AVT3020.pdf

(295 KB) Pobierz
POZYTY~1.QXD
3 0 2 0
P o z y t y w k a s t e r o w a n a p r z e z R S - 2 3 2 C
U n i w e r s a l n y m o d u ³ d Ÿ w i ê k o w y
Do czego to s³u¿y?
W literaturze dla elektroników mo¿na znaleŸæ
wiele schematów pozytywek, zarówno
z wbudowan¹ na sta³e melodi¹, jak i progra-
mowanych. Wad¹ tych pierwszych jest brak
mo¿liwoœci skomponowania w³asnej melodii,
wad¹ drugich – najczêœciej bardzo proste „po-
piskuj¹ce” brzmienie, jak np. w wiêkszoœci
telefonów komórkowych, lub trudne urucha-
mianie wymagaj¹ce strojenia, co sprawia spo-
ry problem osobom, którym przys³owiowy
s³oñ nadepn¹³ na ucho. Ostatnio prawie we
wszystkich rozwi¹zaniach wykorzystuje siê
uk³ady UM66TL lub któryœ z uk³adów firmy
Holtek. Te pierwsze brzmi¹ nieciekawie, po-
nadto pomimo bogatej oferty melodii „zaszy-
tych” w ró¿nych wersjach tych kostek najczê-
œciej jesteœmy w sklepie skazani na zakup tej,
która „przysz³a z hurtowni”. Uk³ady Holteka
brzmi¹ lepiej, ale te¿ maj¹ ograniczony wybór
melodyjek, a ponadto pojawia siê ten sam
problem z dostêpnoœci¹. Czêsto wykorzystu-
je siê te¿ uk³ady firmy ISD. Tu jednak poja-
wia siê problem ograniczonego czasu zapisu
okupionego dodatkowo strat¹ jakoœci przy
zakupie kostek o d³u¿szym czasie nagrania.
WyobraŸmy sobie jednak pozytywkê z w³a-
snym systemem operacyjnym, któr¹ mo¿na
w prosty sposób zaprogramowaæ, korzystaj¹c
z dowolnego terminala ze z³¹czem RS-232C,
z w³asnym bankiem brzmieñ, które mo¿emy
sami dowolnie przygotowaæ, dodatkowo pa-
miêtaj¹c¹ melodiê po zaniku zasilania. Uk³ad
taki mo¿e byæ wykorzystany np. jako efek-
towny sygnalizator. Po minimalnych zmia-
nach otrzymujemy „bajerancki” dzwonek do
drzwi lub uniwersalny modu³ dŸwiêkowy
wspó³pracuj¹cy np. z mikroprocesorow¹ cen-
tralk¹ alarmow¹. Zalet¹ takiego modu³u jest
wykorzystywanie do komunikacji z g³ów-
nym mikroprocesorem tylko dwóch linii por-
tu szeregowego. Jeœli modu³ nie musi odpo-
wiadaæ procesorowi steruj¹cemu – wystarczy
tylko jedna linia! Zmiany te opisano w dal-
szej czêœci artyku³u. Te za³o¿enia spe³nia pre-
zentowany przeze mnie uk³ad.
Jak to dzia³a?
Schemat urz¹dzenia przedstawiono na rysun-
ku 1 . Jego sercem jest mikrokontroler
89C2051 (U3) zaprogramowany za pomoc¹
nieœmiertelnego BASCOM-a. Do linii TxD
i RxD tego uk³adu do³¹czono pracuj¹cy w ty-
powej aplikacji uk³ad MAX232 (U1), zapew-
niaj¹cy dopasowanie poziomów napiêæ dla
interfejsu szeregowego RS-232C. Linie P3.2
i P3.3 wykorzystano jako interfejs I 2 Cdo
Rys. 1 Schemat ideowy
18
Elektronika dla Wszystkich
208772557.027.png 208772557.028.png 208772557.029.png 208772557.030.png 208772557.001.png 208772557.002.png 208772557.003.png 208772557.004.png 208772557.005.png 208772557.006.png 208772557.007.png 208772557.008.png 208772557.009.png 208772557.010.png
wspó³pracy z zewnêtrzn¹ pamiêci¹ EEPROM
(U2) przechowuj¹c¹ melodiê. Jest to uk³ad
typu 24C02. Pojemnoœæ tego uk³adu wynosi
256 bajtów i umo¿liwia zapisanie ok. 100
dŸwiêków, co jest wartoœci¹ w zupe³noœci
wystarczaj¹c¹. Wybór tego uk³adu by³ po-
dyktowany najprostszym adresowaniem.
W przypadku uk³adów o wiêkszej pojemno-
œci (np. 24C04) adresowanie komórek pa-
miêci nieco siê komplikuje i wymaga zmian
w programie mikrokontrolera. Poniewa¿ pro-
gram w uk³adzie modelowym zajmuje pra-
wie równe 2kB, konieczne sta³oby siê u¿ycie
uk³adu 89C4051, który wprawdzie nie wy-
maga ¿adnych przeróbek p³ytki drukowanej,
jednak ze wzglêdu na to, ¿e darmowo rozpro-
wadzany BASCOM ma ograniczenie kodu
wynikowego do 2kB, takie rozwi¹zanie unie-
mo¿liwi³oby wykonanie uk³adu osobom po-
siadaj¹cym tylko tê wersjê. Po szczegó³y do-
tycz¹ce wspó³pracy mikrokontrolera z szere-
gowymi pamiêciami EEPROM odsy³am do
katalogu lub kursu BASCOM College. Wej-
œcia adresowe pamiêci do³¹czono do masy,
jako ¿e jest to jedyne urz¹dzenie I 2 C na ma-
gistrali. Do linii P3.4 i P3.5 za poœrednic-
twem tranzystorów T1 i T2 do³¹czono dwu-
kolorow¹ diodê LED sygnalizuj¹c¹ stan pra-
cy uk³adu (w uk³adzie wykorzystuje siê 3
mo¿liwe kolory œwiecenia – kolor ¿ó³ty uzy-
skuje siê przez jednoczesne zaœwiecenie obu
diod). Do linii P3.7 do³¹czono przycisk uru-
chamiaj¹cy i zatrzymuj¹cy odtwarzanie me-
lodii. Jako bank sampli wykorzystano wielo-
krotnie ju¿ w EdW prezentowany uk³ad
ISD2560 (U4). Wybór tego uk³adu by³ po-
dyktowany prostot¹ wspó³pracy z mikrokon-
trolerem oraz najwy¿sz¹ spoœród uk³adów
ISD jakoœci¹ odtwarzania (uk³ad ISD2545
jest trudno dostêpny). Kostka pracuje
w trybie adresowym (linie A7 i A8 do³¹-
czone do masy). Dwa najm³odsze bity
adresowe do³¹czono do masy (sample
rozmieszczone s¹ w pamiêci „co cztery”
komórki). Pozosta³e linie adresowe
(A2-A6) do³¹czono do portu P1 mikro-
kontrolera, pamiêtaj¹c o niezbêdnym
podci¹ganiu linii P1.0 i P1.1 (rezystory
R9 i R10). Daje to razem maksymalnie
2 5 =64 próbki, co wystarcza a¿ nadto do
przechowania piêciu oktaw sampli, co
umo¿liwi odegranie przez nasz uk³ad
nawet najwymyœlniejszych melodyjek.
Do linii P1.6 i P1.7 mikrokontrolera do-
³¹czono odpowiednio linie CE i EOM
uk³adu ISD. Za pomoc¹ pierwszej pro-
cesor uruchamia odtwarzanie próbki, za
pomoc¹ drugiej jest informowany o za-
koñczeniu jej odtwarzania i mo¿liwoœci
przejœcia dalej. Pozosta³e wyprowadze-
nia ISD-eka do³¹czono w typowy, zale-
cany w katalogu sposób. Ze wzglêdu na
bardzo ma³¹ moc wzmacniacza wbudo-
wanego w U4 i mo¿liwoœæ jego ³atwego
uszkodzenia zdecydowano siê na zasto-
sowanie zewnêtrznego wzmacniacza mocy
(U5). Jest to popularny i tani uk³ad typu
LM386 wymagaj¹cy minimalnej liczby ele-
mentów zewnêtrznych. Uk³ad pracuje w ty-
powej katalogowej aplikacji. Do mikrokon-
trolera do³¹czono tak¿e typowy uk³ad resetu
(C6,R1) zapewniaj¹cy jego poprawny „start”
po w³¹czeniu zasilania oraz kwarc
11.0592MHz (X1), umo¿liwiaj¹cy uzyskanie
typowych prêdkoœci transmisji szeregowej.
Ca³oœæ zasilana jest napiêciem stabilizowa-
nym +5V uzyskiwanym ze stabilizatora typu
7805 (U6). Tyle o stronie sprzêtowej.
Niemniej wa¿nym elementem urz¹dzenia
jest program steruj¹cy mikrokontrolerem, na-
pisany w jêzyku MCS BASIC. Program
mo¿na œci¹gn¹æ ze strony internetowej EdW:
http://www.edw.com.pl/library/pliki/pozyt-
soft.zip. Pierwsz¹ rzecz¹ rzucaj¹c¹ siê
w oczy jest dyrektywa $baud =300 ustalaj¹ca
prêdkoœæ transmisji na 300 bodów. Tak ma³a
prêdkoœæ by³a podyktowana tym, ¿e uk³ad
przy programowaniu melodii przepisuje zna-
ki odbierane z portu szeregowego do stosun-
kowo wolnej pamiêci EEPROM. Przy du-
¿ych prêdkoœciach transmisji pamiêæ nie na-
d¹¿a³aby z zapisem danych. Zastosowanie
tak ma³ej prêdkoœci gwarantuje niezbêdny
odstêp czasu pomiêdzy kolejnymi zapisami
do pamiêci. Po w³¹czeniu zasilania program
oczekuje w pêtli na naciœniêcie przycisku
P lub odbiór znaku z portu szeregowego.
Dioda LED jest w tym czasie zaœwiecona na
¿ó³to. Po naciœniêciu przycisku dioda siê na
zielono, a uk³ad przechodzi do podprogramu
Play realizuj¹cego odtwarzanie. Polega ono
na pobraniu z pamiêci znaków opisuj¹cych
dŸwiêk do odtworzenia podprogramem Ee-
prom_read_byte (po informacje dotycz¹ce
cyklu odczytu odsy³am do katalogu), przeli-
czeniu ich na adres w pamiêci ISD-ka i sko-
ku do podprogramu Play_sample , który wy-
stawia obliczony adres na linie P1.0-P1.5,
generuje krótki impuls ujemny na wejœciu
CE uk³adu ISD, a nastêpnie czeka w pêtli na
pojawienie siê impulsu ujemnego na wyjœciu
EOM sygnalizuj¹cego zakoñczenie odtwa-
rzania próbki po napotkaniu przez U4 znacz-
nika koñca nagrania EOM. Taka realizacja,
jest mo¿liwa, poniewa¿ czêstotliwoœæ, z jak¹
mikrokontroler testuje wyprowadzenie
EOM, jest du¿o wiêksza ni¿ czas trwania te-
go sygna³u – nie istnieje wiêc mo¿liwoœæ
„przeoczenia” tego impulsu przez procesor.
Jeœli chodzi o format opisu dŸwiêku – jest on
intuicyjny – sk³ada siê z nazwy dŸwiêku pi-
sanej du¿¹ liter¹, cyfry oznaczaj¹cej numer
oktawy i ewentualnego krzy¿yka podnosz¹-
cego wysokoœæ dŸwiêku o pó³ tonu. Jeœli
z pamiêci odczytany zostanie znak P ozna-
czaj¹cy pauzê – mikrokontroler odczekuje
100ms. Nie ma mo¿liwoœci (podobnie jak
w wiêkszoœci „komórek”) regulacji czasu
trwania dŸwiêku – ró¿ne wartoœci rytmiczne
uzyskuje siê poprzez wstawienie wiêkszej
lub mniejszej iloœci pauz – daje to efekt gry
staccato. Analizê podprogramu Play wyli-
czaj¹cego na podstawie znaków ASCII opi-
suj¹cych dŸwiêk adres próbki pozostawiam
dociekliwym Czytelnikom. Spacje i znaki
ENTER s¹ ignorowane. Taki format opisu
melodii jest powszechnie stosowany w tele-
fonach komórkowych, co pozwala u¿yæ „ko-
mórkowych” melodyjek do zaprogramowa-
nia naszego urz¹dzenia. Odebranie znaku
niezgodnego z formatem zapisu wobec umie-
szczenia na koñcu podprogramu Play opera-
cji modulo pomiêdzy adresem i ca³kowit¹
liczb¹ próbek nie skutkuje niczym z³ym, po-
za tym, ¿e pozytywka bêdzie „nieco” fa³szo-
waæ. Ca³kowita liczba próbek przechowywa-
na jest w sta³ej Number_of_samples
w przypadku piêciu oktaw wynosi ona
5*12=60 próbek. Odtwarzanie jest konty-
nuowane do momentu napotkania znaku 0
oznaczaj¹cego koniec zapisu lub wykrycia
naciœniêcia przycisku P. Wtedy program
wraca do g³ównej pêtli. W przypadku ode-
brania znaku z portu szeregowego uk³ad
sprawdza znak – jeœli jest to „l” – zapala
diodê na czerwono i czeka na dalsze znaki,
które razem maj¹ utworzyæ s³owo „login”.
Takie rozwi¹zanie zapobiega zg³aszaniu
siê systemu pozytywki przypadkowo. Gdy
sekwencja siê nie zgadza – uk³ad wraca do
stanu oczekiwania. Gdy jest ona prawid³o-
wa – zg³asza siê za pomoc¹ terminala sy-
stem operacyjny pozytywki – podprogram
Music_box_os (w czasie pracy z systemem
przycisk P jest nieaktywny!). Umo¿liwia
on wybór nastêpuj¹cych opcji: opcja 0 –
ponowne wyœwietlenie menu (podprogram
Print_menu ), opcja 1 – odtworzenie melo-
dii (ten sam podprogram Play co poprze-
Rys. 2 Schemat monta¿owy
Elektronika dla Wszystkich
19
208772557.011.png 208772557.012.png 208772557.013.png 208772557.014.png 208772557.015.png 208772557.016.png 208772557.017.png 208772557.018.png 208772557.019.png 208772557.020.png
dnio – do rozró¿nienia, czy wywo³ano go
z poziomu systemu pozytywki czy za pomo-
c¹ przycisku s³u¿y zmienna bitowa In_sy-
stem ) – mo¿na je zatrzymaæ klawiszem ESC,
opcja 2 – odczyt pamiêci (podprogram Ee-
prom_read – powoduje wyœwietlenie zawar-
toœci pamiêci melodii na ekranie terminala –
umo¿liwia to póŸniejsze skopiowanie jej do
pliku lub wydrukowanie w celu póŸniejszego
wykorzystania (zawartoœæ pamiêci jest wy-
œwietlana bez znaków spacji, gdy¿ s¹ one po-
mijane przy programowaniu). Odczyt koñczy
siê po napotkaniu znaku 0, opcja 3 – zapis
pamiêci (podprogram Eeprom_write ) – po
wybraniu tej opcji mo¿na siê jeszcze wyco-
faæ klawiszem ESC. Z chwil¹ wys³ania
pierwszego znaku jest on umieszczany w pa-
miêci. Znaki mo¿na wprowadzaæ z klawiatu-
ry lub wys³aæ w postaci tekstu z pliku (tak¹
mo¿liwoœæ oferuje np. HyperTerminal do-
stêpny w systemie Windows). Dziêki wspo-
mnianej ju¿ prêdkoœci 300 bodów uk³ad na
pewno nie zgubi ¿adnego znaku. W czasie
trwania zapisu uk³ad wyœwietla na ekranie
znaki #. Zapis koñczy siê z chwil¹ napotka-
nia znaku 0 lub zape³nienia pierwszych 252
bajtów pamiêci – wtedy wpisywane s¹ do
ostatnich czterech komórek zera – daje to
pewnoœæ, ¿e procedura odtwarzaj¹ca na pew-
no siê zakoñczy. Jeœli po znaku 0 wysy³ane s¹
jeszcze jakieœ znaki – s¹ one ignorowane, a na
ekranie terminala wyœwietlane s¹ gwiazdki. Do
zapisu bajtu do pamiêci wykorzystuje siê pod-
program Eeprom_write_byte . No i wreszcie
opcja 4 umo¿liwiaj¹ca opuszczenie systemu
pozytywki. Po jej wybraniu uk³ad wraca do
stanu oczekiwania. Tyle opisu jak to dzia³a.
Teraz czas na...
ment klawiszowy. Idealnie do nagrywania
nadaje siê p³ytka testowa do BASCOM Col-
lege w po³¹czeniu z uk³adem ISDofonu opi-
sywanym w jednym z wczeœniejszych nume-
rów EdW. Taki zestaw wykorzystano przy na-
grywaniu próbek w uk³adzie modelowym,
przy czym jako Ÿród³o sygna³u wykorzystano
kartê dŸwiêkow¹. Wejœcie analogowe (nie mi-
krofonowe – nale¿y je od³¹czyæ) ISDofonu
do³¹czono do wyjœcia karty dŸwiêkowej. Li-
nie adresowe uk³adu ISD do³¹czono do p³ytki
testowej identycznie jak na schemacie pozy-
tywki. Mikroswitche ISDofonu ustawiono
wszystkie w pozycji OFF (jedynka logiczna)
z wyj¹tkiem tych do³¹czonych do linii A0
i A1 uk³adu ISD, które ustawiono na ON (ze-
ro logiczne). Równie¿ linie A7 i A8 ustawio-
no na zero (adresowy tryb pracy). Wejœcie za-
pisu ustawiono w stanie RECORD. Rezysto-
ry na p³ytce tego uk³adu za³atwiaj¹ sprawê
podci¹gania P1.0 i P1.1, wiêc nie musimy ju¿
tego robiæ. Nastêpnie napisano, krótki pro-
gram na ’51 wystawiaj¹cy kolejne adresy na
port P1 po naciœniêciu przycisku do niej do³¹-
czonego. W programie sekwencerowym
stworzono krótk¹ sekwencjê polegaj¹c¹ na
zagraniu kolejno wszystkich dŸwiêków
z wszystkich piêciu oktaw wybran¹ barw¹
(w uk³adzie modelowym by³y to organy).
Rozpoczêto powolne odtwarzanie i w miarê
pojawiania siê kolejnych dŸwiêków wysy³ano
do ’51 sygna³ wystawienia kolejnego adresu
i zwierano wyprowadzenie CE do masy na
p³ytce ISDofonu (w czasie ca³ego zapisu mu-
si ono byæ aktywne). Przy odpowiednio wol-
nym odtwarzaniu (ok. 4 s. na dŸwiêk) ze
wszystkim spokojnie mo¿na zd¹¿yæ. Mo¿na
próbowaæ ten proces zautomatyzowaæ, ale s¹-
dzê, ¿e wiêcej problemu sprawi zgranie wszy-
stkich urz¹dzeñ w czasie ni¿ nagrywanie
w opisany przeze mnie sposób. Przy nagry-
waniu wg opisu (rêczne sterowanie sygna³em
CE) na pewno ka¿da próbka zajmie wiêcej
ni¿ 4 komórki pamiêci, co spowoduje nadpi-
sanie znacznika EOM poprzedniej próbki
próbk¹ nastêpn¹. Tu znów z pomoc¹ przyj-
dzie nam BASCOM. Tym razem nale¿y od³¹-
czyæ wejœcie ISD-ka od Ÿród³a dŸwiêku i na-
pisaæ program na mikrokontroler, który po
wystawieniu kolejnych adresów uaktywni na
chwilê (tak jak w podprogramie Play_sample
steruj¹cym pozytywk¹) wejœcie CE uk³adu
ISD (które nale¿y tym razem pod³¹czyæ do
mikrokontrolera), a przed jego uruchomie-
niem ustawiæ na wejœciach A1 i A0 wartoœæ
10. Spowoduje to dogranie zaraz za nasz¹
próbk¹ kolejnej „próbki” zajmuj¹cej jedn¹
komórkê pamiêci, zawieraj¹cej ciszê, co
w po³¹czeniu z nasz¹ próbk¹ da próbkê za-
koñczon¹ znacznikiem EOM. Taki mo¿e
w pierwszej chwili nieco skomplikowany
proces nagrywania daje gwarancjê uzyskania
w pamiêci ISD wszystkich próbek o jednako-
wym czasie trwania i zaczynaj¹cych siê rów-
no tzn. bez przesuniêæ czasowych, co jest wa-
runkiem poprawnego odtwarzania zaprogra-
mowanej melodii (jak ju¿ powiedziano wcze-
œniej, uk³ad nie ma mo¿liwoœci zmiany czasu
trwania dŸwiêku, wiêc wszystkie próbki mu-
sz¹ trwaæ tyle samo). Uk³ad aplikacyjny ISD
mo¿na równie¿ zmontowaæ w paj¹ku, na pod-
stawce pod uk³ad scalony, ale ze wzglêdu na
koszt uk³adu ISD nie zachêcam do takich
„prowizorek”. Równie¿ samo nagrywanie
mo¿na zrealizowaæ w inny sposób. Wa¿ne,
aby pod kolejnymi adresami maj¹cymi 00 na
dwóch najm³odszych bitach znalaz³y siê
próbki OBOWI¥ZKOWO zakoñczone
znacznikiem EOM. Przed nagrywaniem
wszystkich próbek warto wczeœniej wykonaæ
próby polegaj¹ce na optymalnym doborze po-
ziomu sygna³u, zapewniaj¹cym jak najlepsz¹
dynamikê bez przesterowania. Zmontowany
uk³ad nale¿y zasiliæ napiêciem sta³ym niesta-
bilizowanym (ale filtrowanym, ze wzglêdu na
ma³¹ pojemnoœæ kondensatora przed stabili-
zatorem w uk³adzie) o wartoœci ok. 12V (ze
wzglêdu na straty mocy w stabilizatorze). Za-
silacz w uk³adzie modelowym sk³ada³ siê
z transformatora TS2/15, mostka 1A i dwóch
kondensatorów – 4700µF i 100nF. Z takim za-
silaczem stabilizator pracowa³ bez radiatora.
Wykaz elementów
Rezystory
R1 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .8,2k
R2 R3 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .4,7k
R4 R5 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .330
R6 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .1,5k
R7 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .22
R8 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .470k
R9,R10 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .1k
Kondensatory
C1,C4,C5,C9,C12 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .470nF
C6 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .10µF/16V
C7,C8 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .33pF
C10 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .470µF/16V
C11 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .47nF
C13 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .4,7µF/16V
C14 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .100µF/25V
C15,C17,C19 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .100nF ceramiczny
C16 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .100µF/16V
C18 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .4700µF/35V
Monta¿ i uruchomienie
Uk³ad modelowy zmontowano na jednostron-
nej p³ytce drukowanej przedstawionej na ry-
sunku we wk³adce . Monta¿ przeprowadza-
my w typowy sposób, rozpoczynaj¹c od wlu-
towania w p³ytkê kilku zworek. Jedynym od-
stêpstwem jest monta¿ rezystorów R9 i R10,
które nale¿y przylutowaæ od strony druku
zgodnie ze schematem ideowym. Na rezysto-
ry nale¿y nasun¹æ kawa³ki koszulki izolacyj-
nej, aby unikn¹æ zwaræ. Na pocz¹tku nale¿y
wykonaæ dwie czynnoœci - zaprogramowaæ
mikrokontroler oraz przygotowaæ i umieœciæ
próbki w uk³adzie ISD. Pierwsza czynnoœæ
nie wymaga komentarza – u¿ywamy do tego
celu dobrze znanego BASCOM-a, pamiêtaj¹c
o odpowiednim skonfigurowaniu jego opcji.
Druga wymaga nieco wiêcej uwagi. Musimy
przygotowaæ 60 (mo¿e byæ wiêcej lub mniej –
nale¿y wtedy zmodyfikowaæ sta³¹ Num-
ber_of_samples ) próbek umieszczonych pod
adresami maj¹cymi na dwóch najm³odszych
bitach wartoœæ 00. Jako Ÿród³o sygna³u mo¿-
na wykorzystaæ kartê dŸwiêkow¹ komputera
i dowolny programowy sekwencer MIDI lub,
jeœli ktoœ ma dostêp – elektroniczny instru-
Pó³przewodniki
BR1 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .mostek 1A
LED . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .dioda LED 2-kol.
T1 T2 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .BC556
U1 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .MAX232
U2 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .24C02
U3 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .89C2051
U4 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .ISD2560
U5 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .LM386
U6 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .7805
Pozosta³e
P . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .w³¹cznik
SPK . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .g³oœnik 1W/8
X1 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .kwarc 11.0592MHz
TR1 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .TS2/15
P³ytka drukowana jest dostêpna
w sieci handlowej AVT
jako kit szkolny AVT-3020
20
Elektronika dla Wszystkich
208772557.021.png 208772557.022.png 208772557.023.png
Ca³y uk³ad umieszczono w typowej obudo-
wie plastikowej, w której zamontowano diodê
LED, przycisk, g³oœnik, a na tylnej œciance
gniazdo 220V i gniazdo z³¹cza szeregowego.
Do po³¹czenia uk³adu z komputerem nale¿y
zastosowaæ dowolny kabel modemu zerowe-
go (null-modem). Po po³¹czeniu uk³adu
z komputerem i w³¹czeniu zasilania dioda
LED powinna œwieciæ siê na ¿ó³to. Urucha-
miamy program terminalowy (np. HyperTer-
minal), ustawiamy parametry transmisji na
300 8N1 (300 bodów, 8 bitów danych, 1 bit
stopu, brak kontroli poprawnoœci przesy³a-
nych danych) i po wybraniu opcji po³¹cz,
wprowadzamy z klawiatury s³owo „login”.
Jeœli zg³osi siê system operacyjny pozytywki,
a dioda zaœwieci na czerwono, mo¿na zapro-
gramowaæ melodiê opcj¹ 3 – format melodii
opisano w czêœci „Jak to dzia³a”. Na pocz¹-
tek najlepiej wykorzystaæ do tego celu test,
który odtworzy wszystkie próbki, aby spraw-
dziæ, czy s¹ one przygotowane poprawnie.
Mo¿na te¿ wykorzystaæ jedn¹ z melodii
przedstawionych ni¿ej.
Po zaprogramowaniu pamiêci mo¿na od-
tworzyæ melodiê z menu opcj¹ 1 lub po wyj-
œciu z systemu – przyciskiem. Jeœli wszystko
dzia³a jak opisano – urz¹dzenie mo¿na uznaæ
za uruchomione.
przycisku P do³¹czamy
transoptor zapewniaj¹cy
separacjê galwaniczn¹
wejœcia procesora od na-
piêcia sieciowego
i zwieraj¹cy jego wej-
œcie do masy po naci-
œniêciu przycisku
dzwonka. Poniewa¿ jest
to przeróbka wymagaj¹-
ca prac z obwodami sie-
ci 220V, nie podajê
szczegó³ów – pocz¹tku-
j¹cy nie powinni siê za
ni¹ zabieraæ, a bardziej
zaawansowani z ³atwo-
œci¹ dobior¹ potrzebne
elementy. Nale¿y te¿
zmieniæ nieco program
steruj¹cy mikrokontro-
lerem tak, aby odtwarzanie melodii by³o wy-
konywane tylko podczas trzymania wciœniê-
tego przycisku (tak jak to jest w ka¿dym
dzwonku drzwiowym), bowiem w wersji
oryginalnej pierwsze naciœniêcie przycisku
rozpoczyna odtwarzanie, a kolejne zatrzymu-
je.
Melodia przyk³adowa 1 (La Cucaracha):
C3 P C3 F3 F3 A3 A3 C4 P A3 PP
C4 P C4 D4 C4 A3# A3 A3# P G3 PP
C3 P C3 E3 E3 G3 G3 A3# P G3 PP
C4 P D4 C4 A3# A3 G3 F3 PP
C3 C3 C3 F3 P A3 P C3 C3 C3 F3 P A3 P
F3 P F3 E3 E3 D3 D3 C3 PP
C3 C3 C3 E3 P G3 P C3 C3 C3 E3 P G3 P
C4 D4 C4 A3# A3 G3 F3 PP
0
Melodia przyk³adowa 2 (fragment fugi d-moll J.S.Bacha):
A2 G2 A2 F2 A2 E2 A2 D2 A2 C2# A2 D2 A2 E2 A2 F2
A2 A1 A2 H1 A2 C2# A2 D2 A2 C2# A2 D2 A2 E2 A2 F2
D3 C3 D3 A2# D3 A2 D3 G2 D3 F2# D3 G2 D3 A2 D3 A2#
D3 D2 D3 E2 D3 F2# D3 G2 D3 F2# D3 G2 D3 A2 D3 A2#
0
nie montowaæ uk³adu MAX232 i po³¹czyæ
bezpoœrednio linie procesorów. W takim za-
stosowaniu zbêdna oka¿e siê te¿ zapewne pa-
miêæ EEPROM. Mo¿e te¿ byæ konieczne za-
stosowanie zewnêtrznego wzmacniacza
o wiêkszej mocy. Mo¿na wtedy nie monto-
waæ uk³adu U5, a wejœcie wzmacniacza mo-
cy do³¹czyæ do wyjœcia uk³adu ISD. Zalet¹
takiego modu³u (wspomnian¹ ju¿ na pocz¹t-
ku), w stosunku do zastosowania np. ISDofo-
nu, jest fakt wykorzystania do sterowania
modu³em tylko jednej lub dwóch linii, a co za
tym idzie oszczêdnoœæ wyprowadzeñ proce-
sora g³ównego, które wykorzystywane s¹ np.
do podpinania czujników.
Inn¹ mo¿liwoœci¹ wykorzystania uk³adu,
wspomnian¹ na pocz¹tku artyku³u, jest reali-
zacja uniwersalnego modu³u dŸwiêkowego
np. do centrali alarmowej. W tym przypadku
w miejsce sampli instrumentów nale¿y oczy-
wiœcie nagraæ stosowne komunikaty s³owne
i zmodyfikowaæ odpowiednio do potrzeb
program steruj¹cy mikrokontrolerem. Za-
pewne pomocny oka¿e siê program pozytyw-
ki. Jeœli modu³ mia³by wspó³pracowaæ np.
z innym mikrokontrolerem 8051, to mo¿na
Mo¿liwoœci zmian
Uk³ad mo¿e byæ wykorzystany jako dzwonek
do drzwi – zajdzie wtedy zapewne potrzeba
do³¹czenia go do istniej¹cych przewodów
dzwonka, na które podawane jest napiêcie
sieci 220V po naciœniêciu przycisku przed
drzwiami. W takim przypadku uk³ad musi
byæ zasilany ca³y czas, natomiast w miejsce
£ukasz Jarczyk
Elektronika dla Wszystkich
21
Test (dla piêciu oktaw):
C1C1#D1D1#E1F1F1#G1G1#A1A1#H1C2C2#D2D2#E2F2F2#G2G2#A2A2#
H2C3C3#D3D3#E3F3F3#G3G3#A3A3#H3C4C4#D4D4#E4F4F4#G4G4#A4A
4#H4C5C5#D5D5#E5F5F5#G5G5#A5A5#H5
0
208772557.024.png 208772557.025.png 208772557.026.png
Zgłoś jeśli naruszono regulamin