APARAT.DOC

IX. ARTYKUŁ NAUKOWY CZ. 3. APARAT NAUKOWY

I.                    Proszę przeanalizować sposób wprowadzenia cytatów bezpośrednich w poniższych fragmentach:

1. Krystyna Święcicka pisze: „Trudno oprzeć się wrażeniu, że teoria Husserla [teoria czasu – przyp. mój, A. M.] jest pod pewnymi względami bliska koncepcji Bergsona. Ciągłość, trwanie i pamięć [podkr. moje – A. M.] stanowią przecież fundamentalne kategorie jego filozofii.” (1975: 48)
2. „Rzeczpospolita bowiem jest niby ciało żyjącego stworzenia – pisze, nawiązując do nowotestamentowego obrazu Kościoła, Andrzej Frycz Modrzewski w swoim dziele O poprawie Rzeczpospolitej – którego żaden członek nie służy sobie samemu, ale i oko, i ręce, i inne członki mają pospólnie o sobie staranie i tak pełnią swoje obowiązki, aby całe ciało miewało się dobrze [...].”[1]
3. „Tekst to zorganizowana całość znakowa, wyrażająca relatywnie skończoną treść myślową i użyta w jednym akcie komunikacji językowej” – twierdzi badacz (Gajda 1990a: 75).
4. Stanisław Gajda stwierdza, że  „tekst to zorganizowana całość znakowa, wyrażająca relatywnie skończoną treść myślową i użyta w jednym akcie komunikacji językowej” (1990a: 75).
5. Według Stanisława Gajdy „tekst to zorganizowana całość znakowa, wyrażająca relatywnie skończoną treść myślową i użyta w jednym akcie komunikacji językowej” (1990a: 75).
6. Autor definiuje tekst jako „zorganizowaną całość znakową, wyrażającą relatywnie skończoną treść myślową i użytą w jednym akcie komunikacji językowej” (Gajda 1990a: 75).

II.               Proszę wstawić podane niżej przypisy w odpowiednie miejsca tekstów:

a).               Według Fodora uczenie się języka etnicznego jest podobne do uczenia się pojęcia, tzn. dana osoba wysuwa hipotezę, że jakiś obiekt jest desygnatem pojęcia, a następnie tę hipotezę testuje. Reguły prawdziwości używane w procesie uczenia się konkretnego języka (np. języka polskiego) musiały być wytworzone  w jakimś pierwotnym, podstawowym języku, który nazywamy językiem myśli.

              Zdaniem Chomsky’ego przykładem języka myśli jest jego gramatyka transformacyjno-generatywna. Rolę elementarnych symboli pełnią w niej tzw. znaczniki poszczególnych składników wypowiedzi (zdanie, fraza werbalna, fraza nominalna, rzeczownik, czasownik itd.).

Zauważmy, że w ujęciu Fodora język myśli jest bardziej podstawowy niż język myśli Chomsky’ego.

____________________

1.       Zob. J. A. Fodor, The language of thought, Cambridge 1975.

2.       Zob. N. Chomsky, Knowledge of language, New York 1986.

3.       Zob. J. A. Fodor, loc. cit.

b).               Zarząd budowy katedry we Florencji zlecił Michałowi Aniołowi Buonarottiemu wykonanie posągu Dawida. Tę biblijną postać najczęściej przedstawia się z głową Goliata w ręku. Michał Anioł wolał jednak uchwycić moment, gdy niezwykle skoncentrowany młodzieniec szykuje się do zadania Filistyńczykowi śmiertelnego ciosu. Wyciosana w ogromnym marmurowym bloku figura pięknego mężczyzny uosabia siłę i gwałtowność.

Postać  stworzona przez Buonarottiego jest pełna energii i odwagi. Muskularna szyja, świetnie wyprofilowana twarz i skierowany w lewo wzrok nadają bohaterowi wygląd zdecydowany i waleczny.

____________________

1. Dawid, waleczny młodzieniec, który jako jedyny spośród poddanych króla Saula odważył się stoczyć bój z wzbudzającym grozę wojownikiem filistyńskim Goliatem, ugodził śmiertelnie przeciwnika kamieniem wyrzuconym z procy, a następnie odciął mu głowę.

2.       Rzeźba ma wysokość 410 cm.

3.       Por. przypis 1.

III. Proszę uporządkować informacje mieszczące się w przypisach:

1. S. Urbańczyk, Porady językowe, Ossolineum, Wrocław 1966, Polszczyzna piękna i poprawna, s. 147.

2.      s. 157, ibidem.

3.      A lexical model of colour space, 1989, ed. by R. Corrigan, F. Eckman, M. Noonan, [w:] Linguistic Categorization, s. 376nn, Archibald J., Philadelphia.

4. pod red. M. Szymczaka, t. I, [w:] Słownik języka polskiego, hasło cicho, por., s. 293, Warszawa 1978.
5. Tekst i język. Problemy semantyczne, s. 23, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków 1974, red. M. R. Mayenowa.
6. 1993, Leksykalne wykładniki parametryzacji świata, maszynopis rozprawy habilitacyjnej, praca w druku, A. Bednarek, passim, Toruń.
7. Słownik terminów literackich, pod red. J. Sławińskiego, Wrocław, Ossolineum, Kostkiewiczowa T., Sławiński J., M. Głowiński, A. Okopień-Sławińska, wyd. 2. poszerzone i poprawione, s. 47-48.
8. przeł. T. Brzostowski, Huizinga J., 1974, Jesień średniowiecza, s. 175, wstęp H. Barycz, posłowie S. Herbst, Warszawa.
9. Homo ludens, idem, wyd. 2., Warszawa 1985, Zabawa jako źródło kultury, przeł. M. Kurecka, W. Wirpsza, s. 302.

10.  J. Archibald, s. 394, op. cit.

11. koncepcja całości i redakcja J. Bartmiński, zob., t. I. Kosmos, cz. 1. – Niebo, światła niebieskie, ogień, kamienie, Lublin 1996, Słownik stereotypów i symboli ludowych, zastępca redaktora S. Niebrzegowska, cz. 2. – Ziemia, woda, podziemie, Lublin 1999.
12. s. 43, Gorgias, Platon, przełożył, wstępem i komentarzem opatrzył P. Siwek, 1991, PWN, [w:] idem, Biblioteka Klasyków Filozofii, Gorgias. Menon.

IV. Proszę wskazać błędy w poniższym spisie literatury:

–        Bartoszyński K., Zagadnienie komunikacji literackiej w utworach narracyjnych [w:] Problemy socjologii literatury, red. J. Sławiński, Wrocław-Gdańsk 1971.

–        Chatman S., O teorii opowiadania, „Pamiętnik literacki” 1984, 4

–        R. Ingarden, O poznaniu dzieła literackiego, tłum. D. Gierulanka, Warszawa 1976.

–        Korolko M. Sztuka retoryki. Przewodnik encyklopedyczny, Wiedza Powszechna, Warszawa 1990.

–        U. Eco, Lector in fabula, Współdziałanie w interpretacji tekstów narracyjnych, Warszawa 1994.

–        M. Głowiński, Bohater zbiorowy [w:] Słownik Terminów Literackich, red. J. Sławiński, Wrocław-Łódź 1988.

–        Ong W. J., Oralność i piśmienność. Słowo poddane technologii, tłum. J. Japola, Lublin 1992.

–        Słownik języka polskiego, t. I-III, pod red. M. Szymczaka, 1978-1981.