Matpol.pdf

2008-12-08

Materiały polimerowe

Materiały polimerowe należą do jednej z podstawowych grup materiałów inżynierskich

o różnorodnych własnościach, dzięki którym znajdują zastosowanie w różnych dziedzinach

współczesnej techniki, stanowiąc ważne tworzywo dla inżyniera konstruktora.

Materiały polimerowe

komplementarne

w stosunku do

pozostałych grup materiałów.

Na rysunku 11.1 przedstawiono historyczny rozwój różnych materiałów polimerowych,

począwszy od wynalezienia celuloidu CN (azotanu celulozy) w drugiej połowie XIX wieku, a

rysunek 11.2 ilustruje wzrost produkcji materiałów polimerowych w ostatnim półwieczu.

Do zalet materiałów polimerowych zaliczane są: mała gęstość , duża wytrzymałość

mechaniczna w stosunku do masy , trwałość , odporność na czynniki atmosferyczne i

środowiska aktywne , termostabilność , własności elektryczne , cieplne oraz duża

zdolność kształtowania gotowych produktów w stosunkowo prostych procesach

technologicznych .

Do wad materiałów polimerowych zalicza się niską odporność na pełzanie , ograniczony

zakres temperatury długotrwałego użytkowania oraz problemy związane z procesami

wtórnego wykorzystania i utylizacji zużytych produktów i elementów konstrukcyjnych.

Ta grupa materiałów inżynierskich jest ciągle rozwijana , m.in. przez wprowadzenie

dodatków, modyfikację procesu wytwarzania oraz tworzenie nowych lub udoskonalanie

stosowanych technologii przetwórstwa i wytwarzania gotowych produktów.

nie są konkurencyjne , lecz

2008-12-08

Rysunek 11.1

Historyczny rozwój ważniejszych

materiałów polimerowych (pełne

nazwy w tabl. 11.1).

Rysunek 11.2

Rozwój światowej produkcji materiałów

polimerowych.

2008-12-08

Oznaczenie materiałów polimerowych

Materiały polimerowe obejmują kilkanaście tysięcy gatunków różniących się chemicznie i

morfologicznie, a przede wszystkim własnościami.

W zapisie pełnej nazwy polimeru , jeśli po przedrostku „ poli " występuje więcej niż jedno

słowo, to słowa te powinno się ująć w nawiasie, np . poli(akrylan butylu).

W powszechnym stosowaniu, zwłaszcza jeśli dotyczy to materiałów ogólnie znanych,

dopuszcza się możliwość opuszczenia tego nawiasu, np. polichlorek winylu, zamiast

poli(chlorek winylu).

Dążenie do uproszczenia zapisu niejednokrotnie długich nazw, spowodowało

wprowadzenie skrótów . Oznaczenie konkretnego polimeru, oprócz skrótu pełnej jego

nazwy, zawierać może informacje o jego własnościach mechanicznych i technologicznych

związanych z przetwórstwem, postaci, sposobie wytwarzania, rodzaju, postaci i udziale

substancji pomocniczych lub napełniaczy hybrydowych w nim zawartych.

W tablicach ( np. w tablicy 11.1) podano zestawienia różnych materiałów polimerowych i

właściwych im skrótów pochodzących z odpowiednich określeń w języku angielskim .

Skróty te są powszechnie stosowane i określone przez normy międzynarodowe, m.in. w

normie PNEN ISO 10431:2004 (polimery podstawowe), PNEN ISO 10432:2004

(napełniacze i materiały wzmacniające), PNEN ISO 10433:2001 (plastyfikatory), PNEN ISO

10434:2001 (środki zmniejszające palność), PNISO 1629:2005 (kauczuki i lateksy). W celu

oznaczenia przedrostka „poli" dodaje się literę P przed skrótem homopolimeru.

2008-12-08

Tablica 11.1

Oznaczenia homopolimerów i polimerów naturalnych

2008-12-08

Tablica 11.1

(ciąg dalszy)

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: