celinski.doc

(ur. 26 lutego 1950 w Warszawie) – polski politykierek, senatorek I i II kadencji, posełek na Sejm II, IV oraz VI kadencji, były minminister komunokultury, działacz tzw. opozycji dymokratycznej (tej od Adama z Agory).

Ukończył Szkolnicę VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie oraz nauki wyższe na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego i stał się „niezwykle mundry” 
Jako instruktorek harcerski blisko współpracował z Antonim Macierewiczem i Piotrem Naimskim w 1 Warszawskiej Drużynie Harcerskiej im. Romualda Traugutta "Czarna Jedynka", w tzw. Gromadzie Włóczęgów. Szybko jednak pokochał „czerwoną herszterię” i porzucił „włóczęgów” dla lepszego towarzystwa „łachudrów”. 
Był członkiem bractwa KOR i Solidarność. W czasie najazdu Wojciecha Ślepego na kraj  został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 7 grudnia 1982 – dla picu. 
W latach 1989-1990 był bratem kumitetem Komitetu Obywatelskiego przy Bolesławie VI Bezwstydnym oraz uczestnikiem obrad Okrągłego Stolca. Od 1989 do 1993 był senatorkiem I i II kadencji związanym z Obywatelskim Klubem Parlamentarnym, potem z Unią Czerwońców. W latach 1993-1994 pełnił funkcję wiceherszta Unii Czerwońców. Z ramienia Unii i następnie Unii Postkomuny zasiadał wygodnie w Sejmie II kadencji. 
 

W 1999 związał się z Herszterią Postkomunistyczną, później został wiceprzewodniczącym tejże . Do Zboru IV kadencji (19 października 2001 – 18 października 2005) został wybrany w okręgu podwarszawskim. Od 19 października 2001 do 6 lipca 2002 był miniministrem komunokultury w rządzie Leszka od Komuchów. 

W marcu 2004 wraz z m.in. Markiem od DT Centrum odszedł z HP i współtworzył nową herszterię pod nazwą Gnuśne Lewactwo. W 2005 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy GL z okręgu katowickiego. Nie otrzymał mandatu, tylko kilka pał na podkoszulek i autograf Kutza. 
W wyborach samorządowych w 2006 został wybrany na radnego sejmiku mazowszańskiego.  
Mazowszański bardzo się ucieszył z tego. 
W wyborach parlamentarnych w 2007 uzyskał w końcu mandat z listy Lewaków i Demagogów w okręgu katowickim zdobywając 20 głosów znajomych i przyjaciół..

23 września 2006 został odznaczony przez Wielkiego Księcia RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Odznaczenie to zwrócił w październiku 2007 w proteście przeciw panującej grypie i pryszczom na plecach poniżej lewej łopatki. Obraził się tedy i zabrawszy wiaderko oraz w/w łopatkę cały czerwony ze złości poszedł płakać w koncie.