PT 4.11.2006.
Turystyka kulturalna a turystyka kulturowa
Turystyka kulturowa
„jest to skomercjalizowany przejaw ludzkiej potrzeby zobaczenia jak żyją inni, zaspokajania ciekawości i chęci zobaczenia innych ludzi w „autentycznym” środowisku oraz fizycznych przejawów ich działalności w sztuce, rzemiośle, muzyce, literaturze, tańcu, jedzeniu, piciu, zabawie, języku, rytuałach
4 podstawowe komponenty według V.L. Smitha to:
habitat – miejsca zamieszkania danej społeczności
heritage – dziedzictwo
handicraft – rzemiosło
history – historia
Akulturacja – przejmowanie obyczajów i wzorów zachowań od przyjezdnych
Komercjalizacja kultury regionalnej – wartości religijne, ideowe i obyczajowe „na sprzedaż”
Zanik autentyczności kultury regionalnej – powstawanie kiczu, pseudopamiątek
Niszczenie struktur społecznych i rozbijanie wspólnot lokalnych - utrata autorytetu przez rodziców.
Wzrost postaw konsumpcyjnych ludności miejscowej.
- organised mass tourist – turyści zachowują własne zwyczaje, wrażenia z podróży są porównywane z wrażeniami z filmu
- individual mass tourist – więcej doświadczenia, ale zrutynizowany
- explorer (odkrywca) – dominuje to co nowe, ale turysta zachowuje wymagania dotyczące komfortu, do którego jest przyzwyczajony
- drifter (wagabunda) – integruje się całkowicie z kulturą środowiska odwiedzanego
WujekMario