Cukier.pdf

Cukier jest niewątpliwie jedną z najbardziej niebezpiecznych substancji, jakie

znajdują się dzisiaj na rynku. Mówimy tutaj o sacharozie: białej, krystalicznej

substancji rafinowanej z soku trzciny cukrowej lub buraka, co odziera ją z

wszelkich witamin, minerałów, protein, włókien, wody oraz innych

synergetyków, czyli substancji wzajemnie wzmacniających swe działanie. Biały

cukier jest przemysłowo przetworzonym związkiem chemicznym, a nie

naturalnym produktem żywnościowym, nie nadaje się więc do spożycia. Inne

cukry: fruktoza (występująca w owocach i miodzie), laktoza (w mleku) i

maltoza (w ziarnach zbóż) są substancjami naturalnymi o wartości odżywczej.

Surowy cukier, melasa, jest gruboziarnistą, brązową, lepką substancją, która

powstaje podczas najzwyklejszego gotowania soku z trzciny cukrowej, i także

jest zdrowym produktem spożywczym, jednak na Zachodzie niezwykle trudno

dostępnym. Tak zwany cukier brązowy, sprzedawany w supermarketach, nie

jest niczym innym jak rafinowanym cukrem białym z niewielką domieszką

melasy, nadającej mu smak i kolor. Nie jest to „zdrowa żywność".

Cukier tłumi działanie układu odpornościowego, zmuszając trzustkę do

wydzielania dużych ilości insuliny, która konieczna jest do jego rozłożenia.

Insulina pozostaje w krwiobiegu jeszcze długo po rozkładzie cukru, co utrudnia

przysadce mózgowej wydzielanie hormonu wzrostu. Hormon ów pełni funkcję

głównego regulatora układu odpornościowego, a więc każdego objadającego

się codziennie cukrem prędzej czy później czeka ostry niedobór tego hormonu,

w konsekwencji zaś obniżenie odporności na skutek nieustannego nadmiaru

insuliny we krwi. Rafinowany, biały cukier traktowany jest przez układ

odpornościowy jak obce ciało z uwagi na swą nienaturalną strukturę chemiczną

oraz obecność przemysłowych zanieczyszczeń powstałych w procesie

przetwórczym. Tym samym cukier niepotrzebnie wywołuje reakcje obronne,

osłabiając odporność organizmu, jest dla niej jak miecz obosieczny.

Cukier jest głównym winowajcą odpowiedzialnym za wywoływanie wielu

chorób i stanów degeneracyjnych. Z łatwością może stać się przyczyną

cukrzycy, jest głównym czynnikiem prowokującym kandydozę. Obydwie te

przypadłości w zindustrializowanym świecie Zachodu nabierają cech epidemii.

Ponieważ cukier jest z odżywczego punktu widzenia „pusty", organizm

zmuszony jest przy jego trawieniu „pożyczać" brakujące witaminy i minerały

oraz inne substancje synergiczne z własnych narządów i tkanek. Objadanie się

cukrem wyczerpuje zapasy odżywcze organizmu. Ostatnio zebrano dowody, że

powoduje on próchnicę nie tyle poprzez kontakt z zębem, ile przez wysysanie

wapnia od wewnątrz. Cukier ograbia organizm z potasu i magnezu, które są

niezbędne do prawidłowego funkcjonowania serca, z czego wynika, że jest

jednym z głównych sprawców chorób tego narządu. Uszczuplenie przez cukier

zapasu składników odżywczych może wyzwalać silne łaknienie - organizm

chce bowiem uzupełnić swą ograbioną „spiżarnię".

Większość ludzi zjada więcej cukru, niż ich organizm jest w stanie przetworzyć

na energię. Wątroba przetwarza wówczas jego nadwyżki na trójglicerydy i

odkłada je w postaci tłuszczu albo z produktów ubocznych cukru produkuje

osadzający się w żyłach i tętnicach cholesterol. Wynika z tego, że cukier jest

głównym sprawcą otyłości i arteriosklerozy.

Cukier także uzależnia. W Sugar Blues William Dufty pisze: „Różnica

pomiędzy uzależnieniem od cukru a narkomanią polega w znacznej mierze na

stopniu". Nagłe zrezygnowanie z cukru nieodmiennie wywołuje symptomy

odwykowe, które zwykliśmy przypisywać odstawieniu narkotyków: zmęczenie,

znużenie, depresję, niestałość nastrojów, bóle głowy, kończyn. Uzależniającą

naturę cukru odzwierciedla bieżące jego spożycie w USA- średnia wynosi 130

funtów na głowę rocznie, czyli około 1/3 funta dziennie, co można już

zakwalifikować jako „nadużywanie substancji". Większość ludzi nie zdaje

sobie sprawy, jaką ilość cukru codziennie spożywa, bo ukryty jest w różnych

potrawach.

Spożycie cukru w USA jest tak wielkie, że staje się to przyczyną napięć

społecznych wywoływanych przez zgubny wpływ, jaki ma na ludzi cukier.

Szczególnie dotyka to dzieci, u których występują coraz ostrzejsze objawy

zaburzeń w zachowaniu i obniżenie zdolności uczenia się. Doktor C. Keith

Connors z Children's Hospital w Waszyngtonie ustalił, że istnieje „śmiertelny"

związek pomiędzy spożyciem cukru wraz z węglowodanami (należą do nich

między innymi wszelkiego rodzaju płatki, ciasta i herbatniki) a gwałtownym

zachowaniem, nadciśnieniem i trudnościami z nauką. W innych badaniach

stwierdzono, że w więzieniach po wyeliminowaniu z więziennej diety cukru i

skrobi zmniejsza się liczba aktów gwałtu. Rząd Singapuru zabronił w 1991

roku sprzedaży słodzonych napojów chłodzących w szkołach i ośrodkach

młodzieżowych, powołując się na niebezpieczeństwo, jakie ze strony cukru

zagraża zdrowiu psychicznemu i fizycznemu dzieci.

**********************************

Słodka trucizna

Ilość cukru jaką spożywamy ma wpływ na każdy organ naszego ciała. Nasza

wątroba magazynuje cukier w formie glukozy (glikogenu). Dzienny pobór

cukru rafinowanego (powyżej wymaganej ilości naturalnego cukru) wypełnia ją

i powiększa do maksymalnej objętości, a nadmiar glikogenu powraca do naszej

krwi w formie kwasów tłuszczowych. Te wędrują do każdej części naszego

ciała i są magazynowane w najmniej aktywnych miejscach zaokrąglając nasze

brzuchy, pośladki, piersi i biodra. Gdy i te stosunkowo nieszkodliwe miejsca są

wypełnione, kwasy tłuszczowe wędrują dalej do aktywnych narządów, takich

jak serce i nerki. Następuje osłabienie ich funkcji, tkanki powoli ulegają

degeneracji i zmieniają się w tłuszcz. Powstają zakłócenia ciśnienia krwi,

uszkodzeniu ulega parasympatyczny układ nerwowy, układ krążenia

obwodowego i limfatycznego, a jakość czerwonych ciałek zaczyna się

zmieniać. Występuje nadmierna ilość białych ciałek a proces tworzenia tkanek

ulega spowolnieniu.

Począwszy od XIX w. przemysł cukrowniczy przeznaczał miliony dolarów na

subsydiowanie nauki, celem znalezienia czegoś, nawet pseudonaukowego, co

pozwoliłoby oczyścić krążącą już negatywną opinię o cukrze. Sowicie opłacane

badania naukowe i wtedy i dziś nie ogłaszają niczego konkretnego, co mogłoby

być użyte do promowania cukru.

Im bardziej naukowcy rozczarowują propagatorów spożywania cukru, tym

bardziej muszą oni polegać na ludziach z reklamy a tu możliwości i

odpowiednie hasła robią swoje. Spryt i dobrze wyeksponowany słodki towar

oraz gra słów ogłupiaja. Padały hasła zapewniające, że żadne pożywienie naszej

codziennej diety nie jest czystsze niż cukier który zawiera 99,9% czystego

cukru. Ta zachwalana czystość cukru jest niezaprzeczalna ponieważ proces

oczyszczania trzciny cukrowej i buraków, któremu są poddawane w rafineriach,

jest tak skuteczny, że końcowy produkt cukier - jest chemicznie czysty jak

morfina lub heroina, ale to tylko puste kalorie. Do znudzenia niektórzy

powtarzają o energetycznej mocy sacharozy, ale energia kaloryczna i smak

tworzący nawyk, to wszystko, czym jest sacharoza ponieważ nie zawiera ona

nic więcej, a nadzwyczajna szybkość, z jaką sacharoza przenika do krwi,

przynosi więcej szkód niż pożytku.

Odkąd wymaga się dokładnego podawania wartości pokarmowych na

opakowaniach, rafinowane węglowodany, takie jak cukier, umieszczane są

razem z takimi węglowodanami, które mogą lub nie mogą być rafinowane. W

rezultacie następuje ukrycie zawartości cukru przed nieświadomymi tego faktu

klientami. Użycie słowa "węglowodany" do opisu cukru wprowadza w błąd.

Słowo cukier stosowane jest do opisu całej grupy substancji, które są podobne,

ale nie identyczne, mają różne struktury chemiczne i w różny sposób wpływają

na organizm, powoduje zamieszanie. Słowo cukier na określenie glukozy

zawartej w naszej krwi oraz cukier na określenie sacharozy w Coca-coli jest

niebezpieczne dla konsumenta. Ale czy często zastanawiamy się nad tym?

Podejrzewając niski poziom cukru w krwi, sięgamy po słodycze, słodki napój

lub sam cukier w celu podniesienia jego poziomu. W rzeczywistości jest to

najgorsza rzecz jaką można zrobić. Poziom glukozy w krwi ma tendencje do

obniżania się, ponieważ następuje uzależnienie od sacharozy, odrzucając ją

poziom glukozy w krwi powraca do normy i taki pozostaje.

Nadużywanie cukru jest uzależnieniem na które najmniej zwracamy uwagę, ale

które jest najbardziej rozpowszechnione i z którym trudno jest zerwać. Po

alkoholu i papierosach, cukier jest najczęściej przyjmowaną szkodliwą używką

niszczącą nasz organizm nie tylko fizycznie, ale i psychicznie.

Pionierzy psychiatrii ortomolekularnej, twierdzą, że choroby psychiczne są

mitem i że zaburzenia emocjonalne mogą być pierwszym symptomem

oczywistej niezdolności organizmu danego człowieka do zwalczania stresu

uzależnienia od cukru. Dziś lekarze na całym świecie powtarzają to, co w latach

czterdziestych głosił dr Tintera:...” nikt pod żadnym pozorem nie powinien

zaczynać tego , co nazywa się leczeniem psychiatrycznym, bez wcześniejszego

przeprowadzenia testu tolerancji glukozy w celu ustalenia, czy organizm danej

osoby jest zdolny do przyswajania cukru...” Wywiady dotyczące historii diet

pacjentów diagnozowanych jako schizofreników ujawniają, że wybierana przez

nich dieta jest bogata w słodycze, cukierki, ciastka, kawę napoje z kofeiną i

żywność przygotowaną z użyciem cukru. Badania kliniczne prowadzone z

dziećmi nadaktywnymi lub psychotcznymi, a także dziećmi z uszkodzeniami

mózgu lub zaburzeniami w uczeniu wykazały niezwykle dużą ilość

przypadków niskiego poziomu glukozy w krwi lub hipoglikemię, uzależnienie

od wysokiego poziomu cukrów w diecie wielu dzieci, których organizm nie

daje sobie rady z jego przyswajaniem.

Wielu z nas nie wyobraża sobie życia bez słodyczy, lekceważąc fakt, że nie

wolno nimi zastępować normalnych posiłków. Objadając się słodyczami,

eliminujemy z jadłospisu owoce, warzywa oraz inne cenne produkty i

pozbawiając w ten sposób organizm witamin i składników mineralnych. Istnieją

różne teorie wyjaśniające, dlaczego słodycze tak bardzo kuszą. Według jednej z

nich, po prostu kojarzą się nam z dzieciństwem, kiedy bywały formą nagrody.

Należy pamiętać, że apetyt na słodycze bywa również sygnałem, że spada

poziom cukru we krwi.

Niekorzystny wpływ słodyczy polega również na tym, że często odbierają one

dzieciom apetyt, wpływają na nadwagę zmieniają przyzwyczajenia i powoli

zaczynają uzależniać. ...”Co trzecie małe dziecko w wieku do 3 lat ma

nadwagę...”- twierdzi Frauenarzt Prof. Jürgen Kleinstein. Według

dziesięcioletnich badań prowadzonych przez Uniwersytet w Magdeburgu dzieci

ciągle przybierają na wadze. Prowadzone badania dowodzą, że w 70%

wypadków z grubych dzieci wyrosną grubasy. Również żywieniowcy biją na

alarm .... Całkowity czas trawienia cukru w ustach trwa 45 minut.

Cukier wspiera powstawanie wewnętrznej “hodowli ” Candida albicans w

żołądku.

Candida albicans jest niepozornym organizmem bakteryjno- drożdżowym

zamieszkującym dolaną cześć przewodu pokarmowego od momentu naszego

przyjścia na ten świat. Spełnia ona ważna role trawienną pomagając w procesie

rozkładu cukru przez organizm jednak tylko do czasu gdy nie spowodujemy

jego przerostu. Grzyb rośnie i ofiaruje nam alkohol, gazy i wydęcie brzucha. W

jelitach może przetwarzać cukier w szkodliwy a nawet trujący alkohol. Może

doprowadzić do perforacji jelita a niestrawione części pokarmowe dostają się

do krwioobiegu powodując bezpośrednie lub opóźnione alergie pokarmowe

przejawiające się plamkami na ciele szybkim biciem serca po posiłku lub

bólami głowy. Oprócz zasilania candidy, cukier żywi rożnego rodzaju

patologiczne bakterie. Cukier jako produkt niepełnowartościowy i szkodliwy

dla zdrowia (porywa z ustroju witaminę B) powinien mieć jedynie

zastosowanie w kuchni jak „przyprawa” kuchenna i być użyta w celu uzyskania

smaku.

Tak zwana medycyna prewencyjna sugeruje, że jeśli myślimy, że nasz organizm

może przyswajać cukier, ponieważ początkowo mieliśmy sprawne nadnercza,

lepiej nie czekajmy na sygnały ich uszkodzenia. Co z tego, że spożywamy

codziennie teoretycznie wymagane kalorie i substancje odżywcze, jeśli

przypadkowe jedzenie w biegu, pokarm złożony z przekąsek, fermentuje i gnije

w przewodzie pokarmowym. Zdejmijmy z nich ciężar już teraz usuwając cukier

we wszystkich formach.

Ale czy jest to możliwe, gdy wzrasta spożycie cukru a wyrobów przemysłu

cukierniczego tak dobrze się sprzedają ? Holendrzy wydają rocznie na słodycze

3,6 miliarda DM, a według oficjalnych danych spożycie cukru na obywatela

USA wynosi rocznie okol 150 funtów czyli miesięcznie około 12 f , inaczej 1,5

kg na tydzień, lub 200g dziennie. Nic wiec dziwnego że telewizja alarmuje że

co 5 dziecko w USA ma problemy psychiatryczne. Może warto wziąć pod

uwagę, że alkohol będący produktem połączenia cukru i drożdży zawiera

znaczne ilości chemikaliów nie wspominając o cukrze

Dzisiaj przemysł cukierniczy twierdzi, że cukier nie psuje zębów, a próchnica

powstaje tylko wtedy gdy po spożyciu słodyczy nie myjemy zębów. To może

by tak do każdej „rozkoszy” dla podniebienia dołączyć od razu szczoteczkę do

zębów?

Może warto jest zrezygnować z chwilowej smakowej przyjemności na korzyść

długotrwałej podwyższonej jakości naszego funkcjonowania w ciągu dnia,

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: