecnie
produkowane, lecz nadal wiele z nich pozostaje w
uŇyciu. UrzĢdzenia te dostarczajĢ prĢd jednobiegunowy
(przepþywajĢcy jednokierunkowo) i z tego powodu
zazwyczaj wymagane sĢ wyŇsze dawki energii.
DEFIBRYLACJA
Defibrylator dwufazowy
DefibrylacjĢ nazywa siħ przepþyw przez miħsieı serca
prĢdu elektrycznego prowadzĢcego do jednoczesnej
depolaryzacji krytycznej jego masy, co pozwala na
przywrcenie spontanicznej aktywnoĻci elektrycznej
przez tkankħ miħĻnia sercowego.
IstniejĢ dwa gþwne typy fali dwufazowej, ale brak jest
ewidentnych dowodw na przewagħ jednego typu fali
nad drugim. Jakkolwiek istnieje znaczna iloĻę danych
potwierdzajĢcych, Ňe defibrylatory dwufazowe sĢ
bardziej skuteczne niŇ jednofazowe.
Dostarczona dawka energii elektrycznej powinna
ograniczaę do minimum uszkodzenie miħĻnia
sercowego. Przepþyw prĢdu elektrycznego zaleŇy od
wybranej energii (J) oraz od oporu przepþywu przez
klatkħ piersiowĢ (impedancja transtorakalna). JeĻli
impedancja jest wysoka, naleŇy zwiħkszyę wartoĻę
energii.
Defibrylatory dwufazowe dostarczajĢ impuls prĢdu,
ktry przepþywa w kierunku wartoĻci dodatniej, po czym
pþynie w przeciwnym kierunku w trakcie okreĻlonego
czasu wyþadowania. SkutecznoĻę pierwszego
wyþadowania w dþugo trwajĢcym VF/VT jest wyŇsza dla
fali dwufazowej, aniŇeli dla jednofazowej. Defibrylacja
prĢdem o fali dwufazowej powoduje mniejszĢ
dysfunkcjħ miħĻnia sercowego po wyþadowaniu.
Czynniki wpþywajĢce na impedancjħ transtorakalnĢ:
WartoĻę wybranej energii
ÿyōki a elektrody samoprzylepne
WielkoĻę þyŇek
Defibrylator manualny moŇe byę obsþugiwany za
pomocĢ klasycznych þyŇek lub przy uŇyciu elektrod
Substancja przewodzĢca pomiħdzy þyŇkami, a
skrĢ
EPLS 75
68591168.004.png
Rozdziaþ 7 Defibrylacja i Kardiowersja
samoprzylepnych. Ten drugi sposb jest czħsto
okreĻlany jako defibrylacja áhands-freeÑ (bez uŇycia rĢk
- przyp. tþum.)
jest umieszczana tuŇ poniŇej prawego obojczyka, a
druga w okolicy pachowej lewej (Rycina 7.2). Podczas
stosowania klasycznych þyŇek naleŇy wybraę moŇliwie
najwiħksze dostħpne, co pozwoli na maksymalny
kontakt ze ĻcianĢ klatki piersiowej. JednakŇe zarwno
elektrody samoprzylepne jak i podkþadki Ňelowe nie
mogĢ siħ stykaę. Podczas dostarczania energii przy
uŇyciu klasycznych þyŇek naleŇy dokþadnie je dociskaę,
aby zapewnię dobry kontakt za ĻcianĢ klatki piersiowej (
siþa nacisku 3 kg u dzieci waŇĢcych < 10 kg, a 5 kg u
starszych dzieci).
Elektrody samoprzylepne sĢ bezpieczne, efektywne i
oglnie preferowane w stosunku do klasycznych þyŇek
do defibrylacji. MajĢ podobnĢ impedancjħ do
klasycznych þyŇek i dlatego sĢ tak skuteczne. Elektrody
samoprzylepne rwnieŇ uþatwiajĢ szybsze dostarczenie
wyþadowania w trakcie trwajĢcych zabiegw
resuscytacyjnych.
Podczas stosowania klasycznych þyŇek wymagane jest
naþoŇenie na Ļcianħ klatki piersiowej dwch osobnych
podkþadek Ňelowych, aby zapewnię dobry kontakt
pomiħdzy þyŇkami a ĻcianĢ klatki i zredukowaę
impedancjħ (Rycina 7.1). MajĢ one tendencjħ do
spadania ze Ļciany klatki piersiowej podczas jej uciĻniħę
i trzeba je wymieniaę.
Dodatkowo mogĢ doprowadzię do rzekomej asystolii w
zapisie EKG, poniewaŇ Ňel elektrolitowy zostaje
spolaryzowany, co powoduje, iŇ po defibrylacji pogarsza
siħ jego przewodnictwo. Zjawiska tego nie opisuje siħ w
przypadku uŇycia elektrod samoprzylepnych.
Ryc. 7.2 Pozycja þyŇek lub elektrod
samoprzylepnych u niemowlĢt
Ryc. 7. 3 Pozycja przednio-tylna þyŇek u niemowlĢt
Rycina 7.1 UþoŇenie þyŇek pediatrycznych na
podkþadkach Ňelowych
Oglnie þyŇki dla niemowlĢt ( okoþo 4,5 cm Ļrednicy) sĢ
zalecane dla dzieci o wadze <10 kg. JeĻli þyŇki
niemowlħce sĢ niedostħpne, naleŇy zastosowaę pozycjħ
przednio-tylnĢ.
Dawka energii
Podczas stosowania defibrylatora manualnego z
þyŇkami moŇe byę rwnieŇ uŇywany Ňel elektrolitowy.
Jest to metoda mniej zalecana z powodu potencjalnej
moŇliwoĻci rozlania siħ Ňelu pomiħdzy þyŇkami podczas
prowadzenia uciĻniħę, co moŇe doprowadzię do
powstania þuku elektrycznego.
Dawka energii
Nie jest znana idealna dawka energii do wykonania
bezpiecznej i efektywnej defibrylacji u dzieci. Przy
zastosowaniu defibrylatora manualnego (zarwno o
jedno- jak i dwufazowym typie fali) energia 4 J/kg
powinna byę dostarczona z kaŇdym wyþadowaniem.
Maksymalna dawka dla pierwszego wyþadowania
wynosi 360 J (jednofazowy) i 150-200 J (dwufazowy), a
dla nastħpnych wyþadowaı 360 J (jednofazowy) i 200 J
(dwufazowy) tak jak w wytycznych dla pacjentw
dorosþych.
NaleŇy unikaę uŇycia Ňelu sonograficznego (ktry jest
sþabym przewodnikiem), gazy nasĢczonej solĢ
fizjologicznĢ (ktra ma zmienne przewodnictwo i istnieje
ryzyko powstania þuku elektrycznego pomiħdzy þyŇkami)
i gazy nasĢczonej alkoholem (ryzyko poparzenia).
PoĀoōenie Āyōek - elektrod
elektrod
ýyŇki powinny byę tak umieszczone, aby serce
znajdowaþo siħ pomiħdzy nimi, co umoŇliwi przepþyw
prĢdu przez miħsieı sercowy. Zazwyczaj jedna þyŇka
JeĻli nie jest dostħpny Ňaden defibrylator manualny,
powinno siħ uŇyę AED przystosowanego do wykrywania
rytmw defibrylacyjnych u dzieci. ( Patrz niŇej w
podrozdziale o AED). Byþoby najlepiej, gdyby ten AED
EPLS 76
PoĀoōenie Āyōek
68591168.005.png 68591168.006.png
byþ wyposaŇony w urzĢdzenie redukujĢce dawki energii
do niŇszych wartoĻci energii odpowiednich dla dzieci
pomiħdzy 1. Î 8. rokiem Ňycia (50-75J). W sytuacji
nagþej, kiedy taki rodzaj AED nie jest dostħpny, moŇna
zastosowaę AED dostarczajĢce dawki energii
odpowiednie dla dorosþych. Dla dzieci waŇĢcych wiħcej
niŇ 25 kg (powyŇej 8. roku Ňycia) standardowy AED z
normalnymi þyŇkami jest odpowiedni. NaleŇy pamiħtaę,
Ňe AED nie mogĢ byę uŇywane do kardiowersji.
BezpieczeĶstwo
doprowadziþy do skorygowania rekomendacji
dostarczania raczej jednego wyþadowania niŇ sekwencji
trzech. ZawierajĢ one:
Czħstsze i krtsze przerwy w uciskaniu klatki
piersiowej sĢ poþĢczone ze zmniejszonym
prawdopodobieıstwem zmiany VF w inny rytm co
tym samym powoduje spadek przeŇywalnoĻci.
BezpieczeĶstwo
SkutecznoĻę pierwszego wyþadowania jest > 90% i
dlatego nieskutecznoĻę przemiany VF sugeruje
bardziej potrzebħ RKO niŇ kolejnej defibrylacji.
NadrzħdnĢ sprawĢ jest zarwno bezpieczeıstwo
ratownika jak i pacjenta.
Defibrylator manualny
nualny
NaleŇy wziĢę pod uwagħ poniŇsze czynniki:
1. Tlen - naleŇy usunĢę kaŇde urzĢdzenie z wolnym
wypþywem tlenu (maskħ z tlenem, wĢsy tlenowe) i
umieĻcię je w odlegþoĻci przynajmniej 1metra od
dziecka. MoŇna pozostawię worek samorozprħŇalny
lub przewd tlenowy poþĢczony z rurkĢ intubacyjnĢ.
JeĻli zostanĢ one rozþĢczone, muszĢ byę odsuniħte
na odlegþoĻę przynajmniej metra od Ļciany klatki
piersiowej dziecka.
Defibrylatory manualne majĢ kilka zalet w porwnaniu z
AED i dlatego muszĢ byę þatwo dostħpne we wszystkich
placwkach ochrony zdrowia nawet, jeĻli niedaleko
znajduje siħ AED. Te zalety sĢ nastħpujĢce:
1. Personel wykwalifikowany w obsþudze defibrylatora
moŇe rozpoznaę zaburzenie rytmu i jeĻli uzna za
konieczne wykonaę defibrylacjħ szybciej niŇ
trwaþaby analiza rytmu przez AED.
2. Podczas kardiowersji jest szczeglnie waŇne, aby
dziecko w stanie ciħŇkim pozostawię podþĢczone do
respiratora w trakcie dostarczania energii. Dzieci te
majĢ zachowane spontaniczne krĢŇenie, ktre
potencjalnie umoŇliwia prawidþowe utlenowanie
krwi.
2. Dodatkowe udogodnienia pozwalajĢce na
zastosowanie rŇnych sposobw leczenia takie, jak
kardiowersja czy zewnħtrzna stymulacja.
3. MoŇliwoĻę wyboru wartoĻci energii.
3. Suche powierzchnie Î naleŇy obawiaę siħ mokrego
ubrania lub mokrej powierzchni. JeĻli jest to
konieczne, naleŇy osuszyę klatkħ piersiowĢ
pacjenta przed defibrylacjĢ.
4. Kontakt Î NaleŇy upewnię siħ, Ňe nikt nie dotyka
pacjenta bezpoĻrednio lub poĻrednio wþĢcznie z
þŇkiem pacjenta, wzkiem i pþynami podawanymi
doŇylnie.
5. NaleŇy upewnię siħ, Ňe þyŇki/ elektrody nie dotykajĢ
metalu (np.: biŇuterii) lub innych rzeczy takich jak
przezskrne leki lub podkþadki do elektrokoagulacji.
6. NaleŇy byę pewnym, Ňe osoba obsþugujĢca
defibrylator jest zaznajomiona ze sprzħtem i wydaje
jasne decyzje co do bezpieczeıstwa zarwno
caþemu zespoþowi jak i jakimkolwiek Ļwiadkom.
7. NaleŇy byę ostroŇnym, jeĻli umieszcza siħ þyŇki lub
elektrody u pacjentw z rozrusznikiem serca lub
wszczepionym kardiowerterem - defibrylatorem.
ýyŇki naleŇy umieĻcię co najmniej w odlegþoĻci 12
cm od stymulatora, aby zminimalizowaę ryzyko
oparzenia miħĻnia sercowego. U dzieci moŇe to
wymagaę zastosowania metody przednio Î tylnej.
Rycina 7.4 Bezpieczna defibrylacja
Sekwencja postħpowania podczas
wykonywania defibrylacji przy
zastosowaniu defibrylatora
manualnego
Porwnanie pojedynczej defibrylacji
z sekwencj
ĥ trzech defibrylacji
1. PotwierdŅ zatrzymanie krĢŇenia i rozpocznij lub
kontynuuj RKO.
2. WþĢcz defibrylator (upewnij siħ, Ňe jest w trybie
niezsynchronizowanym) i w czasie krtkiej przerwy
w uciĻniħciach klatki piersiowej potwierdŅ obecnoĻę
ChociaŇ nie opublikowano wynikw badaı
porwnujĢcych pojedynczĢ defibrylacjħ z sekwencjĢ
trzech defibrylacji, istnieje wiele czynnikw, ktre
EPLS 77
Defibrylator ma
Porwnanie pojedynczej defibrylacji
z sekwencj
z sekwencjĥ trzech defibrylacji
68591168.007.png 68591168.001.png
Rozdziaþ 7 Defibrylacja i Kardiowersja
rytmu defibrylacyjnego (przy uŇyciu þyŇek, elektrod
samoprzylepnych).
Kardiowersja jest stosowana w leczeniu objawowego
SVT lub VT z tħtnem. Postħpowanie jest takie samo jak
w przypadku defibrylacji (opisane powyŇej), z kilkoma
dodatkowymi istotnymi rŇnicami:
3. UmieĻę odpowiednie samoprzylepne elektrody (dla
dorosþych lub dzieciħce) lub podkþadki Ňelowe na
klatce piersiowej dziecka Î jednĢ poniŇej prawego
obojczyka, drugĢ w linii Ļrodkowo-pachowej lewej.
Upewnij siħ, Ňe siħ nie stykajĢ. Drugi ratownik
(ratownicy) powinni kontynuowaę RKO podczas
umieszczania elektrod lub podkþadek.
Przytomny pacjent musi byę znieczulony oglnie lub
poddany sedacji przed wykonaniem kardiowersji.
Tryb synchronizacji musi byę wþĢczony.
NaleŇy upewnię siħ, Ňe wzmocnienie zapisu EKG
jest wystarczajĢce, aby defibrylator mgþ
zidentyfikowaę zaþamek R.
4. JeŇeli uŇywasz þyŇek defibrylatora, wybierz
wþaĻciwy rozmiar þyŇek (pediatryczne dla dzieci< 10
kg, lub þyŇki przeznaczone dla dorosþych u dzieci
>10 kg) i przyþŇ je pewnie do podkþadek Ňelowych.
PoczĢtkowa dawka energii jest niŇsza i wynosi 1,0
J/kg i moŇe byę zwiħkszona do 2 J/kg, jeĻli nadal
utrzymuje siħ zaburzenie rytmu.
5. Wybierz odpowiedniĢ energiħ: 4J/kg.
6. Usuı przepþyw tlenu w obrħbie strefy defibrylacji i
przerwij uciskanie klatki piersiowej.
Dla niektrych urzĢdzeı, aby mogþo pracowaę w
trybie synchronizacji, moŇe okazaę siħ konieczne
podþĢczenie elektrod EKG.
7. Wydaj komendħ áODSUNġĘ SIĦÑ gþoĻnym tonem,
w tym czasie dokonaj szybkiego sprawdzenia czy
nikt nie dotyka pacjenta, lub jego þŇka i naþaduj
elektrody samoprzylepne lub þyŇki defibrylatora
(Rycina 7.4).
Osoba obsþugujĢca defibrylator musi byę Ļwiadoma,
Ňe istnieje niewielkie opŅnienie pomiħdzy
naciĻniħciem przycisku (-w) wyzwalajĢcych
energiħ a dostarczeniem energii, poniewaŇ
urzĢdzenie potrzebuje czasu na zidentyfikowanie
zaþamkw R. Z tego powodu konieczne jest
przytrzymanie przycisku (-w) dopki zaþamek R nie
zostanie zidentyfikowany przez urzĢdzenie i
wyþadowanie nie zostanie wþaĻciwe dostarczone.
8. Rozejrzyj siħ i potwierdŅ, Ňe wszyscy siħ odsunħli.
9. SprawdŅ monitor, czy jest na nim VF/VT i wykonaj
wyþadowanie.
10. JeĻli uŇywasz þyŇek defibrylatora, umieĻę je z
powrotem na defibrylatorze i natychmiast powrę do
resuscytacji krĢŇeniowo-oddechowej
(rozpoczynajĢc od uciĻniħę) bez oceny rytmu czy
sprawdzania tħtna.
Niektre urzĢdzenia wymagajĢ ponownego
wybrania opcji synchronizacji, jeĻli konieczne jest
wykonanie nastħpnej kardiowersji.
Inne zaĻ pozostajĢ na opcji synchronizacji
pierwotnie wybranej. Ma to potencjalne znaczenie
dla dalszego bezpiecznego uŇycia sprzħtu -
defibrylator pozostajĢcy na opcji synchronizacji nie
bħdzie gotowy natychmiast do wykonania
defibrylacji jeĻli zaistnieje koniecznoĻę leczenia VF.
Dlatego personel powinien byę przeszkolony, aby
zawsze pozostawię defibrylator na trybie
niezsynchronizowanego wyþadowania.
11. Kontynuuj RKO przez dwie minuty, nastħpnie
przerwij na chwilħ, aby ocenię zapis EKG.
12. JeĻli na monitorze jest VF/VT, powtrz kroki od 6-
10 i wykonaj drugie wyþadowanie.
13. Kontynuuj RKO przez dwie minuty, nastħpnie
przerwij na chwilħ, aby ocenię zapis EKG.
14. JeĻli nadal na monitorze utrzymuje siħ VF/VT podaj
adrenalinħ 10mcg/kg i.v./i.o., przepchnij bolusem
soli fizjologicznej, wykonaj trzeciĢ defibrylacjħ i
kontynuuj RKO (jak powyŇej).
Gdy tylko zostanie rozpoznane zaburzenie rytmu serca
wymagajĢce kardiowersji, naleŇy rozwaŇyę sedacjħ w
zaleŇnoĻci od poziomu ĻwiadomoĻci i stanu
hemodynamicznego dziecka.
15. JeĻli nadal utrzymuje siħ VF/VT powtarzaj caþĢ
sekwencjħ podajĢc adrenalinħ 10mcg/kg po
kolejnych wyþadowaniach (co okoþo cztery minuty).
Sekwencja postħpowania podczas
wykonywania kardiowersji
16. Po trzech wyþadowaniach rozwaŇ amiodaron 5
mg/kg i.v./i.o.
1. WþĢcz defibrylator i uruchom tryb synchronizacji
KARDIOWERSJA
2. UmieĻę samoprzylepne elektrody lub podkþadki
Ňelowe na klatce piersiowej dziecka, jednĢ z nich
poniŇej prawego obojczyka, drugĢ w linii Ļrodkowo-
pachowej lewej i upewnij siħ, Ňe siħ nie stykajĢ,
Kardiowersja jest depolaryzujĢcym wyþadowaniem
prĢdu staþego, zsynchronizowanym z zaþamkiem R
elektrokardiogramu. Tym samym unika siħ dostarczenia
energii w czasie refrakcji wzglħdnej cyklu serca (okres
refrakcji komr), Jest to kluczowe dla zminimalizowania
ryzyka wystĢpienia VF.
3. JeŇeli uŇywasz þyŇek defibrylatora, wybierz þyŇki
pediatryczne dla dzieci< 10 kg, lub þyŇki
przeznaczone dla dorosþych u dzieci >10 kg i
przyþŇ je pewnie do podkþadek Ňelowych
EPLS 78
68591168.002.png
4. Wybierz odpowiedniĢ energiħ (pierwsze
wyþadowanie 1 - 2 J/kg)
AED u dzieci
Obecnie dostħpne AED zostaþy szczegþowo
sprawdzone na okolicznoĻę wykrywania zaburzeı
rytmw serca u dorosþych. Zaprogramowano je na
podstawie bazy danych zaburzeı rytmu u dorosþych i
prb klinicznych u dorosþych i dzieci. SĢ one bardzo
dokþadne w analizie rytmu w obu grupach pacjentw.
5. Usuı przepþyw tlenu w obrħbie strefy defibrylacji.
6. Wydaj komendħ áODSUNġĘ SIĦÑ gþoĻnym tonem,
w tym czasie dokonaj szybkiego sprawdzenia czy
nikt nie dotyka pacjenta lub jego þŇka i naþaduj
elektrody samoprzylepne lub þyŇki defibrylatora
(Rycina 7.4).
Nowe urzĢdzenia sĢ dwufazowe, mimo to jednofazowe
AED nadal pozostajĢ w uŇyciu.
7. RozglĢdnij siħ i potwierdŅ, Ňe wszyscy sĢ odsuniħci.
8. SprawdŅ monitor, czy jest na nim rytm wymagajĢcy
kardiowersji i wykonaj wyþadowanie.
Standartowe AED stosowane u dorosþych mogĢ byę
uŇywane u dzieci powyŇej 8. roku Ňycia. Idealnie, gdyby
AED wyposaŇone w reduktor zmniejszajĢcy energiħ
byþy stosowane u dzieci pomiħdzy 1. a 8. rokiem Ňycia
lub do okoþo 25 kg masy ciaþa. DostarczajĢ one niŇszĢ
energiħ ( typowo 50-75 J) w porwnaniu do
standartowych AED (150-200J w urzĢdzeniu
dwufazowym i 360 J w jednofazowym). JeĻli zarwno
reduktor energii jak i defibrylator manualny nie sĢ
dostħpne, moŇna zastosowaę niezmodyfikowane AED u
dzieci powyŇej 1. roku Ňycia (Rycina 7.6).
9. Konieczne jest przytrzymanie przycisku
uwalniajĢcego energiħ aŇ do pojawienia siħ
zaþamka R, ktry zostanie rozpoznany przez
urzĢdzenie i wwczas energia zostanie
dostarczona.
10. SprawdŅ zapis na monitorze. JeĻli rytm ulegþ
normalizacji, umieĻę þyŇki na defibrylatorze i
ponownie oceı pacjenta.
11. JeĻli zaburzenie rytmu utrzymuje siħ nadal, powtrz
sekwencjħ z podwjnĢ dawkĢ energii (kolejna
dawka wynosi 2 J/kg).
Grna granica dawki bezpiecznej defibrylacji nie jest
znana, lecz dawka wyŇsza niŇ maksymalna poprzednio
rekomendowana, czyli 4 J/kg prowadziþa do efektywnej
defibrylacji u dzieci bez wyraŅnych skutkw ubocznych.
Dlatego teŇ dawka do 9 J/kg jest do zaakceptowania
poniewaŇ defibrylacja jest jedynym efektywnym
leczeniem VF/VT.
Po dwch wyþadowaniach elektrycznych, jeĻli
tachykardia siħ nadal utrzymuje lub brak jest odpowiedzi
na leczenie, naleŇy rozwaŇyę podanie lekw
antyarytmicznych.
Dzieci poniŇej roku majĢ szybszĢ czynnoĻę pracy serca,
ktra mogþaby zaburzaę rozpoznanie rytmu
defibrylacyjnego. Ponadto u nich w czasie zatrzymania
krĢŇenia czħĻciej wystħpuje rytm niedefibrylacyjny niŇ
defibrylacyjny. W skutek tego nie ma wystarczajĢcych
dowodw, aby rekomendowaę lub nie stosowanie AED
u niemowlĢt poniŇej 1. roku Ňycia.
Kardiowersja i defibrylacja majĢ wiħksze szanse
powodzenia, jeĻli hipoksja, kwasica, hipotermia i
hipoglikemia zostaþy wczeĻniej wyrwnane ( sprawdŅ
4H i 4T).
DEFIBRYLATORY
ZEWN
Sekwencja uŇycia AED
ZEWNĩTRZNE
ĩTRZNE
1. Upewnij siħ, Ňe ty, poszkodowany i pozostali
Ļwiadkowie zdarzenia sĢ bezpieczni.
AED sĢ porħcznymi urzĢdzeniami zasilanymi przez
baterie. SĢ one niezawodne i skomputeryzowane i
coraz czħĻciej sĢ uŇywane zarwno przez osoby z
wyksztaþceniem medycznym jak i bez niego. SĢ one
dostħpne jako urzĢdzenia pþautomatyczne oraz
wyjĢtkowo jako w peþni zautomatyzowane. Wszystkie
AED analizujĢ zapis EKG osoby poszkodowanej, aby
wykryę rytm wymagajĢcy dostarczenia
niezsynchronizowanego wyþadowania elektrycznego i
wykonaę je. W urzĢdzeniach pþautomatycznych dojdzie
do wyþadowania tylko wtedy, jeĻli ratownik postħpuje
zgodnie z komendami wydawanymi przez AED i
naciĻnie stosowny przycisk. Niektre pþautomatyczne
modele dostħpne dla osb z wyksztaþceniem
medycznym majĢ dodatkowe udogodnienie dla
ratownika dajĢce moŇliwoĻę narzucenia trybu
postħpowania urzĢdzeniu i wykonanie defibrylacji
niezaleŇnie od komend wydawanych przez AED.
2. Rozpocznij BLS. JeĻli jest dwch lub wiħcej
ratownikw, jeden kontynuuje RKO, podczas gdy
drugi wzywa pomoc i przynosi AED, jeĻli jest ono
dostħpne na miejscu zdarzenia. JeĻli jest jeden
ratownik, powinien udaę siħ po pomoc i przynieĻę
AED po minucie RKO, chyba Ňe NZK z przyczyn
kardiologicznych jest bardziej prawdopodobne.
W kaŇdym innym przypadku nie podþĢczaj elektrod AED
przed wykonaniem RKO przez jednĢ minutħ.
3. WþĢcz AED i naklej elektrody ( pediatryczne, jeĻli sĢ
dostħpne). Gdy jest wiħcej niŇ jeden ratownik, RKO
powinna byę prowadzona do chwili naklejenia
elektrod.
4. Postħpuj zgodnie z poleceniami
gþosowymi/wizualnymi.
5. Upewnij siħ, Ňe nikt nie dotyka poszkodowanego
w chwili prowadzenia analizy rytmu przez AED
EPLS 79
AUTOMATYCZNE
DEFIBRYLATORY
AUTOMATYCZNE
DEFIBRYLATORY
ZEWN
68591168.003.png
Zgłoś jeśli naruszono regulamin