OKULTYZM.doc

(149 KB) Pobierz

Okultyzm

Z Wikipedii

Okultyzm (łac. occulo – ukrywać, trzymać w tajemnicy; occultus – schowany, ukryty, tajemny) – doktryny ezoteryczne, które zakładają istnienie w człowieku i przyrodzie sił tajemnych, nieznanych i bada możliwości ich wykorzystania, oznacza rzecz "tajemną", "niedostępną". Okultyzm nazywa się również wiedzą tajemną (scientia occulta).Zjawiska paranormalne badane przez okultystów stanowią przedmiot zainteresowania parapsychologii i psychotroniki.

Parapsychologia jest dziedziną badającą rzekome zjawiska mechaniczne lub psychiczne, wywołane przez siły, zdające się posiadać charakter inteligentny lub przez nieznane moce utajone w umyśle ludzkim[1].

Parapsychologia dzieli się na 4 działy:

1.      Jasnowidztwo - wiedza o zaginionych osobach, lub rzeczach.

2.      Telepatia - bezpośrednie połączenie między dwoma umysłami.

3.      Prekognicja - wiedza o tym co się jeszcze nie zdarzyło.

4.      Psychokineza (inaczej anomalna perturbacja) - poruszanie przedmiotów siłą umysłu[2].

Termin parapsychologia został wprowadzony w 1889 roku przez M. Dessoira. Upowszechnił się wraz z założeniem Laboratorium Parapsychologicznego na Uniwersytecie Duke'a w Durham, w Karolinie Północnej. Pramatką parapsychologii była magia. Magia, jak mówi encyklopedyczna formuła, opiera się na odwiecznej wierze człowieka w istnienie sił i istot nadprzyrodzonych. Dzięki określonym rytuałom i praktykom magicznym, wykorzystywanych przez osoby obdarzone nadprzyrodzoną mocą. Ludzie od zawsze chcieli zapanować nad siłami natury i nawiązać kontakty z innymi poziomami codziennej rzeczywistości, z innymi wymiarami.Niektórzy naukowcy uważają, że z pierwotnej magii zaczęły się wyodrębniać kulty religijne, które stosując często podobne środki, szybko się od niej uniezależniły stając się nawet dla niej konkurencyjne. W oparciu o nauki magiczne wytworzyły się skomplikowane i rozbudowane ezoteryczne systemy rozwoju i samokształcenia duchowego oraz poznania otaczającego nas świata. Z magii wyodrębniły się również i inne nauki i paranauki takie jak alchemia, astrologia czy też toksykologia, radiestezja oraz parapsychologia. Parapsychologia zajmuje się sferą naszej psychiki i niecodziennymi zjawiskami z nią związanymi, które znajdują się obok zainteresowań tradycyjnie pojmowanej psychiki. Specyfika prezentowanych przez parapsychologię zjawisk polega przede wszystkim na tym, że wymykają się one opisom oficjalnej nauki. Obecna nauka często kwestionuje ich istnienie ze względu na brak rzetelnych dowodów badań.Oprócz pojęcia parapsychologia można napotkać również takie terminy jak: metapsychologia czy psychotronika. Określają one to samo zjawisko, ukazując nieco inne podejście do badanych domniemanych fenomenów. Metapsychologia to niemal archaiczne, rzadko używane w Polsce określenie. Przedrostek „meta” sugeruje, że źródła badanych zjawisk leżą poza naszą psychiką.Parapsychologia jest przede wszystkim przedmiotem zainteresowań teorii i praktyk okultystycznych. Przedmiotem sporów pozostaje istota parapsychologii - czy jest to nauka, pseudonauka, paranauka, czy może protonauka. Ocena parapsychologii zależy zwykle od światopoglądu oceniających. Dla sceptyków często jest to pseudonauka; sceptycy zwracają uwagę na - według nich - nierzetelność testów prawdziwości zjawisk paranormalnych przeprowadzanych przez parapsychologów. Zwolennicy parapsychologii twierdzą, że wiele zjawisk paranormalnych występuje spontanicznie, nieregularnie, nie są powtarzalne, i nie da się więc ich badać wedle ściśle określonych przez pozostałych naukowców reguł. Trudno jest też oceniać całe środowisko parapsychologiczne jedną miarą. Nawet, jeśli jego częścią są celowi oszuści oraz osoby badające zjawiska paranormalne w sposób nieumiejętny, to nie brakuje w nim osób kompetentnych. Przykładem może być brytyjski psycholog Richard Wiseman, który często jest uważany za sceptyka, a w rzeczywistości jest on rzetelnym badaczem zjawisk paranormalnych, który na antenie BBC demaskował oszustów utrzymujących, że posiadają parapsychiczne zdolności. Sam Wiseman mówi, że dopuszcza istnienie sił paranormalnych, lecz uważa je za nieznaczne, które występują niekiedy w codziennym życiu, "i nie da się ich zademonstrować publiczności, wzbudzając przy tym okrzyki zdumienia"[3].

Zjawiska, którymi zajmują się okultyści są znane i w różnej mierze akceptowane w niektórych światowych religiach, np. buddyzmie (tantra), hinduizmie, islamie (głównie w sufizmie), judaizmie (kabała).

Jako system wiedzy, okultyzm ujmuje świat i człowieka w 2 triadach: makrokosmosu (świat duchowy, astralny i eteryczno-fizyczny) i mikrokosmosu (duch, dusza i ciało). Jako praktyka, jest systemem metod myślowych, uczuciowych, wolitywnych i fizjologicznych, umożliwiających człowiekowi poznanie, rozwinięcie i wykorzystanie zdolności własnych i mocy innych istot. Oznacza to, że narzędziem poznawczym okultyzmu jest przede wszystkim sam podmiot ludzki. Okultyzm zajmuje się tymi samymi istotami i mocami nadnaturalnymi, z którymi mają do czynienia religie, ale przyjmuje wobec nich postawę poznawczą (gnoza), a w praktyce oddziałuje na nie przez ludzką wolę (magia). "Tajemne moce" badane przez okultyzm są dziś już (lub jeszcze) niezrozumiałe dla większości ludzi, ale stają się przedmiotem stale rosnącego zainteresowania, a w ruchu Nowej Ery (New Age) przeżywają swój renesans. Okultyzm dysponuje licznymi systemami ćwiczeń i medytacji, które mają na celu: 1) przekształcenie sfery biologicznej, społecznej i kulturowej życia człowieka, czyli dezintegrację struktury osobowości człowieka, a także przemianę sfery sensu i wartości (przejście od postawy ekstrawertycznej do introwertycznej), 2) reintegrację na nowym i wyższym poziomie rozwoju, połączoną z indywidualną antycypacją przyszłego poziomu kolektywnego, tj. zmianę ontycznego statusu człowieka (unadczłowieczenie) przez aktualizację nadbudowy duchowej, przemianę duszy i ciała, rozszerzenie i pogłębienie możliwości poznawczych, aksjotycznych i kulturotwórczych. Okultyzm wpłynął również, bezpośrednio lub pośrednio, na powstanie wielu szkół filozoficznych, a także takich nauk, jak np. astronomia (poprzez astrologię) czy chemia (poprzez alchemię). Okultyzm bowiem, podobnie jak nauka, posługiwał się (i posługuje) obserwacją i eksperymentem, tworzy hipotezy i teorie (modele). Wizję świata kreowaną przez okultyzm cechują: spirytualizm, realizm, koncepcja wielopoziomowości bytu, koncepcja hierarchiczności istot, przekonanie o nieskończonych możliwościach rozwoju człowieka i kosmosu (reinkarnacjonizm).

Okultyzm

(wg dokumentów Kościoła)

 

     Okultyzm (czyli wszelkie formy wróżbiarstwa, astrologia, jasnowidztwo, chiromancja, posługiwanie się medium, wywoływanie zmarłych, odwoływanie się do szatana, korzystanie z horoskopów) trzeba nazwać prawdziwą religią szatana dlatego, że wszyscy, którzy go praktykują, występują przeciwko pierwszemu przykazaniu Dekalogu: "Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną" (Wj 20,3); "Pan jest naszym Bogiem - Panem Jedynym. Będziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego serca swego, z całej duszy swojej, ze wszystkich sił swoich" (Pwt 6,4-5). Chrześcijaństwo jest niezwykle fascynujące. Uświadamia nam, że możemy nawiązać prawdziwą relację miłości z Jezusem Chrystusem, który jako prawdziwy Bóg stał się prawdziwym człowiekiem, a uczynił to "dla nas i dla naszego zbawienia". Jeżeli przez wiarę przylgniemy do Niego całym sercem, to wtedy swoją miłością będzie nas prowadził do pełni szczęścia.

     Niestety wielu współczesnych ludzi ulega pokusie i szuka szczęścia nie w Bogu lecz w okultyzmie. Dlatego idą radzić się do jasnowidzów, chiromantów, magów. Zajmują się astrologią, wierzą w horoskopy, ulegają zabobonom a przed podjęciem ważnych decyzji "radzą się gwiazd". Gdy szwankuje zdrowie, udają się do najprzeróżniejszych okultystycznych uzdrowicieli, którzy najczęściej są narzędziami w rękach złych duchów. Albo oddają swoje życie diabłu, aby uzyskać perwersyjną przyjemność seksualną, władzę nad innymi lub zdobyć pieniądze. To prawda, że czytanie horoskopów w gazecie nie jest tak wielkim złem jak na przykład wyznawanie satanizmu. To tak, jak nie można porównać kradzieży drobnej rzeczy w sklepie od kradzieży samochodu. Jednak mała kradzież może doprowadzić do kradzieży na wielką skalę, a często niewinne zainteresowanie się okultyzmem (horoskopy) może doprowadzić do wielkiego uzależnienia.

     Praktykowanie okultyzmu prowadzi do całkowitego zniewolenia człowieka przez siły zła. Historia Narodu Wybranego a także historia ludzkości mówi nam, że ile razy ludzie odwracali się od prawdziwego Boga, to wtedy zawsze oddawali się najbardziej irracjonalnemu i prymitywnemu bałwochwalstwu. Istnieje pewna prawidłowość, a mianowicie każdemu upadkowi religijności, towarzyszy równoczesny wzrost zabobonu, okultyzmu i wróżbiarstwa.

     Okultyzm jest związany z wiarą w istnienie duchowych sil lub energii, przy pomocy których, człowiek pragnie poznać przyszłość, odzyskać zdrowie, osiągnąć powodzenie, sukces, uzyskać nadzwyczajne władze, aby panować i manipulować innymi ludźmi. W tym celu przechodzi inicjację i podejmuje różnorodne praktyki okultystyczne, ćwiczenia, medytacje itp. Praktykujący okultyzm twierdzą, że uzyskują paranormalne poznanie oraz zdolności takie, jak umiejętność czytania myśli, przyszłości, dobrego lub złego oddziaływania i manipulowania innymi ludźmi, materializowania przedmiotów, kontaktów ze zmarłymi, z UFO, lub częściowe panowanie nad siłami natury. Często nie zdają sobie sprawy z tego, że w ten sposób otwierają się na działanie tajemnych złych mocy, nad którymi nie mają już żadnej możliwości kontroli. Po prostu dobrowolnie oddają się w ich władanie, stając się niewolnikami sił zła.

     Każdy więc, kto praktykuje najróżniejsze formy magii, satanizmu, astrologii, spirytyzmu, wróżbiarstwa lub staje się członkiem masonerii, występuje przeciwko pierwszemu przykazaniu, czyli popełnia grzech śmiertelny. Podobnie grzeszą ci wszyscy, którzy odwołują się do praktyk hinduskich, tybetańskich, chcąc wykorzystać starożytne mity i symbole, aby posłużyć się ich tajemną mocą przez poddanie się prowadzeniu złego ducha. Jest to ciężki grzech nieposłuszeństwa Duchowi Świętemu oraz odrzucenia przewodnictwa Anioła Stróża.



     Tak więc każdy, kto posługuje się wahadełkiem, kartami tarota, udaje się z prośbą o pomoc do wróżbitów, magów, uzdrowicieli, wróżących z kart lub tych, którzy mówią, że działają za pośrednictwem ducha-przewodnika, wyraża w ten sposób swój brak wiary w miłość Boga i otwiera się na działanie złych duchów.

     Pismo św. jednoznacznie potępia praktyki okultystyczne jako grzechy, które wykluczają ludzi z Królestwa Bożego (Ga 5,20; Ap 9,21; 22,15). Czytamy w Księdze Powtórzonego Prawa: "Nie znajdzie się pośród ciebie nikt, kto by przeprowadzał przez ogień swego syna lub córkę, uprawiał wróżby, gusła, przepowiednie i czary; nikt, kto by uprawiał zaklęcia, pytał duchów i widma, zwracał się do umarłych. Obrzydliwy jest bowiem dla Pana każdy, kto to czyni. Z powodu tych obrzydliwości wypędza ich Pan, Bóg twój, sprzed twego oblicza. Dochowasz pełnej wierności Panu, Bogu swemu. Te narody bowiem, które ty wydziedziczysz, słuchały wróżbitów i wywołujących umarłych. Lecz tobie nie pozwala na to Pan, Bóg twój" (Pwt 18,9-14; por. Kpi 19,31; 20,6.27).

     Nowy Katechizm Kościoła Katolickiego w sposób jednoznaczny mówi na temat okultyzmu:

     "2116. Należy odrzucić wszelkie formy wróżbiarstwa: odwoływanie się do szatana lub demonów, przywoływanie zmarłych lub inne praktyki mające rzekomo odsłaniać przyszłość. Korzystanie z horoskopów, astrologia, chiromancja, wyjaśnianie przepowiedni i wróżb, zjawiska jasnowidztwa, posługiwanie się medium są przejawami chęci panowania nad czasem, nad historią i wreszcie nad ludźmi, a jednocześnie pragnieniem zjednania sobie ukrytych mocy. Praktyki te są sprzeczne ze czcią i szacunkiem - połączonym z miłującą bojaźnią - które należą się jedynie Bogu.

     2117. Wszystkie praktyki magii lub czarów, przez które dąży się do uzyskania tajemnych sił, by posługiwać się nimi i osiągnąć nadnaturalną władzę nad bliźnimi - nawet w celu zapewnienia im zdrowia - są w poważnej sprzeczności z cnotą religijności. Praktyki te należy potępić tym bardziej wtedy, gdy towarzyszy im intencja zaszkodzenia drugiemu człowiekowi lub uciekanie się do interwencji demonów. Jest również naganne noszenie amuletów. Spirytyzm często pociąga za sobą praktyki wróżbiarskie lub magiczne. Dlatego Kościół upomina wiernych, by wystrzegali się ich. Uciekanie się do tak zwanych tradycyjnych praktyk medycznych nie usprawiedliwia ani wzywania złych mocy, ani wykorzystywania łatwowierności drugiego człowieka.

     2115. Bóg może objawić przyszłość swoim prorokom lub innym świętym. Jednak właściwa postawa chrześcijańska polega na ufnym powierzeniu się Opatrzności w tym, co dotyczy przyszłości, i na odrzuceniu wszelkiej niezdrowej ciekawości w tym względzie. Nieprzewidywanie może jednak stanowić brak odpowiedzialności".

Okultyzm

Dariusz Pietrek

Obecnie bardzo trudno jest zdefiniować okultyzm w czystej formie, ponieważ istnieją ścisłe związki między okultyzmem, parapsychologią, a New Age. Są to pseudonauki głoszące istnienie w człowieku i w całej przyrodzie sił tajemnych, które nawzajem się przenikają tworząc hybrydy. Słowo "okultyzm" pochodzi z jęz. Łacińskiego "occultus" i zawiera w sobie ideę rzeczy ukrytych,tajemnych. Dotyczy to działań, które zdają się opierać na ludzkiej mocy wykraczającej poza zmysły i skupiające się na sferze pozamaterialnej.

Dlaczego okultyzm przyciąga ludzi? Istnieje kilka czynników powodujących wzrost popularności okultyzmu.

- Sekularyzacja chrześcijaństwa. W ostatnich latach miało nawet miejsce podważanie podstawowych prawd wiary chrześcijańskiej przez ludzi zajmujących się teologią w Kościele, np. teologia zachodu głosząca "śmierć Boga", liberalizacja teologii /w latach 50-tych naszego stulecia niektórzy teologowie kwestionowali np. dziewicze narodzenie Jezusa, Jego cuda, zmartwychwstanie, a także Jego bóstwo/. Jednym z największych osiągnięć tej teologii jest sprowadzenie szatana do niebytu, względnie symbolu zła. Obecnie otwarto granice na wszystko, co zachodnie, także na tego rodzaju nauki, które coraz więcej znajdują zwolenników w naszej Ojczyźnie. Owocem tego jest wzrost liczby ludzi wierzących w reinkarnację z jednoczesnym odrzuceniem zbawienia w Chrystusie, nieba, piekła i innych prawd wiary chrześcijańskiej.

- Materializm i jego pustka. Twierdzenie, że prawdziwe jest to, co można dotknąć i zmierzyć, jest fałszywe. Materializm jest nadal wpajany w naszym kraju, tylko że przedtem czyniono to przy pomocy ideologii marksistowsko- leninowskiej, a obecnie przy pomocy brutalnego kapitalizmu z kultem pieniądza.

- Religijny instynkt ludzki. Człowiek potrzebuje czcić coś, lub kogoś większego od siebie i do niego odnosić swe życie. Jeżeli utracił wiarę w Boga z powodu fałszywej teologii, czy teologów, lub też poczuł się zagubiony w konsumpcyjnym materializmie czując jednocześnie wewnętrzną pustkę, wówczas poszukuje innej drogi. Poza Bogiem człowiek nie znajdzie szczęścia, lecz wchodzi tylko w coraz większy zaułek, z którego ciężko jest mu się wydostać.

- Dreszczyk emocji dostarczany przez okultyzm. Okultyzm wiąże się z tajemniczością, która pobudza ludzką ciekawość. Wiele ludzi zaangażowało się w okultyzm rozpoczynając swe zainteresowania od niewinnych na pozór praktyk np. czytanie horoskopów. Im bardziej wzrasta ciekawość, tym więcej człowiek się angażuje i wchodzi w grupy o tych samych zainteresowaniach "niezwykłą tajemnicą".

- Posiadanie władzy tajemnej nad innymi. Ludzie, którzy nie mają władzy ani w domu, ani w pracy, usiłują dla swego znaczenia zdobyć władzę tajemną, bo ona ich wywyższa we własnych oczach i wzmacnia ich "ja" wobec innych. W skład okultyzmu wchodzą następujące dziedziny wiedzy tajemnej: astrologia, chiromancja, magia, spirytyzm, tarot.

Astrologia. Astrologowie uważają, że życie człowieka jest kontrolowane przez gwiazdy i twierdzą, że posiadają odpowiedź na pytanie: Kim jest człowiek i co stanie się w przyszłości. Ich wierzenia są stare i sięgają zamierzchłych czasów. Ludzie zajmujący się astrologią są przekonani, że układy gwiazd i planet mają wpływ na ludzi oraz na różne wydarzenia, jakie występują na świecie. Znając datę urodzin /godzinę, miejsce/ szkicują przebieg całego życia. Taki opis nazywa się horoskopem. Istnieją dwa rodzaje horoskopów. Pierwszy, z którym spotykamy się na co dzień, to horoskopy gazetowe /jeden horoskop na kilka tysięcy ludzi. Samo założenie tych horoskopów jest bzdurne i nimi nie warto się zajmować. Drugi horoskop indywidualny polega na tym, gdy jakiś człowiek informuje astrologa o dacie i miejscu swego urodzenia. Astrolog w oparciu o te dane, określa aktualny czas lokalny, który zmienia na syderalny /gwiezdny/, a następnie ponownie dokonuje pewnych obliczeń i odczytuje dane zodiaku mające kierować życiem i fortuną osobnika, co także jest nieprawdziwe.

Astrologia nie ma żadnej podstawy naukowej do tworzenia poglądu, że gwiazdy przepowiadają przyszłe zdarzenia i wpływają na ludzkie życie. Jedni astrologowie uznają osiem znaków zodiaku, inni dwanaście, a jeszcze inni opowiadają się za czternastoma i więcej. Odmienne systemy odczytywania horoskopów powodują różne przeciwstawne interpretacje, a to prowadzi do absurdu.

Astrologia opiera się na założeniu, że planety obracają się wokół Ziemi /teoria geocentryczna, a już uczniowie pierwszych klas szkół podstawowych wiedzą, że tak nie jest/. Skoro podstawowe założenie jest błędne, to takie same są i wnioski. Większość opisów astrologicznych oparta jest na założeniu, że istnieje siedem planet łącznie ze Słońcem i Księżycem. Jeśli wszystko jest zdeterminowane przez układ znaków zodiaku, to w jaki sposób astrologowie mogą wyjść poza ten fatalizm i właściwie go obserwować? Nie istnieje żaden sposób udowodnienia ich systemu w sposób naukowy, ponieważ oni sami są pionkami w tym systemie. Tego typu problemów jest jeszcze wiele, np. Co będzie, gdy urodzą się bliźnięta?

Dlaczego ludzie wierzą w astrologię? Może dlatego, że ona działa na wyobraźnię i pobudza ciekawość. Jeśli ktoś czyta horoskop nawet w pobieżny sposób, dostrzeże ogólną i dwuznaczną naturę stwierdzeń. Można dostrzec, że układane są przepowiednie przez cokolwiek i przez wszystko. Astrolog niby zawsze ma rację bez względu na to, czy przepowiednia była zgodna czy nie. On zawsze może wybrnąć. Kolejną kwestią jest psychiczne nastawienie do horoskopów. Człowiek idący poradzić się astrologa, przychodzi przecież z jakąś wiarą, że on mu wszystko powie. Jest to pewnego rodzaju autosugestia powodująca podświadome podporządkowanie swojego życia horoskopowi. Można przeprowadzić proste doświadczenie np. sporządzić jeden horoskop i wysłać go 12 ludziom z 12 różnych zodiaków tłumacząc, że dotyczy tylko ich samych. Jaki będzie efekt? Więcej niż połowa stwierdzi jego trafność i dokładność w odniesieniu do swojej osoby.

Chiromancja. Chiromancja zajmuje się odczytywaniem z linii rąk przeszłości i przyszłości, a także określa pewne cechy i talenty będące w danym człowieku. Cała dłoń jest podzielona na strefy np. Góra Księżyca, pierścień Wenery, dolina Marsa, sfery ducha, sukcesu fortuny, woli i zmysłów. Ponadto są cztery linie: głowy, serca, życia i zawodowa. Analizując budowę dłoni, palców i linie, chiromant składa wszystkie te elementy w jedną całość i na tej podstawie przepowiada, co czeka człowieka zainteresowanego. Wielu zajmujących się czytaniem losów danego człowieka z jego dłoni twierdzi, że interesuje ich tylko dłoń w aspekcie psychologicznych uwarunkowań.

Można się pokusić o jakieś wnioski, jeśli chodzi o przydatność do pewnych zawodów na podstawie budowy dłoni. Np. dłoń długa, szczupła może świadczyć o zdolnościach artystycznych, zaś dłoń krępa może wskazywać na silną wolę człowieka itp. Ciągle jednak należy mieć na uwadze, że tego typu badania, mogą przerodzić się w próby odgadywania przyszłości, która jest zakryta przed śmiertelnikami.

Magia. Magia to próba uzyskania wiedzy na temat świata duchowego i sprawowania nad nim kontroli, jest to przeciwieństwo religii. Magię dzielimy na czarną i białą w zależności od tego, czy wzywane są duchy dobre czy złe. Człowiek zajmujący się czarną magią dąży do podporządkowania sobie drugiego człowieka i uzależnia go od siebie. Białą magią, mag stara się pomóc drugiemu człowiekowi. Jednak w ostatecznym rozrachunku okazuje się, że oba typy magii wyrastają z jednego pnia. W obu przypadkach chodzi o uzależnienie drugiego człowieka za pomocą tajemnej wiedzy i tajemnych ceremoni, które w magii, odgrywają istotną rolę /strój, zaklęcia, rytualne gesty itp./. Magia ma na celu uzyskanie władzy nad drogim człowiekiem, co jest niezgodne z nauką Objawioną.

Spirytyzm - polega na nawiązywaniu kontaktów z duchami zmarłych. Ludzie wywołujący duchy, często kontaktują się z demonicznymi siłami, które udają duchy zmarłych. W spirytyzmie jest wiele sztuczek i zwodniczej "prawdy". Podczas seansów przez media, deski Ouija, wirowanie stolików itp. dochodzi do nawiązania kontaktów ze światem duchów złych. Nie ulega wątpliwości, że ciekawość kontaktów ze zmarłymi przez nekromancję, prowadzi do uzależnienia, a nie rzadko do załamania psychicznego, a nawet do samobójstw. W tej dziedzinie działa potężna i złowroga moc duchów ciemności.

Tarot. Tarociści mówią, że nazwę "Tarot" należy wymawiać Taro, bez ostatniego "t". Litery w tym słowie, pozwalają utworzyć cztery nowe słowa, które odkrywają tajemnicę kart Tarota i to, do jakiej dziedziny wiedzy tajemnej można je odnieść.Opiekę duchową nad tą wiedzą sprawuje Taor - bogini ciemności i tajemnicy oraz Hathor - bogini świata zmarłych.Komplet kart Tarota składa się z 78 kart. 56 kart dzieli się na cztery zestawy tworzące małe arkana, a pozostałe 22 karty, to karty obrazkowe, zwane wielkimi arkanami. Ta grupa kart wywodzi się od Hermesa Trismegistosa, doradcy Ozyrysa, króla Egiptu. Wielkie arkana, to klucze do tarota i odpowiadają literą alfabetu hebrajskiego. Zbadanie tych arkanów ujawnia sporo wierzeń tych, którzy stawiają kabałę. Karty rozkłada się w diagramy np. "Drzewo Życia". Kto jest doświadczonym wróżbiarzem, może odczytać czyjeś życie, a to jest celem tego typu wróżenia. Niektóre ośrodki duchowości, wykorzystują karty wielkich arkanów w chrześcijańskiej medytacji. Ludzie, którzy się na tę pomoc duchową decydują, zapominają, w jaki świat wchodzą. Adept rozpoczynający prace z kartami, najpierw zgłębia jedną kartę wielkich arkanów - poznaje kolory, oznaczenia, rysunki itp. Duchowo wtapia się w te karty tak, aby powstała ścisła więź między nim, a kartą, która przemawia. Może to wydawać się śmieszne, ale nie należy zapominać, że przez te k...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin