Stając uchodźcę
Większość uchodźców wydają się poruszyć się w Palestynie przez pewien czas (R. Sayigh 1979:87). Kiedy oni w końcu skończyli się w arabskich stanach, nadejścia w Egipcie, Liban i Transjordan były kłopotliwe, do dużego zależnego zasięgu na numerach. Chociaż oni też zostali spotkani przez prawdziwie nastawienia empathetic i polityki zilustrowanego przez słowa prezydenta Libanu: Palestyńczycy' powitanie domowy' często spotkali się z rezerwacjami. W wielu arabskich krajach, antagonizm do uchodźców później podniósł się. Były oskarżenia, że Palestyńczycy opuścili ich przyczynę i ich ojczyznę i teraz ubłagali innych dla pomocy (Morris 1988:255). Od bardzo pierwsze momenty, stawanie uchodźcy sugerowało stigmatisation.
Międzynarodowe zainteresowanie odnośnie trudności uchodźców powstało podczas Jesieni 1948 jako to stało się jasne, że niezabezpieczeni i pozbawieni uchodźcy będą mieli małą perspektywę robienia tego przez zimę. Też, czysta wielkość problemu znaczyła, że rządy gospodarza nie mogłyby prawdopodobnie poradzić sobie z sytuacją (ibid.: 265). Międzynarodowa pomoc była koniecznością. Dla tego celu, UNRWA został utworzony w 1950, żeby " zresocjalizować" uchodźców. Od tego czasu , palestyńscy uchodźcy otrzymują poparcie, od że organisation UN niż Biuro Organizacji Narodów Zjednoczonych Wysokich
Komisarz dla Uchodźcy (UNHCR), który zarządza sytuację wszystkich innych uchodźców.
Palestyńscy uchodźcy tworzą unikalną kategorię między uchodźcami świata jako oni są wyłączeni z 1951 Konwencją Genewską na stanie uchodźców, ponieważ Konwencja Genewska nie odnosi się do osób przyjmujący goszczący ochronę albo pomoc od innych agencji UN niż UNHCR. Definicja palestyńskich uchodźców dlatego wywodzi się z relacji określonemu organowi UNRWA niż polityczne okoliczności powodujące eksodus. 10 < http://www.questia.com/read/108840201 >
Od 1993, definicja UNRWA' uchodźcy Palestyny' czyta: 11 < http://www.questia.com/read/108840201 >
Uchodźcy Palestyny są osoby, które normalne miejsce domu było Palestyną podczas okresu 1 czerwiec 1946, do 15 maja 1948 i, kto zgubił zarówno ich domy i środki środków egzystencji w wyniku 1948 konfliktu.
(UNRWA 1993:368-9)
Aby zostać policzony jako uchodźca, osoba musiała ponieść klęskę zarówno ją / jego " do domu" i jej / jego środki środków egzystencji, znacząc, że dziesiątki tysięcy wypadło z definicji. Na przykład , chociaż oni zgubili dostęp do pastwisk (pewnie sugerujących stratę środków środków egzystencji) i surowo został dotknięty przez eksodus i wojnę, Beduin nie policzyli jako uchodźcy jako oni nie zgubili ich domów. Te, które uciekły od zachodnich części Jerozolimy nie policzyły jako uchodźcy, odkąd ekonomiczny aspekt brakował. W dodatku , był tylko odpowiedni, by zostać rejestrowany jako palestyński uchodźca, jeżeli jeden osiadł w kraju, gdzie UNRWA zdecydował działać. W ten sposób, Palestyńczycy, którzy szukali schronienie w Egipcie albo inne kraje nie mogliby zaciągnąć jako uchodźcy po prostu, ponieważ UNRWA nie obsługiwał tam (B. Schiff 1995:24; Tamari 1999:6). Są też instrukcje dla jak stan uchodźcy jest podany od jednego pokolenia do innego (UNRWA 1993). 12 < http://www.questia.com/read/108840201 >
Główny cel definicji był zdefiniował, kogo potrzebuje pomocy UNRWA niż, by określić prawa uchodźców. To jest, uchodźcy niż z prawami i twierdzi, że wiązał się z uniwersalną zasadą praw, palestyńscy uchodźcy zostali zdefiniowani i zostali policzeni dokładnie jako' palestyńscy uchodźcy, w zbiorowym sensie. Szczególnego odniesienia tutaj jest nieobecność międzynarodowej ochrony dla palestyńskich uchodźców. Uchodźcy większości otrzymują międzynarodową ochronę, jako zdefiniowany do 1951 Konwencji wiążącej się z Stanem Uchodźców, od UNHCR. W przypadku palestyńskich uchodźców nie ma żadnego międzynarodowego ciała, które dostarcza pełnej ochrony. UNRWA czasami przyjął zadanie ochrony, ale w rezultacie nie miał taki mandat. The
-36-
Komisja Pojednania UN dla Palestyna (UNCCP), ciało założyło przez UN pod Ogólnym Montażowym Zdecydowaniem 194, by dostarczyć ochrony dla palestyńskich uchodźców, przerwanych pracować dla wprowadzania ochrony na początku lat 1950s (zobacz Akram 2000a, 2000b, 2001). 13 < http://www.questia.com/read/108840201 >
W wczesnej fazie istnienia UNRWA, UNRWA odróżniał między zarejestrowanymi uchodźcami kwalifikującymi się do usługi i ulga i rzecz lepsza - precz uchodźcy, którzy byli odpowiedni tylko dla usługa (edukacji i zdrowia). UNRWA w ten sposób był decydujący w zarówno ekonomii i polityce palestyńskich uchodźców.
Wzory nowa migracja / praca migracji
Ponieważ wrócić do czyjegoś miejsca początku całkowicie został zablokowany, bez ziemi chłopi uchodźcy osadzili na mieliźnie w uchodźcy obozuje w Zachodnim Banku, Gaza, Libanie i Jordanie rozpaczliwie szukanym zrobić nowe życie. Ponieważ ich społeczna mobilność surowo została ograniczona w wielu przypadkach, dużo zdecydował szukać swój szczęście, gdzie indziej. Jakiś poruszył się do Amman. Od Betlejem, Ramallah i Jerozolimy, dużo jechał do USA, podczas gdy duża część osiadła w regionie Zatoki.
Lot dla politycznych powodów w ten sposób został mający za sobą migrację dla ekonomicznej potrzeby. Żeby zarobić na życie i znaleźć bardziej zadowalające formy życia, Palestyńczycy kontynuowali migrować, albo od Zachodniego Banku albo Gaza albo z obozów w Libanie i Jordanie.
Od, na przykład, Zachodni Bank, był duży outmigration. Dużo poszedł do Wschodniego Banku podczas jordańskiej reguły. Podczas 1950s to zostało łączone z jordańskimi wzorami inwestowania, które wyraźnie preferowały Wschodni Bank przez Zachodni Bank. Jordan też pomógł Palestyńczykom, by migrować (Migdal 1980:41). Dużo jechał do Iraku, skąd jeden kontynuował do Kuweit. Według Hilal, 375,000 Palestyńczyków zostawiło Jordan między 1950 i 1967; 170,000 z tego było od Zachodni Bank (Hilal 1977).
Palestyńczycy migrowali do Zatoki od późny 1940s, ale migracja powiększyła się znacznie podczas 1970s. Zatoka nie była nigdy najważniejszym odbiornikiem 1948-9 uchodźców, ale utworzony cel wtórnej migracji. Poparcie rodzin było głównym powodem dla jechania do Kuweit i innych stanów Zatoki (Ghabra 1987:66). W wczesnym
-42-
1950s którego dużo podróżował przez co został zadzwoniony podziemną koleją, przez północną Syrię, do Iraku, gdzie oni podróżowali pociąg z Bagdadu do Basry. Stamtąd , Palestyńczycy musieli znaleźć przewodników wziąć ich przez pustynię do Kuweit (ibid.: 67). Podróż do Zatoki była niebezpieczna, jako Palestyńczyk' nielegalni wędrownicy byli na łasce ludzkich przemytników. Ta droga przychodzenia do Kuweit uparł się do późny 1950s. Od tego czasu naprzód, wiza była już nie konieczna, by jechać do Kuweit (ibid.: 68).
Chrześcijańska migracja
Dla chrześcijańskich społeczności, migracja została tankowana przez szczególne czynniki. Chrześcijanie w Jerozolimie byli, jako społeczność, szczególnie mocno uderzeni przez nakba. Podczas jordańska era (1949-67) ekonomiczna sytuacja w Wschodniej Jerozolimie pogorszyła się, oddziałując na chrześcijańską społeczność tworzący miejską średnią klasę w przeczących drogach, prowadząc do znacznej migracji. Między 1944 i 1961 chrześcijańskiej populacji Jerozolimy odmówiło od 29,350 do 10,982 (Tsimhoni 1993:19). Chrześcijanie kontynuowali mieć na celu Na północ i Ameryka Południa, ale dodany do tego wzoru został powiększony migracja do Amman. Chrześcijanie have also moved to Jerusalem suburban surroundings takie jak Shu'fat and Beit Hanina Jerozolimy, jak również do Ramallah (ibid.: 19). Chrześcijańska część populacji Jerozolimy spadła od 15.8 procent w 1967 do 8.4 procent w 1989 (ibid.: 24). 16 < http://www.questia.com/read/108840201 > W 1999 to zostało oszacowane, że 2.2 procent populacji Jerozolimy był chrześcijańskim (palestyńskim Centralnym Biurem Danej 1999). W Zachodnim Banku wzór był nieznacznie różny, od chrześcijańskich uchodźców z Zachodniej Jerozolimy i przybrzeżne miasta przesiedliły głównie w Ramallah. 17 < http://www.questia.com/read/108840201 > W absolutnych okresach, chrześcijańska populacja w Zachodnim Banku dlatego urosła, ale jako część populacji to spadło od 6 procent w 1944 do 3.2 procent w 1989 (Tsimhoni 1993:23, oparty na różnych statystycznych źródłach). Ekonomiczne pogorszenie kontynuowało odsiedzieć jako tłoczyć się - czynnik za chrześcijańską migracją. Według Tsimhoni, kilka czynników przyczyniło się do sentymentów między chrześcijanami tworzenia małej i wrażliwej społeczności,' wiodący do skazania, którym emigracja jest ich tylko rozwiązanie' (ibid.: 24). Też przyczynianie do chrześcijańskiej migracji jest faktem ich spotkania z misjonarskimi szkołami, dostarczając im lepszą wiedzę z i znajomy z Zachodem. Migracja łańcucha przez pokolenia była szczególnie ważna.
Chrześcijańska emigracja też została podwyższona przez intifada w późny 1980s. Według liczb przedstawił do Tsimhoni, 2,000, albo 5 procent, 40,000 pozostawania w Zachodnim Banku i Jerozolimie
-43-
wyemigrował podczas pierwszych trzech lat powstania (ibid.: 29). To też ukazuje się, że powiększył się assertiveness ruchów Islamist wywołał chrześcijańskie lęki, w zwrocie nakarmiącym do decyzji, by migrować.
Dlatego, palestyńskie wzory migracji są zawiłe i kompleks. Chociaż nakba i naksa 1948 i 1967, kolejno, zalegają palestyński eksodus(es) w ogólnym sensie, dla indywidualnych ludzi i rodzin tam są też bardziej natychmiastowymi przyczynami za migracją i remigration.
-44-
3
THE IN PALESTINIANS WORLD
Chociaż palestyńscy uchodźcy przeważnie skończyli się w krajach z podobnymi etnicznymi, kulturalnymi, religijnymi i lingwistycznymi strukturami, ich outsideness w arabskim świecie uderzał od wczesnego. Większość palestyńskich uchodźców żyją w Jordanie, Pasie Gaza, Libanie i Syrii, ale palestyńskie społeczności różnych wielkości istnieją po cały arabskim świecie. Ich sytuacja zmienia się od wykluczenia w Libanie do względnej integracji w Jordanie.
Według rzutów zrobił przez palestyńskie Centralne Biuro Danej, w późny 2000 tam był 7.9 milionem Palestyńczykami w Zachodnim Banku, Gaza i diaspora. Tych, 4.5 milion żył w diaspora (al - Quds, w arabskim, 11 styczniowego 2002). Liczby według UNRWA, byli prawie 3.9 milion rejestrowanych palestyńskich uchodźców w czerwcu 2001. udział lwa uchodźców od 1948 żyją w Jordan (1.5 milionie) i w Zachodni Bank i Gaza (1.46 milionie). W Libanie tam są 380,000 zarejestrowanymi uchodźcami 1 < http://www.questia.com/read/108840201 > i w Syrii tam są 392,000 (UNRWA 2001). W Jordanie tam nie są w przybliżeniu 1 milionem dodatkowym - uchodźca Palestinians. Wszystkie numery i dana dookoła palestyńskich uchodźców są potencjalnie problematyczne, odkąd oni są oparci na rejestracji UNRWA i nie wszyscy uchodźcy właściwie są rejestrowani z UNRWA. Ta jednego - trójki z zarejestrowanych uchodźców żyją w 59 uchodźcy obozuje w Zachodnim Banku i Gaza, Libanie, Jordanie i Syrii. Przypomnienie żyją w miastach, miastach i wsiach.
W 1991 to zostało oszacowane, że byli 325,000 Palestyńczyków żyjący w' nie - arabskich stanach (Nowy Jork Uniwersytet Dziennik Międzynarodowego Prawa i Polityki, vol. 24, 1992:1,512). Inna liczba ma 450,000 lat w' reszcie światowego' dla tego samego okresu czasu (Fakty i Liczby około Palestyńczyków 1993). Większość ta żyje w Amerykach.
W jakich iść za nami przedstawi widok ogólny, gdzie palestyńskich uchodźców. Przykryjemy zagadnienia odnoszące się do polityki gospodarza stany siły -?-siła uchodźcy; jak również PLO; Polityka PLO, odkąd to jest
-45-
jedna z najwytrzymalszych cech palestyńskiego życia w diaspora; ekonomiczna sytuacja; i zagadnienia identyfikacji i relacji z populacjami gospodarza. PLO i jego działalności i sieci przez świat wskazują pervasiveness i salience polityki diaspora w międzynarodowych relacjach. 2 < http://www.questia.com/read/108840201 >
Liban
W przybliżeniu 104,000 Palestyńczyków uciekło z północnej Palestyny do Libanu w 1948 (R. Sayigh 1979:99), stosunek z o 1:10 do libańskiej populacji (R. Sayigh 1994a:17). Początkowo uchodźcy skupili się na południu. W końcu, jednakże, libański rząd zaadoptował politykę do' cienki' koncentracja Palestyńczyków na południu, z lękiem " infiltracji" i trudniąc przemytem; to było podobne do jordańskiej polityki odsuwanie Palestyńczyków z obszarów granicy. W 1960s południe zostało zadeklarowane wojskową strefą i wejście zostało ograniczone. Rząd też chciał zmniejszyć koncentracje uchodźcy dookoła Bejrutu (R. Sayigh 1988:281) z powodu lęk Maronite palestyńskiego przejęcia miasta. Większość uchodźców osiadła w Muzułmaninie, głównie rolniczych obszarach. Jak tylko była możliwość robienia tak, uchodźcy migrowali do miejskich obozów (R. Sayigh 1994a:24).
Aktualnie, są około 380,000 Palestyńczyków, którzy są rejestrowani jako uchodźców w Libanie, wymyślając 11.3 procent populacja (UNRWA 2001). Więcej niż pół z ten żyje w 12 uchodźcy UNRWA obozy, który jest rozrzucony dookoła kraju Jednakże, emigracja z Libanu zmniejszyła numer, który właściwie zamieszkuje w Libanie do w przybliżeniu 200,000 (Uglerud 2002).
Dużo palestyńskiej historii w Libanie musi zostać zrozumiana w związku z sekciarskim makijażem Libanu i lęku, że napływ i potencjalna osada Palestyńczyków, których zagroziłby bilans między różnymi społecznościami konfesjonału. Inny skłaniający czynnik jest połączeniem między sekciarz / segmentary zasadą kierującą polityczne życie i familism / clientelism w Liban (Klaus 1999).
Foreigners
Liban odmówił zastosować Ligę arabskich Stanów Sporządzają protokół 1965, który zawołał o arabskie główne stany dać palestyńskim uchodźcom te sam prawa jako ich właśni obywatele. Zamiast, Palestyńczycy byli
-53-
rozważyli " obcokrajowcy", sugerując szeroki zasięg ograniczeń. Palestyńczycy mają, na przykład, podczas powiększonych okresów czasu wymaganych, by zdobyć pozwolenie pracy, które było trudne, nie powiedzieć niemożliwy, dla najwięcej. Był długi lista prac, które nie mogłyby po prostu nie zostać obstawany przy " obcokrajowcach". Dalekosiężne ograniczenia zostały umieszczone na budynku i ekspansji obozów. W 2001, Palestyńczycy zostali zabronieni od posiadania własności.
Obywatelstwo było okazją tylko dla małej porcji przeważnie bogatych chrześcijan albo przez małżeństwo. Od środkowego -1960s polityk do chrześcijan też, jednakże, zobaczyło powiększyły się ograniczenia (R. Sayigh 1988:279; Hudson 1997).
W 1995 to zostało zdecydowane, że Palestyńczycy z libańskimi dokumentami podróży zostali wymagani, by mieć wizę wejścia żeby, by zwrócić (al - Shaml Biuletyn 1996, no. 2, marzec; al - Natur 1997), która ograniczać wolność ruchu nawet, ponieważ palestyńscy uchodźcy prawnie zaciągnęli w Libanie. W styczniowym 1999 nowy libański rząd ogłosił, że to podnosiło 1995 legislacji (al - Majdal, marzec 1999, zagadnienie no. 1) i, że właściciele libańskich dokumentów podróży mieli zostać potraktowani jako właściciele paszportu (al - Shaml Biuletyn, no. 15, luty 1999).
Podczas ostatnich lat był wzrost w liczbie Palestyńczyków, którzy byli naturalised w Libanie (Peteet 1996; al - Shaml Biuletyn, no. 15, luty 1999). Nabywanie obywatelstwa, jednakże, zostało spotkał się z oburzeniem od innych Palestyńczyków. Dalej, wykluczenie i marginalisation pozostają najwybitniejszymi cechami palestyńskiego doświadczenia w Libanie. Niemniej jednak, to jest też prawdziwa, że wymiana różnych form jest częścią historii. To było szczególnie przypadek podczas wczesnych lat palestyńskiego istnienia w Liban (Klaus 1999).
PLO polityka
Posuwanie się naprzód palestyńskich komand i partyzantek w Libanie, szczególnie po Czarnym wrześniu w 1970, zwiększyło uderzenie palestyńskiej obecności. To nastąpiło równocześnie jako polityczny kryzys Libanu został zamanifestowany. Kruchy sekciarski bilans Libanu jako stan okazał się coraz bardziej nie do utrzymania.
Formalnie, zamiar Kairu Porozumienie 1969 miał ugodzić władzę Libanu przez jego suwerenny teren z palestyńską obecnością. Legitimised Porozumienia, który Palestyńczyk zbroił się obecność w kraju i dlatego wzmocnił się de facto palestyńska terytorialna kontrola w częściach Libanu. To dało PLO prawo mieć wojskową obecność w obozach i dostarczyć resi obozu -
-54-
wklęśnięcia z bezpieczeństwem. Porozumienie też określiło prawo do zatrudnienia i rezydencji dla wszystkich Palestyńczyków wtedy zamieszkujących w Libanie.
Początkowo, były współpraca i solidarność między palestyńskimi siłami i Libańczykiem nacjonalistycznym na lewo, zawierając arabski Nacjonalistyczny Ruch, syryjskie Narodowe Przyjęcie, Ba'ath i libańskie Komunistyczne Przyjęcie (R. Sayigh 1994a:25f.). Było też poparcie z społeczności Sunni i do jakiegoś stopnia Greka Ortodoksyjnego i Shi'ites. Ruch oporu też przyciągnął poparcie od upośledzonego Libańczyka jak również pomiędzy miejska inteligencja i średnia klasa (Shiblak 1997). Wkrótce, PLO wszedł koalicję z libański Narodowy Ruch (LNM), koalicją z muzułmańskim - dominowałeś siły na " odeszły". Przez środkowego -1970s, którego PLO rozwinął obszernej terytorialnej kontroli jak również zbudował imponującą biurokrację
Przewodniczący PLO Yasser' Arafat był teraz głową państwa w sumie ale imię, potężniejsze niż wiele arabskich linijek. Jego już nie był pokornym rewolucyjnym ruchem, ale raczej energiczny para - stan …. Jego rola w Libanie też zmieniła dogłębnie, jako miały libańskie nastawienia do tego.
(Khalidi 1986:29)
Palestyńczyk' stan w państwowym' był' republiką Fakhani'. Fakhani był miejscem w Zachodnim Bejrucie, gdzie najbardziej palestyńskie biura zostały mieszkane. Południe Libanu zostało zadzwonione " Fateh - ziemia ziemią" albo " PLO - ziemia ziemia" z powodu ciężkiego PLO / Fateh obecność i częste ataki i infiltracja przeciw Izraelowi.
Przez elitę Maronite, palestyński ruch oporu został zobaczony jako potencjalna przyczyna wewnętrznego zamieszania i jako jeopardising Lebanon's sovereignty. Pierwsze prawdziwe starcie nastąpiło w 1969 i gwałtowne wydarzenia odtąd były częścią relacji. Izraelskie represje przeciw partyzantce atakuje do izraelskiego terenu dalej destabilised PLO libańskie relacje jako cywile (głównie chłopi Shi'a) został zmuszony, by uciec w całości z południa.
Palestyński opór i jego sojusz z Narodowym Ruchem i odszedł w końcu stał się bezpośrednim składnikiem w wojnie domowej. Punkt początkowy wojny zwykle jest zobaczony jako starcie między Falangami i palestyńskim organisation na 13 kwietniu 1975., któremu nieustająca walka rzuciła Bejrut do nadzwyczaj gwałtownego okresu, z paralysation rządu od wczesnego dalej i rozpryskiwanie się następujące w wszystkich poziomach. Armia rozpadła, z oficerami dołączającymi się do różnych milicji. Lewicowy organisations PLO głęboko został pochłonięty w sytuacji
-55-
od wczesnego dalej, kiedy Fateh spróbował pozostać poza zawikłaną sytuacją. Kierownik PLO Komitet zredagowany memorandum w październiku 1975 zamierzało uspokoić libańskie prawo o nie - prowokującym podejściu PLO.
odrzucenie z' jakiś kraj jako substytut dla zajętej palestyńskiej ojczyzny'…, drugi, odrzucenie z' jakaś narodowość albo polityczna tożsamość, która może zostać zaoferowany jako substytut dla ich palestyńskiej narodowości', trzeci, potwierdzenie PLO' zainteresowanie dla bezpieczeństwa, stabilności i suwerenności Libanu dla jego terytorialnej integralności i jedności jego ludzi, z wszystkim co co to obejmuje w drodze potwierdzenia stanu' z' porozumienia konkludowały między libańskim stanem i Palestyną Uwolnienie Organizacja jako bycie formułki, która rządzi libański - palestyńskie relacje i podstawę, ponieważ postanawiając jakiejś problemu albo komplikacji.
(zacytował w Brynen 1990:85f.)
Od 1976, PLO jako taki został okopany w walczyć LNM z Syrią i prawu. To przymierze też znaczyło rozwój wspólnej ziemi sociopolitical, mając na celu w wyzywaniu rodziny / sekciarskiego stylu polityki. Slogan' wahedsha'b',' jeden ludzie', został zatrudniony i były wszystkie formy społecznej wymiany.
Uchodźca obozuje byli coraz bardziej celami wojskowych ataków. 10 Chamoun Camille < http://www.questia.com/read/108840202 > prawo - uskrzydl milicję otoczoną Tal al - Zataar obóz w 1976 i obóz zniosły siedem - oblężenie miesiąca. To było brutalna strategia Falangi przeciw palestyńskiemu uchodźcy obozy, które w końcu wciągnęły Fateh w wojnę, jako Fateh i PLO w końcu został zmuszony, by zainterweniować. Było też zaangażowanie syryjskich sił, umieszczonych w Libanie żeby, by powściągnąć gotujących przemoc. Sytuacja dla Tal al - Zataar stała się coraz bardziej katastrofalna. Kiedy obóz w końcu spadł, 3,000 palestyńskich uchodźców zostało zabici. PLO trzymał Syrię ostatecznie odpowiedzialnego (Brynen 1990:103).
Jeden opis oblężenia Tal al - Zataar jest ten do Badr Lyana (1983/93) w jej noweli' Ziemia Skały i tymianku'. Historia jest o młodej kobiecie, Yusra, przypomina sobie jak' każdy oczekiwał śmierć; w al Tal Zataar myślał, że na żywo poza ich naturalne życie' (ibid.: 11). Codzienne prace domowe takie jak aportowanie wody od dobrze wynosił flirt z śmiercią. Kiedy obóz spadł, jego mieszkańcy poddali i na zostawianiu obozowych ludzi ostrzegli siebie, by zapamiętać powiedzieć, że oni byli libańscy, jeżeli oni zostali zatrzymani i zostali przesłuchani około
-56-
milicje. Braterski Jamal Yusra zapomniał ten prosty fakt przetrwania i odpowiedzianego " Palestyńczyka". On natychmiast został rozstrzelany.
scullytailedsquirrel