Kareta
Dawno, dawno temu żyli sobie król i królowa. Król i królowa ze swoim woźnicą bardzo lubili jeździć swoją karetą. Kareta miała cztery koła. Prawe przednie, lewe przednie, lewe tylne i prawe tylne. Lewy koń był biały, prawy koń był czarny. Pewnego dnia królowa rzekła do króla: królu mój, wspaniały królu, powiedz woźnicy, żeby przygotował konie i sprawdził koła. Bo na ostatnim spacerze był problem z prawym tylnym kołem. Woźnica zaprzągł konie do karety, sprawdził prawe tylne koło, rzucił okiem na lewe przednie koło. Potem rzekł do króla: królu mój, wspaniały królu, najukochańszy królu, kareta i konie są gotowe. Królowa z królem wsiedli do karety. Kiedy zaprzęg wjechał na dziedziniec królowa rzekła do króla: usiądź sobie królu, kochany królu, najukochańszy królu, powiedz woźnicy, aby nakarmił oba konie i przygotował karetę. Król rzekł do królowej: królowo moja, moja kochana królowo: uwielbiam wspólne z tobą wypady karetą, naszą wspaniałą karetą, kiedy woźnica tak świetnie prowadzi konie. A dziś niestety kareta odeszła do lamusa. Rzekł król do królowej i dał jej słodkiego całusa.
gosiaczek1979